Πρόσωπα στη viotia

Νίτσα Σφουντούρη: 1944. Ενα παιδί μετρά τις σφαίρες στο Δίστομο

2011-01-14T01:57:00.000+02:00

Αναδημοσίευση από το περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ τ.3.

Για την αποτρόπαιη σφαγή στο Δίστομο στις 10 Ιουνίου του 1944 έχουν γραφεί, τα τελευταία χρόνια, πολλά κι έχουν ειπωθεί άλλα τόσα. Το ζήτημα ανακινήθηκε ιδιαίτερα μετά τη διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων στους παθόντες, επιζήσαντες συγγενείς των εκτελεσθέντων εκείνη την μοιραία ημέρα της 10ης Ιουνίου, από την Γερμανία, υπόθεση που ξεκίνησε ο αποβιώσας πλέον νομικός και πολιτικός Γ. Σταμούλης και που έως σήμερα εκκρεμεί η τελεσιδικία του. Η ΒΟΙΩΤΙΑ, αφήνοντας το νομικό μέρος της υπόθεσης στους ειδικούς, αλλά και το ιστορικό κομμάτι που αφορά στα αίτια των γεγονότων στους ιστορικούς, βρέθηκε στο Δίστομο, στο σπίτι της κυρίας Νίτσας Σφουντούρη, ενός εκ των πολλών θυμάτων το οποίο υπέστη ολοκληρωτικά και αμετάκλητα τις τραγικές συνέπειες των γεγονότων, αφού έχασε εκείνη την ημέρα όλη της την οικογένεια -τους γονείς, τις δύο μικρότερες αδελφές της, αλλά και τον παππού της- και απόμεινε στα 12 της χρόνια ολομόναχη κι απορφανισμένη, σε έναν κόσμο που όχι μόνο δεν είχε να της υποσχεθεί τίποτα, αλλά της είχε στερήσει με τον πιο ανελέητο τρόπο τα πιο αγαπημένα της πρόσωπα και μαζί κάθε ελπίδα και κάθε έρεισμα για ζωή.

Κι όμως, η μικρή δωδεκάχρονη -τότε- Νίτσα όχι μόνον ήταν η μόνη από την οικογένειά της που επέζησε, αλλά κατάφερε και να επιβιώσει με τη βοήθεια των συγγενών της, μεγάλωσε, δημιούργησε τη δική της οικογένεια και σήμερα μας μιλά από καρδιάς για την αποφράδα εκείνη ημέρα που σημάδεψε την ζωή και την ψυχή της ανεξίτηλα. Αξίζει, ωστόσο, να σημειώσουμε προκαταβολικά αυτό που η κυρία Νίτσα μας εκμυστηρεύτηκε, ότι δηλαδή η ίδια χρειάστηκε πάρα πολλά χρόνια για να εξωτερικεύσει όσα μας διηγείται σήμερα, αφού ήταν ένα "θέμα ταμπού", όπως χαρακτηριστικά μας είπε, στην μετέπειτα ζωή και καθημερινότητα, τόσο τη δική της, όσο και των στενών συγγενών που την περιέθαλψαν - και στους οποίους δεν παραλείπει να αναφέρεται συνεχώς με βαθιά ευγνωμοσύνη και αγάπη. Εξάλλου, n αφήγηση της κυρίας Νίτσας ήταν, για εμάς, κάτι παραπάνω από δραματική. Υπήρξε καθηλωτική -γι' αυτό και οι παρεμβάσεις της ΒΟΙΩΤΙΑ είναι καίριες, πλην ελάχιστες- προκειμένου να μην διακόπτεται η βιωματική ροή της ζωντανής και εκ βαθέων εξομολόγησής της, n αναπαράσταση μιας ολόκληρης ζωής που ξεκίνησε πάνω στα ερείπια μιας πρώην ευτυχίας και εκτυλίχθηκε σε ένα μόνιμο και ισόβιο πένθος.

Στην 3ωρη σχεδόν συνάντησή μας με την κυρία Νίτσα Σφουντούρη, σε μια συζήτηση που θα χαρακτηρίζαμε περισσότερο σαν έναν πηγαίο κατακλυσμό της συνείδησής της, παρά σαν μια τετριμμένη και τυπική συνέντευξη, θαυμάσαμε την γυναίκα αυτή όπως είναι σήμερα -μάνα δύο αγοριών και γιαγιά δύο εγγονιών- που με απαράμιλλη σεμνότητα και αξιοπρέπεια και χωρίς ίχνος αυτολύπησης μοιράστηκε μαζί μας τα τραύματα και τις ανοιχτές, ακόμη, πληγές της, - αλλά και το δωδεκάχρονο παιδί που επέζησε "με μια μαύρη σκιά πάνω στη θύμηση", κατά τον ποιητή, που άντεξε αυτήν την βαριά μοίρα και ένα φορτίο που δεν επέλεξε και που, μολονότι η ίδια εν τέλει επέζησε, πολλές φορές αργότερα, όπως μας είπε, "ευχήθηκε να την είχαν σκοτώσει και αυτήν οι Γερμανοί".
Κι αυτή η "ευχή" νομίζουμε ότι τα λέει όλα. Οσα δεν μπορούν να ειπωθούν ούτε από την ίδια. Τα χαραγμένα για πάντα στα εσώτατα βάθη της ψυχής και της συνείδησής της. Και όσα κανείς από εμάς δεν μπορεί -όσο κι αν προσπαθεί να προσεγγίσει, ή αν συμπάσχει στο δράμα της- να συναισθανθεί. Η βαρύτητα αυτής της φράσης, που αντηχεί ακόμη στα αυτιά μας, είναι τόσο ιερή, όσο και η πηγή της: το βιωμένο και ισόβιο ψυχικό πένθος ενός παιδιού που τίποτα στην μετέπειτα ζωή του -καμιά εξέλιξη ή "χαρά"- δεν μπόρεσε να το απαλείψει, να το υπερκεράσει, πολύ περισσότερο να το εκτοπίσει.

Γιατί, η κυρία Νίτσα Σφουντούρη με την οδυνηρή αυτή φράση της υπαινίσσεται την ουσία της ίδιας της έννοιας της τραγικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, βιωμένη μάλιστα στην πιο ακραία της μορφή: ποιο είναι άραγε το νόημα μιας ζωής καταδικασμένης εκ των προτέρων στο σκοτάδι, μιας ζωής σημαδεμένης και στιγματισμένης για πάντα από το ολέθριο χέρι του θανάτου; Και την ίδια στιγμή, μας θέτει μπροστά σε μια ακόμη διερώτηση: ποια ψυχική δύναμη και ποια εσωτερική ανάγκη υπαγορεύει στην μνήμη που αιμορραγεί διαρκώς και ακατάπαυστα να αντιστέκεται και να αρνείται πεισματικά να μετατραπεί σε λήθη; Στα θεμελιώδη αυτά ερωτήματα δεν μπορούμε να απαντήσουμε, βέβαια, αλλά αν, όπως έχει πει ο Γ. Χειμωνάς, "η ελληνική τραγωδία είναι μια παλίρροια της μνήμης της πτώσης του ανθρώπου" και αν ο τραγικός ήρωας είναι το "ευδιάκριτα κεχωρισμένο, περιχαρακωμένο ατομικό ον το οποίο μέχρι το τέλος θα υπερασπίζεται ανυποχώρητα το άβατο της ατομικής συνείδησης για να αφανιστεί στο τέλος μαζί με αυτήν", τότε μπορούμε, αναμφίβολα, να ισχυριστούμε ότι η κυρία Νίτσα Σφουντούρη είναι μια τραγική ηρωίδα. Οχι μόνον για τους προφανείς και αυταπόδεικτους λόγους που η τραγική ζωή της επιβεβαιώνει, αλλά και επειδή, με την συγκλονιστική και γι’ αυτό αφοπλιστική της αφήγηση, μας παραπέμπει - άθελά της - στην τραγωδία, αγγίζοντας τον πυρήνα της σημασίας της, αφού αυτή "ως τέχνη του νόστου" μας επαναφέρει στην πρωταρχική, στην πιο καθαρόαιμη μορφή της συγκίνησης, που είναι το πένθος. Μνημονεύει κάθε φορά την έκτοτε αμετάκλητη δυσοίωνη προφητεία: ό, τι θα συγκλονίζει τον άνθρωπο θα είναι πόνος.

Τέλος, αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε θερμά την κυρία Νίτσα Σφουντούρη για την φιλοξενία, την ευγένεια, την εμπιστοσύνη της ασφαλώς και, κυρίως, για τα μαθήματα ζωής που μας έδωσε μέσα από τον προσωπικό της Γολγοθά. Την ευχαριστούμε πιο πολύ, που μας έκανε την τιμή να μοιραστεί μαζί μας "την ερημιά και την απελπισία μιας ολόκληρης ζωής", όπως χαρακτηριστικά μας είπε. Αναχωρήσαμε από το σπίτι της κυρίας Νίτσας με μόνη αποσκευή μας μια πλημμυρίδα καταλυτικών συναισθημάτων κι εκεί, μέσα στην απόλυτη σιωπή, στον δρόμο προς την Λιβαδειά, εκεί , όπου καμιά λογική σκέψη δεν εμφιλοχωρούσε, εκεί ακριβώς που κυριαρχούσε στο μυαλό μας η δεσπόζουσα μορφή αλλά και ο λόγος της σπουδαίας αυτής γυναίκας, αναδύθηκε εντελώς αυθόρμητα και η επισφράγιση της μοναδικής αυτής εμπειρίας μας, και πάλι από τον αγαπημένο μας Γ. Χειμωνά: "μοναχά ο θάνατος βγάζει στο φως την ευγενική καταγωγή των ανθρώπων" και "αυξάνει το χαμηλό φως της ζωής τυφλώνοντας". Υποκλινόμαστε. Αυτές οι φράσεις για εμάς ήταν η αποκρυστάλλωση όσων ακούσαμε, ή, αλλιώς, το "τέλος" της συνομιλίας μας με την κυρία Νίτσα. Εσείς, αξίζει να παρακολουθήσετε τα κυριότερα σημεία της αυθεντικής και εξαιρετικής αφήγησης της από την αρχή.

-Τι θυμάστε από εκείνες τις μέρες, κ. Σφουντούρη; Πώς διαμορφωνόταν το πλαίσιο της καθημερινότητας;

Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε τίποτε. Πείνα και δυστυχία ήταν ο κανόνας. Οχι βέβαια η πείνα της Αθήνας, εδώ δεν πέθαινε ο κόσμος. Λόγου χάριν η γιαγιά μου είχε κότες και αυγά, ο θείος μου είχε στάρι. Θέλω να πω δεν θυμάμαι να κοιμήθηκα νηστική αλλά υπήρχε στέρηση...

-Πόσων χρονών ήσαστε τότε;

Οταν ξεκίνησε ο πόλεμος ήμουν 8, στη σφαγή 12 λοιπόν...

-Πώς ήταν η καθημερινότητα στην Κατοχή; Πηγαίνατε σχολείο;

Οχι, δεν υπήρχε σχολείο ούτε χαρτί δεν υπήρχε. Εγώ τέλειωσα την τετάρτη, πήρα το ενδεικτικό μου με άριστα και τέλος. Σταμάτησα. Υπήρχε τέτοια έλλειψη αγαθών που ο πατέρας μου, υποδηματοποιός στο επάγγελμα, δεν μπορούσε να μας προμηθεύσει καινούργια παπούτσια.

-Όμως για τους Εγγλέζους είχε μια γωνιά;

Κύριε Λάμπρου, ναι είχε. Αυτό είναι ένα περιστατικό που το θυμάμαι. Ο πατέρας μου, ένας ευγενέστατος, ένας χρυσός άνθρωπος, γνώριζε λίγα αγγλικά και είχε περιθάλψει πολλές φορές Εγγλέζους. Ολα αυτά φυσικά γίνονταν στα κρυφά, αλλά θυμάμαι μια στιγμή τη μητέρα μου να λέει διαφωνώντας στον πατέρα μου: "Του έδωσες τα παπούτσια, είναι τώρα καιρός να χαρίζουμε τέτοια πράγματα;".

-Υπήρχε γερμανική φρουρά στο Δίστομο;

Όχι, δεν υπήρχε. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι αν υπήρχε δεν θα παθαίναμε όσα πάθαμε.

Ξημερώνει 10 Ιουνίου 1944

-Πείτε μας για εκείνη την ημέρα.

Να σας πω. Ακούσαμε "Γερμανοί", τρόμος και φόβος, κλειστήκαμε σπίτι. Εφτασε και ο πατέρας μου. Θέλω εδώ να πω ότι όλοι οι άνδρες του χωριού μόλις άκουγαν για Γερμανούς έφευγαν. Ομως ο πατέρας μου όχι, γιατί φοβόταν μήπως του κάψουν το σπίτι που είχε αγοράσει τότε και το χρωστούσε ακόμη, το σπίτι μας δηλαδή. Δεν ήθελε επίσης να αφήσει μόνη της τη μητέρα μου με τρία μικρά παιδιά. Εφτασε λοιπόν ο πατέρας σπίτι και κλειστήκαμε μέσα. Οι Γερμανοί αγριεμένοι ερευνούσαν σε ολόκληρο το χωριό. Προσωπικά πιστεύω ότι έψαχναν για όπλα. Ηρθαν και σπίτι μας, κατέστρεψαν το γραμμόφωνό μας, έκλεψαν και δύο πανέμορφες πετσέτες από το μπαούλο της μάνας μου... τις θυμάμαι, τις έβλεπα και τις ζήλευα που δεν ήταν για εμάς αλλά μόνο για τους ξένους, δύο πετσέτες με ροζ τριαντάφυλλα. Και έφυγαν. Σε λίγο ακούστηκαν πυροβολισμοί κατά το Στείρι.

-Όλα αυτά έγιναν πριν από τη μάχη στο Στείρι;

Ναι, το πρωί έγιναν αυτά.

-Μετά;

Μετά ακούγαμε πυροβολισμούς και ομοβροντίες και κάποιος είπε ότι γινόταν συμπλοκή στο Στείρι. Ο πατέρας μου... τον θυμάμαι… ήταν πολύ σκεπτικός, πολύ στενοχωρημένος. Κάποια στιγμή που δεν μπορώ να προσδιορίσω γύρισαν ξαφνικά και συνέβησαν όλα αυτά... Δεν μπορώ να τα βάλω σε μια σειρά, να καταλάβω... Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι ήμουν πολύ τρομαγμένη. Δεν είχα περιθώρια για λογικές σκέψεις εκείνες τις στιγμές. Ημουν ένα παιδί που έτρεμε...

-Φυσικό είναι.

Ηρθαν λοιπόν πίσω και το μόνο που ακούγαμε ήταν πυροβολισμοί. Οχι βολές αλλά ριπές. Γάζωναν κυριολεκτικά. Να σας πω, κ. Λάμπρου, σχετικά ότι σε ένα θεατρικό έργο που έγραψε ένας νέος από το Δίστομο που ζει στην Αμερική υπάρχει μια τόσο ζωντανή αναπαράσταση των γεγονότων. Εκανα το σφάλμα και πήγα στην παράσταση στο σχολείο και μετανόησα. Ηταν τόσο ζωντανό που νόμισα ότι ξαναβρέθηκα εκεί. Εκλεινα τα αυτιά μου και τα μάτια μου, να μην ακούω και να μην βλέπω.

-Με τους Γερμανούς πώς έρχεται η οικογένειά σας σε επαφή εκείνη τη μέρα;

Μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία βλέπω ένα Γερμανό να έρχεται προς το σπίτι μας και να πυροβολεί. Εγώ ήμουν πολύ τρομαγμένη, δεν καθόμουν στιγμή ήσυχη. Θυμάμαι με μάλωνε ο πατέρας να μην τρομάζω τα μικρά μου αδέλφια, που δεν καταλάβαιναν τι γίνεται...
"Ερχεται μπαμπά", λέω, "έρχεται πάνω" κι ώσπου να το πω ο Γερμανός είχε δρασκελίσει τα πέτρινα σκαλοπατάκια κι είχε ανοίξει την πόρτα. Προχώρησε ο πατέρας να τον υποδεχθεί, όμως αυτός ο Γερμανός ρίχτηκε πάνω του και τον χτυπούσε, σαν θηρίο. Προσπαθούσε ο πατέρας να του μιλήσει με λίγα γαλλικά που ήξερε από το σχολείο, αλλά αυτός τον έσπρωχνε, τον χτυπούσε. Δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες, ο Γερμανός ήταν κολλημένος πάνω στον πατέρα μου, τον χτυπούσε με κλωτσιές, ήταν γαντζωμένος πάνω του και τον χτυπούσε συνεχώς. Εγώ δεν άντεχα, έπρεπε να φύγω... Ομως η πόρτα ήταν κλειστή από τους δύο άνδρες που χτυπιούνταν. Σηκώνω το πόδι μου, το βάζω στον νεροχύτη, τον μαρμάρινο της εποχής, ανοίγω το μικρό παράθυρο: "Μπαμπά, να πηδήσω;" Οχι, μου λέει εκείνος, μα σαν να είπε ναι, εγώ δίνω μια και πηδάω. Στο απέναντι σπίτι που πήγα ακούγονταν οι αδελφούλες μου να κλαίνε, ήταν πολύ κοντά τα σπίτια. Μου έκαναν νόημα να πηδήξω οι κοπέλες που έμεναν εκεί. Πήδηξα χωρίς παπούτσια, ξυπόλητη και πήγα σπίτι τους. Εκεί άνοιξαν και μια καταπακτή που είχαν οι γείτονες για να κατεβαίνουν να ταΐζουν τα ζώα τους και πήδηξα και από εκεί κάτω. Μάλιστα χτύπησα άσχημα γιατί έπεσα πάνω σε έναν αργαλειό. Εμεινα για λίγη ώρα αναίσθητη, με συνέφερε η κυρα Μαρία... Τώρα έμαθα από έναν ανιψιό μου που σπούδασε γιατρός στην Αμερική ότι τότε είχα σπάσει ένα πλευρό - πόνεσα πολύ τότε και για πολύ καιρό.

-Εκεί οι Γερμανοί δεν εμφανίστηκαν;

Μέσα στα κλάματα και τις φωνές ανοίγει ξαφνικά η πόρτα, μπαίνουν δύο Γερμανοί: ο ένας μπήκε μέσα, ο άλλος στεκόταν στην πόρτα και μας σημάδευε με το περίστροφο... Το θυμάμαι είχε μικρό όπλο. Αυτός που μπήκε μέσα κλωτσούσε ό,τι έβρισκε μπροστά του στο υπόγειο, τενεκέδες, τσουβάλια... Κάθε κλωτσιά ήταν σαν να χτυπούσε το στήθος μου από το φόβο μου. Δεν μας σκότωσε. Ο άλλος είπε σε όλα τα παιδιά που ήμασταν μαζεμένα εκεί να μην βγούμε έξω γιατί σκοτώνουν... Το αντιληφθήκαμε, έκλεισε την πόρτα και έφυγαν.

-Συγκλονιστικό. Γιατί πιστεύετε ότι σας χάρισαν τη ζωή οι Γερμανοί στρατιώτες;

Γλιτώσαμε, κύριε Λάμπρου, γιατί δεν υπήρχε κανένας άντρας μαζί μας. Αν υπήρχε άντρας θα μας είχαν πυροβολήσει, πέντε παιδιά ήμαστε, είχε έρθει και μια άλλη κοπέλα από κάπου αλλού, κυνηγημένη κι αυτή. Είχαν σκοτώσει τον πατέρα της. Αυτή ζει στην Αθήνα τώρα. Τη θυμάμαι γιατί εγώ έκλαιγα και φώναζα και αυτή μου έδωσε ένα χαστούκι. Δεν είχα ξαναφάει χαστούκι στη ζωή μου, κανείς δεν με είχε χτυπήσει ποτέ. Ποτέ. Τη μάλωσε η κυρα-Μαρία, αλλά εμένα αυτό το χαστούκι με συνέφερε. Ζάρωσα στη γωνία με τα άλλα τέσσερα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια. Το πιο μικρό αγόρι το κρατούσε η αδελφή του στα γόνατά της.
Εγώ λοιπόν ζάρωσα στη γωνιά μου και παραδόθηκα στις ζοφερές μου σκέψεις. Ηξερα, ένιωθα ότι δεν θα βρω κανένα ζωντανό στο σπίτι μου. Πώς το καταλάβαινα αυτό; Οπως και ότι εγώ θα ζήσω; Δεν ξέραμε τότε τι κάνουν. Ακούγαμε αυτό το κακό, αλλά βέβαια δεν ξέραμε ότι σκοτώνουν ανυπεράσπιστους ανθρώπους...
Από την άλλη φεύγοντας εγώ από το σπίτι είχα αφήσει τον πατέρα μου ζωντανό. Δεν ξέρω πώς, αλλά ένιωθα σίγουρη ότι θα τους βρω όλους νεκρούς, μάλιστα σκεφτόμουν, έλεγα πώς θα τους βάλω στη σειρά που είναι όλοι σκοτωμένοι… Θα βάλουμε στη μέση τις αδελφούλες μου και από τις δύο πλευρές τους γονείς μου ή πρέπει να μπουν στη μέση οι γονείς και από τις πλευρές τα παιδιά; Αυτό με απασχολούσε εμένα. Αυτό. Και όπως μου λένε όλοι πρέπει να είχα πολύ πυρετό. Είχα γίνει ράκος από τον φόβο και την ταραχή, ένιωθα να καταρρέω, ήθελα να κοιμηθώ, δεν είχα άλλες δυνάμεις, είχα εξαντληθεί. Ε... κάποια στιγμή σταμάτησαν. Καταλάβαμε πως έφυγαν.
Ανοίγει η πόρτα, έρχεται μια γειτόνισσα έξαλλη -της σκότωσαν κι αυτής το παιδί, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν το ήξερε. Είχε δει τους δικούς μου σκοτωμένους, ξαπλωμένους στην πλατεία. Και της έλεγε η κυρα-Μαρία "μην φωνάζεις, σώπα, είναι και η Νίτσα εδώ", γιατί ήμουν κι εγώ εκεί. Ομως η Νίτσα δεν ξαφνιάστηκε, το ήξερε ότι ήταν όλοι νεκροί…

-Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδραση; Λυγίσατε;

Δεν πήγα να δω ούτε γύρισα στο σπίτι μου. Εφυγα τρέχοντας και πήγα στη θεία μου, την αδελφή της μητέρας μου. Ευτυχώς στον δρόμο δεν είδα κανέναν σκοτωμένο. Κανέναν, καθόλου. Και καλύτερα που δεν είδα και τους δικούς μου νεκρούς. Τους θυμάμαι ωραίους και καλούς όπως ήταν, δεν ήθελα να δω τη μαμά μου χωρίς κεφάλι χωρίς τίποτα. Πήγα λοιπόν τρέχοντας στη θεία μου κι από εκεί φύγαμε και κατεβήκαμε στα Ασπρα Σπίτια, όπου είχε πανδοχείο ο αδελφός της γιαγιάς μου. Μείναμε εκεί μια νύχτα, νύχτα τρέλας, από την οποία δεν θυμάμαι τίποτα. Εκείνο που εκ των υστέρων μου κάνει εντύπωση είναι ότι περπατούσα ξυπόλητη χωρίς να με ενοχλούν ούτε πέτρες ούτε αγκάθια ούτε τίποτα. Δεν είχα ποτέ στη ζωή μου περπατήσει ξυπόλητη, τα καλύτερα παπούτσια μου έφτιαχνε ο πατέρας μου...

-Την ίδια στιγμή εξελίσσονται γεγονότα σε όλο το χωριό;

Ναι, υπάρχουν παράλληλα γεγονότα, κ. Λάμπρου. Η γιαγιά μου και ο παππούς μου ήταν στο σπίτι, ο παππούς μόλις είχε επιστρέψει από το θερισμό στα χωράφια. Ακουσε τον χαλασμό και ξεκίνησε να δει τι συμβαίνει λες κι ήταν πανηγύρι... Κοντά στην πλατεία του σχολείου τον εκτέλεσαν. Με το τέλος του μακελειού η γιαγιά μου βγαίνει να βρει τον άντρα της και τον βλέπει σκοτωμένο. Φεύγει έξαλλη να πάει στην κόρη της, την μητέρα μου δηλαδή, και φτάνοντας στη γωνία τι βλέπει; Ολη μου την οικογένεια νεκρούς. Μόνο εγώ έλειπα. Λένε πως τα μυαλά της μητέρας μου ήταν σκορπισμένα και πως η γιαγιά μου τα μάζεψε... Δεν ξέρω... Δεν τη ρώτησα ποτέ... Και μου κάνει εντύπωση, το σκέφτομαι συχνά. Δεν το συζητούσαμε ποτέ με τη γιαγιά μου, ήταν ένα θέμα ταμπού. Δεν ρώτησα ποτέ γιατί εμείς φύγαμε όλοι και η γιαγιά μου έμεινε, πώς το πέρασε αυτό το βράδυ; Τι βράδυ ήταν αυτό;

-Με αυτή τη γιαγιά μεγαλώσατε;

Με αυτή, ναι. Με αυτή που τη 10η Ιουνίου έχασε κόρη, γαμπρό, σύζυγο και εγγόνια.

-Πολύ δυνατή γυναίκα πρέπει να ήταν.

Διατήρησε τα λογικά της, κ. Λάμπρου, εξ ανάγκης. Ακούστε και κάτι περίεργο: Πριν να γίνει το κακό έπασχε από βρογχικό άσθμα, που είναι ανίατο νόσημα. Μάλιστα έλεγαν ότι ένας γιατρός της είχε πει ότι θα γίνει καλά είτε από μεγάλη θλίψη είτε από μεγάλη χαρά, από ένα ισχυρό σοκ δηλαδή. Ε μετά το φονικό έγινε καλά. Ηταν αυτό που είχε πει ο γιατρός, ήταν θαύμα; Δεν ξέρω. Μόνο τη μέρα που ξεθάψαμε τους νεκρούς μας αρρώστησε βαριά, πήγε να πεθάνει. Η γιαγιά μου υπήρξε μια ηρωίδα και δεν της το είχα πει όσο ζούσε. Ηταν γεννηθείσα το 1888. Την εποχή της σφαγής στο Δίστομο ήταν 56 ετών και πέθανε το 1960, όχι πολύ μεγάλη αλλά με τόσα βάσανα...

Η ζωή μετά

-Πώς κύλησε η ζωή σας μετά;

Από τα Ασπρα Σπίτια όπου έμεινα μια βραδιά έφυγα, γιατί φοβόμασταν ότι μπορεί να έρθουν κι εκεί οι Γερμανοί. Εζησα για μια βραδιά σε σπηλιές. Μια προς τα Ασπρα Σπίτια, στο εργοστάσιο αριστερά. Δεν μίλαγα σε κανέναν, ήθελα να απομονωθώ, δεν ήθελα να μου μιλάει κανένας, δεν ήθελα τον οίκτο κανενός, δεν ήθελα να με λυπούνται, έκλαιγα κρυφά. Είχα κοτσίδες μακριές τα μαλλιά μου και μου τα έφτιαχνε κάθε μέρα η μαμά μου, που τα έπλεκε και δεν μπορούσα να τα φτιάξω μικρό κορίτσι και δεν ήθελα να τα αγγίξει η θεία μου, κανείς. Ηθελα να είναι έτσι όπως τα είχε πλέξει η μάνα μου, να έχω κάτι από εκείνη. Μετά πήγαμε στην άλλη σπηλιά, μείναμε δυο μέρες. Κάτι τρώγαμε, δεν θυμάμαι να πεινάγαμε.

-Κατόπιν ήρθε ο Ερυθρός Σταυρός;

Ναι, μετά ήρθε ο Ερυθρός Σταυρός. Πήρε πολλά παιδιά στα Ιδρύματα, αλλά εγώ δεν θέλησα να πάω. Υπήρχαν φήμες ότι τα ορφανά κορίτσια προορίζονταν για υπηρέτριες κι εγώ δεν ήθελα να πάω. Μετά το μετάνιωσα. Μάλιστα με πήγε ο θείος μου στο Ιδρυμα της Κηφισιάς και ήταν εκεί όλες οι φίλες μου, ξαδέρφες από τη Λιβαδειά. Ηταν πολύ ωραία. Εμεινα στον θείο μου μέχρι τα Δεκεμβριανά, ευτυχώς αυτή την καταστροφή δεν την έζησα. Τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο ήρθε η γιαγιά μου και με πήρε και επιστρέψαμε στο Δίστομο.

-Τι κατάσταση συναντήσατε στο Δίστομο;

Ησυχία, πένθος, μαύρα. Υπήρχε ένα Ιδρυμα, λεγόταν Εγγύς Ανατολή, και εκεί διάβαζα, στη βιβλιοθήκη τους. Με αγαπούσαν όλοι πολύ εκεί και όταν έφυγαν στενοχωρήθηκα πολύ. Ομως υπήρχε ανησυχία, γιατί ο πόλεμος στην περιοχή υπήρχε μέχρι σχεδόν το 1950 λόγω του αντάρτικου. Οι αντάρτες έρχονταν στο χωριό αλλά όχι σε εμάς. Κάποιοι από το Δίστομο τους καθοδηγούσαν. Ομως μια νύχτα ήρθαν και στο σπίτι μας, αλλά η γιαγιά μου τους αντιμετώπισε θαρραλέα και αποφασιστικά.

-Οικονομικά πώς συντηρηθήκατε αυτά τα δύσκολα χρόνια;

Εζησα στο Δίστομο με τη γιαγιά μου, με διαλείμματα στην Αθήνα. Δεν δούλεψα σε ξένα χέρια. Είχαμε δουλειά στο σπίτι, υφάντρες, η Πολιτεία έδωσε 3-4 χρόνια μια σύνταξη. Πολλές φορές σκέφτηκα ότι μακάρι να είχαν σκοτώσει κι εμένα. Διότι η γιαγιά μου με αγαπούσε πολύ, αλλά ήταν πολύ αυστηρή. Ούτε να γελάσω δεν με άφηνε. "Εγώ είμαι ο καπετάνιος", έλεγε.

-Πώς γνωρίσατε τον σύζυγό σας;

Από τα 15 όλοι έλεγαν στην γιαγιά μου να με παντρέψει. Εγώ δεν ήθελα, μου φαινόταν ότι ήθελαν να με ξεφορτωθούν. Μπορούσα να πάω στην Αμερική εύκολα. Ομως δεν πήγα και δεν το μετάνιωσα. Αγαπώ τον τόπο μου, τα κτήματά μας, τις αναμνήσεις μου. Στα 21 αρραβωνιάστηκα έναν καταπληκτικό άνθρωπο που μου συμπαραστάθηκε ως σύζυγος, ως αδελφός, ως πατέρας. Του διηγήθηκα την ιστορία μου και έκλαψε... Εχω δύο πολύ καλά παιδιά. Εκείνο που μου έλειψε πάντα, εκείνο που ζήλευα και ζηλεύω είναι η οικογενειακή θαλπωρή. Πώς να το πω; Είχα πολλές φίλες στο Δίστομο που ήταν ορφανές, αλλά ήταν ορφανές από πατέρα ή ορφανές από μάνα, είχαν δηλαδή κάποιον. Εγώ δεν είχα κανένα...

Εδώ τελειώνει ένα μέρος της συγκλονιστικής αφήγησης της Νίτσας Σφουντούρη. Ο φωτισμός της τραγωδίας του Διστόμου 66 χρόνια μετά, όπως τη βίωσε μια πρωταγωνίστρια. Πρωταγωνίστρια στα πραγματικά περιστατικά της 10ης Ιουνίου, πρωταγωνίστρια στον στίβο της ζωής, πρωταγωνίστρια στα ψυχικά αποθέματα.

Ο κόκκινος Ερικ Χομπσμπάουμ

2010-11-14T13:44:00.000+02:00

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΜΑΚΗ ΠΡΟΒΑΤΑ |

Τι να πρωτορωτήσεις αυτόν τον άνθρωπο; Εναν ιστορικό που γεννήθηκε τη χρονιά της Οκτωβριανής Επανάστασης, θυμάται την ημέρα που διάβασε στις εφημερίδες ότι ο Χίτλερ έγινε καγκελάριος της Γερμανίας και μετέφρασε για τον Τσε Γκεβάρα στην Αβάνα; Που τα βιβλία του θεωρούνται από τους συναδέλφους του ιερά κειμήλια, και τα κείμενά του, ακόμη και αυτά που έγραψε για την τζαζ – ή ιδίως αυτά – αποτελούν πρότυπα δοκιμιακής γραφής; Που είναι πια, στα 94 του χρόνια, τόσο εύθραυστος και κάθε απάντησή του απαιτεί τόσο κόπο;

Ερικ Χομπσμπάουμ, ο φάρος της σύγχρονης σκέψης, ο συγγραφέας που έγραψε για τον πιο συγκλονιστικό αιώνα και τα πιο συναρπαστικά χρόνια της Ιστορίας της ανθρωπότητας κληροδοτώντας μας έναν απίστευτο θησαυρό γνώσης. Ο Ερικ Χομπσμπάουμ, ο οποίος στο τέλος μιας σειράς ολιγόλεπτων αλλά τόσο συναρπαστικών συζητήσεων με το BHMagazino, αποδεικνύει ότι παραμένει ένας αθεράπευτος επαναστάτης.

To πιο εκπληκτικό γνώρισμα της ανθρώπινης Ιστορίας συνίσταται στο ότι είναι πραγματική. Αυτήν την εκπληκτική πορεία της ανθρωπότητας ελάχιστοι την έχουν μελετήσει, καταγράψει και περιγράψει όπως ο Ερικ Χομπσμπάουμ. «Χόμπσμπομ», όπως προφέρει ο ίδιος το όνομά του στον τηλεφωνητή του σπιτιού του, μια τυπική διόροφη οικία στο Χάμπτεντ Χις στο Bορειοδυτικό Λονδίνο. Οταν τον κάλεσα στο τηλέφωνο, απάντησε μια ευγενέστατη κυρία, η Μαρλένε Χομπσμπάουμ, η σύζυγός του. Τον ζήτησα και εκείνη τον φώναξε: «Darling, it’s for you. From Greece». «Φυσικά και θα μπορέσουμε να μιλήσουμε. Απλώς είμαι άρρωστος, και έτσι θα πρέπει να μιλήσουμε σε λίγες ημέρες, που θα είμαι καλύτερα» είπε με μια αιφνιδιαστική ευγένεια. «Αφού το αναφέρετε, όταν γίνει η συνέντευξη, να μιλήσουμε και για εμάς τους Ελληνες που “νοσούμε” βαριά» απάντησα. «Δεν είναι και τόσο χαλιά η υγεία μου. Ελπίζω. Ομως και εγώ όπως και οι Ελληνες μπορούμε στο τέλος να γίνουμε καλά». Τελικά μιλήσαμε έξι φορές στο τηλέφωνο και ανταλλάξαμε μηνύματα μέσω e-mail.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1917, από πατέρα Βρετανό και μητέρα Αυστριακή, και οι δύο εβραϊκής καταγωγής. Στα πρώτα του χρόνια είχε ελληνίδα νταντά από την οποία άκουγε ένα νανούρισμα στα ελληνικά – σήμερα όμωςέχει μόνο μια «λειψή ανάμνηση», όπως λέει. Μαρξιστής ιστορικός, ήταν επί χρόνια μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Μεγάλης Βρετανίας – «ένα από τα μεγάλα δαιμόνια του 20ού αιώνα είναι το πάθος για πολιτική και η πεμπτουσία του πάθους αυτού ήταν ο κομμουνισμός» περιγράφει πάλι ο ίδιος.

Τώρα είναι μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας και της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Η τριλογία του – «Η εποχή των επαναστάσεων, 1789-1848», «Η εποχή του κεφαλαίου, 1848-1875», «Η εποχή των αυτοκρατοριών, 1875-1914» – έχει χαρακτηριστεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στη συγγραφή της Ιστορίας. Σε συνδυασμό και με τη συγγραφή του βιβλίου «Η εποχή των άκρων: Ο σύντομος 20ός αιώνας 1914-1991», οδήγησε στο να ονοματίζεται ο Χομπσμπάουμ από πολλούς ως ο μεγαλύτερος εν ζωή ιστορικός, όχι μόνο της Βρετανίας αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Τα ενδιαφέροντά του επεκτείνονται και σε άλλα πεδία εκτός από την Ιστορία, όπως οι διάφορες παραδόσεις και η εξέλιξή τους, αλλά και η τζαζ που είναι το αγαπημένο του είδος μουσικής. Εχει γράψει και για αυτά: «Η επινόηση της παράδοσης», «Η σκηνή της τζαζ», καθώς και το «Ξεχωριστοί άνθρωποι – Αντίσταση, εξέγερση και τζαζ».

Συζητώντας και αλληλογραφώντας με τον Ερικ Χομπσμπάουμ για αυτήν τη συνέντευξη, σκεφτόμουν ότι πρέπει να πάρουμε, πρέπει να αρπάξουμε τις λέξεις από τους πολιτικούς και να τις παραδώσουμε στην κοινή λογική. Η κοινή λογική χρειάζεται, εκτός των άλλων, και γνώση της Ιστορίας, αφού η Ιστορία μάς έχει φέρει στο σημείο που είμαστε. Οι μεγάλοι ιστορικοί – ερευνητές και συγγραφείς – είναι αναγκαίοι για την εξέλιξη της γνώσης της ανθρωπότητας. Η εποχή στην οποία εμφανίζονται είναι τυχαία. Είμαστε τυχεροί που τυχαία στην εποχή μας έζησε ο Ερικ Χομπσμπάουμ.

Κύριε Χομπσμπάουμ, φανταστείτε ότι έχετε ένα μικρό παιδί στα γόνατά σας και θέλετε να του διηγηθείτε τη σύντομη ιστορία του κόσμου. Πώς θα ξεκινούσατε τη διήγησή σας;«Αν διηγούμουν σε ένα μικρό παιδί την ιστορία του κόσμου, θα ξεκινούσα από τους δεινόσαυρους, επειδή όλα τα παιδιά ξέρουν για αυτούς. Θα του εξηγούσα ότι ζούσαν πολύ πολύ καιρό προτού εμφανιστούν τα ανθρώπινα όντα στην Αφρική, τα οποία μετά πορεύτηκαν προς τη Μέση Ανατολή, όπου δημιούργησαν τον πρώτο πολιτισμό. Αυτά».

Και η Ιστορία της ανθρωπότητας; Σημειώνει άραγε πρόοδο ή τελικά κάνει κύκλους; «Η Ιστορία της ανθρωπότητας είναι η αυξανόμενη δυνατότητα του ανθρώπινου είδους να ελέγχει και να αλλάζει το περιβάλλον του μέσα από την παραγωγή αγαθών, με τη βοήθεια της συνεχώς εξελισσόμενης επιστήμης, της τεχνολογίας και της επικοινωνίας. Με αυτήν την έννοια, η Ιστορία της ανθρωπότητας είναι πρόοδος, παρ’ ότι αυτή η πρόοδος έχει υπάρξει γρήγορη σε συγκεκριμένες περιόδους και συνεχής μόνο κατά τους ελάχιστους τελευταίους αιώνες, κυρίως από τα μέσα του 20ού. Δεν υπάρχει ισόποση τάση για πρόοδο στην προσωπική και στην κοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπων».

Υπάρχει πάντως η εντύπωση ότι η Ιστορία κάνει κύκλους. «Κοιτάξτε, η εντύπωση ότι η Ιστορία κάνει κύκλους είναι φυσική. Ιδιαίτερα σε περιόδους όπου η τεχνολογική εξέλιξη είναι αργή. Αυτό συμβαίνει επειδή η εμπειρία του ανθρώπου μέσα από το μοτίβο της ίδιας του της ζωής είναι ότι η ζωή κάνει κύκλους. Ζωή - θάνατος - νέες γενεές. Η Ιστορία όμως δεν είναι κυκλική, γεννάει διαρκή εξέλιξη».

Παρ’ ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο ον που έχει τη δυνατότητα να είναι δίκαιο, φαίνεται ότι έχει μια ροπή προς την αδικία. Μπορεί λοιπόν να υπάρξει μια πραγματικά δίκαιη κοινωνία; «Το γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουν μια αίσθηση της αδικίας και τείνουν να διαμαρτύρονται για αυτή δείχνει ότι η κανονική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ανθρώπινο γένος είναι μεν η αδικία, αλλά η επιθυμία μας για δικαιοσύνη είναι διαρκής και ακατανίκητη. Μια δίκαιη κοινωνία, στην οποία οι κοινωνικές και άλλες ανισότητες θα θεωρούνται υποφερτές – παρ’ ότι μια τέτοια κοινωνία δεν είναι η ιδανική –, είναι δυνατό να υπάρξει. Δεν πρέπει, όμως, να τη συγχέουμε με μια “καλή κοινωνία” στην οποία η αδικία και η εκμετάλλευση δεν υπάρχουν πλέον. Δεν γνωρίζουμε αν αυτή η κοινωνία είναι εφικτή για κάτι περισσότερο από περιστασιακές στιγμές στην ανθρώπινη πορεία».

Πιστεύετε ότι όλοι οι άνθρωποι, όσο κυνικοί και αν είναι, μπορούν να «συλλάβουν» και να επιδιώξουν μια κοινωνία που δεν θα είναι ατελής;«Ολοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή τους σκέφτονται ότι μια τέτοια κοινωνία είναι εφικτή, και την επιθυμούν. Κάποιοι, όμως, θεωρούν ότι έχουν χρέος να την πραγματώσουν».

Αν ένας επαναστάτης σήμερα κρατούσε στο ένα χέρι το όπλο του και στο άλλο ένα βιβλίο, ποιο βιβλίο θα του δίνατε; «Θα του έδινα ένα βιβλίο με οδηγίες πώς να χρησιμοποιεί το όπλο του και πώς να κάνει ανταρτοπόλεμο!».

Δεν θα του δίνατε κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο; «Δεν υπάρχει χρόνος για αυτό».

Πρέπει πρώτα να δίνεις στον άνθρωπο να φάει και μετά να του ζητάς να έχει αρετή;
«Ακριβώς!».

Πείτε μου ένα βασικό πιστεύω σας που είχατε για τον κόσμο όταν ήσασταν νέος και ισχύει ακόμη, και ένα πιστεύω σας που έχει πλέον αλλάξει. «Ακόμη πιστεύω ακράδαντα ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο. Εχω, όμως, πια εγκαταλείψει την πεποίθηση που είχα κάποτε ότι ήξερα με ποιον τρόπο μπορεί να γίνει αυτό».

Αν είχατε τη δυνατότητα να δημιουργήσετε ένα πολιτικό σύστημα από το μηδέν, ποιο θα ήταν αυτό; «Δεν πιστεύω ότι τα πολιτικά συστήματα μπορούν να δημιουργηθούν μόνο από άτομα».

Ως τις αρχές της δεκαετίας του ’80 οι περισσότεροι πιστεύαμε ότι ο κομμουνισμός «θα υπάρχει για πάντα», κυρίως επειδή είχε να κάνει και με μερικά πολύ βαθιά ηθικά ζητήματα της ανθρώπινης φύσης. Ποιος ήταν ο προβλέψιμος και ποιος ο αστάθμητος παράγοντας της αποτυχίας και της κατάρρευσής του; «Η προβλέψιμη αιτία της αποτυχίας του κομμουνισμού της Ρωσικής Επανάστασης και των κληρονόμων της είναι ότι, παρ’ όλες τις μεγάλες φιλοδοξίες και τις κατακτήσεις της, δεν μπόρεσε να χτίσει μια αποτελεσματική, δυναμική οικονομία. Ηταν προφανές από τη δεκαετία του ’60 και μετά ότι δεν είχε πολύ μέλλον. Πιθανότατα, όμως, να μπορούσε να διαρκέσει για πολλές ακόμη δεκαετίες, αν η προσπάθεια μεταρρύθμισης στη δεκαετία του ’80 δεν είχε οδηγήσει στη ραγδαία και εντελώς απρόσμενη κατάρρευση».

Πολλοί σας χαρακτηρίζουν «μαρξιστή ιστορικό». Ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το βασικό πλεονέκτημα και ποιο το βασικό μειονέκτημα του μαρξισμού; «Το βασικό πλεονέκτημα του μαρξισμού είναι ότι μας επέτρεψε να αντιληφθούμε πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός. Το μειονέκτημά του είναι ότι υπήρξε μια σχολή μαρξιστών οι οποίοι νόμιζαν ότι ήξεραν πώς να χτίσουν μια σοσιαλιστική κοινωνία».

Και ποιο το βασικό πλεονέκτημα του καπιταλισμού;
«Το βασικό πλεονέκτημα του καπιταλισμού είναι η δυνατότητά του να δημιουργεί οικονομική ανάπτυξη. Ωστόσο διαθέτει και το τεράστιο μειονέκτημα: προκαλεί τεράστιες κοινωνικές και ανθρώπινες ανισότητες και είναι εντελώς αδύνατον να ελέγξει την ανάπτυξή του, η οποία απειλεί τον κόσμο με περιβαλλοντική καταστροφή».

Αυτή η οικονομική κρίση που ζούμε έχει κάποια χαρακτηριστικά που την κάνουν διαφορετική από τις άλλες;
«Η τωρινή οικονομική κρίση είναι σίγουρα η πιο σοβαρή στην Ιστορία του καπιταλισμού από το 1930. Μάλιστα, κατά μία έννοια, αυτή η κρίση είναι μεγαλύτερη, αφού η κοινωνίες είναι πολύ πιο παγκοσμιοποιημένες από ό,τι ήταν το 1930. Τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, που τότε ήταν έξω από το καπιταλιστικό σύστημα, τώρα είναι μέσα στο σύστημα και μέσα στην κρίση. Επίσης, μέσα στην κρίση είναι και οι περιοχές που τότε ήταν αυτόνομες και αυτάρκεις αγροτικές οικονομίες, ενώ τώρα έχουν ενσωματωθεί μέσω της μαζικής αστικοποίησης και της ταχύτατης παρακμής της αγροτικής καλλιέργειας και οικονομίας. Από την άλλη πλευρά, η παρούσα κρίση δεν έχει ακόμη γονατίσει το καπιταλιστικό σύστημα, καθώς η γρήγορη ανάπτυξη των νέων οικονομιών – Κίνα, Ινδία, Βραζιλία κτλ. – έχει εξισορροπήσει την παρακμή των βασικών καπιταλιστικών κέντρων του 19ου και του 20ού αιώνα στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική».

Η Κίνα είναι ο «κομμουνιστής σωτήρας» του καπιταλισμού; «Το καπιταλιστικό σύστημα της Κίνας δεν είναι αγγλοαμερικανικού νεοφιλελεύθερου τύπου, αλλά αναπτύχθηκε κυρίως ως αντίσταση στις οικονομίες-“τίγρεις” της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ωστόσο αυτό το μετακομμουνιστικό καπιταλιστικό σύστημα της Κίνας έχει τόση επιτυχία, ώστε οι ιστορικοί του μέλλοντος πιθανότατα θα δουν στην Κίνα τον πραγματικό σωτήρα της καπιταλιστικής οικονομίας από την τωρινή οικονομική κρίση».

Για τους Ελληνες είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος. Είμαστε πολύ απογοητευμένοι και σε μεγάλη σύγχυση. Εχετε κάτι να μας πείτε; «Ως ιστορικός που έχει ζήσει σχεδόν όλον τον αιώνα που είναι από τους πιο τρομακτικούς στην ανθρώπινη Ιστορία, τον 20ό, μπορώ να σας πω ότι η ανθρωπότητα, έχοντας επιβιώσει από αυτήν την τόσο καταστροφική περίοδο, πιθανότατα θα επιβιώσει και από τις καταστροφές του 21ου αιώνα».

Ποιο νομίζετε ότι είναι το κομβικό σημείο από το οποίο η Ελλάδα ήρθε σε αυτήν τη τόσο δύσκολη θέση και τι μπορούμε να κάνουμε για να βγούμε από αυτή; «Παρακαλώ συγχωρήστε με που θεωρώ τον εαυτό μου αναρμόδιο να απαντήσω σε ερωτήσεις σχετικά με τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας. Εσείς είστε οι μόνοι που πρέπει και μπορείτε να δώσετε όλες τις σωστές και σοβαρές απαντήσεις».

Δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε όλους όσοι μας συστήνονται ως αρμόδιοι; «Να είστε επιφυλακτικοί με τους “αρμόδιους”. Μπορώ όμως να σας πω ότι το άμεσο μέλλον πρόκειται να είναι πολύ πιο δύσκολο για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, η οποία ξανακυλάει σε μια οπισθοδρόμηση. Το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο στα Βαλκάνια από ό,τι σε άλλες περιοχές της Ευρώπης και σε αυτό βοηθούν πολύ η διαφθορά και η εγκληματικότητα».

Πολιτική και ηθική. Υπάρχει, ή θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει, κάποια σχέση μεταξύ τους;
«Αν δεν υπήρχε καμία σχέση μεταξύ πολιτικής και ηθικής, δεν θα έκανε κανένας και ποτέ την ερώτηση αυτή. Το ότι γίνεται η ερώτηση σημαίνει πως όλοι διακρίνουν ότι υπάρχει, ή ότι θα έπρεπε να υπάρχει, μια σχέση μεταξύ πολιτικής και ηθικής. Η πολιτική δεν είναι μια απόλυτα αυτόνομη δραστηριότητα και αυτό φαίνεται από τη συνήθεια όλων των πολιτικών να επικαλούνται ηθικό άλλοθι για ό,τι κάνουν. Πόσο ηθικά, όμως, μπορεί να είναι, για παράδειγμα, τα συστηματικά βασανιστήρια και οι σφαγές;».

Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το μεγαλύτερο έγκλημα του 20ού αιώνα;
«Η αναβίωση των γενοκτονιών και ειδικά η συστηματική γενοκτονία των εβραίων από ένα κράτος που υποστήριζε ότι είναι πολιτισμένο».

Στον άνθρωπο η ελευθερία του λόγου είναι πιο εύκολη από την ελευθερία της σκέψης. Πιστεύετε ότι αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο που έχει επηρεάσει την εξέλιξη της ανθρώπινης Ιστορίας; «Και η ελευθερία της σκέψης, όμως, αν δεν εκφραστεί δημόσια, είναι άτοπη. Και τα δύο αναγκαστικά πρέπει να πηγαίνουν μαζί. Ετσι θα έπρεπε να συμβαίνει, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο ότι πολλές φορές στην Ιστορία δεν συνέβη αυτό».

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες του 20ού αιώνα έπεσαν πολλά φράγματα στην Ευρώπη και πολλές «πόρτες» άνοιξαν. Πιστεύετε ότι ταυτόχρονα άνοιξαν και το μυαλό των ανθρώπων;
«Η παγκοσμιοποίηση και κυρίως η απίστευτη και συνεχής επανάσταση στις επικοινωνίες έχουν σίγουρα γκρεμίσει πολλά παλιά “φράγματα” και θεωρητικά θα έπρεπε να έχουν διευρύνει και το πνεύμα των ανθρώπων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι άνθρωποι που ζουν σήμερα σε αυτό που αποκαλούμε “οικουμενικό χωριό” είναι πολύ περισσότεροι από ποτέ. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει επίσης μια ολοφάνερη απόσυρση ανθρώπων και εθνών σε μικρότερες κοινωνίες, που συνδέονται πιο εύκολα με προσωπικά κριτήρια. Αυτό δυστυχώς έχει πάρει τη μορφή ξενοφοβίας και εθνικού ή θρησκευτικού προσδιορισμού».

Φιλοσοφία και Ιστορία. Συνδέονται μεταξύ τους ή είναι δύο εντελώς διαφορετικά πεδία;
«Ολοι οι φιλόσοφοι θα πρέπει να έχουν μια αίσθηση της Ιστορίας και όλοι οι ιστορικοί μια αίσθηση των προβλημάτων που θέτει η φιλοσοφία. Πάντως στην πράξη είναι απόλυτα διαφορετικές, παρ’ ότι μερικοί φιλόσοφοι έχουν γράψει ιστορικά συγγράμματα και μερικοί ιστορικοί έχουν συμβάλει στις φιλοσοφικές αναζητήσεις».

Πείτε μου έναν λόγο, όχι πολύ φανερό, για τον οποίο μελετάτε και γράφετε Ιστορία. «Γράφω Ιστορία για τους ανθρώπους που εργάζονται όλη την ημέρα για να ζήσουν και θα ήθελαν να διαβάσουν το βράδυ μετά τη δουλειά. Θα ήθελα να μπορώ να τους κρατάω σε εγρήγορση».

Αγαπάτε πολύ την τζαζ μουσική. Σας μαγεύει περισσότερο το γεγονός ότι είναι «ανοιχτή» σε πολλές διαφορετικές μουσικές πιθανότητες; Οτι μοιάζει λίγο με τις πιθανότητες που ανοίγονται λίγο πριν από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα;
«Το να είσαι αφοσιωμένος στη μελέτη και στην καταγραφή της Ιστορίας δεν μπορεί να είναι ξεκομμένο από τη μελέτη άλλων επιστημών και πλευρών της ζωής, όπως, για παράδειγμα, οι φυσικές επιστήμες ή η μουσική. Αν όμως ξεκινήσω να σας μιλάω για την τζαζ, θα απομακρυνθούμε αρκετά από την ουσία αυτής της συνέντευξης».

Ο βρετανός συγγραφέας Λέσλι Χάρτλεϊ είχε πει ότι «το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα: Κάνουν τα πράγματα διαφορετικά εκεί». Νομίζω ότι αυτό ισχύει απόλυτα για την Ελλάδα σήμερα. «Μην ανησυχείτε. Και το μέλλον είναι μια ξένη χώρα. Θα κάνετε τα πράγματα διαφορετικά εκεί. Ολοι μας θα κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά».

Μπορείτε να προβλέψετε πώς θα είναι; «Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψεις το μέλλον και δεν βοηθάει πολύ το να προσπαθείς να το φανταστείς. Αυτό που νομίζω ότι μπορεί κάποιος να φανταστεί, αν κοιτάξει με καθαρή ματιά, είναι τα προβλήματα που μπορεί να έρθουν. Ο άνθρωπος εδώ και μερικά χρόνια είναι σε θέση να προκαλέσει πολύ σοβαρές και μερικές φορές ανεπανόρθωτες ζημιές στην Υδρόγειο. Δες, για παράδειγμα, τι έγινε με την πρόσφατη μόλυνση στον Κόλπο του Μεξικού. Στο παρελθόν, μέσα στο ανθρώπινο μυαλό, αν υπήρχε κάτι που θεωρούνταν ανεξάντλητο και αδιανόητο να “εξουθενωθεί”, αυτό ήταν η θάλασσα. Τώρα πλέον μπορούμε να εξαντλήσουμε και τη θάλασσα. Αυτό είναι απίστευτο. Δεν είναι;».

Μπορείτε να κάνετε μια πρόβλεψη για την κατάστασή μας σε περίπου δέκα χρόνια από τώρα; «Μου ζητάτε μια πρόβλεψη για την κατάστασή μας σε δέκα χρόνια από τώρα. Νομίζετε ότι είμαι η Πυθία στους Δελφούς; Θα σας πω, παρ’ όλα αυτά, ότι ως ιστορικός δεν μπορώ να μη δω τη δυνατότητα σε μερικά χρόνια τα πράγματα να φαίνονται πολύ πιο ελπιδοφόρα»

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=152&artId=366186&dt=10/11/2010#ixzz15Fw9q4qM

Γιάννης Πατσαντάρας: Στον ουρανό τον έψαχναν και στη γη τον βρήκαν οι πολίτες του Δήμου Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας

2010-10-30T11:24:00.003+02:00

Ως επίτιμος αρχηγός της Τακτικής Αεροπορίας αποστρατεύτηκε στις αρχές του 2010 –έπειτα από μια λαμπρή σταδιοδρομία στην πολεμική Αεροπορία– ο Γιάννης Πατσαντάρας και, όπως ήταν αναμενόμενο για έναν άνθρωπο με τόσο σπουδαίες περγαμηνές, δημιούργησε αμέσως συζητήσεις στη Δυτική Βοιωτία, όπου όλοι αναζητούσαν στο πρόσωπο του επόμενου δημοτικού άρχοντα εκείνον τον υποψήφιο που θα μπορούσε να εκφράσει αντικειμενικά, αλλά και να υπηρετήσει αποτελεσματικά τα αιτήματα του ιδιαίτερα δύσκολου παρόντος και του κρίσιμου μέλλοντος.

Ο Γ. Πατσαντάρας, μετά τη συγκινητική και τιμητική πρόταση πολλών επιφανών συνδημοτών του, αφού ως δοκιμασμένος και διακεκριμένος σε πολύ πιο απαιτητικές θέσεις ευθύνης διοικητής/μάνατζερ στάθμισε τα υπέρ και τα κατά και, αφού, ως γνήσιος πατριώτης, «έριξε στη ζυγαριά» το συμφέρον του τόπου, αποφάσισε να ηγηθεί ενός ενωτικού ανεξάρτητου ψηφοδελτίου και να διεκδικήσει τον δημαρχιακό θώκο στον νεοσύστατο Δήμο Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας.

Είναι σπάνια η ευτυχής σύμπτωση, όπου η ευγενής φιλοδοξία ενός ανθρώπου να προσφέρει στον τόπο του, έπειτα από μια επιτυχημένη επαγγελματική διαδρομή, τέμνει τόσο θετικά την πολιτική και κοινωνική συγκυρία για να συναντηθεί με τις επιθυμίες, τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των πολιτών όσο η περίπτωση του Γιάννη Πατσαντάρα.

Τι αξιώνουν οι πολίτες εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του Νοεμβρίου; Όλοι το γνωρίζουμε, και οι περισσότεροι από εμάς το συζητάμε κατ’ ιδίαν στις παρέες μας, το ακούμε καθημερινά από φίλους και γνωστούς: «Θέλουμε στα ηνία της τοπικής μας κοινωνίας έναν άνθρωπο επιτυχημένο, ικανό, έντιμο, ακομμάτιστο, με γνώσεις, ήθος και θέληση, με όραμα και πειθώ, και, επιπλέον, με το σθένος να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συγκρουστεί με τα κομματικά βιλαέτια προς όφελος των πολλών».

Όλα αυτά τα θετικά στοιχεία που συγκεντρώνει, αναμφίβολα, ο Γιάννης Πατσαντάρας, ο ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος του νεοσύστατου Δήμου Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας, δείχνουν ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη στιγμή, στην κατάλληλη θέση. Το αναγνωρίζουν οι πολίτες του νέου διευρυμένου Δήμου που δέχτηκαν την υποψηφιότητά του με την πεποίθηση ότι η έως σήμερα επιτυχημένη πορεία του εγγυάται όχι μόνον τη στιβαρή διοίκηση αλλά και τη διαφάνεια, τη σύνεση και την υπευθυνότητα που απαιτεί η διαχείριση των κοινών, όταν έχει απαρέγκλιτο γνώμονα το συλλογικό καλό και το δημόσιο συμφέρον.

Το πιστεύουν βαθιά –οι επιτυχημένοι στους τομείς τους– άνθρωποι από όλα τα κόμματα, που, αναγνωρίζοντάς του μιαν αξία όχι υποκειμενική, αλλά αποδεδειγμένη στα πεδία της τιμής αυτής της χώρας, παραμερίζοντας τις παρωπιδικές κομματικές αγκυλώσεις και με ειλικρινές ενδιαφέρον για τον τόπο τους, πρότειναν στον Γιάννη Πατσαντάρα να ηγηθεί ενός ανεξάρτητου, υπερκομματικού ψηφοδελτίου και, κατόπιν, πλαισίωσαν ένθερμα και με αμέριστη εμπιστοσύνη την υποψηφιότητά του. Το πληροφορούνται οι πολίτες όλης της Βοιωτίας που διαπιστώνουν καθημερινά την ευρύτητα της απήχησης και την ασυνήθιστα υπερκομματική συναίνεση στο πρόσωπό του.

Όλοι; Οπωσδήποτε όχι. Γιατί υπάρχουν και εκείνοι που δυσαρεστήθηκαν. Είναι οι «κομματάρχες» και οι κομματικοί παράγοντες που διαπιστώνουν ότι δεν απολαμβάνουν πλέον την ισχύ του παρελθόντος και ότι η υποψηφιότητα Πατσαντάρα διαρρηγνύει οριστικά τον φαύλο κύκλο της εξάρτησης και των πελατειακών σχέσεων, όπως διαμορφώθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια, με τα γνωστά – σε όλους μας- θλιβερά αποτελέσματα της πλήρους χρεοκοπίας, οικονομικής και ηθικής.

Η συνέντευξη που θα διαβάσετε έγινε στο σπίτι του Γιάννη Πατσαντάρα, στο κέντρο της Αράχωβας και στα σοκάκια της φημισμένης κωμόπολης. Διήρκεσε πολλές ώρες και είναι αλήθεια ότι εξεπλάγην από την ποσότητα των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων του, από την ποικιλία των πολύπλευρων εμπειριών υψηλών απαιτήσεων και, κυρίως, από το ήθος ενός αδαμάντινου και παράλληλα ευχάριστου χαρακτήρα. Από όλα αυτά τα προτερήματα, κράτησα, ως συνισταμένη της γνώσης και της ψυχοπνευματικής καλλιέργειας του ανδρός, το πιο σημαντικό: τη σεμνότητα, την απλότητα, τη συνειδητή απόφαση του Γιάννη Πατσαντάρα για την τήρηση, στη δημόσια αλλά και στην ιδιωτική του ζωή, χαμηλών τόνων - σκεφτείτε μόνο κάποιος από εμάς να είχε συμπληρώσει 5.600 (!) ώρες πτήσεων. Δεν θα πετούσε ακόμη στα σύννεφα;

-Γίνεται πολύς λόγος, θετικός λόγος, κ. Πατσαντάρα, για το βιογραφικό σας. Κι εγώ που το είδα πραγματικά εντυπωσιάστηκα και συμφωνώ με την κοινή γνώμη που έχει διαμορφώσει την αντίληψη ότι είστε ένας εξαιρετικά επιτυχημένος άνθρωπος. Είναι απορίας άξιον πώς προλαβαίνει να τα κάνει όλα αυτά κάποιος στη ζωή του. Εσείς ποιους σταθμούς θεωρείτε σημαντικότερους στην πορεία σας;

-Ενας σημαντικός σταθμός, κ. Λάμπρου, είναι εκεί στην πρώτη γραμμή στο βιογραφικό μου, όπου λέει ότι γεννήθηκα στην Αράχωβα. Το χωριό μου, ο τόπος της καταγωγής μου, όπου κι αν πήγα, όπου κι αν έφτασα, ό,τι κι αν έκανα, μου έδινε πάντα εσωτερική δύναμη, με γέμιζε αυτοπεποίθηση, με όπλιζε με την αίσθηση του ανήκειν, της ρίζας.

Ένας άλλος σημαντικός σταθμός είναι η εισαγωγή μου στη Σχολή Ικάρων, η εκπλήρωση σε δύσκολες εποχές του εφηβικού ονείρου ενός παιδιού που είχε μεγαλώσει δίπλα στη εκκλησία των Αγίων Ταξιαρχών.

Ο γάμος μου με την Θάλεια, η γέννηση των παιδιών μου, της Κατερίνας και του Λάμπρου, αποτελούν ορόσημα στη ζωή μου.

Θα προσθέσω και κάτι που ίσως σας εκπλήξει. Θεωρώ πολύ σημαντικό σταθμό στη ζωή μου τη στιγμή που έλαβα την απόφαση να διεκδικήσω τη θέση του δημάρχου στο Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας. Ενιωσα μέσα μου μια πληρότητα, μια γαλήνη, μια βεβαιότητα ότι πράττω το ορθόν, ότι ανταποκρίνομαι στο καθήκον μου προς τη γενέθλια γη.

Ακούστε, κύριε Λάμπρου. Εφτασα πολύ ψηλά στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Εργάστηκα επί πολλά χρόνια σκληρά και διετέλεσα μεταξύ άλλων υπασπιστής του τότε προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωστή Στεφανόπουλου, ενώ υπήρξα διοικητής στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα, υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας και αρχηγός της Τακτικής Αεροπορίας. Πολλές ώρες από τη ζωή μου τις πέρασα υπερασπιζόμενος την πατρίδα, τον εθνικό εναέριο χώρο στα ύψη του Αιγαίου ή όπου αλλού χρειάστηκε. Όμως να σας πω κάτι, κύριε Λάμπρου; Στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία θεωρώ ότι έπραξα απλώς το καθήκον μου προς την πατρίδα – αυτό που θα έπραττε καθένας και καθεμία από εμάς, αν η Ελλάδα του το ζητούσε.

-Βλέπω ότι αποφεύγετε από σεμνότητα να αναφερθείτε διεξοδικά στη λαμπρή σταδιοδρομία σας. Θέλω όμως συναφώς να ρωτήσω κάτι άλλο. Στη διάρκεια όλης αυτής της ξεχωριστής πορείας στα υψηλότερα αξιώματα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων συναντήσατε πολλούς σημαντικούς ανθρώπους. Τι μάθατε από αυτούς, τι αποκομίσατε εκεί, στα «υψηλά κλιμάκια της εξουσίας»;

- Αποκόμισα ασφαλώς πολλά πράγματα που μετουσίωσα, νομίζω, σε πολιτική και δημοκρατική εμπειρία. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας όλες οι επαφές με πολλούς και σημαντικούς ανθρώπους, αν και είχαν βέβαια υπηρεσιακό χαρακτήρα, μου έδωσαν τη δυνατότητα να καλλιεργήσω μια πολιτική άποψη που με τη σειρά της, με βοήθησε να κατανοήσω ότι τα προβλήματα που απασχολούν μια ομάδα ανθρώπων για να επιλυθούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη όλων των συμμετεχόντων. Κατά τον ίδιο τρόπο η επίλυση των προβλημάτων που αφορούν μια κοινότητα ανθρώπων ή και ευρύτερες κοινωνικές ομάδες μπορούν να προσεγγιστούν μόνο με τη συμμετοχή όλων, η γνώμη όλων είναι πολύτιμη, έτσι ώστε να υπάρξουν προοπτικές ουσιαστικής ευημερίας –της οποίας συστατικό στοιχείο θεωρώ ότι αποτελεί η ισονομία και η ισηγορία- σε ένα τόπο. Με αυτό τον τρόπο, με συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων όλων των δημοτών σκοπεύω να διοικήσω τον νεοσύστατο Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, εφόσον οι συμπολίτες μου μου κάνουν την τιμή να με εκλέξουν στη δημοτική αρχή της γενέθλιας γης.

-Παρατηρώ ότι μιλάτε διαρκώς για την πατρίδα. Θα μπορούσατε να δώσετε ένα περίγραμμα της έννοιας αυτής εσείς, ένας κοσμογυρισμένος ιπτάμενος αξιωματικός και ταυτόχρονα ένας άνθρωπος που υπηρετήσατε την πατρίδα επί 35 έτη;

-Για μένα η έννοια πατρίδα, κ. Λάμπρου, ξεπερνά κάποια συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια, δηλαδή δεν ορίζεται από γεωγραφικά όρια και μόνο. Είναι περισσότερο κάποια κοινά βιώματα και κάποιες κοινά αποδεκτές κοινωνικές και ηθικές αξίες που μας ενώνουν με έναν τόπο. Δεν είμαι ο πρώτος που θα πει ότι η αγάπη προς τη μεγάλη πατρίδα μας, την Ελλάδα, έχει τις ρίζες της στη λατρεία για τη μικρή πατρίδα μας, στην περίπτωσή μου για τη Δυτική Βοιωτία. Όπως το έθεσε ο ποιητής Γιώργος Σαραντάρης κι εγώ «κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια».

Οι συχνές μου μετακινήσεις εξ αιτίας των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων μέχρι το εγγύς παρελθόν, τόσο στο εσωτερικό της Ελλάδας όσο και στο εξωτερικό, με έκαναν να εκτιμήσω περισσότερο, να αγαπήσω περισσότερο τον τόπο μας και να ονειρευτώ για τον τόπο μας. Θεωρώ ότι έχουμε την τύχη να ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο με πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλους. Αγαπώ αυτόν τον τόπο. Εξάλλου είναι ο τόπος που τολμώ να πω ολοκληρώθηκα συναισθηματικά και προετοιμάστηκα για να εκπληρώσω τους προσωπικούς μου στόχους και να είμαι σήμερα σε θέση να καταθέσω το «ξεχείλισμά μου» στη διάθεση των συμπολιτών μας. Αν και γεννήθηκα στην Αράχωβα, η καρδιά μου πάλλεται κάθε φορά που βρίσκομαι στον μαρτυρικό τόπο του Διστόμου και δεν σας κρύβω ότι η κάθε επίσκεψη στο τόσο συνδεδεμένο με το Στείρι, Μοναστήρι του Οσίου Λουκά με γεμίζει με κατάνυξη. Τι να πω επίσης για τα ανέμελα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων και όχι μόνο, στην Αντίκυρα.

-Καθώς μιλάμε για τόσο βαθιά ζητήματα, για πράγματα της ψυχής, δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να ρωτήσω για το ποιες είναι εκτός από την πατριδολατρία οι αξίες που διαμορφώνουν τον άνθρωπο Γιάννη Πατσαντάρα. Με ποια πυξίδα πορεύτηκε στη ζωή του, ποιες πεποιθήσεις συναρθρώνουν το πνευματικό του οπλοστάσιο;

-Εκπαιδεύτηκα στο υψηλότερο επίπεδο να θέτω και να επιτυγχάνω στόχους, δύσκολους στόχους, και λένε ότι το έκανα με επιτυχία. Βέβαια αυτό στη δική μου «φιλοσοφία», στη δική μου στάση ζωής, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι ο «σκοπός αγιάζει τα μέσα». Για εμένα η επιτέλεση του σκοπού είναι επιτυχής όταν συνδυάζεται με την εργατικότητα, το ήθος, την αξιοκρατία, τον αλληλοσεβασμό. Όταν επιιτελείται σε συνθήκες ισονομίας, ισοτιμίας, όταν λαμβάνεται μέριμνα στήριξης των αδυνάτων και τέλος, αλλά όχι τελευταίο, όταν υπάρχει μια βαθιά αίσθηση ευγνωμοσύνης για τον Θεό που μας σκεπάζει με την αγάπη του και μας επιτρέπει να ζούμε, να δημιουργούμε, να ονειρευόμαστε. Με αυτές τις Αρχές και Αξίες του τόπου μας ξεκίνησα, αξιολογήθηκα, πορεύτηκα και κρίνοντας από το αποτέλεσμα πιστεύω ότι δικαιώθηκα και με αυτές θα συνεχίσω.

-Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις όπου δίδεται η ευκαιρία σε ένα δημοσιογράφο να ακούσει μια τόσο συγκροτημένη άποψη υπέρ του ήθους στους κυνικούς καιρούς που ζούμε. Όμως προκύπτει το εξής ερώτημα: Πώς θα αξιοποιήσετε αυτή την ολοκληρωμένη αντίληψη που έχετε για τη ζωή στη διοίκηση και κυρίως πώς θα πείσετε και τους άλλους να ακολουθήσουν τέτοιου τύπου συμπεριφορές όταν είναι γνωστή και δεδομένη η ανεπάρκεια όλων σχεδόν των δομών του ελληνικού κράτους;

-Οι έννοιες αυτές που αναφέρθηκαν, η προσήλωση και η επιτυχία του σκοπού, η αξιοκρατία, ο αλληλοσεβασμός, η συμμετοχή, η στήριξη των αδυνάτων, η ισονομία, η ισηγορία, έχουν ένα βαθύ ηθικό περιεχόμενο το οποίο αντανακλάται στις κοινωνίες διά της προσωπικής διαδρομής του καθενός. Στόχος μας είναι να περάσουμε αυτές τις αξίες «διά του παραδείγματος» από το προσωπικό επίπεδο στο επίπεδο των θεσμών, στο κοινωνικό επίπεδο. Οι αξίες αυτές είναι και η βάση μας προκειμένου να αναπτύξουμε κοινά οράματα. Να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την ευημερία όλων των πολιτών, χωρίς διακρίσεις. Ο αλληλοσεβασμός, η αλληλο-αποδοχή, η συλλογικότητα όσον αφορά τον τρόπο λήψης αποφάσεων και η επακόλουθη δέσμευσή μας σε αυτές, η συν-ευθύνη και η συνεργασία αποτελούν τους κεντρικούς πυλώνες στη βάση των οποίων οικοδομείται και καλλιεργείται η πολιτική μας άποψη, την οποία και καταθέτουμε ως κάλεσμα στους συμπολίτες μας. Η διαφορετικότητα σκέψεων, αντιλήψεων και πεποιθήσεων δεν γίνεται αντιληπτή ως η διαχωριστική γραμμή που μας χωρίζει αλλά ως η πρόσκληση και η πρόκληση για τη σύνθεση, για την ανάπτυξη, για την καλλιέργεια και για την προσέγγιση ποιοτικών δυναμικών συλλογικών στόχων.

-Κλείνοντας τον πρώτο κύκλο αυτής της συνέντευξης που αφορά στην απόπειρα να γνωρίσουν οι αναγνώστες τον άνθρωπο Γιάννη Πατσαντάρα, θέλω να μου πείτε για τα όνειρά σας. Προσωπικά και αυτοδιοικητικά…

-Δεν θα επεκταθώ στα οικογενειακά μου όνειρα, τα οποία άλλωστε μέχρι τώρα έχουν εκπληρωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και ευχαριστώ τον Θεό γι’ αυτό. Είμαι νυμφευμένος με μια υπέροχη κυρία, τη Θάλεια, που είναι οικονομολόγος, έχω δύο θαυμάσια παιδιά, μια κόρη δικηγόρο και έναν γιο ηλεκτρολόγο μηχανικό (ΕΜΠ).

Αυτή την περίοδο και για το μέλλον την πρωτοκαθεδρία έχουν σκέψεις και οράματα που αφορούν τον τόπο μας. Εξάλλου έχω εν πολλοίς εκπληρώσει και τις οικογενειακές μου υποχρεώσεις: τα παιδιά μου έχουν πάρει τον δρόμο τους όσον αφορά για παράδειγμα την επαγγελματική τους διαδρομή. Το γεγονός αυτό διευρύνει ακόμη περισσότερο τους ορίζοντες και τους στόχους μου για κοινωνική προσφορά από όποια θέση κρίνουν οι συμπολίτες μου ότι πρέπει να καταλάβω στον πολιτικό στίβο.

Πολιτική και Αυτοδιοίκηση

-Ας έρθουμε στα της πολιτικής και της αυτοδιοίκησης. Γιατί καταθέτετε υποψηφιότητα, κ. Πατσαντάρα; Τι μπορείτε να προσφέρετε περισσότερο από τους άλλους; Ποιο είναι το όραμά σας για τον τόπο σας;

-Τερματίζοντας επιτυχημένα την επαγγελματική μου διαδρομή, εξαντλώντας την ιεραρχία, ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση/πρόκληση του τόπου μου, γιατί νιώθω ότι μπορώ να προσφέρω τον χρόνο και την εμπειρία μου στους συμπολίτες μου. Από τις καίριες θέσεις ευθύνης που είχα την τιμή να υπηρετήσω κατά την επαγγελματική μου διαδρομή, εκτός των άλλων, διδάχτηκα ότι το πολυτιμότερο εργαλείο στη Διοίκηση είναι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ και για να λειτουργήσει μια ομάδα ανθρώπων ή μια κοινωνία στο σύνολό της είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων – η ομαδικότητα εκ παραλλήλου με την κατανόηση των εκάστοτε προβλημάτων στη σωστή τους διάσταση. Μόνον έτσι μπορεί να καλλιεργηθεί εκείνη η μορφή της συλλογικότητας και της συν-ευθύνης που κατά τη γνώμη μου μπορούν να αποτελέσουν τη βάση χάραξης στρατηγικών και προοπτικών με στόχο την ευημερία όλων μας. Αυτός είναι και ο κεντρικός πυρήνας που διαμορφώνει με τους δικούς μου όρους την πολιτική μου άποψη. Εκεί πάνω επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε το όραμά μας για τον τόπο, έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί σε κοινωνικό επίπεδο η έννοια-αξία της ισονομίας, η οποία στην εποχή μας είναι μια τόσο διαδεδομένη υπόσχεση σε ρητορικό επίπεδο και τόσο μακρινή στην πραγματική ζωή.

-Γιατί επιλέγετε την ανεξάρτητη υποψηφιότητα; Τι σηματοδοτεί αυτή η απόφαση, για εσάς και για τους πολίτες του νέου Δήμου;

-Εδώ θα μου επιτρέψετε να σας απαντήσω με τα λόγια του Θουκυδίδη: «Εύδαιμον το ελεύθερον». Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση η ευημερία των πολιτών προϋποθέτει την αποδέσμευσή τους, για παράδειγμα, από κάθε είδους πολιτικές-κομματικές εξαρτήσεις, τις οποίες εκμεταλλεύτηκε στο παρελθόν η πολιτική ρητορεία και όπως εκ του αποτελέσματος φαίνεται, η ελληνική κοινωνία σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο οδηγήθηκε σε αδιέξοδα με καταστροφικά για τον τόπο επακόλουθα. Ο Καλλικράτης σίγουρα ταράζει τα νερά στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά σημαντικό για εμάς είναι να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που μας δίνεται για να πάρουμε «την τύχη μας» στα χέρια μας. Όραμά μας είναι να δοθούν στον πολίτη χώροι δράσης, γεγονός που συνεπάγεται και ανάληψη ευθυνών. Δηλαδή δραστηριοποιούμαστε όλοι μαζί και μοιραζόμαστε από κοινού την ευθύνη που μας αναλογεί.

-Ένα άλλο σημείο που έχει θετικά σχολιαστεί από την κοινή γνώμη, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, είναι τα πρόσωπα που έχουν μέχρι στιγμής δηλώσει ότι θα συμμετάσχουν στον συνδυασμό σας. Πώς κατορθώνετε να έχετε μαζί σας τόσο επιτυχημένα και έντιμα πρόσωπα; Και πόσο σημαντικοί είναι οι εκλεκτοί συνεργάτες για έναν πάσης φύσεως διοικητή –εν προκειμένω για έναν δήμαρχο;

-Θεωρώ, κύριε Λάμπρου, ότι όλοι αυτοί οι εκλεκτοί συνεργάτες αντιλαμβάνονται ότι έχουν να κάνουν με μια σοβαρή, ρεαλιστική και ελπιδοφόρα πρόταση για μια νέα αξιοκρατική διοίκηση του νέου Δήμου. Πρόκειται για πραγματικά επιτυχημένους και ουσιαστικά έντιμους ανθρώπους, οι οποίοι -και το λέω συγκινημένος- με τιμούν με την εμπιστοσύνη τους. Προσωπικά πιστεύω ότι άξιοι άνθρωποι, εργατικοί, ικανοί, δυναμικοί και οραματιστές, βρίσκονται σε όλο το πολιτικό φάσμα και μόνο αν ενωθούν αυτοί οι άνθρωποι, σε συμμαχία με προγραμματική σύγκλιση που χωρά σε μια λέξη, στη λέξη «πατριδολατρία», είναι δυνατόν να παράγουν πολιτική για το Νέο Δήμο, να την εφαρμόσουν στην πράξη και εν συνεχεία να λογοδοτήσουν στους Πολίτες για τα αποτελέσματα, κατακτώντας έτσι το όραμα που έχουν θέσει. Τιμή μου μεγάλη, επομένως, που αυθόρμητα δέχτηκαν όλοι να ξεκινήσουμε μαζί, να πορευθούμε μαζί και να χαράξουμε μια νέα πορεία για τα κοινά.

-Ποια αξιολογείτε ως σημαντικότερα προβλήματα του νέου Δήμου, τον οποίο εξάλλου γνωρίζετε πολύ καλά αφού είστε Αραχωβίτης, μένετε στην Αντίκυρα και έχετε πολλούς φίλους στο Δίστομο;

-Η πιο μεγάλη μου έγνοια και πρόκληση αυτή τη στιγμή είναι να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες και τις νέες προοπτικές που μας δίνει ο Καλλικράτης. Να διευρυνθεί η αντίληψη των πολιτών για το τι σημαίνει «ο τόπος μου». Δηλαδή ο Αραχωβίτης να νιώθει πατρίδα του και το Δίστομο, ο Διστόμιος και την Αντίκυρα, ο Αντικυραίος και την Αράχωβα και ούτω καθεξής. Αν είμαστε ενωμένοι, δεν μας πτοεί τίποτα. Ούτε ασφαλώς τα υπαρκτά και σημαντικά προβλήματα.

-Πώς θα χρηματοδοτήσετε τα σχέδιά σας; Η περίοδος που διανύουμε είναι από πολλές -για να μην πω από όλες- τις πλευρές μια πολύ δύσκολη περίοδος.

-Πρωταρχικός μας στόχος είναι να αξιοποιήσουμε τα ευρωπαϊκά προγράμματα που αφορούν την τοπική αυτοδιοίκηση ενεργοποιώντας το σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό που ως τώρα, κατά τη γνώμη μου, έχει μείνει στο περιθώριο και που μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Κυρίως όμως να αξιοποιήσουμε με ενδεδειγμένο τρόπο τους πόρους του Δήμου και τις εμπειρίες των Αναπτυξιακών Δημοτικών Επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα αυτής του Δήμου Αράχωβας (ΔΕΤΠΑΑ), η οποία ήταν από τις ελάχιστες κερδοφόρες επιχειρήσεις σε πανελλήνιο επίπεδο. Εμείς δεσμευόμαστε ότι τις όποιες οικονομικές δυνατότητες έχουμε θα τις εκμεταλλευόμαστε με διαφανείς διαδικασίες και με βάση τη χρηστή διοίκηση.

-Σε ποιους τομείς θα δώσετε έμφαση ως νέα δημοτική αρχή;

-Πρέπει πρώτα να Δούμε, να Ακούσουμε και να Καταλάβουμε τι συμβαίνει στις Πόλεις που απαρτίζουν το Νέο Δήμο σαν σύνολο και μετά να πάρουμε αποφάσεις, οι οποίες θα υπηρετούν τις τοπικές κοινωνίες, στα πλαίσια της διαφάνειας, της συλλογικότητας, της συνυπευθυνότητας και της συλλογικής ευθύνης (μανιφέστο).

Οσο για τους τομείς που θα δώσουμε έμφαση, θα σας απαντήσω κωδικοποιημένα καθώς αντιλαμβάνομαι το περιορισμένο του χώρου. Πέντε είναι οι τομείς που θα μας απασχολήσουν κατά προτεραιότητα εφόσον οι πολίτες μας εμπιστευτούν:
Α) Το Περιβάλλον και η Ποιότητα ζωής.

Β)Η Κοινωνική Πολιτική, η Παιδεία, ο Πολιτισμός και ο Αθλητισμός.

Γ) Η Τοπική Οικονομία και με έμφαση στην Απασχόληση.

Δ) Η βελτίωση της Διοικητικής Ικανότητας του Δήμου.

Ε) Και βέβαια, η Ανάπτυξη είναι ο βασικός πυλώνας της ευημερίας για τον τόπο μας.

-Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε για τους ανθυποψηφίους σας;

-Θα ήθελα να υπογραμμίσω πως το «νοηματικό εύρος», κατά κάποιον τρόπο η «αγκαλιά» της πρωτοβουλίας των πολιτών που εκπροσωπώ, θαρρώ ότι είναι μεγάλη και τους χωράει όλους. Στόχος μας είναι να πορευθούμε όλοι μαζί αναλογιζόμενοι τις ευθύνες που μας αναλογούν. Παρόλα αυτά, εύχομαι σε όλους τους υποψηφίους του δήμου Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας «καλόν κ’αγαθόν αγώνα».

-Σας ευχαριστώ, κ. Γιάννη Πατσαντάρα, και σας εύχομαι καλή επιτυχία στην εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου.

-Κι εγώ σας ευχαριστώ, κ. Λάμπρου, και σας συγχαίρω για το πολύ ενδιαφέρον περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ, του οποίου είμαι φανατικός αναγνώστης.

Καρλ Οτο Πελ. Η Ελλάδα θα φύγει από το ευρώ!

2010-05-19T08:38:00.001+03:00

Την ώρα που το ευρώ καταρρέει στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Απρίλιο του 2006 και η γερμανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς εσπευσμένα επιβάλλει νέες απαγορεύσεις στο shortselling μετοχών και στα «γυμνά» CDS, ο MrBundesbank, Καρλ Ότο Πελ, με μια βαρυσήμαντη συνέντευξη στο “Spiegel” προφητεύει ακόμη χειρότερες ημέρες για το κοινό νόμισμα, αλλά και την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη!
Η εμβληματική μορφή του γερμανικού τραπεζικού συστήματος, που ηγήθηκε της BuBa στην κρίσιμη περίοδο από το 1980 έως το 1991 και είχε μαζί με τον Χέλμουτ Κολ το γενικό πρόσταγμα στη διαδικασία πολιτικής και νομισματικής ενοποίησης της Δυτικής με την Ανατολική Γερμανία, χωρίς περιστροφές λέει όσα θα ήθελαν να πουν δημόσια οι περισσότεροι Γερμανοί κεντρικοί τραπεζίτες:
- «Υπάρχει κίνδυνος το ευρώ να γίνει ασθενές νόμισμα. Τα θεμέλια του ευρώ μετακινήθηκαν, όταν αποφασίσθηκε από τις κυβερνήσεις να μετατρέψουν τη νομισματική ένωση σε μια ένωση μεταβιβαστικών πληρωμών (σ.σ: εννοεί από τα ισχυρότερα κράτη στα ασθενέστερα, με το «πακέτο» των 750 δις. ευρώ). Παραβιάζονται όλοι οι κανόνες… Αντίθετα με όλες τις δεσμεύσεις της και παρά τη ρητή απαγόρευση στο καταστατικό της, η ΕΚΤ έχει εμπλακεί στη χρηματοδότηση των κρατών. Προφανώς, όλα αυτά θα έχουν επιπτώσεις(σ.σ.: στην ισοτιμία του ευρώ).
- Το ευρώ έχει ήδη βυθισθεί και αυτή η τάση θα μπορούσε να συνεχισθεί, διότι έχουμε εγγυηθεί μια μακρά σειρά αδύναμων νομισμάτων, που ποτέ δεν θα έπρεπε να έχουν ενταχθεί στην Ευρωζώνη.
- Δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να έχουμε επιτρέψει την είσοδο της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ…. Θα περίμενα από την Κομισιόν και την ΕΚΤ να έχουν παρέμβει νωρίτερα (σ.σ.: για το ελληνικό πρόβλημα). Έπρεπε να είχαν καταλάβει, ότι μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, χωρίς βιομηχανική βάση, δεν θα μπορούσε ποτέ να πληρώσει τα 350 δις. ευρώ του χρέους της».
- Χωρίς ένα “κούρεμα”, μια μερική διαγραφή χρεών, δεν μπορεί και δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρει η Ελλάδα να εξυπηρετήσει το χρέος της. Γιατί δεν το έκαναν αυτό αμέσως; Η Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να έχει διακηρύξει έξι μήνες πριν, ή και νωρίτερα, ότι απαιτείται αναδιάρθρωση χρέους για την Ελλάδα.

Ο Πελ ευθέως διαψεύδει τους ισχυρισμούς της Μέρκελ, ότι η διάσωση της Ελλάδας ήταν επιβεβλημένη για να αποφευχθεί ένα ντόμινο στην Ευρωζώνη. Η πραγματική σκοπιμότητα του «πακέτου» διάσωσης, όπως τονίζει, «ήταν να προστατευθούν οι γερμανικές και, πολύ περισσότερο, οι γαλλικές τράπεζες από τις διαγραφές χρεών. Την ημέρα που ανακοινώθηκε το σχέδιο, οι μετοχές των γαλλικών τραπεζών κέρδισαν 24%. Βλέποντας όλα αυτά, καταλαβαίνουμε γιατί επινοήθηκε το σχέδιο διάσωσης: για να διασωθούν οι τράπεζες και ορισμένοι πλούσιοι Έλληνες»!

Ο Πελ λέει ευθέως, ότι έπρεπε να είχε διαγραφεί έξι μήνες νωρίτερα το ένα τρίτο του ελληνικού χρέους –περισσότερα από 100 δις. ευρώ!- και στην επισήμανση του δημοσιογράφου, ότι σε αυτή την περίπτωση μπορεί να αποκλειόταν η Ελλάδα από την αγορά, απαντά: «Πιστεύω ακριβώς το αντίθετο. Οι επενδυτές γρήγορα θα καταλάβαιναν ότι πλέον η Ελλάδα έχει ένα χρέος που μπορεί να το διαχειριστεί. Η εμπιστοσύνη θα είχε αποκατασταθεί πολύ γρήγορα. Τώρα αυτή η ευκαιρία χάθηκε και είμαστε αντιμέτωποι με αυτό το τρομερό μπλέξιμο».

Όπως τονίζει ο Πελ, ακόμη και με την προσπάθεια διεθνούς διάσωσης, η Ελλάδα δεν θα καταφέρει να αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους και μοιραία θα φύγει από την Ευρωζώνη. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου, αν θα άρχιζε σήμερα να τυπώνει μάρκα, αν βρισκόταν στο πόστο του κεντρικού τραπεζίτη, ο Πελ απαντά ευθέως «όχι» και εξηγεί, ότι το ευρώ δεν κινδυνεύει, απλώς μια από τις μικρότερες χώρες θα χρειασθεί να φύγει από την Ευρωζώνη. «Η Ελλάδα θα επαναφέρει την δραχμή», προβλέπει ο Πελ, και στην επισήμανση του δημοσιογράφου, ότι η Ελλάδα δεν έχει λόγο να φύγει από την Ευρωζώνη όσο λαμβάνει βοήθεια, ο πρώην διοικητής της BuBa απαντά με νόημα ότι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα η Ελλάδα θα έχει λόγους για να φύγει.

Προφανώς, αυτή η αινιγματική απάντηση αναφέρεται στο γνωστό σενάριο που αποτελεί σήμερα τη βάση όλης της διεθνούς κερδοσκοπίας κατά του ευρώ: ότι η Ελλάδα κάποτε θα αποτύχει να εφαρμόσει με συνέπεια το πρόγραμμα σταθεροποίησης και αυτό θα οδηγήσει στο «πάγωμα» της διεθνούς χρηματοδότησης. Αν και όταν συμβεί αυτό, προφανώς η Ελλάδα θα έχει αρκετούς λόγους για να επανεξετάσει τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη…
www.sofokleous10.gr

Δημήτριος Μπουραντάς: Ζητείται πεφωτισμένη ηγεσία

2010-04-30T18:09:00.003+03:00

Το μακροχρόνιο πρόβλημα ηγεσίας που αντιμετωπίζει η χώρα και οι λάθος τακτικές μάνατζμεντ έφεραν την Ελλάδα σε ένα επικίνδυνο σπιράλ από το οποίο είναι άγνωστό πότε θα βγει. "Μαζί με την οικονομία έχει χρεοκοπήσει και το πολιτικό σύστημα" αναφέρει ο καθηγητής μάνατζμεντ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Μπουραντάς, συμπληρώνοντας πως "σε όρους επιχειρήσεων, έχουμε ήδη χρεοκοπήσει". Ωστόσο εκτιμά πως η Ε.Ε. δε θα μας αφήσει αβοήθητους. Όπως επισημαίνει, το πάρτι των 30 χρόνων όπου η Ελλάδα κατανάλωνε περισσότερο από όσο παρήγαγε, τελείωσε οριστικά και εκτιμά ότι τους επόμενους μήνες φτώχεια και ανεργία θα διπλασιαστούν.

Συνέντευξη στην Μαριέτα Χριστοπούλου
- Κύριε Μπουραντά, για ποιο λόγο πιστεύετε ότι έφτασε η χώρα σε τέτοια βαθιά οικονομική ύφεση;
-Φτάσαμε μέχρι εδώ γιατί το κράτος διοικείται από πολιτικούς, δεν είναι δηλαδή χωρισμένη η εκτελεστική εξουσία από τη νομοθετική. Οι κρατικοί οργανισμοί δεν έχουν αναπτύξει, παράλληλα, ικανά στελέχη μάνατζμεντ ενώ με τις αλλαγές ηγεσίας δε συνεχίζουν το έργο των προηγούμενων.Αν είχε γίνει σωστό μάνατζμεντ, η Ελλάδα δε θα αποτελούσε κράτος διεφθαρμένο αναποτελεσματικό, συγκεχυμένο, που στη μορφή των οργανισμών και των υπουργείων δε ξέρει για πιο λόγο υπάρχει.

- Αν δούμε την Ελλάδα ως επιχείρηση, σήμερα σε τι κατάσταση βρίσκεται;
-Έχει χρεοκοπήσει και απλά δεν το λέμε. Τώρα, υπάρχει η ανάγκη για ολικό επαναπροσδιορισμό.
- Τι εννοείτε ολικό επαναπροσδιορισμό και πως μπορεί αυτός να επιτευχθεί;
-O ολικός επαναπροσδιορισμός πρακτικά σημαίνει για τη χώρα να διαμορφώσει το όνειρο, αυτό που σε μία επιχείρηση αποκαλούμε όραμα. Ένα όνειρο απλό, κατανοητό, ελκυστικό για τους πολίτες.
Επιπλέον, στα πλαίσια του ολικού επαναπροσδιορισμού πρέπει να θέσει αντίστοιχα με μια επιχείρηση μακροπρόθεσμους και βραχυπρόθεσμους στόχους. Να θέσει επομένως, εθνικούς μετρήσιμους στόχους και στρατηγικές.
Αυτό προϋποθέτει βέβαια κατάλληλες δομές, λιτές, μη γραφειοκρατικές, που θα εξασφαλίζουν τον έλεγχο, τον προγραμματισμό. Προϋποθέτει αλλαγή κουλτούρας και αξιοκρατία, όχι με την έννοια των πτυχίων αλλά με την έννοια της εμπειρίας και των ικανοτήτων.
- Υπάρχει ελπίδα να γίνει κάτι τέτοιο τώρα, εν μέσω αυτής της κρίσης;
-Όχι δεν υπάρχει. Σίγουρα θα βελτιωθούν κάποια πράγματα γιατί θα μας επιβληθούν από ΔΝΤ και ΕΕ, αλλά ελπίδα για να γίνει σοβαρός ολικός επαναπροσδιορισμός της χώρας, δεν υπάρχει στην υφιστάμενη κρίση. Μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μια πεφωτισμένη ηγεσία.

- Θεωρείτε, δηλαδή, ότι υπάρχει πρόβλημα ηγεσίας στη χώρα;
-Απόλυτο. Μαζί με την οικονομία έχει χρεοκοπήσει και το πολιτικό σύστημα και είναι αναγκαίο η μικρή Ελλάδα, των αξιόλογων επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών κ.ο.κ., να αντιδράσει κάνοντας μια πολιτική πρωτοβουλία. Όσοι κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια δεν ήξεραν, δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν. Η νέα κυβέρνηση, δεν ακολούθησε τις βασικές αρχές της διαχείρισης μιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, αρχικά πρέπει να δημιουργείται η αίσθηση του κατεπειγόντος. Θυμάστε, για παράδειγμα, ότι έγινε το αντίθετο με τον πρωθυπουργό να δηλώνει ότι «λεφτά υπάρχουν».
Παράλληλα, για την αντιμετώπιση μιας κρίσης πρέπει να επιτευχθούν μικρές και γρήγορες νίκες καθώς και να ληφθούν γρήγορες αποφάσεις. Όλα αυτά δεν έγιναν και έτσι πλέον είμαστε μέσα στο τσουνάμι.

- Έχει τη δύναμη αυτό τσουνάμι να διαλύσει την Ε.Ε.;
-Η αίσθηση μου είναι πως όχι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αν δεν κάνει συνέργειες δε μπορεί να επιβιώσει ούτε θα μπορέσει να αναπτύσσεται. Όταν υπάρχει μια δυναμική Ρωσία, η Κίνα και η Αμερική, δεν έχει εναλλακτική. Eίναι εξαναγκασμένη να μας βοηθήσει, δε θα μας αφήσει.
- Πώς βλέπετε την Ελλάδα σε 5 χρόνια από σήμερα;
-Φοβάμαι. Τον ερχόμενο χειμώνα εκτιμώ ότι θα υπάρξουν πολύ σοβαρές κοινωνικές αναταραχές. Γυρνάμε πίσω και θα ματώσουμε. Θα διπλασιάσουμε την ανεργία και τη φτώχεια μπαίνοντας σε ένα επικίνδυνο σπιράλ.
Μέχρι πριν λίγους μήνες, ζούσαμε σε μια εικονική πραγματικότητα αλλά το πάρτι των τριάντα χρόνων όπου η χώρα κατανάλωνε με δανεικά περισσότερο από όσο παρήγαγε τελείωσε οριστικά. Το θέμα είναι ποιοι και πως θα πληρώσουν το λογαριασμό.

* Ο Δημήτρης Μπουραντάς είναι καθηγητής του Μάνατζμεντ, Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Διοίκησης Επιχειρήσεων για στελέχη (Executive MBA) και Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος (MSc) Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει διευθύνει μεγάλο αριθμό ερευνητικών προγραμμάτων για το Μάνατζμεντ στην Ελλάδα και έχει συγγράψει 5 βιβλία. Έχει επιβλέψει διδακτορικές διατριβές στις οποίες έχουν απονεμηθεί το πρώτο και το δεύτερο Ευρωπαϊκό βραβείο. Διαθέτει πολύχρονη επαγγελματική εμπειρία έχοντας εργαστεί ως στέλεχος, σύμβουλος και εκπαιδευτής για διεθνείς Οργανισμούς όπως Ε.Ε, ΟΟΣΑ και CIHEAM και για μεγάλο αριθμό ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων. Eξειδικεύεται στην ανάπτυξη ηγετικών στελεχών και ομάδων, στη διοίκηση των αλλαγών, στη διοίκηση της εταιρικής κουλτούρας και στη στρατηγική ευθυγράμμιση των επιχειρήσεων και οργανισμών. Έχει βραβευθεί, επανειλημμένα, με τον «Τίτλο Υψηλής Διδακτικής Επίδοσης» από το Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή: www.capital.gr

O Σταθάς στα ΝΕΑ

2010-04-08T08:15:00.003+03:00

Γιάννης Σταθάς, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ]
Θα υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΗΛΙΑΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ

Το ενδεχόμενο να υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα επισημαίνει ο 34χρονος Γιάννης Σταθάς, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς, ένας από τους νεώτερους συνδικαλιστές. Τονίζει επίσης ότι η ανεργία γιγαντώνεται, ενώ παράλληλα σημειώνεται έξαρση ανασφάλιστης και ελαστικής μορφής εργασίας, καθώς και αύξηση των κρουσμάτων μη καταβολής δεδουλευμένων. Μάλιστα, θεωρεί ότι ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης είναι μεγάλος, αν δεν υπάρξουν άμεσα αναπτυξιακά έργα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

1 Τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης;
Πολύ σκληρά για τους εργαζομένους.
2 Μέτρα χωρίς ανάπτυξη;
Χωρίς άμεσες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες δεν θα υπάρχει αύριο.
3 Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο;
Πρέπει επιτέλους η φορολογία να είναι δίκαιη και να πληρώσουν όλοι ό,τι τους αναλογεί και όχι μόνο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, όπως μέχρι σήμερα.
4 Η εικόνα της κυβέρνησης στην περιοχή της Βοιωτίας;
Αναμένουμε αποτελέσματα στην απασχόληση, στην περίθαλψη, στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας...
5 Είναι σε θέση τα εργατικά συνδικάτα να ανατρέψουν την κυβερνητική πολιτική;
Ακόμη δεν πείθουν διότι είναι διασπασμένα, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα αδυναμία διεκδίκησης. Η ενότητα είναι η δύναμή μας και η ελπίδα μας.
6 Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην περιοχή σας;
Η ανεργία η οποία καλπάζει.
7 Νέοι φόροι και παράταση της λιτότητας και το 2011;
Φοβάμαι και το 2012! Οπως καταλαβαίνετε, θα υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα.
8 Τα μέτρα της κυβέρνησης για τη στήριξη των ασθενέστερων;
Οχι τα προσδοκώμενα. Πρέπει να βρει γρήγορα την ψυχή της...
9 Η εικόνα των μισθών και των συντάξεων;
Στον ιδιωτικό τομέα οι μισθοί είναι άθλιοι και κατά συνέπεια το ίδιο και χειρότερα οι συντάξεις.
10 Η κατάσταση στην αγορά εργασίας;
Εξαρση ανασφάλιστης και ελαστικής μορφής εργασίας και αυξανόμενα κρούσματα μη καταβολής δεδουλευμένων. Θα νιώσουν «την ανάσα μας».
11 Η πρόταση για εργάσιμη εβδομάδα 4 ημερών;
Για ποια κοινωνική συνοχή και ανάπτυξη μιλάμε με τέτοιες ιδέες;
12 Το πρόβλημα της ανεργίας στη Βοιωτία;
Τεράστιο, χωρίς να υπάρχει φως για ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Χρειάζεται άμεση χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αξιοποίηση του ΕΣΠΑ.

13 Οι εργαζόμενοι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στα συνδικάτα. Πώς το αντιμετωπίζετε; Ναι, την έχουν χάσειπολλές φορές δικαιολογημένα. Ομως, τώρα που έχουν οξυνθεί τα προβλήματα αυτοδιοργανώνονται. Το χειρότερο συνδικάτο είναι καλύτερο από τη μη ύπαρξη συνδικάτου στον χώρο δουλειάς.

14 Οι σχεδιαζόμενες ασφαλιστικές κυβερνητικές ανατροπές;
Τα προτεινόμενα μέτρα δεν πιστεύουμε ότι από μόνα τους μπορούν να δώσουν λύσεις. Χρειάζεται ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής, πιο σοσιαλιστικό.

15 Πώς κρίνετε το έργο της κυβέρνησης;
Σίγουρα δεν έχει κάνει αρκετά από αυτά που είχε δεσμευτεί προεκλογικά. Πρέπει να επιταχύνει. Θέλει γκάζια!

16 Ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης;
Είναι μεγάλος, αν δεν υπάρξουν άμεσα αναπτυξιακά έργα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
17 Απασχόληση και οικονομικοί μετανάστες;
Να εφαρμοστεί η εργατική νομοθεσία για όλους τους εργαζομένους, κάτι που δεν γίνεται σήμερα, με κύρια ευθύνη του κράτους.
18 Νέοι και συνδικάτα;
Τώρα που αρχίζουν τα δύσκολα αρχίζουν διστακτικά να συνδικαλίζονται. Εμπιστεύομαι και ελπίζω στη νέα γενιά. Πρέπει όμως κι εμείς να απλώσουμε το χέρι μας...

19 Ποια η γνώμη σας για την Παιδεία;
Ως έλληνας πολίτης και φοιτητής στο ΕΑΠ απαιτώ την πλήρη εφαρμογή του Άρθρου 16 για πραγματική δωρεάν Παιδεία και όχι τη σημερινή παραπαιδεία.
20 Η θέση του συνδικαλιστικού κινήματος για το περιβάλλον;
Ως εργαζόμενος σε βαριά βιομηχανία και μέλος της Greenpeace η μάχη για ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον είναι καθημερινή. Στη λέξη περιβάλλον πρέπει να μπει η λέξη άνθρωπος, γιατί αυτός κινδυνεύει με εξαφάνιση και όχι το περιβάλλον, διότι περιβάλλον είναι και η Σαχάρα και ο Βόρειος Πόλος...

Η Κατερίνα Διαμαντοπούλου στην Espresso της Κυριακής

2010-01-25T00:01:00.002+02:00

Είναι νέα, ωραία, μορφωμένη και πρόσφατα... περιφερειάρχης. Ο λόγος για την Κατερίνα Διαμαντοπούλου, για ένα από τα νέα γυναικεία πρόσωπα της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, που ήρθαν για να μας εντυπωσιάσουν με την ομορφιά τους, αλλά και με το έργο τους. Αδιαμφισβήτητα προσόντα της, η γυναικεία ευαισθησία και η νοικοκυροσύνη της. Αυτό, άλλωστε, φαίνονται και από τις πρώτες κιόλας πολιτικές επιλογές της στην περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας.

Πρώτος στόχος της, η οικονομική ενίσχυση του κοινωνικού προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι» καθώς, όπως εξηγεί και στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Espresso της Κυριακής», θέλει να κάνει τα πάντα για να ανακουφίσει τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού και αυτό είναι κάτι που θα την απασχολήσει καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας της.«Ηδη ξεκινήσαμε την προσπάθειά μας δίνοντας κονδύλια στο πρόγραμμα “Βοήθεια στο σπίτι”. Ενα κοινωνικό πρόγραμμα που ανακουφίζει ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού. Από κει και πέρα θα συμβάλλουμε στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών μέσω νέων προγραμμάτων» επισημαίνει.

Η πολιτική χρειάζεται ευαισθησία, όραμα και πάνω απ’ όλα ρεαλισμό. Τα προσόντα αυτά φαίνεται να διαθέτει και με το παραπάνω η Κατερίνα Διαμαντοπούλου, καθώς -όπως όλα δείχνουν- δεν ήταν καθόλου τυχαία η τοποθέτησή της στη θέση της γενικής γραμματέως της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Μια θέση που, όπως εξηγεί, ήταν μεγάλη έκπληξη για εκείνη: «Οχι, δεν το περίμενα. Ηταν καθαρά επιθυμία και επιλογή του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, η οποία είναι μεγάλη τιμή για μένα».Η απόφασή της να ασχοληθεί με την πολιτική δεν ήταν τυχαία. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστεψαν στην κρίση και την προσωπικότητά της.

Αλλωστε, ήταν φανερό από πολύ νωρίς ότι η άριστη μαθήτρια του Αρσακείου Εκάλης και αργότερα πτυχιούχος οικονομολόγος θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή του τόπου, γιατί επιθυμία της ήταν και είναι πάντα η συνεχής προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. «Εργάζομαι από δεκαπέντε ετών. Σε ό,τι καταπιάνομαι θέλω να έχω επιτυχία, γι’ αυτό καθετί το εξετάζω σε βάθος. Δεν στέκομαι στην επιφάνεια. Οι καιροί είναι δύσκολοι και απαιτούν την ενεργή συμμετοχή όλων για να πάει η κοινωνία μπροστά» εξομολογείται και συνεχίζει: «Από την ημέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου, προσπαθώ να ενημερώνομαι συνέχεια από τους συνεργάτες μου και πιστεύω ότι αυτό που χρειάζεται είναι να κάνουμε ένα νοικοκύρεμα στις σπατάλες. Προτεραιότητά μας είναι η ανάπτυξη της περιφέρειας και όχι έργα ψηφοθηρικού χαρακτήρα».

Αυτό που θέλει να γνωρίζουν όσοι πιστεύουν στην πολιτική αξία της αλλά και οι ψηφοφόροι της είναι ότι προτεραιότητά της στην πολιτική πορεία της είναι η βοήθεια των μη προνομιούχων πολιτών: «Αγωνίζομαι και θα αγωνίζομαι. Θέλω οι αποφάσεις μου να ωφελούν τους πολλούς και όχι τους λίγους προνομιούχους».Δεν την ενοχλούν τα δημοσιεύματα που κατά καιρούς την εντάσσουν μέσα στις όμορφες γυναίκες της πολιτικής, καθώς πιστεύει ότι μια όμορφη γυναίκα μπορεί να είναι εξίσου ικανή. Η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι κριτήριο αξίας για εκείνη.

Η Κατερίνα Διαμαντοπούλου, εκτός από διακεκριμένη πολιτικός, είναι και μια εντυπωσιακά όμορφη γυναίκα. Με «προδιαγραφές» που θα ζήλευαν ακόμη και μοντέλα έκανε αίσθηση με το πυρόξανθο μακρύ μαλλί της και με το casual ντύσιμό της. Φορά συχνά τζιν παντελόνι, ενώ όταν η περίσταση το επιβάλλει, προτιμά πάντα ένα total black look: «Με το ντύσιμό μου θέλω να αισθάνομαι καλά. Γι’ αυτό επιλέγω το ντύσιμο που με κάνει να αισθάνομαι άνετα». Της αρέσει να διαβάζει από Διονύση Χαριτόπουλο μέχρι Muhammad Yunus και το «Για έναν κόσμο χωρίς φτώχεια», ενώ όταν θέλει να ακούσει λίγη μουσική, επιλέγει από John Lennon μέχρι Γιώργο Νταλάρα και Χαρούλα Αλεξίου.

Πιστεύει στη γυναικεία αντίληψη και θαυμάζει όλες εκείνες τις γυναίκες που πέτυχαν τους στόχους τους αποκλειστικά με την αξία τους και τον προσωπικό αγώνα τους. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ευτυχώς στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν πολλές τέτοιες γυναίκες».Στην προσωπική της ζωή η Κατερίνα Διαμαντοπούλου είναι μια γυναίκα με πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ. Ξέρει να είναι φίλη, ενώ μπορείς πολύ εύκολα να της εμπιστευτείς ακόμη και τα πιο κρυφά σου μυστικά χωρίς να τα εκθέσει. Δεν είναι παντρεμένη και πιστεύει ότι ο γάμος δεν οδηγεί απαραίτητα σε μια καλή σχέση: «Οι σχέσεις ειλικρίνειας και συντροφικότητας είναι αυτές που θα πρέπει να οδηγούν τα σύγχρονα ζευγάρια».
ΘΑΝΟΣ ΜΑΚΡΟΓΑΜΒΡΑΚΗΣ
www.espressonews.gr

H Αικατερίνη Διαμαντοπούλου και το ερωτηματολόγιο του Προυστ

2009-12-10T13:14:00.005+02:00

Η υποψήφια βουλευτής στην Α’ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ Κατερίνα Διαμαντοπούλου εξομολογείται λίγο πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 και απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ! Δημοσιεύτηκε στο www.press-gr.blogspot.com.

Επιμέλεια: Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης
-Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι;

-Κάτι απλό και μικρό, αρκεί να μπορείς να το αναγνωρίσεις.
-Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί;

-Το ότι έχω τόσα ακόμα να μάθω, να κάνω, να δώσω, να γνωρίσω.
-Η τελευταία φορά που…
ξέσπασες σε γέλια;

-Πριν από λίγα λεπτά.
- Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι;

-Καθαρό βλέμμα.
-Το βασικό ελάττωμά σου;

-Βρίσκω πάντα λόγο να είμαι αγχωμένη.
-Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια;

-Στα αφελή.
-Η τελευταία φορά που έκλαψες;

-Πριν από λίγες μέρες, βλέποντας Ντοκιμαντέρ για την εξαθλίωση των παιδιών και των νέων γυναικών του ΙΡΑΚ.
-Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο;

-Θαυμάζω τον Γκάντι (ήρεμη δύναμη).
-Ποιοι είναι οι ήρωες σου σήμερα;

-Όσοι αντιστέκονται στο εύκολο.
-Ποια είναι η ταινία που σε σημάδεψε;

-«Ψεύτης ήλιος» του Μιχαλκόφ.
-Το αγαπημένο σου ταξίδι;

-Στο Αιγαίο, καλοκαίρι στο πλοίο της Γραμμής.
-Οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;

-Ενδεικτικά: Bret Easton Ellis, Ραπτόπουλος, Τατσόπουλος , Ορχάν Παμούκ, Ισμαήλ Κανταρέ, Gabriel Garcia Marques, Jeremy Rifkin κ.α.
-Ποια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα;

-Τη δύναμη να υπερασπίζεται το δίκαιο και την αλήθεια.

-Και σε μια γυναίκα;

-Το ίδιο.
-Ο αγαπημένος σου συνθέτης;

-Μάνος Λοΐζος
-Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους;

-Το ρεπερτόριο μου είναι ανεξάντλητο.
-Το βιβλίο που σε σημάδεψε-«Για ένα κόσμο χωρίς φτώχεια» Η αυτοβιογραφία του “Τραπεζίτη των φτωχών”, Muhammad Yunus.
-Ο αγαπημένος σου ζωγράφος;

-Gustav Klimt.
-Το αγαπημένο σου χρώμα;

-Κόκκινο.
-Ποια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου;

-Να παραμένω άνθρωπος με συναισθήματα.
-Το αγαπημένο σου ποτό;

-Ζεστή σοκολάτα.
-Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;

-Γι’ αυτά που δεν πρόλαβα να κάνω.
-Τι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα;

-Το να επιλέγεις να πατήσεις τον αδύναμο.
-Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;

-Να ψάχνω στην Wikipedia.
-Ο μεγαλύτερος φόβος σου;

-Υπερβολική Δύναμη στα χέρια ανήθικων.
-Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα;

-Για να μην πληγώσω.
-Ποιο είναι το μότο σου;

-Υπάρχουν 7 αμαρτήματα στον Κόσμο: Πλούτος χωρίς κόπο, Ευχαρίστηση χωρίς συνείδηση, Γνώση χωρίς χαρακτήρα, Εμπόριο χωρίς ηθική, Επιστήμη χωρίς ανθρωπισμό , Λατρεία χωρίς θυσία και Πολιτική χωρίς αρχές.
-Πώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις

-Στον ύπνο μου.
-Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει;

-Well done!
-Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό;

-«Τρικυμία εν κρανίω», λόγω εκλογών.

Μια συνάντηση του Βοιωτού με τον Χρήστο Παλαιολόγο το 1988. Μια συνέντευξη που παραμένει επίκαιρη 21 χρόνια μετά

2009-08-31T15:59:00.017+03:00

Είναι αναμφίβολα εντυπωσιακό το πώς μια πολιτική συνέντευξη μπορεί να παραμένει επίκαιρη 21 χρόνια μετά τη λήψη της. Κι όμως είναι δυνατόν: όταν ο συνεντευξιαζόμενος αρθρώνει ρωμαλέο και μεστό πολιτικό λόγο, όταν εντάσσει τις προγραμματικές του δεσμεύσεις στη διατύπωση ενός ευρύτερου οράματος και στην υλοποίηση ενός πολιτικού και στρατηγικού προτάγματος για την πολυεδρική ανάπτυξη μιας μικρής πόλης στην ελληνική επαρχία.

Πρόκειται για την περίπτωση της συνέντευξης που ο Χρήστος Παλαιολόγος παραχώρησε, όντας αντιδήμαρχος Λεβαδέων το 1988, στο βραχύβιο τοπικό περιοδικό ΠΟΛΗ (φωτό), στον Βοιωτό και τον εκλεκτό φίλο Δημήτρη Βασιλάκη. Οπως όλες οι συνεντεύξεις και αυτή του Χρήστου Παλαιολόγου έχει τη δική της μικρή ιστορία και το ενδιαφέρον παρασκήνιο που θα μπορούσε να προκαλέσει ακόμη και σήμερα πολιτικές αντιδράσεις και ζωηρές συζητήσεις.

Ομως το σημαντικό δεν είναι αυτό εδώ. Είναι η προφητική διάσταση αυτής της πολύωρης συνομιλίας, είναι η εκ των προτέρων αφήγηση μεγάλου μέρους της ιστορίας της Λιβαδειάς, όπως ο Χρήστος Παλαιολόγος πραγμάτωσε, στο μέτρο που του αναλογούσε, όταν 2 χρόνια αργότερα και για 12 συναπτά ανέλαβε τα ηνία της βοιωτικής πρωτεύουσας.

Αξίζει πραγματικά να διαβάσει κανείς από την αρχή ως το τέλος την εκτεταμένη αυτή συζήτηση για να παρακολουθήσει την σταδιακή εκδίπλωση των απόψεων ενός ανθρώπου αφοσιωμένου εξαρχής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και περαιτέρω ποια και πόσα από τα οράματά του υλοποίησε όταν ανέλαβε την δημοτική αρχή στη Λιβαδειά.

Επιπλέον η συνέντευξη Παλαιολόγου παρουσιάζει ενδιαφέρον και από ιστορική άποψη καθώς ο αντίκτυπός της στην τότε μικρή λιβαδείτικη κοινωνία υπήρξε τεράστιος και δεν θα αφίστατο σημαντικά της αληθείας η διαπίστωση ότι απετέλεσε ένα από τα εφαλτήρια για τις μετέπειτα μεγάλες πολιτικές και εκλογικές του επιτυχίες.

Οχι που είμαι μπροστά αλλά, με την πείρα και την εμπειρία των 21 χρόνων που έφυγαν, μπορώ με ασφάλεια να υποστηρίξω ότι η συζήτηση αυτή του 1988 είναι η σημαντικότερη συνέντευξη για τα δημοτικά πράγματα της Λιβαδειάς που έχει δημοσιευτεί ποτέ. Δείτε την ολόκληρη εδώ, όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στο 1ο τεύχος του περιοδικού ΠΟΛΗ τον Μάη του 1988.

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ
ΧΡ. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ: ΠΡΕΠΕΙ Ν' ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΟΛΛΑ
Θεωρήσαμε σκόπιμο, στο πρώτο μας τεύχος, να έχουμε μια συνέντευξη με τη δημοτική αρχή της πόλης μας. Το ταξίδι του κ. δημάρχου στη Σοβιετική Evωση δεν μας επέτρεψε να έχουμε τον κ. Γιάννη Περγαντά σ' αυτό το τεύχος.
Σίγουρα ήμασταν σε πολλά από τα δημοτικά μας ζητήματα όχι καλά ενημερωμένοι και σίγουρα δεν αποκαλύψαμε σκάνδαλα. Ο οποιοσδήποτε νομίζει ότι είναι καλύτερα ενημερωμένος, ή έχει κάποιες διαφορετικές απόψεις από τον κ. αντιδήμαρχο, μπορεί να τις εκφράσει στο επόμενο τεύχος. Σ' αυτό το σκεπτικό υποθέτουμε ότι θα κινηθούν και οι επόμενες συνεντεύξεις.

- Πρώτα απ' όλα θα θέλαµε να µας πείτε πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε µε την Τοπική Aυτoδιoίκηση.
-Δεν ασχολούμαι μόνο τούτη την τετραετία με την Τ.Α. Ασχολήθηκα και παλιότερα, αλλά και πριν βάλω υποψηφιότητα για να εκλεγώ στο Δημοτικό Συμβούλιο (ΔΣ). Από φοιτητής, για κάποια πράγματα που αφορούσαν την Τ.Α., ένιωθα μια ιδιαίτερη επιθυμία, θα έλεγα έρωτα για την Τ.Α. Ακόμα και το 1978 που μόλις πρωτοήρθα στη Λιβαδειά, αφού είχα τελειώσει τις σπουδές μου και το στρατιωτικό, άρχισα να ασχολούμαι με το τι ακριβώς γίνεται στην πόλη, ποια είναι τα προβλήματά της.

Θυμάμαι, είχα κάνει μια πρώτη δουλειά, είχα μαζέψει όλες τις αποφάσεις του Δ.Σ., για να δω με τι ασχολείται, καθώς έβλεπα ότι τα περισσότερα προβλήματα της πόλης περνούσαν μέσα από την Τ.Α. Βέβαια, μέχρι το '81 - '82 το νομικό πλαίσιο δεν επέτρεπε και πολλά πράγματα θεσμικά ν' ασχοληθείς με την Τ.Α. παρά μόνον διεκδικητικά. Από το '81 -'82 έγιναν κάποια πράγματα όπου μπορείς ν' ασχοληθείς και θεσμικά, δηλαδή πιο ουσιαστικά. Το ζήτημα είναι ότι τα περισσότερα προβλήματα της πόλης περνούν µέσα από την Τ.Α., κι αυτό είναι βασικός λόγος, εφόσον αγαπάς την πόλη σου, ν' ασχοληθείς µε την Τ.Α.

-Πείτε µας, ποια είναι αυτά τα καιvoύργια πλαίσια στα οποία µπορεί να κινηθεί η Τ.Α.;
-Πριν από το '81 - '82, ουσιαστικά οι δήµοι και οι κοινότητες είχαν αρµοδιότητες κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, το µάζεµα των σκουπιδιών, την ταφή των νεκρών και την έκδοση ληξιαρχικών πράξεων και πιστοποιητικών. Μετά το 1982 και µε το νόµο 1270/82 καθιερώνεται µια σειρά καινούργιων νόµων, όπως ο νόµος που κατοχυρώνει τη λαϊκή συµµετοχή -δηλαδή τα συνοικιακά συµβούλια- και δίνει µια αναλογικότερη έκφραση στο Δ.Σ. (µεγαλώνει ο αριθµός των συµβούλων και δίνεται µια αναλογικότητα, δίνεται η ευχέρεια να εκφράζονται περισσότερες απόψεις στο δήµο).
Επίσης δίνεται η δυνατότητα να εκφράζονται οι οικισµοί µε την εκλογή των παρέδρων.
Στη συνέχεια υπήρξε ο νόµος 1416/84, ο οποίος δίνει τη δυνατότητα στην Τ.Α. να αναπτύξει και επιχειρηµατική δραστηριότητα, µε τις δηµοτικές επιχειρήσεις, ή µε την υπογραφή προγραµµατικών συµβάσεων µε την κεντρική εξουσία ή µε οργανισµούς, όπως ο ΕΟΤ, και να εκτελεί έργα, δυνατότητες που δεν είχε µέχρι σήµερα. Για πρώτη φορά επίσης δίνεται η δυνατότητα να παρέχονται αρµοδιότητες και πόροι, όµως από τότε µέχρι σήµερα αυτό δεν έχει ακόµα λυθεί. Δεν έχουν εκδοθεί τα Προεδρικά Διατάγµατα που µεταβιβάζουν αρµοδιότητες και πόρους από την κεντρική εξουσία.
Πάντως, δόθηκε ένας άλλος αέρας µ' αυτό το θεσµικό πλαίσιο που σας είπα. Απέχει όµως πολύ από τα αιτήµατα που βάζει η Τ.Α. πανελλαδικά, αν το θέλετε, και συνολικά όλοι οι πολιτικοί φορείς. Όλος ο κόσµος της Τ.Α. βάζει αίτηµα, και µάλιστα αυτή τη φορά πολύ πιο έντονο, για ουσιαστικές αρµοδιότητες και ουσιαστικούς πόρους στην Τ.Α. Γι' αυτό µιλάµε, δηλαδή συνθηµατολογείται το αίτηµά µας που βγήκε οµόφωνα στο Συνέδριο για διοικητική και οικονοµική αυτοτέλεια της Τ.Α., που αυτή τη στιγµή δεν υπάρχει.

-Έχετε δεσµευτεί προσωπικά για τη λειτουργία των συνοικιακών συµβoυλίων (Σ.Σ.) από τον Σεπτέµβρη. Κοντεύει να φτάσει ο Μάης και ακόµα δεν λειτουργούν. Γιατί;
-Δεν είναι µόνο προσωπική δέσµευση το θέµα µε τα Σ.Σ. Εγώ ήδη από το προηγούµενο Δ.Σ. το βάζω αίτηµα και θέµα. 'Ηδη ο συνδυασµός που κατεβήκαµε στις εκλογές έχει δεσµευτεί και το έχει συµπεριλάβει στο πρόγραµµά του και ακόµα και ο δήµαρχος έχει δεσµευτεί δηµόσια. Είναι θέµα συνολικά του Δ.Σ. Αυτή τη στιγµή νοµίζω ότι ούτε ο δήµαρχος ούτε και εγώ, ακόµα περισσότερο, "κολλάµε" αυτή τη διαδικασία. Η επιτροπή του Δ.Σ., η οποία είναι επιφορτισµένη µε το θέµα, έχει ελαφρώς καθυστερήσει. Ασχολείται αυτή την περίοδο και συνεδριάζει. Πρέπει να κάνει µια εισήγηση στο Δ.Σ. ολοκληρωµένη τώρα, που να λέει ότι θα γίνουν εκλογές έπειτα από τόσο χρόνο και µε συγκεκριµένη διαδικασία, να ληφθούν κάποια µέτρα, να ψηφιστεί το σχετικό κονδύλι από το Δ.Σ. κ.λπ., για πρακτικά δηλαδή θέµατα.
Αυτή τη στιγµή υπάρχει ο θεσµός, δηλαδή το πώς είναι χωρισµένες οι συνοικίες, από πόσα µέλη αποτελείται το Σ.Σ., ποιο είναι το εκλογικό σύστηµα, αυτά τα πράγµατα τα έχει ψηφίσει το Δ.Σ. Μένει η ηµεροµηνία και τα πρακτικά θέματα της εκλογής. Πιστεύω ότι οπωσδήποτε µέσ' στο χρόνο αυτό θα λειτουργήσουν. Εξακολουθώ να είµαι δηµόσια δεσµευµένος και βέβαια αυτή τη φορά και γραπτώς. Αλλά το θέµα δεν αφορά µόνο εµένα προσωπικά.

-Παρατηρούµε ότι οι εξαγγελίες της παράταξης που άρχει αυτή τη στιγµή στο δήµο και οι αποφάσεις του Δ.Σ. παρουσιάζουν µια καθυστέρηση στο να γίνουν πράξη. Τι κάνετε ώστε οι αποφάσεις να υλοποιούνται γρηγορότερα; Γιατί στη συγκεκριµένη περίπτωση που τα Σ.Σ. είναι θεσµοθετηµένα από το '82 κι έχουµε ήδη '88 ακόµα περιµένουµε; Και βέβαια δεν είναι η µόνη περίπτωση.
-Τα Σ.Σ. έχουν θεσµοθετηθεί στο προηγούµενο Δ.Σ., αν θυµάµαι καλά, περίπου το 1984 και δεν έχουν πραγµατοποιηθεί. Σηµαίνει ότι το Δ.Σ. έχει συνολικά µια ευθύνη, αλλά και ο καθένας που δεν προώθησε και δεν ψήφισε την υλοποίηση των Σ.Σ. έχει ευθύνη γι' αυτή την υπόθεση.

-Εµάς µας ενοχλεί το πρόβληµα αυτό της κωλυσιεργίας, τη στιγµή που σ' άλλους δήµους της χώρας τα Σ.Σ. ήδη λειτουργούν.
-Να σας πω κάτι. Για τα Σ.Σ. υπάρχει ένα πρόβληµα σοβαρό. Νοµίζω ότι αν δεν λυθεί θεσµικά, θα εκφυλιστούν τα Σ.Σ., όπως έχουν σχεδόν εκφυλιστεί σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Αυτό γιατί ο νόµος, ενώ τα καθιέρωσε, δεν δεσµεύει το Δ.Σ. να παραχωρήσει αρµοδιότητες στα Σ.Σ. Το Σ.Σ., λοιπόν, σύµφωνα µε το νόµο είναι συµβουλευτικό όργανο. Και σαν τέτοιο, εφόσον δηλαδή δεν είναι αποφασιστικό όργανο, δεν έλκει τον κόσµο να συµµετέχει, µε αποτέλεσµα σχεδόν στους περισσότερους δήµους να υπάρχει ένας εκφυλισµός των Σ.Σ.

Ο κ. δήµαρχος παλιότερα είχε δεσµευτεί και ισχυρίζεται ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν καθιέρωσε τα Σ.Σ., γιατί φοβόταν ότι θα εκφυλιστούν, δηλαδή εφόσον είναι συµβουλευτικά, θα γίνονταν στην καλύτερη περίπτωση κάποια εκδοτήρια ψηφισµάτων µόνο. Ετσι κι αλλιώς θα ήταν ουσιαστικά χωρίς αρµοδιότητες. Υπάρχει βέβαια µια πρόταση, να δεσµεύεται το Δ.Σ. σε κάποια έργα που αφορούν τις συνοικίες και να ψηφίζει οµόφωνα τις αποφάσεις των Σ.Σ. όπως είναι. Είναι ο µόνος τρόπος ώστε τα Σ.Σ. από συµβουλευτικά όργανα που είναι, να γίνουν και αποφασιστικά. Είναι ένα θέµα που θα το δούµε τώρα µε την εκλογή, όµως είναι καλύτερα να λυθεί οριστικά θεσµικά. Γιατί αν σήµερα το Δ.Σ. πάρει µια τέτοια απόφαση, δεν δεσµεύει ένα άλλο Δ.Σ. να πάρει αυτή την απόφαση. 'Οταν µπορέσει ο νόµος να λύσει αυτό το θέµα οριστικά, τότε τα πράγµατα θα είναι πολύ καλύτερα γι' αυτή την υπόθεση.

-Αυτό προσεγγίζει το προσωπικό σας όραµα για την Τ.Α.;

-Το δικό µου όραµα για την Τ.Α. πάει πολύ µακριά. Εγώ βλέπω ότι η Τ.Α. θα πρέπει να είναι η τοπική κυβέρνηση. Κι όταν λέω τοπική κυβέρνηση, εννοώ ότι το κράτος, έτσι όπως είναι σήµερα δοµηµένο, είναι πολύ συγκεντρωτικό. Είναι ένα κράτος που έχει αποδειχτεί αναποτελεσµατικό, αντιαναπτυξιακό, µ' όλα τα προβλήµατα που έχουν συσσωρευτεί σε µια συγκεντρωτική κοινωνία, όπως και σε οποιαδήποτε κοινωνία που είναι συγκεντρωτική. Εγώ πιστεύω ότι µε την αποκέντρωση των εξουσιών, µε βασικό στάδιο την Τ.Α., όπου τα τοπικά πράγµατα µπορεί να αποφασίζει και να διαχειρίζεται η τοπική κοινωνία µε τη συµµετοχή του λαού και να λογοδοτεί η Τ.Α. απευθείας στο λαό, είναι ο καλύτερος τρόπος για να λειτουργήσει αναπτυξιακά και κοινωνικά, οικονοµικά και πολιτικά. Με ένα κεντρικό σχεδιασµό, όπου µπορεί η κυβέρνηση να σχεδιάζει τα θέµατα εξωτερικής πολιτικής, τα της εθνικής οικονοµίας κι όλα τ' άλλα, από την τοπική τήρηση των νόµων µέχρι τους τοπικούς φόρους -να ξέρει δηλαδή ο πολίτης γιατί πληρώνει τον Α φόρο και όχι τον Β, τώρα δεν ξέρει- το θέµα της παιδείας ολοκληρωτικά, το θέµα υγείας, αυτά όλα τα χειρίζεται η Τ.Α. Αυτό είναι το όραµα το δικό µου και πιστεύω µιας σειράς ανθρώπων που ασχολούνται µε την Τ.Α. προοδευτικά και δηµοκρατικά.

-Δεν νοµίζετε ότι κάπως αvτιφάσκετε; Ή αυτός ο σχεδιασµός σας επιβάλλεται άνωθεν; Εσείς δεν µπορείτε να λειτουργήσετε τα Σ.Σ. εδώ και 4 χρόνια! Εκτός πια και αν το όλο σύστηµα πάσχει και πρέπει ν' αλλάξει όλη η δοµή, ακόµα και των Δ.Σ.
-Ναι, πρέπει ν' αλλάξει όλη η δοµή θεσµικά.

-Η αλλαγή της δοµής από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή µε νόµο ή θεσµικά, όπως το λέτε εσείς, δεν βρίσκετε ότι ουσιαστικά δεν ξεφεύγει από τη συγκέντρωση εξουσίας σε κάπoιoυς µηχανισµούς (υπoυργεία κ.λπ.); Άρα, µήπως ενισχύεται έτσι η συγκέvτρωση της εξουσίας;
-Γι' αυτό και η Τ.Α. αναπτύσσει ένα διεκδικητικό κίνηµα σήµερα και µιλάει για διοικητική και οικονοµική αυτοτέλεια. Δηλαδή, να γίνει ένας καινούργιος κώδικας για την Τ.Α. που να παρέχει αρµοδιότητες και πόρους. Θεσµοθετηµένα αυτά τα πράγµατα όµως, που να µεγαλώνουν αυτόν ακριβώς το ρόλο της τοπικής κυβέρνησης. Για παράδειγµα: δόθηκε πέρυσι στην Τ.Α., χωρίς να θεσµοθετηθεί, η συντήρηση και επισκευή των σχολικών κτηρίων που µέχρι τότε τις διαχειριζόταν το κράτος -κεντρικά θα λέγαµε- µε αποτέλεσµα να δαπανώνται τεράστια κονδύλια και να µην γίνεται καµιά ουσιαστική επισκευή και συντήρηση των κτηρίων.

Πέρυσι τα ανέλαβε η Τ.Α. και βέβαια έχει ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσµα. Είναι ένα πολύ µικρό παράδειγµα. Πόσω µάλλον αν µιλήσουµε για τα γενικότερα προβλήµατα που υπάρχουν τούτη τη στιγµή. Ήδη έχει εκδοθεί ένα οµόφωνο ψήφισµα και η Τ.Α. διεκδικεί αυτά τα πράγµατα, δεν ξέρω αν η κυβέρνηση, πιεσµένη κι από άλλα προβλήµατα και δυσκολίες, προχωρεί. Αυτό το πράγµα όµως είναι ένα όραµα και αίτηµα για το οποίο αγωνίζεται κόσµος που βρίσκεται σε διαφορετικά κόµµατα, παρατάξεις, ιδεολογίες. Έχει γίνει πολλών ανθρώπων πια αυτή η υπόθεση.

-Μια και µιλάµε κυρίως για σας, προσωπικά, µε βάση την πολιτική που ακολουθεί η συγκεκριµένη κυβέρνηση, ενώ εσείς θεωρείστε πιο αριστερός, δεν έχετε πρόβληµα συνεργασίας µε τη "Δηµοτική Αλλαγή"; Εξηγήστε µας και τη στάση του τότε ΚΚΕ Εσωτερικού στις δηµοτικές εκλογές του 1986, δηλαδή κατά πόσον οι συνεργασίες του ΚΚΕ Εσωτερικού ήταν ευκαιριακές.
-Κατ' αρχάς θέλω να πω ότι αυτή τη στιγµή δεν έχω ιδιαίτερα προβλήµατα από τη συνεργασία, γιατί υπάρχει ένα πρόγραµµα συνεργασίας το οποίο είναι δηµόσιο κείµενο και µε βάση το πρόγραµµα και τις δεσµεύσεις που υπάρχουν σ' αυτό υπάρχει συνεργασία. Με βάση λοιπόν αυτή τη λογική, να συντελείται µια συνεργασία πάνω σ' ένα πρόγραµµα, µια συνεργασία αρχών, δεν υπάρχει πρόβληµα. Από κει και πέρα, το τότε ΚΚΕ Εσωτερικού, ή τώρα ΕΑΡ, δεν είχε καµία κεντρική γραµµή για το πώς θα κατεβεί στις δηµοτικές εκλογές. Αφηνε την πολιτική ευχέρεια στην τοπική κοινωνία να καθορίσει την πολιτική της και την τακτική της στις δηµοτικές εκλογές, ανάλογα µε τις ιδιοµορφίες σε κάθε πόλη και χωριό. Βέβαια µε µια δέσµευση: το γενικό πλαίσιο που είχε προτείνει το κόµµα για την Τ.Α., και είναι περίπου αυτά που σας είπα προηγουµένως, να περνά µέσα στο πρόγραµµα της συνεργασίας.

-Ας έρθουµε όµως και στα του δήµου µας. Πόσος είναι ο προϋπολογισµός του δήµου για το 1988;
-Για το 1988 είναι 305 εκατοµµύρια. Αυτά θα καλύψουν τα λειτουργικά έξοδα του δήµου (µισθούς κ.λπ.) και θα γίνουν κάποια έργα, τα οποία θα είναι περιορισµένης
κλίµακας, όχι πάντως αυτής που και το Δ.Σ. έχει ψηφίσει και διεκδικεί και προσπαθεί.

-Δηλαδή, ποια έργα θ' αρχίσουν µέσα στο 1988 και πώς θα χρηµατοδοτηθούν;
-Κατ' αρχάς, µέσα στο 1988 θα συνεχιστούν κάποια έργα τα οποία ήδη γίνονται, είτε από το δήµο είτε από άλλους φορείς. Γιατί υπάρχουν και κάποια πράγµατα για τα οποία δεν είναι µόνο ο δήµος. Για µεν το δήµο, συνεχίζονται τα έργα αξιοποίησης και ανάπλασης στην περιοχή Κρύα. Θα συνεχιστεί ένα πρόγραµµα κατασκευής δηµοτικής οδοποιίας, µε διάνοιξη καινούργιων δρόµων, επισκευή παλιών, διαπλατύνσεις κ.λπ. Θα κατασκευαστεί η γέφυρα της οδού Αισχύλου στο ποτάµι της Ερκυνας. Η Αισχύλου συνδέει την ανατολική µε τη δυτική πλευρά της πόλης, στο ύψος που είναι ο χώρος του Διοικητηρίου. Δηλαδή, µε την κατασκευή της γέφυρας θα διανοιχθεί ολόκληρη η οδός Αισχύλου που θ' αποσυµφορήσει την κίνηση σε µεγάλο βαθµό. Ακόµα, θα ολοκληρωθεί το µικρό δηµοτικό θέατρο που γίνεται στο Πνευµατικό Κέντρο από κάτω, το οποίο θα λειτουργεί µε ερασιτεχνικούς θιάσους και το Δηµοτικό Θεατρικό Εργαστήρι.
Θα διαµορφωθούν κάποιες πλατείες. Μια πλατεία που θα δηµιουργηθεί θα είναι το παλιό νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής, όπου έχουν αρχίσει οι σχετικές εργασίες. Ενας άλλος χώρος θα είναι στο Ζαγαρά, ψηλά στην Καλαµκανού. Μια άλλη πλατεία είναι στα Παλιά Σφαγεία, όπου αυτή τη στιγµή έχει αρχίσει κατεδάφιση για να διαµορφωθεί ο χώρος. Θα διαµορφωθεί ο χώρος ανάµεσα στο Α' Γυµνάσιο και το άγαλµα του Μπούσγου και θα παραχωρηθεί στους µαθητές του σχολείου. Το παλιό Γ΄ Δηµοτικό σχολείο θα διαµορφωθεί σε µια µικτή λειτουργική χρήση: θα υπάρχει πολιτιστικό κέντρο, κέντρο γειτονιάς και νηπιαγωγείο. Επίσης, θα γίνει µια εκτεταµένη αλλαγή του ηλεκτροφωτισµού της πόλης, που πιστεύουµε ότι σε δύο χρόνια, το '89 δηλαδή, θα αποπερατωθεί. Πρόκειται για ένα σύστηµα καινούργιο που είναι καλύτερο, πιο ποιοτικό και πιο φθηνό. Θα συνεχιστεί η κατασκευή πεζοδροµίων, µια και αυτό το πρόβληµα είναι ιδιαίτερα οξυμµένο στην πόλη, καθώς και η δεντροφύτευση κοινοχρήστων χώρων. Ανάµεσα σ' αυτά, είναι και οι δύο δρόµοι προς το καινούργιο σχολείο, αυτός από την οδό Θεσσαλονίκης και ο άλλος από την Αθηνών, οι οποίοι έχουν ξεκινήσει και θα τελειώσουν φέτος.

-Όλα αυτά θ' αρχίσουν. Θα τελειώσουν µέσα στο '88;
-Aυτά σχεδόν θα τελειώσουν. Δεν έχω πει καλά-καλά αυτά που θ' αρχίσουν.

-Για τον Συvoικισµό δεν έχει προβλεφθεί τίποτα;

-Για τον Συνοικισµό, το ξέχασα, συνεχίζεται και θα τελειώσει, όχι κοµπλέ, όµως κατάλληλο για χρησιµοποίηση, το γήπεδο του Συνοικισµού και θα κατασκευαστούν κάποιοι δρόµοι στο δίκτυο της δηµοτικής οδοποιίας. Εκτός αυτoύ, θα συνεχιστεί το έργο της αποχέτευσης, που είναι έργο της ΔΕΥΑΛ.
Η ΔΕΥΑΛ λέγεται βέβαια δηµοτική επιχείρηση, αλλά δεν έχει άµεση διοίκηση από τον δήµο. Εχει δικό της διοικητικό συµβούλιο. Η ΔΕΥΑΛ, λοιπόν, θα συνεχίσει τη διαµόρφωση του ποταµιού, παράλληλα όµως εµείς ως δήµος µελετάµε το χώρο εκεί όπου γίνονται διαπλατύνσεις πώς θα διαµορφωθεί. Π.χ. πίσω απ' τον Απόλλωνα.
Η ΔΕΥΑΛ, παράλληλα, θα ξεκινήσει την κατασκευή του κέντρου βιολογικού καθαρισµού των λυµάτων της πόλης που είναι στ' ανατολικά, µετά την Κοϊτσανόραχη. Ηδη πρόπερσι αγόρασε το οικόπεδο, ο κεντρικός αγωγός που φτάνει στο κέντρο βιολογικού καθαρισµού έχει κατασκευαστεί και έχει συνδεθεί µε κάποια µικρά κοµµάτια της πόλης.

-Η ΔΕΥΑΛ από ποιον χρηµατοδοτείται;
-Οι υπηρεσίες αυτές -σύµφωνα µε τον νόµο- είναι ανταποδοτικές.

-Νοµίζουµε ότι στη Λιβαδειά η εισφορά προς την ΔΕΥΑΛ είvαι υπέρµετρα υψηλή.
-Νοµίζω ότι δεν είναι έτσι. Βέβαια, για το καθεστώς λιτότητας και το πουγγί των λαϊκών στρωµάτων είναι ακριβά. Όµως εκτιμώ ότι δεν είναι από τις ακριβότερες αλλά από τις φθηνότερες η ΔΕΥΑΛ, σχετικά µε άλλες ελληνικές πόλεις. Την αύξηση του 80% ήταν υποχρεωµένη από τον νόµο να την κάνει πρόπερσι. Πάντως, συγκρινόµενη µε τις αντίστοιχες υπηρεσίες άλλων πόλεων είναι η φθηνότερη, θα έλεγα. Εκείνο που θα ήταν µεµπτό, αλλά κανείς βέβαια δεν βρέθηκε να την κατηγορήσει, θα ήταν το αν έκανε σπατάλη σε προσωπικό ή µηχανήµατα.

-Avταπoδoτικός σηµαίνει παρεχόµενες υπηρεσίες ανάλογες του ποσού που καταβάλλεται. 'Οµως, σε µερικές συvoικίες, οι υπηρεσίες είναι πολύ χαµηλές. Π.χ. ο Συνοικισµός έχει πρόβληµα νερού.
-Δεν υπάρχει συνοικία χωρίς νερό σήµερα. Ηδη η ΔΕΥΑΛ έλυσε το υδρευτικό οριστικά και για οποιαδήποτε εποχή ή µέρα. Επίσης άρχισε ένα έργο ζωής, το απoχετευτικό, προϋπολογισµού πάνω από δύο δισ., και κανένας άλλος δήµος δεν ξεκίνησε τέτοιο έργο. Βέβαια δεν άρκεσε µια τετραετία και ίσως χρειαστεί και τρίτη για να ολοκληρωθεί. Όµως το αρχίσαµε και, βέβαια, δεν είναι έργο βιτρίνας.

-Φανταζόµαστε ότι -επειδή έχουµε πικρή προσωπική πείρα- θα δεχτείτε πολλές απαντήσεις για το πρόβληµα του νερού.
-Aυτό είναι λυµένο οριστικά από πέρυσι, και το λέµε δηµόσια, σ' όλη τη Λιβαδειά.

-Μα ακόµα και το περασµένο καλoκαίρι υπήρχε πρόβληµα νερού, όχι σ' ένα σπίτι, αλλά σε µια ευρύτερη περιοχή του Συνοικισμού.
-Aυτή τη στιγµή ξέρω ότι όλο το δίκτυο ύδρευσης έχει τελειώσει. Απλώς διορθώνεται η κατάσταση εκεί όπου το δίκτυο είναι παλιό, δηλαδή κάπου σπασµένο ή µικρής διατοµής. Aυτό όµως είναι θέµα ρoυτίνας και συντήρησης. Πάντως, σαν πρόβληµα δεν υπάρχει.

-Εµείς θα διατηρήσουµε τις επιφυλάξεις µας. Τώρα, γενικότερα για τη Λιβαδειά, έχετε όραµα, ως δηµοτική αρχή, ή απλώς "µπαλώνετε"; Εµείς δεν θα σας αποδώσουµε εύσηµα όταν ως δηµοτική αρχή µας λύσετε τα βασικά βιοτικά προβλήµατα (ύδρευση, αποχέτευση). Το θεωρούµε υποχρέωση δική σας ή οποιασδήποτε δηµοτικής αρχής. Θεωρούµε ότι η Λιβαδειά χρειάζεται ανάπλαση, µε κραυγαλέο παράδειγµα την κεντρική πλατεία που νοµίζουµε ότι δεν υπάρχει. Δεν ξέρουµε αν εσείς πιστεύετε ότι έχoυµε πλατεία. Με λίγα λόγια, όταν φύγετε, η Λιβαδειά θα είναι όπως ήταν πριν, έστω µε λυµένα τα βασικά της προβλήµατα;
-Η Λιβαδειά είναι η πόλη που έχει τα φοβερά προβλήµατα. Και δυστυχώς, ήµαστε άτυχοι -αν το θέλετε-, γιατί, όταν αναλάβαµε το δήµο, δεν ήταν λυµένο κανένα απ' τα βασικά προβλήµατα για να µπορέσουµε να βάλουµε προβλήµατα ανάπτυξης της πόλης. Ιεραρχήσαµε λοιπόν τα προβλήµατα και ξεκινήσαµε να λύσουµε τα βασικά (ακούτε τι ποσά χρειάζονται). Παράλληλα, όµως, δεν µας έφυγε καθόλου τόσο από τη σκέψη, όσο και από τη δράση και διεκδίκηση αυτό το οποίο εµείς συνολικά ονοµάζουµε "Ανάπτυξη της Πόλης".
Πρόκειται για προβλήµατα που αφορούν την οικονοµική ανάπτυξή της. Μετά την παράκαµψη της πόλης από την Εθνική Οδό και το σταµάτηµα των εκκοκιστηρίων, αν δεν υπήρχε η ΠΕΣΙΝΕ και κατά δεύτερο λόγο η Κωπαΐδα, θα ήταν ένα µικρό χωριό. Ευτυχώς που υπάρχει η ΠΕΣΙΝΕ και δηµιουργεί εµπορική κίνηση και βέβαια οι κάτοικοι, οι εργάτες του εργοστασίου και η καλυτέρευση των εισοδηµάτων των αγροτών.

Αρα υπάρχει πρόβληµα οικονοµικής ανάπτυξης. Πιστεύουµε ότι το πρόβληµα µπορεί να λυθεί: α) Οταν η Λιβαδειά αναπτυχθεί διοικητικά ως πρωτεύουσα νοµού, β) τουριστικά και γ) βιοµηχανικά και βιοτεχνικά, όχι εδώ, στην περιφέρειά της. Ο στόχος λοιπόν της δηµοτικής αρχής είναι αυτά τα τρία επίπεδα. Γι' αυτό ακριβώς ήταν κεντρική µας επιδίωξη η αγορά οικοπέδου και η έναρξη κατασκευής του Διοικητηρίου, και δεύτερον η αρχή κατασκευής του Νοσοκοµείου διακοσίων κλινών, και κόστους 2,5 δισ. Αυτά για τη διοικητική ανάπτυξη.
Τουριστικά, θα ολοκληρώσουµε τα έργα της Κρύας, ώστε η Λιβαδειά να αποτελέσει τόπο παραµονής των ταξιδιωτών που πάνε για Δελφούς, Παρνασσό, Οσιο Λουκά.
Τέλος, στα βόρεια του νοµού, προς τη διασταύρωση της Δαύλειας να γίνει η βιοµηχανική ζώνη. Διαλέξαµε αυτό το σηµείο για να προσελκυθεί και η επαρχία Λοκρίδας. Εκεί λέµε να υπάρχουν βιοµηχανίες υψηλής τεχνολογίας.

-Ο δήµος µπορεί σ' αυτά να παίξει ουσιαστικό ρόλο, ή απλώς διεκδικεί;
-Σ' αυτές τις υποθέσεις ο ρόλος του δήµου είναι κυρίως διεκδικητικός. Βέβαια, ο δήµαρχος µετέχει µε δικαίωµα ψήφου στο Νοµαρχιακό Συµβούλιο και ειδικά ο δήµαρχος Λεβαδέων έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΤΕΔΚ και επηρεάζει µέσα από εκεί προς την υλοποίηση των στόχων µας. Μέσα στις µελλοντικές µας επιδιώξεις είναι και η κατασκευή βιοτεχνικού πάρκου στην περιοχή του εργοστασίου Προσοψίων, ώστε να φύγουν οι βιοτεχνίες µέσα απ' την πόλη και να πάνε να λειτουργήσουν εκεί, οργανωµένα. Για να γίνει όµως αυτό, πρέπει να χρηµατοδοτηθεί το όλον έργο από το υπουργείο Εθνικής Οικονοµίας.

-Ας έρθoυµε τώρα σ' ένα άλλο πρόβληµα της πόλης. Η κυκλoφoρία στην πόλη είναι ιδιαίτερα αυξηµένη. Η κατάσταση χειροτερεύει λόγω ανεπάρκειας των δρόµων. Μέχρι τώρα δεν έχετε κάνει τίποτα. Τουλάχιστον θα γίνει κάτι;
-Εµείς, στηριζόµενοι στην οικονοµική ανάπτυξη που σας είπα προηγουµένως, συνεχίζουµε για την ανάπτυξη της πόλης σε κοινωνικά και πολιτιστικά µεγέθη. Εδώ πρώτα-πρώτα βάζουµε την ποιότητα ζωής, την παροχή υπηρεσιών, το περιβάλλον. Ανάµεσα βέβαια, σ' αυτά είναι και το κυκλοφοριακό που είναι ιδιαίτερα οξυµμένο. Την ιδιαίτερη όξυνση νοµίζω ότι την προκαλεί το γεγονός ότι η Εθνική Οδός περνάει µέσα από την πόλη. Το Δ.Σ., µε οµόφωνο ψήφισµά του, ζητάει να γίνει παρακαµπτήριος της πόλης. Eίδαµε, µαζί µε τον κ. δήµαρχο, τον κ. Κουλουµπή και ήδη συντάσσεται η οριστική µελέτη. Ο κ. Κουλουµπής υποσχέθηκε ότι αν το κόστος είναι κάτω του ενός δισ., ο δρόµος θα αρχίσει να κατασκευάζεται. Αν είναι παραπάνω, τότε επιφυλάσσεται, είναι θέµα ΚΥΣΥΜ. Παράλληλα εµείς θα κατασκευάσουµε την Αισχύλου, αλλά το πρόβληµα θα λυθεί οριστικά µόνο µε την παράκαµψη.

-Μα και µέσα στην πόλη υπάρχει πρόβληµα, και κυρίως παρκαρίσµατος.
-Θα φτάσω εκεί. Είναι ένα δεύτερο θέµα, και εµείς ήδη διεκδικούµε την περιοχή του παλιού σινεµά "Ερκυνα", για να γίνει το πρώτο πάρκινγκ. Δεν ανήκει ο χώρος ούτε στο δήµο ούτε στο δηµόσιο, ανήκει σε ιδιώτες. Βρισκόµαστε σε συνεννόηση αλλά, ακόµα κι αν δεν τα βρούµε, θα προχωρήσουµε σε αναγκαστική απαλλοτρίωση. Επίσης, διεκδικούµε από τον ΕΟΤ το οικόπεδο δίπλα από το Γαλλικό Ινστιτούτο µαζί µε τα δύο σπίτια πιο πάνω. Αυτοί είναι οι δύο στόχοι µας και πιστεύουµε ότι, αν τα καταφέρουµε, θα ανακουφιστεί λίγο το πρόβληµα.
Ενα άλλο θέµα για εµάς είναι το σχέδιο πόλης.

Τα σχέδια που υπήρχαν ήταν ένα του '54 και ένα του '71. Εµείς, αφού µελετήσαµε τις βασικές λειτουργίες της πόλης και είδαµε σηµεία όπου µπορούµε να παρέµβουµε (κοινόχρηστοι χώροι, γκαράζ), ψηφίσαµε τον Δεκέµβριο του '86 το Γενικό Πολεοδοµικό Σχέδιο της πόλης και ήδη ξεκινάει η µελέτη αναθεώρησης και επέκτασης του σχεδίου πόλης. Θα γίνει µια µικρή επέκταση προς τα δυτικά και µια αναθεώρηση εσωτερικά. Επίσης, θα χρησιµοποιήσουµε ένα καινούργιο εργαλείο για να ανοίξουµε γρήγορα τους δρόµους στις περιοχές όπου θα γίνει η επέκταση. Είναι ακριβώς ένας άλλος τοµέας που θέλουµε να επέµβουµε, σ' αυτό που λέµε ποιότητα ζωής.
Ο τρίτος τοµέας είναι τα πολιτιστικά. Νοµίζω ότι κι εκεί κάναµε κάποια βήµατα, κατ΄αρχάς µε τη Δηµοτική Οµάδα, ενώ το Δηµοτικό Θέατρο ξεκινάει µια δουλειά υποδοµής, και κατά δεύτερο λόγο δηµιουργήσαµε τη δηµοτική χορωδία, η οποία µάλιστα ήδη έδωσε τις πρώτες παραστάσεις. Εδώ θα ήθελα να κάνω έκκληση προς τους νέους συνδηµότες να την επανδρώσουν. Στόχος είναι η δηµιουργία µουσικής σχολής ή ωδείου στην πόλη. Ελπίζω ότι αυτό το φθινόπωρο θα µπορέσει να λειτουργήσει. Το θέµα το χειρίζεται προσωπικά ο κ. δήµαρχος µια και τα πολιτιστικά είναι ... το µεράκι του.

-Για πείτε µας, λοιπόν, πόσα χρήµατα ξοδεύτηκαν πέρυσι για πολιτιστικούς σκοπούς; Ενδιαφερόµαστε κυρίως για τους νέους και βέβαια βγάλτε τα χρήµατα που δαπανήθηκαν για ετήσιες εκδηλώσεις (Πάσχα, Τροφώνεια κ.λπ.).
-Δεν είµαι έτοιµος να σας απαντήσω. Πάντως, νοµίζω ότι πρέπει να περιληφθούν στο ποσό και τα χρήµατα για τις ετήσιες εκδηλώσεις, γιατί νοµίζω ότι σ' αυτές οι νέοι συµµετέχουν τόσο σαν θεατές, όσο και σαν εκτελεστές (µουσικά συγκροτήµατα, χορευτικά). Και βέβαια δικός µας στόχος είναι η δουλειά που γίνεται από τοπικά συγκροτήµατα να προβάλλεται µέσα απ' τις εκδηλώσεις του δήµου.

-Εµείς, ξεκινώντας αντίστροφα και έχοντας την άποψη ότι η Λιβαδειά είναι σχεδόν πολιτιστικά νεκρή πόλη, φτάνουµε ξανά στο προηγούµενο ερώτηµα. Υπάρχουν, δηλαδή, τα χρήµατα, ώστε να µπορεί να υπάρξει µια κάποια πολιτιστική άνθηση στη Λιβαδειά;
-Οτι δεν γίνεται πολιτιστική κοσµογονία, είναι βέβαιο. Επίσης, ότι είµαστε κάτω από εκεί που θα µπορούσαµε να είµαστε είναι κι αυτό σίγουρο. Οµως, δεν µπορούµε να πούµε ότι δεν γίνεται τίποτα. Κι εγώ δεν είµαι ικανοποιηµένος. Πιστεύω ότι θα µπορούσαµε να κάνουµε περισσότερα. Και όχι µόνο εµείς ως δήµος, αλλά και οι διάφοροι φορείς. Γιατί η πολιτιστική κίνηση δεν εξαρτάται µόνο απ' την πολιτιστική πολιτική του δήµου. Γι' αυτό και εµείς αποφασίσαµε ότι είναι προτιµότερο να κάνουµε µια στροφή στο να δηµιουργήσουµε πολιτιστική υποδοµή που να αντέχει και να δηµιουργεί ευκαιρίες στους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για την πολιτιστική ζωή της πόλης.

Δεν προτιµήσαµε να φέρουµε π.χ. δύο γνωστά µουσικά συγκροτήµατα, γιατί πιστεύουµε ότι δεν θα πρόσφερε στην πόλη, θα ήταν απλώς βιτρίνα. Φτιάξαµε το στέκι νεολαίας και από φέτος θα επαναλειτουργήσει µ' έναν τρόπο πιο κοντά στα προβλήµατα και στις ανησυχίες των νέων και όχι µόνο σαν καφενείο. Νοµίζω ότι όλα τα παραπάνω είναι σηµαντικά και θετικά βήµατα ως προς τη δηµιουργία πολιτιστικής υποδοµής. Πάντως, να σηµειώσω ότι δεν βρήκαµε κάτι και το εγκαταλείψαµε, ούτε από τις προηγούµενες δηµοτικές αρχές ούτε από τους συλλόγους.

-Δηλαδή, εκτός από τη χορωδία και το στέκι νεολαίας δεν έχει δηµιουργηθεί από πλευράς δήµου τίποτα άλλο;
-Από πλευράς δήµου, όχι. Βέβαια, διατέθηκαν κάποια κονδύλια στο να ενισχυθούν σωµατεία και πολιτιστικοί σύλλογοι, όπως επίσης και αθλητικές εκδηλώσεις και θα αναφέρω τον ΑΚΟΛ, ο οποίος έχει βασικό συµπαραστάτη το δήµο, το δε δυναµικό του αποτελείται από 600 - 700 αθλητές.

-Μια και επεκταθήκαµε στα αθλητικά, στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε σε αθηναϊκό ξενοδοχείο για τον Λεβαδειακό ήταν παρών και ο κ. δήμαρχος. Πώς κρίνετε εσείς την υποστήριξη που ο κ. δήμαρχος έδωσε σε μια -τελικά- ιδιωτική εταιρεία;
-Δεν υπερασπίστηκε τα συμφέροντα μιας ιδιωτικής εταιρείας μόνο. Ο Λεβαδειακός αφορά όλη την πόλη. Αυτή τη στιγμή, βέβαια, διοικείται από μια Α.Ε., αλλά όμως τα προβλήματα του Λεβαδειακού αφορούν άμεσα ή έμμεσα όλη την πόλη. Νομίζω ότι ο κ. δήμαρχος όφειλε και καλά έκανε να συμπαρασταθεί στον Λεβαδειακό. Εκεί που θα μπορούσε να κατηγορηθεί είναι αν κατέφευγε σε αθέμιτα μέσα. Για τα δίκαια αιτήματά του ο Λεβαδειακός θα έχει τη συμπαράστασή μας, ανεξάρτητα αν αυτή τη στιγμή διoικείται από μία Α.Ε.

-Κατ' επέκτασιν, λοιπόν, κατά πόσον οι αποφάσεις του Δ.Σ. επηρεάζονται από ιδιωτικά συμφέροντα όχι μόνο μιας εταιρείας, αλλά και συντεχνιακά. Π.χ. αν ο εμπορικός σύλλογoς της πόλης μπορεί να αποτρέψει τη μεταφορά των ΚΤΕΛ . Το παράδειγμα είναι τελείως τυχαίο.
-Οπωσδήποτε υπάρχει κάποιος επηρεασμός, είτε τα συμφέροντα είναι δίκαια είτε είναι άδικα - γιατί υπάρχουν συμφέροντα και των δύο κατηγοριών. Υπάρχουν συμφέροντα δίκαια που αδικούνται από κάποια επιλογή του δήμου και συνεπώς έχουμε διαμαρτυρίες. Υπάρχουν και άδικα συμφέροντα τα οποία αδικούνται ή ευνοούνται, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ένα σωρό αντιδράσεις. Υπάρχει λοιπόν ένας αλληλοεπηρεασμός. Τώρα, όσον αφορά το βαθμό επηρεασμού, εγώ πιστεύω ότι το Δ.Σ. αυτή τη στιγμή είναι το καλύτερο δυνατό και δέχεται όσο το δυνατόν τις λιγότερες επιδράσεις. Εδώ θα πω ότι ξέρω απ' το προηγούμενο Δ.Σ. αλλά και παλιότερα, όπου κυρίως λειτουργούσε ο κομματάρχης με τους συγγενείς του. Πάντως γι' αυτό το Δ.Σ. λέω ότι είναι το καλύτερο δυνατό και σας καλώ να δείτε τις περισσότερες αποφάσεις του που είναι σχεδόν ομόφωνες ή με μεγάλες πλειοψηφίες, ανεξάρτητα από τις κομματικές αντιθέσεις που υπάρχουν μέσα στο Δ.Σ.

-Ομως, τώρα τελευταία μάθαμε ότι υπήρξαν τριβές στο Δ.Σ. με αφορμή το νέο ΓΟΚ και την προσθήκη ενός ορόφου. Κατά πόσο λοιπόν είναι εύθραυστες οι φαινομενικά αγαστές σχέσεις μεταξύ των παρατάξεων στο Δ.Σ. όταν θίγονται μεγάλα συμφέροντα;
-Υπάρχουν τριβές και μάλιστα το θέμα που αναφέρατε έφτασε και ώς την τοπική δημοσιότητα. Πρόκειται για το θέμα του ύψους των οικοδομών στη Λιβαδειά. Το Δ.Σ. έχει ήδη πάρει μια απόφαση. Κατ' αρχάς, ο νέος ΓΟΚ καθιέρωσε ύψη πολύ μεγάλα για τα δεδομένα της πόλης. Θεωρητικά, και πριν από την απόφαση, είχε κάποιος τη δυνατότητα να κατασκευάσει κτίριο εννέα ορόφων. Μπήκε ένα θέμα στο Δ.Σ. πέρυσι -είχε μπει και το '84, αλλά τότε το Δ.Σ., πιεσμένο ίσως από τα συμφέροντα που λέγαμε πριν, δεν μπόρεσε να το ψηφίσει- και πάρθηκε η απόφαση, παρ' ότι υπήρχε ισχυρή μειοψηφία κατά της μείωσης του μεγίστου ύψους. Καθόριζε το μέγιστο ύψος στα 14.5 μέτρα.

Δημιουργήθηκε μεγάλη φασαρία, γιατί υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν συμφέροντα που θίγονται και εδώ, όχι μόνο σύμπνοια δεν υπήρχε, αλλά υπήρξαν και συγκρούσεις. Η απόφαση του Δ.Σ. είχε την έννοια να προλάβει κάποια γεγονότα. Επειτα από προσεκτικότερη μελέτη του θέματος, με βάση την αναθεώρηση του σχεδίου πόλης, ο δήμος θα καθορίζει -ίσως και κατά τετράγωνο - το μέγιστο ύψος. Για τον Συνοικισμό υπάρχει η δυνατότητα και θα περάσει μια ελαφρά αύξηση του συντελεστή δόμησης που θα είναι γύρω στο 30%.

-Με βάση αυτή την απόφαση εκδηλώθηκε μια αντίδραση από το σώμα των μηχανικών - πολιτικών και αρχιτεκτόνων.
-Από μια μερίδα και μάλιστα τη μειοψηφία.

-Πείτε μας ως μηχανικός. Ένα κτήριο πρέπει να είναι χαμηλό και πλατύ για να είναι όμορφο;
-Οχι βέβαια.

-Τότε ποια είναι η σκοπιμότητα της απόφασης, τη στιγμή μάλιστα που το ύψος των κτηρίων θα το καθορίσουν κι άλλοι παράγοντες, κυρίως oικoνoμικoί. Δηλαδή, αν η πόλη δεν αναπτύσσεται οικονομικά, κανένας δεν θα κατασκευάσει 9ώροφο κτίριο. Θα μπορούσε κάλλιστα το Δ.Σ. να αποφασίσει για υποχρεωτικούς χώρους πρασίνου ή γκαράζ στις καινούργιες πολυκατoικίες.
-Οπωσδήποτε το όμορφο είναι καθαρά υποκειμενικό. Υπάρχουν όμως και κάποια πράγµατα αναµφισβήτητα. Κι εδώ θα πώ: Δεν µπορείς να δίνεις τη δυνατότητα κατασκευής εξαώροφων κτηρίων και να κρύβεις το Κάστρο, το Ρολόι, το πράσινο κ.λπ. Επίσης, δεν µπορείς σε στενούς δρόµους να επιτρέπεις την κατασκευή εξαώροφων ή επταώροφων που κρύβουν τον ήλιο. Υπάρχουν επίσης έντονες κλίσεις στην πόλη. Τελικά, ουσιαστικά τα συµφέροντα που εθίγησαν ήταν συµφέροντα κάποιων κατασκευαστών.

Η αύξηση του αριθµού των ορόφων θα είχε ως αποτέλεσµα µια υπερεκµετάλλευση, µε διάφορες παρανοµίες, των υπογείων χώρων µε τη δηµιουργία διαµερισµάτων κ.λπ., κατά παράβαση του συντελεστή δόµησης. Είναι ένας έµµεσος τρόπος ν' αυξάνεται, παράνοµα βέβαια, ο συντελεστής δόµησης. Γι' αυτό και επαναλαµβάνω ότι οι άνθρωποι που κυρίως διαµαρτυρήθηκαν είχαν προσωπικά συµφέροντα. Οσον αφορά το µύθο ότι το σώµα των µηχανικών διαµαρτυρήθηκε, σας λέω ότι στην κινητοποίηση κάποιων µηχανικών το µεγάλο σώµα των µηχανικών δεν ακολούθησε, δεν συµµετείχε.

-Πείτε µας, οι µόνες διαµαρτυρίες που γίvoνται στο δήµο είναι όταν κάποια απόφαση θίγει άµεσα προσωπικά συµφέροντα ή υπάρχουv και διαµαρτυρίες για κάπως περισσότερο ευρύτερα θέµατα, όπως αισθητικής, ποιότητας ζωής κ.λπ.;
-Οι συγκεκριµένοι άνθρωποι δεν είχαν ξαναδιαµαρτυρηθεί για τίποτε άλλο, παρά τώρα, που εθίγησαν άµεσα.

-Όχι µόνο οι συγκεκριµένοι. Γενικότερα, υπάρχει µια συvεργασία του δήµου µε τον πολίτη;
-Υπάρχει συνεργασία, αλλά πρέπει να την αναπτύξουµε ακόµα περισσότερο, έτσι ώστε το στοιχείο της λαϊκής συµµετοχής να γίνει εντονότερο και καθοριστικό. Νοµίζω ότι εκείνος που µπορεί να αναπτύξει τη λαϊκή συµµετοχή είναι ο δήµος και πρέπει να το κάνει, ώστε να αξιοποιήσει δηµιουργικά τις αστείρευτες δυνάµεις που έχει ο λαός.

-Ας επανέλθουµε στο οικιστικά. Ποιες είναι οι ευθύνες του δήµου για την κατασκευή, τελευταία, πολλών γιγαντιαίων πολυκατοικιών µε διαµερίσµατα-κλουβιά και µε τις γνωστές απ' αυτά συvέπειες. Και καλά µέχρι τώρα, ο γέγovε γέγονε. Θα συνεχιστεί όµως αυτό;
-Νοµίζω ότι ο δήµος βρίσκεται στην κατεύθυνση του να "βάλει φρένο" στην κατασκευή αυτών των πραγµατικών κλουβιών, όπως σωστά τα χαρακτηρίσατε. Ο δήµος ασχολείται µε το σχέδιο πόλης ουσιαστικά και µε την αναθεώρηση και την επέκτασή του και µε την προσπάθεια να δηµιουργηθούν οι συvθήκες για οργανωµένη δόµηση για κατοικία νέων ανθρώπων. Στην περιοχή του Πέρα Χωριού γίνεται µια µελέτη του οικισµού µαζί µε µια δασική έκταση, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί γη και να χρησιµοποιηθεί για κατοικία.

Για να δούµε λοιπόν το πρόβληµα και των φτωχών στρωµάτων αλλά και µια άλλη ποιότητα στην κατοικία, γίνεται, µε πρωτοβουλία του δήµου, µια µελέτη του χώρου από τα Τζιµέικα ώς το Πέρα Χωριό, όπου εκεί θα γίνουν οι καινούργιες εργατικές κατοικίες κατά τρόπο αξιοπρεπή - όχι γκέτο- και θα εξασφαλιστεί έκταση στον δήµο για να κάνει οικιστική πολιτική για νέα ζευγάρια, έξω απ' αυτά της Εργατικής Κατοικίας. Είναι, θα 'λεγα, µια καλή αρχή για εναλλακτικό τρόπο κατασκευής κατοικιών στη Λιβαδειά.

-Υπάρχει Δηµοτικό Κτηµατολόγιο;

-Οχι, όπως δεν υπάρχει ούτε Εθνικό Κτηµατολόγιο. Απλώς υπάρχουν εδώ κάποια πράγµατα, πολύ περιορισµένα, για κάποια µικρά δηµοτικά ακίνητα. Εδώ πρέπει να σας πω ότι ο Δήµος Λεβαδέων είναι από τους ελάχιστους στη χώρα µας, που δεν έχει ούτε µια έκταση του δηµοσίου στην πόλη ούτε µια δωρεά, έτσι ώστε να µπορέσει να κάνει κάποια επέµβαση, κάποιο έργο. Ο,τι λοιπόν κι αν επιχειρήσουµε, πρέπει πρώτα να απαλλοτριώσουµε µε τις πολύ µεγάλες τιµές της Λιβαδειάς.

-Να έρθουµε και στα αθλητικά. Το εθνικό στάδιο νοµίζουµε ότι είναι ανεπαρκές. Υπάρχουv κάποια προγραµµατισµένα έργα;
-Εδώ υπάρχει µια είδηση που τη µαθαίνετε πρώτοι. Εγκρίθηκε και θ' αρχίσει µέσα στο '88 η κατασκευή του κλειστού γυµναστηρίου της Λιβαδειάς. Θα είναι περίπου 1.500 θέσεων. θα κατασκευαστεί στην περιοχή κάτω από την Τεχνική Σχολή. Για το '88 προβλέπονται 30 εκατ. δραχµές.
Επίσης κατασκευάσαµε το δηµοτικό γήπεδο Συνοικισµού και η Τεχνική Υπηρεσία του δήμου κάνει μελέτη για την κατασκευή ενός μικρού αθλητικού κέντρου στην Τουρκοπούλα Τσουκαλάδων, όπου θα γίνουν γήπεδα τένις και μπάσκετ.

-Πολλά δεν μας τα λέτε, κ. αντιδήμαρχε; Όλα αυτά με 305 εκατομμύρια;
-Κάποια πράγματα είναι του δήμου, αλλά άλλα, όπως π.χ. το κλειστό γυμναστήριο, είναι της ΓΓΑ. Είναι αυτά που διεκδικούμε.

-Το πολιτικό μήνυμα των καιρών είναι ότι "δεν πιστεύουμε ότι θα γίνουν κάποια πράγματα χωρίς χρήματα, όσο κι αν υπάρχουν δεσμεύσεις" . Δηλαδή, φαντάζεστε ότι θα παρουσιάσετε μια διαφορετική Λιβαδειά άμα τη λήξει της θητείας σας;
-Σαφώς. Πάντως, δεν θα κάνω απολογισμό. Ο,τι φτιάξαμε, φτιάξαμε, δεν χρειάζεται να αναφερθούν, μπήκαν σε λαϊκή επιδοκιμασία και ο κόσμος ψήφισε με τον α' ή β' τρόπο. Εμείς, αυτά τα πράγματα για τα οποία μας ψήφισε ο λαός, αυτά προσπαθούμε να υλοποιήσουμε. Για να επανέλθω στον προϋπολογισμό, είναι 305 εκατομμύρια. Εμείς, κάποια πράγματα θα κάνουμε μ' αυτά τα χρήματα. Από εκεί και πέρα, διεκδικούμε και άλλα, ώστε να γίνουν στην πόλη μας από τους κεντρικούς φορείς. Π.χ. ο ΕΟΤ χρηματοδοτεί το ανοιχτό θέατρο στην Κρύα και τα έργα μέχρι το τουριστικό περίπτερο, έπειτα από δικές μας πιέσεις, ή το νοσοκομείο, που θα ξεκινήσει με 300 εκατομμύρια από το υπουργείο Πρόνοιας.

-Ναι, αρχίζoυν αλλά πολλά δεν τελειώνουν. Για παράδειγμα το αποχετευτικό, πρέπει κάποτε να τελειώσει.
-Εμείς νομίζουμε ότι δεν καθυστερούμε. Με απορροφητικότητα 400-500 εκατομμύρια σε τρία χρόνια δεν πάει άσχημα. Oταν τα προηγούμενα χρόνια δεν είχε δοθεί ούτε δραχμή.

-Εμάς δεν μας ικανοποιούν ιδιαίτερα οι συγκριτικές μέθοδοι.
-Κι εγώ θα συμφωνήσω μαζί σας, αλλά νομίζω ότι πάμε καλά.

-Ολα τα έργα, και κυρίως τα μεγάλα, γίνονται με βάση τις υπάρχoυσες ανάγκες
ή με τις ανάγκες που έρχονται;
-Βάσει μελετών τα μεγάλα έργα, π.χ. αποχετευτικό - ύδρευση γίνονται με βάση μια Λιβαδειά 50.000 κατoίκων.
Σας είπα, πρώτη μας δουλειά ήταν το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο και αποτελεί για εμάς μπούσουλα και έτσι κινούμαστε, προγραμματίζουμε και δημιουργούμε. Αλλωστε, μην ξεχνάμε ότι είναι φοβερά τα προβλήματα της Λιβαδειάς.

-Μια και υπάρχει πρόβλημα οικονομικής ανεξαρτησίας του δήμου, έχει γίνει κάποιο ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση της ίδρυσης δημοτικών επιχειρήσεων, εκτός από τη ΔΕΥΑΛ και το ΞENIA, ώστε να αποκτήσει ο δήμος μια κάποια οικονομική αυτοτέλεια;
-Είναι πράγματι οι δημοτικές επιχειρήσεις μια πρόκληση για την Τ.Α. Επειτα από αγώνες καταφέραμε να πάρουμε το ΞΕΝΙΑ και δεν το δώσαμε σε ιδιώτη, αλλά συστήσαμε μια αμιγή δημοτική επιχείρηση, που ήδη άρχισε να αποφέρει τα πρώτα κέρδη. Αυτό ήταν η αρχή. Τώρα ζητάμε από τον ΕΟΤ να μας παραχωρήσει το μύλο του Ακριδόπoυλoυ, τα σπίτια των Δημακοπουλέων και του Μαγγλάρα, ώστε να αρχίσουμε τη μεγάλη επιχείρηση τουριστικής και πολιτιστικής ανάπτυξης.

Αυτή θα είναι ο κύριος κρίκος ανάπτυξης από τον δήμο. Θα φτιάξουμε εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης κ.λπ. Νομίζουμε ότι μπορεί να γίνει κερδοφόρα επιχείρηση. Επειδή οι δημοτικές επιχειρήσεις είναι "καινόν φαινόμενον" δεν υπάρχει συσσωρευμένη εμπειρία και πρέπει τα βήματα να είναι προσεχτικά, ώστε να αποβαίνουν κερδοφόρες και όχι προβληματικές. Γι' αυτό, σ' αυτόν τον τομέα θα πάμε σιγά σιγά, κατόπιν μελέτης και προσοχής.

-Εμείς, δεν έχoυμε άλλα να σας ρωτήσουμε. Ελπίζουμε να μην έχoυμε ξεχάσει να θίξουμε κάποιο σημαντικό θέμα.
-Τότε να σας πω κι εγώ κάτι. Θέλω να χαιρετίσω την έκδοση του περιοδικού και πιστεύω ότι είναι κάτι που έλειπε απ' την πόλη. Πιστεύω, κι ακόμα περισσότερο μετά τη συζήτησή μας, ότι θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά και θα παίξει ρόλο αναπτυξιακό για την πόλη τόσο οικονομικοκοινωνικό, όσο και πολιτιστικό. Και σαν τέτοιο, εγώ θέλω να ξέρετε ότι με όλες μου τις δυνάμεις θα βοηθήσω το περιοδικό με οποιονδήποτε τρόπο μου ζητήσετε και θελήσετε.

Βασίλης Καπετανγιάννης: Η Εικόνα μιας Χώρας Διαμορφώνεται κυρίως στο Εσωτερικό της

2009-07-17T00:17:00.004+03:00

Ο Βασίλης Καπετανγιάννης, Σύμβουλος Τύπου και Επικοινωνίας της πρεσβείας της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον και πρώην Πρόεδρος της Ένωσης Ακολούθων Τύπου (1989-1993), παραχώρησε συνέντευξη στα μέλη της Ένωσης Ακολούθων Τύπου Ιουλία Λειβαδίτη και Νίκο Νενεδάκη.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Η διδακτορική σας διατριβή στο Πανεπιστημίο του Λονδίνου (1986) είχε θέμα «Socio-Political Conflicts and Military Intervention: The Case of Greece, 1950 –1967». Τι κληρονομιές έχει αφήσει ο πολιτικός αυταρχισμός στην ελληνική πολιτική κουλτούρα;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Έχει αφήσει σημαντικά «κατάλοιπα» που αντανακλώνται στους κρατικούς και κομματικούς μηχανισμούς, την πολιτική κουλτούρα και συμπεριφορά μας και γενικότερα στην κοινωνία, εξακολουθεί δε να τροφοδοτείται από τις αυταρχικές δομές παραδοσιακών τμημάτων και θεσμών της ελληνικής κοινωνίας, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην επαρχία. Η εξάλειψη ή μείωση του φαινομένου θα έπρεπε να αποτελεί συνεχή επιδίωξη σε όλα τα επίπεδα: στο επίπεδο της πολιτικής πράξης και πρακτικής, της «κοινωνίας των πολιτών», της οικογένειας κ.τ.λ. Είναι σοβαρό πολιτικό και πολιτισμικό πρόβλημα.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Είστε συνεργάτης και μεταφραστής πολλών βιβλίων του Νίκου Μουζέλη, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως «ο εισηγητής του εκσυγχρονισμού» στην Ελλάδα. Γιατί είναι σημαντική η έννοια του εκσυγχρονισμού για την ελληνική πολιτική επιστήμη;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Η έννοια του εκσυγχρονισμού είναι σημαντική για την εξάλειψη των αναχρονισμών και της αδράνειας της ελληνικής κοινωνίας, διότι συνεπάγεται την εφαρμογή αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στην ελληνική πολιτεία, οικονομία και κοινωνία. Σ’ αντίθεση με ό,τι γενικά πιστεύεται, ο «εκσυγχρονισμός» δεν είναι όρος πολιτικά ουδέτερος. Μολονότι ως πολιτικό και κοινωνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων πιστεύω ότι τέμνει τους πιο σημαντικούς πολιτικούς και κομματικούς χώρους στη χώρα μας εν τούτοις, αναπόφευκτα, συνδέεται και αρθρώνεται με αξιακά συστήματα.

Κατά συνέπεια, κάθε απόπειρα εφαρμογής εκσυχρονιστικού προγράμματος από κυβερνώντα κόμματα, αλλά και από άλλες διοικητικές ή κοινωνικές μονάδες, χρωματίζεται κατ’ ανάγκη από το πλαίσιο των ιδεολογικών και αξιακών παραδοχών και αναφορών μέσα στο οποίο καλείται να εφαρμοστεί και να λειτουργήσει, είτε αυτές ομολογούνται ευθέως είτε όχι. Η διαπίστωση αυτή είναι ακόμη πιο εμφανής στην περίπτωση συνεκτικών πολιτικών προγραμμάτων των οποίων η εφαρμογή προϋποθέτει τη συναίνεση και (συσ)στράτευση σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού, προϋποθέτει δηλαδή τη δημιουργία συναίνεσης διαμέσου συγκρότησης πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών ικανών να οδηγήσουν έναν κοινωνικό σχηματισμό σε υψηλότερα και αποτελεσματικότερα επίπεδα πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης.

Γι αυτό, ενώ η διάγνωση των «κακώς κειμένων» είναι συνήθως λίγο-πολύ ταυτόσημη από τους πιο σημαντικούς πολιτικούς χώρους και από την επιστημονική ελίτ – ας επαναλάβω ότι ο εκσυγχρονισμός ως πολιτική ιδεολογία τέμνει πολλούς πολιτικούς χώρους – οι συνταγές όμως περί του πρακτέου και της κατεύθυνσης των μεταρρυθμίσεων που συνεπάγεται η ίδια η έννοια του εκσυγχρονισμού διαφέρουν.

Για να μην μακρηγορώ θα υποστήριζα ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ, λόγω της ανάγκης επαναπροσδιορισμού του κυρίαρχου οικονομικού πρότυπου παγκόσμια, των συσσωρευμένων προβλημάτων μας αλλά και της παθογένειας του πολιτικού μας συστήματος χρειάζεται να ανοίξει και πάλι ουσιαστική συζήτηση περί εκσυγχρονισμού και μεταρρυθμίσεων, περί του χαρακτήρα και της κατεύθυνσής τους. Είναι παρήγορο που ορισμένοι πολιτικοί, πολιτικοί και κοινωνικοί επιστήμονες ήδη το κάνουν.

Η έννοια λοιπόν είναι σημαντική διότι αφορά στο ίδιο το μέλλον της κοινωνίας και της χώρας μας. Η συζήτηση τόσο από τεχνική, επιχειρησιακή άποψη όσο και από πολιτική σχετικά με εκσυγχρονιστικές και μεταρρυθμιστικές προσπάθειες, τα εμπόδια που συναντούν και τα αίτιά τους, οι αναγκαίες προϋποθέσεις επιτυχίας τους, κ.τ.λ. έχει αρχίσει ήδη από την εποχή του Κωνσταντίνου Σημίτη και συνεχίζεται και σήμερα.
-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Ο λαϊκισμός και οι πελατειακές σχέσεις υπήρξαν χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ελληνικής πολιτικής στη δεκαετία του ‘80. Αποτελούν ακόμη τροχοπέδη για τις όποιες προσπάθειες εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Θα έλεγα ότι οι πελατειακές σχέσεις, η πολιτική πατρωνεία, προϋπήρχαν της δεκαετίας του ’80. Έχουν γραφεί τόσα πολλά και επαρκή, νομίζω, επ’ αυτού του θέματος. Μπορεί κανείς να τα αναζητήσει στα γραπτά του Μουζέλη αλλά και άλλων σημαντικών πολιτικών και κοινωνικών επιστημόνων μας. Λυπάμαι που δεν μπορώ να τους μνημονεύσω εδώ. Είναι πολύ σημαντική η συμβολή τους.

Η βιβλιογραφία είναι αρκετά μεγάλη. Δεν ήταν όμως- και δεν είναι σήμερα, εν μέρει τουλάχιστον -φαινόμενο αποκλειστικά ελληνικό. Άλλαξε, βέβαια, και προσέλαβε νέες μορφές, γραφειοκρατικές και άλλες στη δεκαετία του ’80.

Ο λαϊκισμός στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα συνδέθηκε με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Πριν την άνοδό του στην εξουσία το 1981 με τον χαρισματικό Ανδρέα Παπανδρέου (το χάρισμα του αρχηγού και η απ’ ευθείας, θεσμικά αδιαμεσολάβητη σχέση του με τις «μάζες» ή το «λαό» είναι από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των λαϊκιστικών κινημάτων) διεξήχθη μια ενδιαφέρουσα συζήτηση και διαμάχη, στην οποία δημοσίως συμμετείχα με κείμενά μου. Στη συζήτηση εκείνη, που συνεχίστηκε και στη δεκαετία του ‘80 είχαν συμβάλει αξιόλογοι πολιτικοί όλου του πολιτικού φάσματος, πολιτικοί και κοινωνικοί επιστήμονες.

Είχαν αντληθεί αναλογίες από λαϊκιστικά κινήματα άλλων χωρών (π.χ. της Λατινικής Αμερικής), αναλύθηκε μετέπειτα το φαινόμενο του «αυριανισμού». Όπως συμβαίνει αναλύοντας πραγματικές καταστάσεις η ελληνική περίπτωση είχε τις δικές της ιδιομορφίες. Για το λαϊκισμό η ξένη και ελληνική βιβλιογραφία είναι αρκετά εκτεταμένη.
Σήμερα, στο πολιτικό μας λεξιλόγιο, η έννοια χαρακτηρίζει μάλλον πολιτικές συμπεριφορές που έχουν εμφανή στόχο την πολιτική καταδημαγώγηση, παραπλάνηση, απόκρυψη, συγκάλυψη κ.τ.λ.

Δεν αφορά σε κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό κίνημα, μολονότι όλα τα κόμματα –διότι ο λαϊκισμός μπορεί να αρθρώνεται με διάφορες ιδεολογίες, «δεξιές» και «αριστερές»-έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά του.
Και τα δυο αυτά φαινόμενα, οι πελατειακές σχέσεις και ο λαϊκισμός ως πολιτικές πρακτικές, υπήρξαν καταστροφικά για τη Δημόσια Διοίκηση από πολλές απόψεις. Οι επιπτώσεις τους είναι και σήμερα οφθαλμοφανείς. Ωστόσο, τα φαινόμενα αυτά, για αντικειμενικούς, δημοσιονομικούς και άλλους λόγους, έχουν κάπως υποχωρήσει. Θετικά βήματα έχουν γίνει και σ’ ορισμένους τομείς μάλιστα σημαντικά.

Ωστόσο, όπου τα φαινόμενα αυτά εμφανίζονται με τις παλαιές τους ή νέες μορφές, ασφαλώς και αποτελούν τροχοπέδη στις όποιες προσπάθειες εκσυγχρονισμού της Δημόσιας Διοίκησης. Δεν συντάσσομαι μ’ αυτούς που μηδενίζουν τα πάντα και υποστηρίζουν ότι τίποτα δεν έχει γίνει ή δεν γίνεται. Αντίθετα, πιστεύω ότι πολλές και σημαντικές προσπάθειες έχουν καταβληθεί και στο παρελθόν από θαρραλέους πολιτικούς και καταβάλλονται στο επίπεδο της νομοθεσίας, των ελεγκτικών μηχανισμών και σε άλλα επίπεδα.

Προσκρούουν, συνήθως, στο κράτος της «βαθιάς διοίκησης» και στην επικρατούσα παρωχημένη πολιτική κουλτούρα των κρατικών μηχανισμών αλλά και σημαντικών τμημάτων της πολιτικής μας τάξης και των ίδιων των πολιτών. Χρειάζεται μεγάλη και παρατεταμένη προσπάθεια για την ανατροπή της. Η «κρίσιμη μάζα» αποφασιστικής εκσυγχρονιστικής ώθησης στην ελληνική Δημόσια Διοίκηση δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί.
Γι αυτό το λόγο η ιδεολογική και πολιτισμική μάχη υπέρ της εκσυγχρονιστικής μεταρρύθμισης εντός της Δημόσιας Διοίκησης, υπέρ της αλλαγής εμπεδωμένων στάσεων, νοοτροπιών, πρακτικών και δημόσιας ηθικής αποτελεί διαδικασία μακρά και σταδιακή.

Πρέπει να δημιουργηθεί επαρκές «συμβολικό κεφάλαιο» και να κριθεί σε καθοριστικό βαθμό το θέμα της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο κράτος. Οι πάντες διαπιστώνουν ότι ο μεγάλος ασθενής είναι το κράτος το οποίο υπηρετούμε και από το οποίο αντλούμε τα προς το ζην. Άρα, έχουμε κι εμείς μέρος της ευθύνης για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Το ζητούμενο δεν είναι κάποια διοικητική ουτοπία αλλά μια πρακτική στρατηγική επίτευξης συγκεκριμένων εκσυγχρονιστικών στόχων.

Μέχρι τότε θα εξακολουθήσει να επικρατεί σε σημαντικό βαθμό ο νόμος του Gresham: το κακό νόμισμα διώχνει το καλό. Αλλά, νομίζω, παραβιάζω ανοιχτές θύρες. Απλώς, θέλω να υπογραμμίσω ότι η μετάβαση σε μια νέα κατάσταση εξαρτάται και από εμάς τους ίδιους στο μέτρο του δικού μας χώρου. Διαφορετικά φοβάμαι πως η κατάληξη είναι πάντα γνωστή: plus ça change, plus c’ est la même chose.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Υπήρξατε Πρόεδρος (1989-1993) και Γενικός Γραμματέας (1993-1995) της Ένωσης Ακολούθων Τύπου. Κατά πόσο είναι δυνατόν αιτήματα συνδικαλιστικού χαρακτήρα να συνδυάζονται με αιτήματα μεταρρύθμισης που αναφέρονται στο δημόσιο συμφέρον;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Μπορούν αρμονικά να συνδυάζονται. Αυτός πρέπει να είναι διαρκής και έμμονος σκοπός μας.
Επιδίωξή μου ως προέδρου της Ένωσης Ακολούθων Τύπου στην περίοδο που αναφέρεστε, ήταν αφενός μεν η δημιουργία αξιοκρατικού, αξιόμαχου και υψηλού επιστημονικού επιπέδου κλάδου Ακολούθων Τύπου και αφετέρου η συγκρότηση μιας συνεκτικής επαγγελματικής ομάδας, όχι συντεχνιακής αλλά με ευρύτερες κοινωνικές ευαισθησίες, στόχους και ρόλο, με ευρύτερη επιρροή και αποδοχή παρά το μικρό της μέγεθος.

Δεν εννοώ πρόσδεση σε κάποιο κόμμα ή κάποια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία, αλλά τη δημιουργία συνείδησης και αντίστοιχης πρακτικής (συνδικαλιστικής και ευρύτερης δράσης και συμπεριφοράς) γύρω από την έννοια της υπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος και της διαμόρφωσης δημόσιας πολιτικής. Με ενδιέφερε η συλλογική μας συμπεριφορά και προοπτική, όχι οι ατομικές πολιτικές ή κομματικές τοποθετήσεις. Και πάλι δεν αναφέρομαι στον τυπικό όρκο μας ως δημοσίων υπαλλήλων αλλά στη συνείδηση και την πρακτική εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος, το οποίο δεν εξαντλείται στην εξωτερική πολιτική αλλά σχετίζεται με πάρα πολλές όψεις της δουλειάς της ομάδας μας.

Ο πρώτος στόχος γενικά επετεύχθη με τη σύσταση και λειτουργία του Τμήματος Ακολούθων Τύπου στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης καθώς και την εμμονή μας στα θεσμικά του Κλάδου, που σήμερα έχουν φτάσει σε κάποιο ικανοποιητικό μεν αλλά ανεπαρκές σημείο. Διότι παραμένουν ανεπίλυτα βασικά θεσμικά θέματα στα οποία η Ένωση Ακολούθων Τύπου θα έπρεπε να δώσει μεγαλύτερη προσοχή και προτεραιότητα.

Πολλοί νέοι συνάδελφοι ελάχιστα γνωρίζουν για το χρόνο, τις συνθήκες αλλά και τους αγώνες και το σημαντικό προσωπικό τίμημα το οποίο πληρώθηκε για έναν στοιχειώδη εξορθολογισμό του Κλάδου Γραμματέων και Συμβούλων Επικοινωνίας, για τη δημιουργία της δημόσιας αυτής επαγγελματικής ομάδας. Ορισμένοι νέοι συνάδελφοι φαίνεται να πιστεύουν ότι τα πάντα έγιναν με παρθενογένεση κι κάποιοι μετέρχονται πρακτικές που πιστεύω ότι ανήκουν σε άλλη εποχή.

Ως προς το δεύτερο στόχο, με λύπη μου θα έλεγα ότι δεν έχει επιτευχθεί. Παλινδρομούμε. Επικρατεί σύγχυση, η δε συλλογική επαγγελματική και πολιτική μας κουλτούρα δεν έχει κατακτήσει το απαιτούμενο ποιοτικό επίπεδο. Οι διαπιστώσεις αυτές αντανακλώνται στη συμπεριφορά μας, συνδικαλιστική και άλλη… Φυσικά, μέσα στις γραμμές μας υπάρχουν αντίθετες απόψεις και αντίρροπες τάσεις. Γενικεύω, όμως, διότι κάθε επαγγελματική ομάδα χαρακτηρίζεται συνήθως από την επίσημη δημόσια συλλογική της έκφραση. Θα βοηθούσε ίσως κάποια εσωτερική συζήτηση για την ταυτότητά μας, που διέρχεται εμφανή κρίση, καθώς και τις θεσμικές-επαγγελματικές προοπτικές μας. Είναι καιρός.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Έχετε αρθρογραφήσει για χρόνια στην «Καθημερινή» σε διεθνή και πολιτικά θέματα (1988-2001), έχετε γράψει σε ξένα βιβλία και περιοδικά για το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, έχετε συστηματικά δημοσιεύσει βιβλιοκρισίες για ελληνικά και ξένα βιβλία πολιτικής επιστήμης, εξωτερικής πολιτικής, ιστορίας κ.τ.λ. σε ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά (μέχρι πρόσφατα στη «Βιβλιοθήκη» της «Ελευθεροτυπίας»), είστε μεταφραστής του Eric Hobsbawm και έχετε διατελέσει αρθρογράφος και αρχισυντάκτης εξωτερικών θεμάτων στο περιοδικό «Αντί» (1989-1996). Το ερώτημα είναι: στην Ελλάδα παρακολουθούμε με επάρκεια τις ευρωπαϊκές και τις διεθνείς εξελίξεις; Μας βοηθά η πληροφόρηση που έχουμε για τη διαμόρφωση προτεραιοτήτων της εξωτερικής μας πολιτικής;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Ως προς την εισαγωγή της ερώτησης αυτής, πράγματι, αναδιφώντας το αρχείο μου δεν μπορώ να πιστέψω πότε έβρισκα το χρόνο για διάβασμα και τόση, σχετικά εκτενή, συγγραφική δραστηριότητα, δεδομένων των επαγγελματικών μου και άλλων υποχρεώσεων. Mέσα από διάφορες μορφές κειμένων προσπαθούσα να διατυπώνω προσεκτικά αλλά σαφώς τις απόψεις μου για τα δημόσια πράγματα, ενθάρρυνα δε πάντα τους (τις) συναδέλφους μου να έχουν δημόσια παρουσία στον ιδιαίτερο τομέα τους. Αρκετοί συνάδελφοι είχαν και έχουν σήμερα μια τέτοια αξιόλογη παρουσία. Κι αυτό πιστεύω ότι αντανακλά στο κύρος του κλάδου και της δουλειάς μας.

Δεν θα μπορούσα να αποφανθώ σχετικά με την επάρκεια της παρακολούθησης των ευρωπαϊκών και διεθνών εξελίξεων. Γεγονός είναι ότι οι πηγές σήμερα είναι άφθονες και ποικίλες. Χρειάζεται ίσως περισσότερη συστηματοποίηση και εστίαση στην παρακολούθηση, ίσως και καλύτερη αξιολόγηση των χρήσιμων πηγών. Πρέπει να γίνουν πιο πολλά βήματα στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και των λεγόμενων «κοινωνικών Μέσων». Από την άλλη μεριά, είμαι απολύτως βέβαιος ότι η πληροφόρηση μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στη διαμόρφωση των προτεραιοτήτων της εξωτερικής μας πολιτικής, αρκεί να υπάρχει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο – και το κατάλληλο έμψυχο υλικό – για την επεξεργασία και αξιοποίηση της πληροφορίας αυτής που η ποσότητα και ποιότητά της, από πληθώρα πηγών, δεν έχει σήμερα ιστορικό προηγούμενο.

Ωστόσο, η πληροφόρηση δεν πρέπει να συγχέεται με τη γνώση που η κατάκτησή της προϋποθέτει διαφορετικές διαδικασίες και κανόνες.
Σε τι επαναστατική εποχή βρισκόμαστε στον τομέα της πληροφορίας, ο κλάδος μας, τουλάχιστον, το γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον. Όπως το γνωρίζουν κι άλλοι φορείς, όπως π.χ. οι λεγόμενες «δεξαμενές σκέψης», πανεπιστημιακά τμήματα, όσοι εργάζονται στο χώρο των media, κ.τ.λ. Περιθώρια βελτίωσης και καλύτερης συνεργασίας μεταξύ όλων αυτών των παραγόντων πάντα υπάρχουν.

Τελικά, βέβαια, την ορατή επιφάνεια αποτελούν οι πολιτικές αποφάσεις και η εφαρμογή τους. Αυτές παράγουν αποτελέσματα και αντιδράσεις στο δημόσιο χώρο, εσωτερικό και εξωτερικό. Θα πρέπει να μας ενδιαφέρει το πώς διαμορφώνονται και ποιος είναι ρόλος της πληροφορίας, υπό τους ανωτέρω όρους, στην τελική τους αποτύπωση. Γι αυτό επιδίωξή μας πρέπει να είναι διττή: η αναγνώριση και εμπέδωση του αναντικατάστατου ρόλου του κλάδου στη συλλογή, αξιολόγηση, επεξεργασία και μετάδοση της πληροφορίας, καθώς και η προβολή της εικόνας της χώρας μας στο εξωτερικό.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Έως τώρα έχετε υπηρετήσει ως Σύμβουλος Τύπου και Επικοινωνίας στις διπλωματικές αποστολές της Ελλάδας στο Λονδίνο, το Δουβλίνο, τις Βρυξέλλες, και τώρα στην Ουάσινγκτον. Διαφοροποιούνται και πόσο οι κατά τόπους προσλήψεις της Ελλάδας; Ποια είναι τα δυνατά σημεία της χώρας μας;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Σαφώς και υπάρχουν οι κατά τόπον διαφοροποιήσεις αναφορικά με τις προσλαμβάνουσες και τα στερεότυπα της χώρας μας. Συμβαίνει με όλες τις χώρες. Ωστόσο, τα γενικά χαρακτηριστικά των προσλήψεων είναι μάλλον λίγο-πολύ τα ίδια. Έχουν κατά κόρο αναφερθεί σε πολλές μελέτες.
Γεγονός είναι ότι οι παραδοσιακές προσλήψεις εμπλουτίστηκαν με νέα «σύγχρονα» στοιχεία, μετά την επιτυχή τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Δεν έχω συναντήσει κάποιον που να το αμφισβητεί. Εκ των πραγμάτων, πείστηκαν ακόμη και οι πιο δύσπιστοι. Seeing is believing που λένε.

Γεγονός επίσης είναι ότι η εικόνα κάθε χώρας διαμορφώνεται κυρίως στο εσωτερικό της. Δυστυχώς, καμιά «επικοινωνία» δεν μπορεί να ωραιοποιήσει ή να ανατρέψει, πολλές φορές δε και να ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις δυσάρεστων και αρνητικών φαινομένων που παράγονται εντός της χώρας. Ας ελπίζουμε ότι τα θετικά μας επισκιάζουν τα αρνητικά μας κι ότι εδραιώνουν όλο και περισσότερο μια θετική και σύγχρονη εικόνα για τη χώρα μας. Πρόσφατο παράδειγμα το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, που προσέλκυσε παγκόσμια θετική έως διθυραμβική δημοσιότητα.

Δυνατά σημεία της χώρας μας-25η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο, ας μην το ξεχνάμε-δεν είναι μόνο τα στοιχεία που αποτελούν το παραδοσιακό και το πιο σύγχρονο τουριστικό της προϊόν, η ποιότητα ορισμένων προϊόντων της, η αριστεία πολλών τέκνων της, κ.τ.λ. αλλά και ο πολιτισμός της, η γεωπολιτική της θέση και ο ρόλος της στην ευρύτερη περιοχή. Παρά τις άναρχες, άτακτες και άνομες συχνά όψεις του πολιτικού και κοινωνικού μας βίου, η χώρα μας είναι δημοκρατική (όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία της), ειρηνική, σταθερή και ευημερούσα με αξιοζήλευτες επιδόσεις σε πολλούς τομείς, φάρος και ηγετική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή της, με ισχυρούς φίλους και ισχυρές συμμαχίες παγκόσμια. Πράγματα γνωστά. Δεν είναι τυχαίο που ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα είπε σε πρόσφατη ομιλία του – ίσως με κάποια δόση υπερβολής- ότι «όταν μιλάμε για την Ελλάδα στην περιοχή της, μιλάμε για υπερδύναμη».

Αλλά, επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι για να «επικοινωνήσουμε» τη χώρα μας και τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα πρέπει να την αγαπάμε και ταυτόχρονα, ακριβώς γι αυτό το λόγο, να είμαστε οι πιο αυστηροί κριτές της ζητώντας τη συνεχή βελτίωσή της σε πολλούς τομείς. Κι είναι τόσα στα οποία θα μπορούσαμε να σημειώσουμε θεαματική βελτίωση, με αφετηρία τη δική μας δουλειά και απόδοση. Σημασία έχει τι κάνουμε εμείς για τι χώρα μας, διότι συχνά και μας απογοητεύει και μας «πληγώνει».

Η στάση αυτή, πιστεύω, έχει ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα σε περιόδους κρίσης, όπως η σημερινή, όπου διάφορα μικρο και μεγα-συμφέροντα και συντεχνιακές ομάδες προσπαθούν να διατηρήσουν ή να ενισχύσουν τη θέση τους σε βάρος του συνόλου. Διότι η κρίση έχει χαμένους αλλά και κερδισμένους. Η κυβερνητική πολιτική ή οι προτάσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι ένα άλλο θέμα.

Θα πρέπει, όμως, όσοι τουλάχιστον αντιλαμβάνονται τους κανόνες της πολιτικής διαδικασίας και των πολιτικών συσχετισμών, καθώς και τους όρους κάτω από τους οποίους οι κοινωνικοί σχηματισμοί συγκροτούνται, διατηρούνται και μετασχηματίζονται, να είναι ρεαλιστικοί ως προς τις προσδοκίες.

Βρισκόμαστε ίσως ως κοινωνία σε ένα από εκείνα τα κρίσιμα κομβικά σημεία, που για να διατηρήσουμε το σύνολο των κατακτήσεων και των επιτεύγματων μας αλλά και για να κατακτήσουμε νέα επίπεδα εκσυγχρονισμού και προόδου προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, χρειαζόμαστε ριζικές μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς, μια νέα δυνατή εκσυγχρονιστική ώθηση. Πρόκειται, κατά την άποψή μου, για ιστορικής σημασίας πολιτική, πολιτισμική και ιδεολογική προσπάθεια που δεν μπορεί να τελεσφορήσει βραχυχρόνια. Αλλά αξίζει να στρατευθεί κανείς σ’ αυτήν.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Οι διπλωματικοί υπάλληλοι εν γένει έχουν ως κύρια αποστολή τους χειρισμούς που αφορούν στην εξωτερική πολιτική ενώ οι Σύμβουλοι Τύπου και Επικοινωνίας οφείλουν να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην παρουσίαση όλων των πλευρών της ελληνικής, κοινωνίας, πολιτικής και πολιτισμού. Ποια είναι η ιδανική ισορροπία ανάμεσα στα δύο αυτά καθήκοντα και τις αντίστοιχες νοοτροπίες;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Ιδανικές ισορροπίες δεν υπάρχουν. Διαμορφώνονται στην πράξη και κατά συνέπεια υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανά περίπτωση. Αυτονόητο είναι ότι επιβάλλεται η αρμονική, καρποφόρα και αποτελεσματική συνεργασία των συντελεστών αυτών της δημόσιας παρουσίας της χώρας στο εξωτερικό. Το επιβάλλει το συμφέρον της χώρας. Διότι, η εικόνα της χώρας μας δεν εξαρτάται μόνο από την «επικοινωνία» αλλά και από τη συμπεριφορά, τη δράση, την παρουσία, την αποτελεσματικότητα κ.τ.λ. όλων των δημόσιων φορέων της χώρας στο εξωτερικό.

Δεν υπάρχει, όμως, αμφιβολία ότι το μεγαλύτερο, αν όχι το αποκλειστικό, βάρος για την ολόπλευρη και αποτελεσματική προβολή όχι μόνο της εξωτερικής μας πολιτικής αλλά όλων των πτυχών της κοινωνίας μας στο εξωτερικό πέφτει εκ των πραγμάτων στους ώμους της δικής μας Υπηρεσίας. Γι αυτό και η ευθύνη μας είναι πολύ μεγάλη.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Στις ΗΠΑ διεξάγεται εδώ και χρόνια μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη δημόσια διπλωματία. Στην Ελλάδα ενώ πολύ συχνά αναφέρονται προβληματισμοί για την εικόνα της χώρας, στο εξωτερικό, λείπει η ενίσχυση (οργανωτική, θεσμική, οικονομική) δράσεων δημόσιας διπλωματίας. Υπάρχουν περιθώρια αισιοδοξίας;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Πράγματι, στις ΗΠΑ διεξάγεται μια πολύ σοβαρή συζήτηση για τη δημόσια διπλωματία. Υπάρχουν πολλά στοιχεία γι΄αυτό στο forum της ΕΝΑΤ και θα ήταν περιττό να τα επαναλάβω εδώ ή να προσπαθήσω να τα εμπλουτίσω. Περιορίζομαι να σημειώσω ότι η πρόσφατα διορισθείσα αρμόδια Υφυπουργός Judith McHale (με πολύ επιτυχημένη σταδιοδρομία στον ιδιωτικό τομέα) υποστήριξε ότι η διάσταση της δημόσιας διπλωματίας, για να παράγει αποτελέσματα, θα πρέπει να είναι ενσωματωμένη σε κάθε μείζονα απόφαση εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Η post festum εφαρμογή δράσεων δημόσιας διπλωματίας συνήθως δεν είναι καθόλου αποτελεσματική, αν δεν είναι αντιπαραγωγική.

Δεν θα ήθελα να προσεγγίσω την ελληνική κατάσταση από τη σκοπιά της αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας. Προέχει να συνεχιστούν οι προσπάθειες, οι δικές μας και άλλων φορέων, ούτως ώστε να συνειδητοποιηθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η σημασία της διάστασης αυτής από κρατικούς και μη φορείς και να ληφθούν αρχικά κάποια μέτρα αναγκαίου συντονισμού για να προχωρήσουμε στη συνέχεια, σταδιακά με τη δέουσα προσοχή, επωφελούμενοι της μεγάλης πλέον εμπειρίας των άλλων χωρών, σε θεσμικές διευθετήσεις που θα δώσουν διάρκεια και σταθερότητα. Βεβιασμένες και απρογραμμάτιστες ενέργειες, κινήσεις «μαθητευόμενων μάγων» βλάπτουν συνήθως παρά ωφελούν. Χρειάζεται προγραμματισμός, συντονισμός, συλλογική δράση και σοβαρότητα.

Οι δράσεις της Ένωσης Ακολούθων Τύπου ως προς αυτό είναι καθ’ όλα αξιόλογες και έχουν σαφή στοχοθέτηση, γι αυτό αξίζει να ενισχυθούν. Άλλωστε, είναι φανερό ότι ήδη τυγχάνουν ευρύτερης αναγνώρισης, τουλάχιστον στο χώρο των επαϊόντων.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Πόσο σημαντική είναι η ερευνητική δραστηριότητα για την Ελλάδα σε ξένα κέντρα ερευνών και η δημόσια διπλωματία των ελληνικών Think Tanks;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Είναι εξαιρετικά σημαντική και αναγκαία τόσο η ερευνητική δραστηριότητα όσο και η δημόσια διπλωματία των «δεξαμενών σκέψης». Εκ των ουκ άνευ. Παρουσία υπάρχει και στους δυο τομείς. Χρειάζεται περισσότερη και εντονότερη. Είναι, νομίζω, θέμα πόρων, προγραμματισμού, συνεργασίας, συγκεκριμένων στόχων. Αποτελεί ευρύτατο πεδίο δράσης. Απομένει να αξιοποιηθεί στο έπακρο. Θα ωφελήσει δε τα μέγιστα τόσο τους συγκεκριμένους φορείς όσο και την ίδια τη χώρα.

-Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής: Κάποιο γενικό συμπέρασμα από όλα αυτά;
-Βασίλης Καπετανγιάννης: Πολλά αυτονόητα νομίζω. Θα επικαλεστώ μόνο δύο πρόσφατες μαρτυρίες, όψεις του ίδιου νομίσματος:
“….Τι άλλο με ξάφνιασε; Ότι ο Έλληνας είναι πολύ σκληρός με την Ελλάδα. Άδικα σκληρός, με πολύ φαγωμάρα, πολύ κριτική. Δείχνει να μην αγαπά τη χώρα που ζει”-Χενκ Τεν Κάτε, προπονητής του ΠΑΟ, Η Καθημερινή, Κυριακή 17.5.2009
“Η νοοτροπία του κρατισμού και του λαϊκισμού παραμένει βαθιά ριζωμένη στην ελληνική κοινωνία. Διαπερνά και τα δυο μεγάλα ελληνικά πολιτικά κόμματα”-Γιώργος Αλογοσκούφης, πρώην Υπουργός Οικονομίας, ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 28.6.2009

Φίλιππος Πλιάτσικας: "Στις συναυλίες νιώθω ένα ενδιαφέρον γαργαλητό στο στομάχι"

2009-07-01T16:42:00.002+03:00

Αν έπρεπε με μια λέξη να χαρακτηρίσω τον Φίλιππο Πλιάτσικα θα μου ήταν εύκολο: "ψαγμένος". Από όλες τις απόψεις. Μουσικά, κοινωνικά, πολιτικά. Και το κυριότερο; Αυτή η αναζήτηση δεν εξαντλείται σε (ή μόνο σε) ενδοσκοπήσεις και ανέξοδη κριτική. Συχνά γίνεται στίχος, γίνεται μελωδία, γίνεται εν τέλει τραγούδι με τη χαρακτηριστική του φωνή. Τραγούδι που αρέσει και που ταξιδεύει άλλοτε σε γαλήνιες και άλλοτε σε ταραγμένες θάλασσες.

Επιπλέον μουσικά εξετάζοντας την περίπτωση Πλιάτσικα είναι σαφές ότι μπορούμε να διακρίνουμε ένα ακόμη χαρακτηριστικό: Οταν πηγαίνεις σε μια συναυλία του ή όταν ακούς ένα δίσκο του κάτι σου μένει φεύγοντας. Μια επίγευση -γλυκιά ή πικρή αλλά πάντως υπαρκτή. Αυτό λένε ξεχωρίζει τους δημιουργούς από τους διεκπεραιωτές. Ή εκείνους που κοινωνούν την αλήθεια από αυτούς που πουλάνε το ψέμα. Δείτε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που ο Φίλιππος Πλιάτσικας ευγενικά παραχώρησε στη viotia.

-Αν υπάρχει Θεός, Φίλιππε, ποια μουσική ακούει;
-Gospel...
-Γεννιέσαι άραγε μουσικός ή γίνεσαι;
-Γεννιέσαι άνθρωπος. Γίνεσαι ό,τι θες να γίνεις πάνω και πέρα από τα βασανιστικά όρια που σου επιβάλλει το κοινωνικό σου περιβάλλον. Μπορείς, αν θέλεις δηλαδή, να γίνεις άνθρωπος ελεύθερος.
-Αν υπάρχει το ταλέντο, μπορεί να χαθεί ή να καταστραφεί;
-Κοίτα το ταλέντο είναι δώρο. Δεν κοπιάζεις για να το αποκτήσεις αλλά έχοντας το, νιώθεις πάντα την πίεση και το άγχος ν’ αποδεικνύεις στους άλλους πως το αξίζεις. Αυτό το άγχος μπορεί να γίνει αυτοκαταστροφικό γι’ αυτό και πολλοί καλλιτέχνες χάνονται.
-Προσέρχεσαι στις συναυλίες με πάθος; Με επαγγελματισμό; Με περιέργεια; Με σιγουριά; Με διάθεση να παίξεις ή να βολιδοσκοπήσεις;
-Όταν πάω στις συναυλίες νιώθω ένα ενδιαφέρον γαργαλητό στο στομάχι.

Για τη μουσική
-Ποιοι καλλιτέχνες θεωρείς ότι επηρέασαν τη μουσική σου πορεία;
-Η πρώτη μου επαφή με τη μουσική ήταν ακούγοντας Pink Floyd και συνέχισα ακούγοντας Bob Dylan, Rolling Stones, Παύλο Σιδηρόπουλο, Πετρολούκα Χαλκιά, Τσιτσάνη, Johny Cash, από διάφορους μεγάλους μπλουζίστες όπως τους BB King και JJ Kale.
-Ποιοι μουσικοί σου αρέσουν προσωπικά; Ποιους ακούς στο αυτοκίνητο; Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό;
-Όλοι οι παραπάνω αλλά και νεώτεροι έλληνες τραγoυδοποιοί όπως ο Στάθης Δρογώσης, ο Κωστής Μαραβέγιας, οι Locomondo και άλλοι. Ξεχωρίζω από την ξενόφωνη ελληνική σκηνή μπάντες όπως οι Rosebleed, οι Flakes, οι Gad, οι Modrec. Με συγκινούν ιδιαίτερα οι αμερικάνικες post folk μπάντες όπως οι Black Rebele Motorcycle Club αλλά και η ιρλανδική μουσική εξέλιξη.

-Είναι δεδομένη η ποιότητα των στίχων στα τραγούδια σου. Η προσοχή και ο χρόνος που αφιερώνεις στους στίχους δείχνουν ότι δίνεις βάρος στον λόγο. Τι «σημαίνει» αυτό;
-H έννοια του λόγου, στην ελληνική γλώσσα, είναι διπλή: Σημαίνει προφορική επικοινωνία αλλά σημαίνει και λογική…
-Τραγούδησες στις 12 Ιουνίου με τη μεγάλη Σινέντ Ο’ Κόνορ. Η συνεργασία αυτή υπαινίσσεται φιλοδοξίες διεθνούς καριέρας;
-Δεν συνεργάστηκα με την Σινέντ για να βρω δρόμο προς το εξωτερικό. Άλλωστε και με τους Πυξ Λαξ, πολλά χρόνια πριν είχαμε συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι REM, Sting, Eric Burdon κ.ά. Επίσης, τον χειμώνα του 2009, πραγματοποίησα μια περιοδεία στην Ευρώπη που ήταν μια εξαιρετική εμπειρία για ΄μένα. Η διεθνής καριέρα δεν είναι ο απώτερος σκοπός μου, έτσι κι αλλιώς.
-Τι κρατάς από τους Πυξ Λαξ; Και τι πετάς;
-Δεν πετάω τίποτα. Ο Μάνος, ο Μπάμπης και όλα όσα ζήσαμε είναι θησαυρός και τον κουβαλάω μέσα μου, πάντα.
-Ποια είναι η άποψή σου γενικά για την ελληνική μουσική σκηνή με δεδομένη την κρίση, οικονομική αλλά και δημιουργική; Υπάρχει κάποια χαραμάδα αισιοδοξίας, Βλέπεις κάτι καινούριο να γεννιέται;
-Η κρίση αφορά μόνο τις πολυεθνικές δισκογραφικές εταιρίες που σιγά-σιγά χάνουν την αίγλη τους. Τα μικρά ανεξάρτητα labels είναι έτοιμα να πάρουν τα ηνία της δισκογραφίας κι’ αυτό γιατί οι ανεξάρτητες παραγωγές γίνονται πέρα ως πέρα χωρίς την «μαρκετινίστικη» καθοδήγηση και καταπίεση, οπότε και είναι αυθεντικές. Δηλαδή τα τραγούδια δεν γίνονται για «να παίξουν στο ραδιόφωνο» ή για να «πουλήσουν ring tones», αλλά γεννιούνται σαν ανεξάρτητες οντότητες που κάνουν το δικό τους ταξίδι .Έτσι κι εγώ έφτιαξα ένα μικρό, ανεξάρτητο label το ΜΕΛΥΔΡΟ με μοναδικό στόχο να πάρουν βήμα νέοι καλλιτέχνες που θέλουν να εκφραστούν. Για παράδειγμα ο Mc Yinka, που κυκλοφόρησε πρόσφατα τον πρώτο του προσωπικό δίσκο «Αλάνα».

-Με αφορμή τον θάνατο και την υστερία για τον Μάικλ Τζάκσον θέλω κάποιος επαγγελματίας -υπεράνω υποψίας- να μου πει: υπάρχει διάκριση εμπορικής και ποιοτικής μουσικής; Ή ισχύει το «υπάρχει μόνο καλή και κακή μουσική»;
-Υπάρχει μόνο η διάκριση μεταξύ αλήθειας και ψέματος. Ο κόσμος ανταποκρίνεται μόνο σίγουρα στην αλήθεια και καμία φορά και για πολύ μικρά χρονικά διαστήματα μπορεί να παραμυθιαστεί και με το ψέμα.

-Συγκεκριμένα ο Μάικλ Τζάκσον κατά δική σου -βαρύνουσα οπωσδήποτε- γνώμη είναι ένας μουσικός θρύλος ή ένα εμπορικό προϊόν που προωθείται ακόμη και post mortem για οικονομικούς λόγους;
-Ο Μάικλ Τζάκσον είναι ένας θρύλος της μουσικής αδιαμφισβήτητα. Το ίδιο και ο Κουίνσι Τζόουνς, ο παραγωγός του. Βέβαια νομίζω ότι άφησε εκτεθειμένο το τεράστιο ταλέντο του σ’ αυτή τη σαρκοβόρα μηχανή του κιμά που λέγεται μάρκετινγκ.

Για τον Φίλιππο
-Από τις Δυτικές Συνοικίες στις υψηλότερες θέσεις της ελληνικής σόου μπίζνες. Πώς ήταν η πορεία; Ευθύγραμμη, παλινδρομική ή δεν έχεις προλάβει να την σκεφτείς;
-Οι μόνοι λόγοι που με κάνουν να νιώθω «στις υψηλότερες θέσεις» είναι οι άνθρωποι που αγαπάω. Οι θέσεις στα τσαρτς είναι το δέντρο και όχι το δάσος.
-Πότε θεωρείς μια συναυλία επιτυχημένη; Ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που χρειάζεσαι να πάρεις από την επαφή σου με το κοινό;
-Θέλω να βλέπω τον κόσμο να χαίρεται, να ξεδίνει, να γουστάρει. Αυτό, τίποτα άλλο.
-Ο τίτλος του τελευταίου σου δίσκου «Μπαλαρίνες Επιτρέπονται» προέρχεται από μια φράση της κόρης σου. Είσαι αυστηρός πατέρας; Τι λες στην κόρη σου για τη δύσκολη νεοελληνική πραγματικότητα και πώς τη βιώνει αυτή;
-Δεν θέλω ούτε να την καθοδηγήσω ούτε να την φορτώσω με τις δικές μου απόψεις, αγωνίες, φόβους. Θέλω να γνωρίσει από μόνη της τον κόσμο και ν’ αντιληφθεί τη ζωή μέσα από το δικό της πρίσμα. Το μόνο που θέλω είναι να ξέρει πως θα είμαι πάντα στο πλευρό της.
-Ωράριο εργασίας ή αναμένεις την έμπνευση να σου χτυπήσει την πόρτα;
-Δεν έχω ωράριο. Γράφω όταν νιώθω πως έχω κάτι να πω στον κόσμο.
-Ποιο μήνυμα προσπαθείς να διαδώσεις με τη μουσική σου; Ποιο μήνυμα θέλεις να στείλεις στο κοινό της Λιβαδειάς;
-Δεν κάνω μουσική για να στείλω κάποιο μήνυμα, θέλω, όμως να πω τη φράση που χαρακτηρίζει το φετινό μας ταξίδι: «Μπαλαρίνες Επιτρέπονται!»
-Ευχαριστώ, Φίλιππε.
-Κι εγώ ευχαριστώ.

Εχουμε σχέδιο και παράγουμε έργο για την υπέρβαση της κρίσης, λέει ο υφυπουργός Ανάπτυξης Ιωάννης Μπούγας

2009-05-25T16:53:00.012+03:00

Ο Γιάννης Μπούγας, ο νεαρός δικηγόρος από την Αμφισσα, έγινε υφυπουργός Ανάπτυξης στην εποχή μιας πρωτοφανούς διεθνούς οικονομική κρίσης που θα μπορούσε να αποτελέσει τροχοπέδη για την πολιτική του καριέρα. Ομως δεν φαίνεται να πτοείται. Αντιθέτως φαίνεται ότι για τον κ. Μπούγα η οικονομική κρίση μάλλον φαντάζει ως μια ευκαιρία για την προώθηση της ανάπτυξης μέσω και της αμέριστης υποστήριξης του πρωθυπουργού που προσφάτως επισκέφθηκε το υπουργείο Ανάπτυξης και ζήτησε "... κάθε εβδομάδα να υπάρχει και μια νέα δράση για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών".

Σε όλες τις περιπτώσεις ο Γιάννης Μπούγας είναι διατεθειμένος να εργαστεί σκληρά για να επιτύχει, εν μέσω τρικυμίας, τριών ειδών στόχους. Εθνικούς: για την υπέρβαση της κρίσης με το μικρότερο δυνατόν κόστος για τη χώρα. Κομματικούς: για τη μάχη της Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές αλλά κυρίως στις εθνικές εκλογές. Και προσωπικούς: για να δικαιώσει την εμπιστοσύνη του Κώστα Καραμανλή και για να κερδίσει το προσωπικό του στοίχημα που συνίσταται στην αξιοποίηση της κυβερνητικής εξουσίας προς όφελος των πολιτών (χωρίς φυσικά να λησμονεί τη Φωκίδα). Δείτε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που ο υφυπουργός κ. Μπούγας παραχώρησε προς τη viotia και όπου αναφέρεται διεξοδικά στον ενεργειακό σχεδιασμό για τη Βοιωτία και στα έργα που δρομολογούνται στη Φωκίδα.

-Σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι ελληνικές επιχειρήσεις σοβούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και πόσο μπορεί να συμβάλει το ΕΠΑΝ ΙΙ στον περιορισμό των επιπτώσεων;

-Βρισκόμαστε στη μέση μίας μεγάλης οικονομικής κρίσης, της μεγαλύτερης στη μεταπολεμική περίοδο, η οποία αναπόφευκτα επηρεάζει και τη χώρα μας. Η κυβέρνηση αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης και τις δυσκολίες που δημιουργεί στον επιχειρηματικό κόσμο.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, το Υπουργείο Ανάπτυξης εστιάζει την πολιτική του αφ’ ενός στην παροχή ρευστότητας στην αγορά, αφ’ ετέρου στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων και τη δημιουργία νέων ευκαιριών ανάπτυξης, με την αξιοποίηση εθνικών και κοινοτικών πόρων.

Σήμερα με ικανοποίηση μπορούμε να ανακοινώσουμε τα θετικά αποτελέσματα των δράσεων του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα» (ΕΠΑΝ Ι) του Γ΄ΚΠΣ, προϋπολογισμού 6 δις €. Η απορρόφηση του προγράμματος βρίσκεται πλέον κοντά στο 100%, ενώ μέσω αυτού εγκρίθηκαν άνω των 25.000 επενδυτικών σχεδίων επιχειρήσεων από όλη την Ελλάδα προς όφελος της οικονομίας και της απασχόλησης.

Στην ίδια κατεύθυνση προχωρούμε ακόμη πιο αποφασιστικά κατά τη νέα προγραμματική περίοδο, ενεργοποιώντας το ΕΣΠΑ και, σε ό,τι αφορά στο Υπουργείο Ανάπτυξης, το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανταγωνιστικότητα και Επιχειρηματικότητα» (ΕΠΑΝ ΙΙ).

Η δημόσια δαπάνη των δράσεων που προκηρύσσονται σταδιακά εντός του έτους ανέρχεται σε 1,3 δις ευρώ, κατευθύνουμε, δε, αυτές στην ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας ευκαιρίας, της καινοτομίας, της εισόδου σε μη κορεσμένες αγορές και της ανάπτυξης νέων τεχνολογιών. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουμε την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, την οικονομική ανάπτυξη, τη δημιουργία νέων και βιώσιμων θέσεων εργασίας προς όφελος όλων.

Παράλληλα, παρείχαμε μέσω του ΤΕΜΠΜΕ σημαντική ρευστότητα ύψους 3,2 δις ευρώ στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, διασφαλίζοντας τη διατήρηση 120.000 θέσεων εργασίας, μεσούσης της κρίσης. Στο τέλος της α’ φάσης καλύφθηκαν περίπου 30.000 επιχειρήσεις και μέχρι το τέλος της β’ φάσης θα έχουν δανειοδοτηθεί με εγγύηση κεφαλαίου από το ΤΕΜΠΜΕ συνολικά 80.000 περίπου επιχειρήσεις για δάνεια άνω των 9 δις ευρώ.

Στο Νομό Βοιωτίας ειδικότερα, εκτελέστηκαν 400 έργα χρηματοδοτούμενα από το ΕΠΑΝ Ι συνολικού προϋπολογισμού 303 εκατ. €., μεγάλο μέρος των οποίων αφορά βιομηχανικές και ενεργειακές επενδύσεις. Οι πόροι που διοχετεύτηκαν στο νομό σας είναι ιδιαίτερα υψηλοί, καθώς αντιπροσωπεύουν το 60% του συνολικού προϋπολογισμού των έργων που υλοποιούνται στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας μέσω του ΕΠΑΝ Ι. Ανάλογες ευκαιρίες χρηματοδότησης αναπτυξιακών έργων για την περιοχή προκύπτουν και από το ΕΠΑΝ ΙΙ. Ήδη, από το πρόγραμμα εγγύησης και επιδότησης επιτοκίου δανείων κεφαλαίου κίνησης μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων του ΤΕΜΠΜΕ έχουν χορηγηθεί στο Νομό Βοιωτίας δάνεια ύψους 38,3 εκατ. € σε 306 επιχειρήσεις, προσφέροντας σημαντική ρευστότητα στην τοπική αγορά στη δύσκολη αυτή περίοδο.

-Ποιες είναι οι νέες δυνατότητες μέσω ΕΠΑΝ ΙΙ για επιχειρηματίες. Πείτε μας με δυο λόγια πώς μπορεί να ωφεληθεί ένας επιχειρηματίας από τις δράσεις του ΕΠΑΝ ΙΙ ή κάποιος που σκοπεύει να ανοίξει επιχείρηση.

-Σχεδιάσαμε το ΕΠΑΝ ΙΙ ώστε αφενός να ενθαρρύνουμε καινοτόμες προτάσεις και αφετέρου να απευθυνθούμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους αποδέκτες. Γι’ αυτό και διασφαλίσαμε κοινοτικούς και εθνικούς πόρους της τάξης των 3,2 δις ευρώ, που με την προσθήκη της ιδίας συμμετοχής θα ξεπεράσουν τα 6,3 δις ευρώ.

Ήδη, στο β’ δεκαπενθήμερο του Ιουνίου, ξεκινά η κατάθεση προτάσεων για τα προγράμματα Γυναικείας και Νεανικής Επιχειρηματικότητας του ΕΟΜΜΕΧ, συνολικού προϋπολογισμού 250 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα, οι δράσεις των δύο προγραμμάτων αποσκοπούν στη διευκόλυνση της ίδρυσης επιχειρήσεων από νέους 18 μέχρι 39 χρονών και από γυναίκες ηλικίας μέχρι 55 ετών. Οι υποβαλλόμενες προτάσεις θα έχουν προϋπολογισμούς που θα ξεκινάνε από 30 χιλιάδες ευρώ και θα φτάνουν μέχρι και τα 200 χιλιάδες ευρώ, ενώ η χρηματοδότηση του κάθε επιχειρηματικού σχεδίου θα ανέρχεται στο 50% και στο 60% για τα νησιά. Ο μηχανισμός του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι σε πλήρη ετοιμότητα για την έγκαιρη αξιολόγησή τους ώστε να διοχετευτούν άμεσα οι πόροι στην παραγωγή.

Περαιτέρω, ανακοινώνουμε σύντομα δύο νέα καινοτομικά προγράμματα για την προώθηση της «πράσινης επιχειρηματικότητας». Πρόκειται για τα προγράμματα «Πράσινη Επιχείρηση 2009» και «Πράσινες Υποδομές 2009», ύψους 60 εκατ. ευρώ, επιδοτούμενα σε ποσοστό έως 50% επί του εγκεκριμένου προϋπολογισμού.

-Υπάρχουν ειδικές ανακοινώσεις για τη Φωκίδα, κάποια έργα ή μέτρα ειδικά για την περιοχή;

-Βελτιώνοντας τις δημόσιες υποδομές, από το οδικό δίκτυο έως τις ψηφιακές ευκολίες, και δίνοντας κατάλληλα κίνητρα, έχω τη βεβαιότητα ότι η Φωκίδα μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις και να παράσχει θέσεις εργασίας για όλους όσους επιθυμούν να μείνουν και να δημιουργήσουν εκεί, μακριά από τους αγχωτικούς ρυθμούς ζωής των μεγαλουπόλεων.

Από το 2004 και μετά, ξεπεράσαμε την έλλειψη σχεδιασμού δεκαετιών και κινούμαστε δραστήρια προς τον στόχο που σας ανέφερα. Αξιοποιούμε πλήρως το Γ’ ΚΠΣ για την κατασκευή οδικών και άλλων υποδομών, πετύχαμε πρωτόγνωρο για τη Φωκίδα ύψος συνολικής επιδότησης επενδυτικών σχεδίων μικρομεσαίων επιχειρήσεων με ποσοστό έως 50%, - ήδη υλοποιούνται σημαντικές επενδύσεις στους τομείς των ΑΠΕ και του τουρισμού - , εφαρμόζουμε ειδικό, ανοικτό πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για την επιδότηση της πρόσληψης ανέργων σε επιχειρήσεις ή της δημιουργίας της δικής τους μικρής επιχείρησης. Επίσης, σχεδιάσαμε και υλοποιούμε το ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα «Παμφωκίς», ύψους 120 εκ. ευρώ, το οποίο στοχεύει στην ενίσχυση κυρίως ορεινών περιοχών, όπως της λίμνης του Μόρνου.

Κεντρική θέση στην προσπάθεια αναβάθμισης της οδικής πρόσβασης της Φωκίδας έχουν οι άξονες «Λαμία – Ιτέα – Αντίρριο» και «Θήβα – Δελφοί – Ιτέα». Ήδη έχει δημοπρατηθεί και ανατεθεί σε μελετητή το τμήμα «Ιτέα – Ναύπακτος», ύψους 4,2 εκ. ευρώ, ενώ στις 26 Μαΐου δημοπρατούνται τα τμήματα «Μπράλος – Άμφισσα», ύψους 4,9 εκ. ευρώ και «Παράκαμψη Αράχωβας», ύψους 2,9 εκ. ευρώ, ενώ έπεται η δημοπράτηση της μελέτης της παράκαμψης Δελφών και ενοποίησης του ομώνυμου αρχαιολογικού χώρου.

Ειδικά για τον επιχειρηματικό κόσμο, βελτιώσαμε τους όρους δόμησης και το τίμημα αγοράς οικοπέδου στο ΒΙΟ.ΠΑ Άμφισσας. Σε συνδυασμό, μάλιστα, με την επιχορήγηση της εγκατάστασης σε ΒΙΟΠΑ μέσω σχετικής δράσης του ΕΠΑΝ ΙΙ και το πλέγμα ευνοϊκών ρυθμίσεων του καινούργιου σχεδίου νόμου για τις ΒΙΠΕ, που φέρνουμε σύντομα στη Βουλή προς ψήφιση, η εγκατάσταση ή η μετεγκατάσταση στα επιχειρηματικά πάρκα, όπως θα λέγονται πλέον, καθίσταται ιδιαίτερα ελκυστική. Για τα πάρκα της Ιτέας και της Γραβιάς προωθούνται σχετικές μελέτες μέσω του «Παμφωκίς».

-Για τη Βοιωτία τι προβλέπεται; Η ολοκλήρωση του ενεργειακού χάρτη της χώρας αφορά του Βοιωτούς. Υπάρχει κάτι ανακοινώσιμο;

-Κύρια χαρακτηριστικά της ενεργειακής μας πολιτικής, όπως επανειλημμένα έχουμε επισημάνει, είναι η διαφοροποίηση του ενεργειακού μίγματος της χώρας, η εξασφάλιση ενεργειακής επάρκειας και η προστασία του περιβάλλοντος, μέσω της βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης και της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ).

Προς αυτή την κατεύθυνση προκηρύσσουμε σύντομα τη δημιουργία τριών νέων ΕΠΑ στις Περιφέρειες Αν. Μακεδονίας - Θράκης, Κεντρικής Μακεδονίας και Στερεάς Ελλάδας με στόχο μέσα στο 2009 να συνδεθούν επιπλέον 85.000 νοικοκυριά με το φυσικό αέριο, δηλ., περίπου 320.000 καταναλωτές.

Ειδικά όσον αφορά στην ΕΠΑ Στερεάς Ελλάδας & Εύβοιας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέτρεψε στην Ελλάδα τη χορήγηση αποκλειστικής άδειας διανομής διάρκειας 10 ετών σε πάροχο που θα προκύψει έπειτα από τη διενέργεια διεθνούς διαγωνισμού. Η δημιουργία της ΕΠΑ Στερεάς Ελλάδας θα δώσει στους κατοίκους και τις επιχειρήσεις της Βοιωτίας τη δυνατότητα επιλογής ενός φθηνότερου και φιλικού προς το περιβάλλον καυσίμου, προσελκύοντας παράλληλα νέες επενδύσεις και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τόνωση των τοπικών οικονομικών στη δύσκολη σημερινή συγκυρία.

Ταυτόχρονα, ο προγραμματισμός του Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου για το 2009 περιλαμβάνει σειρά έργων στη Βοιωτία που είτε ήδη έχουν δρομολογηθεί είτε βρίσκονται σε φάση ολοκλήρωσης, όπως η επέκταση του Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Φυσικού Αερίου έως τη Θίσβη Βοιωτίας, τον Άγιο Βλάση Χαιρώνειας και αλλού, η εγκατάσταση Σταθμού για την τροφοδότηση του δικτύου διανομής της ευρύτερης περιοχής της Θήβας κ.α.

Περαιτέρω, με την απόρριψη της κατασκευής μονάδων λιθάνθρακα, οι ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί της Βοιωτίας που λειτουργούν και θα λειτουργήσουν στο εγγύς μέλλον, στράφηκαν στις τεχνολογίες Συνδυασμένου Κύκλου φυσικού αερίου και Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού – Θερμότητας. Οι επιλογές αυτές, που διευκολύναμε με τη ψήφιση του πρόσφατου νόμου 3734/09, αποτελούν τη βέλτιστη δυνατή επιλογή για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες της περιοχής, τόσο από πλευράς εξοικονόμησης πρωτογενούς ενέργειας και κόστους παραγωγής, όσο και από πλευράς περιβαλλοντικών επιπτώσεων, στηρίζοντας αποφασιστικά το νότιο σύστημα ηλεκτροδότησης της χώρας.

Παράλληλα με τη διείσδυση του φυσικού αερίου, ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και δημιουργούμε ένα ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον με νομοθετικά μέτρα που επιταχύνουν την αδειοδοτική διαδικασία και υλοποίηση των έργων ΑΠΕ. Οι δυνατότητες της Βοιωτίας στον τομέα αυτό είναι σημαντικές χάρις στο υψηλό αιολικό, ηλιακό και υδρολογικό δυναμικό της. Ήδη αναπτύσσονται, όπως γνωρίζετε, σημαντικές υποδομές σε αιολικά πάρκα, ενώ η αδειοδοτημένη από τη ΡΑΕ ισχύς αιολικών πάρκων στη Βοιωτία πλησιάζει τα 750 MW.

-Είστε αισιόδοξος ότι η Ελλάδα μπορεί να υπερβεί την εισαγόμενη οικονομική κρίση, την οποία επιδεινώνουν τα προβλήματα της εγχώριας οικονομίας με κυρίαρχο αυτό του δημοσίου χρέους;

-Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ότι, παρά την κρίση, η ανάπτυξη στην Ελλάδα είναι και προβλέπεται και εν συνεχεία να είναι υψηλότερη σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ο δε δείκτης ανεργίας αντικειμενικά παραμένει χαμηλότερος από πολλές άλλες χώρες.

Αυτό δε συμβαίνει τυχαία. Στα πέντε χρόνια διακυβέρνησης της Ν.Δ. καταβάλαμε μεθοδική προσπάθεια και προωθήσαμε σημαντικές μεταρρυθμίσεις: μείωση της φορολογίας επιχειρήσεων, θέσπιση νέου επενδυτικού νόμου, απλούστευση διοικητικών διαδικασιών, νέα πτωχευτική νομοθεσία, διείσδυση της ευρυζωνικότητας, δημοπράτηση μεγάλων οδικών έργων που ήδη κατασκευάζονται, επιτυχημένες αποκρατικοποιήσεις, όπως της Εμπορικής Τράπεζας και της Ολυμπιακής Αεροπορίας.

Η σχετική αντοχή της οικονομίας μας στη διεθνή κρίση δε σημαίνει, βέβαια, ότι είναι μικρά τα προβλήματα που και για τη χώρα μας προκαλεί. Μάλιστα, όπως εύστοχα επισημαίνετε, τη θέση μας δυσχεραίνει το τεράστιο δημόσιο χρέος, το οποίο κουβαλούμε από το παρελθόν και περιορίζει τις δυνατότητες άσκησης «επεκτατικών» πολιτικών για την αναθέρμανση της οικονομίας. Γι’ αυτό και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τη μείωσή του δεν μας υπαγορεύουν οι «κακοί γραφειοκράτες» των Βρυξελλών, αλλά η ανάγκη να εξοικονομήσουμε εθνικούς πόρους χάριν της παιδείας, της έρευνας, της υγείας, πόρους που σήμερα στερούμαστε για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να ταχύνουμε το βήμα μας στην κατεύθυνση των διαρθρωτικών αλλαγών, προκειμένου να εξαλείψουμε τις συνθήκες που ευνοούν τη διαφθορά και τη διόγκωση του δημοσίου χρέους, φαινόμενα που δυσαρεστούν και απογοητεύουν τους πολίτες. Είναι επίσης σημαντικό στις βασικές αυτές επιλογές να επιτύχουμε ευρύτερη συναίνεση, όπως έχει προτείνει ο πρωθυπουργός. Η ακατάσχετη κινδυνολογία και η ατεκμηρίωτη κριτική, που επιλέγει συστηματικά η αντιπολίτευση, δεν προσθέτει τίποτα στην αντιμετώπιση της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας και υποτιμά την πολιτική ωριμότητα της ελληνικής κοινωνίας, προς την οποία εμείς απευθυνόμαστε, αντίθετα, με έργο, προτάσεις και σχέδιο για την υπέρβαση της κρίσης.

Ποιος είναι ο Ιωάννης Μπούγας

Γεννήθηκε στην Άμφισσα στις 21.10.1964. Είναι παντρεμένος με την Αμαλία Παπαϊωάννου, εκπαιδευτικό ειδικής αγωγής M.ed., και έχουν δυο γιους, το Δημήτρη και το Βασίλη, και μια κόρη, τη Σταυρούλα.

Επάγγελμα: Δικηγόρος παρ’Αρείω Πάγω & ΣτΕ.
Σπουδές: Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο έλαβε και μεταπτυχιακό τίτλο (MASTER) στο Αστικό Δικονομικό Δίκαιο.
Ξένες γλώσσες: Αγγλική και Γερμανική.

Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες
Εξελέγη βουλευτής Φωκίδος με τη ΝΔ στις εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004 και επανεξελέγη την 16η Σεπτεμβρίου 2007.

Μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.
Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες
• 1995-1998 Δημοτικός Σύμβουλος Άμφισσας.

• 1999-2002 Νομαρχιακός Σύμβουλος Φωκίδας.

• 1996-2004 αιρετό μέλος ΝΟΔΕ και ΝΟΜΕΚΕ Φωκίδας.

• Ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Αστικολόγων.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ

Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός

Οι 20 ερωτήσεις για τον Αργύρη Σφουντούρη

2008-12-05T13:44:00.007+02:00

Η συνέντευξη του Αργύρη Σφουντούρη (αριστερά στη φωτό) όπως δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ της 4ης Δεκεμβρίου 2008.

Το ντοκιμαντέρ είναι η «διαθήκη» για τη φρικτή εμπειρία του Διστόμου
Η ζωή του έγινε πρόσφατα ντοκιμαντέρ, το οποίο μάλιστα απέσπασε πολλά βραβεία. Ο κ. Αργύρης Σφουντούρης από το Δίστομο έζησε τη φρίκη της γερμανικής αγριότητας σε πολύ μικρή ηλικία, όταν 218 συγχωριανοί του, μεταξύ των οποίων και οι γονείς του, εκτελέστηκαν μέσα σε λίγη ώρα από τους κατακτητές. «Η Γερμανία εκείνης της εποχής ήταν ένα τέρας», λέει. Σήμερα μαζί με πολλούς συντοπίτες του αγωνίζεται για τη δικαίωση των κατοίκων του μαρτυρικού Διστόμου και την καταβολή αποζημίωσης από τις γερμανικές αρχές. Κι όπως φαίνεται ο αγώνας τους δικαιώνεται...
-Διακόσια δεκαοχτώ θύματα του Γ΄ Ράιχ στο Δίστομο το 1944...
Η σφαγή διήρκεσε το πολύ μιάμιση ώρα γιατί οι Γερμανοί έπρεπε να επιστρέψουν στη βάση τους πριν νυχτώσει. Αν είχαν περισσότερο χρόνο, πιθανόν να μην είχαν αφήσει κανέναν ζωντανό.
-Ένα παιδί τεσσάρων ετών χάνει τους γονείς του. Τα συναισθήματα απέναντι στη ναζιστική Γερμανία;
-Η Γερμανία εκείνης της εποχής ήταν ένα τέρας και οι στρατιώτες της που αισθάνονταν υπεράνθρωποι συμπεριφέρθηκαν με κτηνώδη τρόπο.

-Αθώα θύματα βρέθηκαν στα ορφανοτροφεία. Τι θυμάστε από εκείνα χρόνια;
-Τα μεγαλύτερα παιδιά ήταν αγριεμένα, αφού είχαν ζήσει πολύ δύσκολες καταστάσεις. Η συμπεριφορά των δασκάλων όμως ήταν να τα υποτάξουν με τη βέργα.
-Σταθήκατε τυχερός και ταξιδέψατε στην Ελβετία...
-Η τύχη είναι πάντα δίκοπο μαχαίρι και η ξενιτιά είναι ισοβίως ένας μεγάλος πόνος.
-Ένα παιδί που πέρασε πολλά, κατάφερε να διακριθεί στα γράμματα...
-Η μάθηση είναι μία μεγάλη βοήθεια όταν έχεις ζήσει τέτοια τραγικά γεγονότα. Ασχολείσαι με κάτι που σου διώχνει τον πόνο.

-Σε ποιον τομέα ρίξατε το βάρος;
-Ασχολήθηκα με τις θετικές επιστήμες που μου έδιναν απαντήσεις, τη στιγμή που τα περισσότερα γεγονότα στη ζωή μου δεν μπορούσαν να απαντηθούν. Παρηγοριά όμως βρήκα στην ποίηση.
-Ο ελβετικός τρόπος ζωής είναι συνυφασμένος με τον γερμανικό. Δεν σας ενόχλησε; -Όσο ήμουν στο Δίστομο μετά τη σφαγή, είχα μίσος απέναντι σε καθετί το γερμανικό γιατί ταύτιζα τη Γερμανία με το κακό που έγινε. Στην Ελβετία έμαθα ότι η γλώσσα δεν ταυτίζεται με ένα πολιτικό καθεστώς ενώ οι Ελβετοί διαχώριζαν τη θέση τους από το γερμανικό παρελθόν.
-Τη δεκαετία του ΄80 το Νεπάλ, η Ινδονησία, η Σομαλία γίνονται το «σπίτι» σας...
-Όταν έφτασα τα 40, αισθάνθηκα την ανάγκη να συμπαρασταθώ σε ανθρώπους που αντιμετώπιζαν τα ίδια προβλήματα με αυτά που είχα σε μικρή ηλικία.
-Γιατί ήταν σημαντική για σας η αναδιοργάνωση αυτών των χωρών;
-Με αυτό τον τρόπο νομίζω ότι μπορεί μακροπρόθεσμα να υπάρξει ένας ειρηνικός κόσμος. Γιατί όσο υπάρχει εκμετάλλευση από τις «τυχερές» κοινωνίες δημιουργούνται εντάσεις.

-«Ένα τραγούδι για τον Αργύρη»: η ζωή σας έγινε πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ... -
-Αισθάνθηκα εκ νέου μεγάλη οδύνη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων γιατί ξανάζησα τις καταστάσεις σε συμπυκνωμένο χρόνο. Ήταν ευκαιρία όμως να αφήσω «διαθήκη» όλες αυτές τις εμπειρίες.
-Ο σκοπός του ντοκιμαντέρ;
-Η ζωή μου γίνεται παράδειγμα για το τι έζησαν χιλιάδες Έλληνες κατά τη διάρκεια του πολέμου και πώς επηρέασαν αυτές οι εμπειρίες την ελληνική ιστορία μεταπολεμικά. Ήθελα να γίνουν γνωστά στους συμπατριώτες μου και τον γερμανικό λαό.
-Η σχέση σας σήμερα με το Δίστομο;
-Δεν απομακρύνθηκα ποτέ. Είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου, η οικογένειά μου.

-Διεκδικήσατε δικαίωση από τις γερμανικές αρχές για το ολοκαύτωμα στο Δίστομο. Ήταν κλειστές οι πόρτες;
-Ήταν κλειστές για την αλήθεια. Διαπίστωσα ότι η επίσημη Γερμανία δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι αυτά τα γεγονότα ήταν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
-Η στάση των γερμανικών αρχών;
-Δυστυχώς όλες οι γερμανικές αρχές αποφεύγουν να δουν τις συνέπειες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
-Πριν από 11 χρόνια το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς αναγνώρισε τις αστικές ευθύνες της Γερμανίας. Στην πράξη όμως;
-Η Γερμανία δεν δέχτηκε τίποτε και ζήτησε την απόφαση του Αρείου Πάγου. Κι εκεί όμως καταδικάστηκε.
-Η ελληνική πολιτεία πήρε ζεστά το θέμα;
-Η απόφαση του Αρείου Πάγου ήταν τελεσίδικη και έπρεπε να εκτελεστεί στην Ελλάδα. Αποδείχτηκε ότι η ελληνική πολιτεία δεν είναι ακόμη ώριμη δημοκρατία.

-Γι΄ αυτό έγινε προσφυγή από τους Διστομίτες στα ιταλικά δικαστήρια;
-Στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει η δυνατότητα να μπορούν να εκτελεστούν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις δύο ευρωπαϊκών κρατών σε ένα τρίτο.
-Η πρώτη δικαίωση από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας ανοίγει τον δρόμο για την καταβολή αποζημιώσεων;
-Εφόσον εκδικαστεί και το δεύτερο σκέλος της απόφασης θα υπάρξει η δυνατότητα κατασχέσεων περιουσιών του γερμανικού Δημοσίου στην Ιταλία.
-Η αντίστοιχη απόφαση που δικαιώνει τους κατοίκους του ιταλικού χωριού Τσιβιτέλα, αποτελεί πρόκριμα;
-Σαφέστατα.
-Η Γερμανία οφείλει να σας αποζημιώσει και με τη βούλα της ιταλικής Δικαιοσύνης...
-Ελπίζω με αυτόν τον τρόπο να τελειώσει η υπόθεση, αν και δεν είμαι τόσο αισιόδοξος.
ΤΗΣ ΕΥΗΣ ΣΑΛΤΟΥ

Οι αριστεροί είναι πιο πιστοί απ' τους δεξιούς, λέει ο Ιερώνυμος

2008-11-23T00:34:00.005+02:00

Δείτε την συνέντευξη που παραχώρησε στην Ελευθεροτυπία και τη Μαρία Παπουτσάκη ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος.

Εννέα μήνες μετά την εκλογή του, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος μιλάει πρώτη φορά και ανοίγει τα χαρτιά του στην «Κ.Ε.» σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση. Μ' έναν διαφορετικό λόγο από εκείνον του Χριστόδουλου, ο αρχιεπίσκοπος μιλάει για «μαύρες τρύπες» που παρέλαβε και εκφράζει την αγωνία του για πολλά:
*Για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου που θεωρεί ότι θα έχει καταλυτικές συνέπειες για την Εκκλησία. Για την εκκλησιαστική περιουσία και την απόδοσή της στο λαό. Για τη σχέση του με τους πολιτικούς, ακόμη και με τους αριστερούς, που θεωρεί ότι είναι πιο κοντά στην Εκκλησία, από τους δεξιούς πολίτες.

Συνέντευξη στη ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ
Σας έχουν επικρίνει ότι προτιμάτε τη σιωπή, ακόμη και για τα εθνικά μας θέματα ή ότι δεν λειτουργείτε συχνά, αφήνοντας χώρο σε άλλους αρχιερείς να αναπτύξουν πρωτοβουλίες. Τι απαντάτε σ' αυτές τις «εσωτερικές» επικρίσεις;

- Στη ζωή μου έχω μια γενική αρχή: Δεν μ' ενδιαφέρει η εικόνα που θα κομίσει κανείς από το φαίνεσθαι, αλλά να γίνει έργο που θα μιλήσει εκείνο κάποια στιγμή. Και βέβαια λειτουργώ συνέχεια, αλλά δεν βγάζω ανακοινώσεις γι' αυτό. Από την αρχή νομίζω ότι είχα δύο δρόμους να διαλέξω: Να μιλάω και νομίζω ότι μπορώ να μιλήσω ή να σιωπώ και να σκέπτομαι. Διάλεξα το δεύτερο, διότι τα προβλήματα που συνάντησα είναι τεράστια και οι «μαύρες τρύπες» που παρέλαβα μεγάλες. Μπροστά σε τέτοια θέματα, προτίμησα τη σιωπή. Για τα εθνικά θέματα, θα με συγχωρήσετε να σας πω ότι αγαπώ τόσο την πατρίδα μου που ευχαρίστως θα έδινα και τη ζωή μου. Αλλά μ' έχει κουράσει, μ' έχει απογοητεύσει κι έχω αηδιάσει την πατριδολαγνεία και την εθνοκαπηλία. Γνώρισα τέτοιους ανθρώπους πολλούς, οι οποίοι χρησιμοποιούν την πατρίδα, τη θρησκεία και την οικογένεια ως σύνθημα και βόλεμα. Δεν θέλω να ακολουθήσω αυτή τη γραμμή. Προτιμώ κάποτε να μιλήσουν τα έργα και να σβήσουν τα συνθήματα. Ετσι θα πορευθώ. Με στόχο όχι τα φαραωνικά έργα, αλλά εκείνα που θα σκεπάσουν τον πόνο των συνανθρώπων μας.

* Το Βατοπέδι μονοπωλεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης επί μήνες τώρα. Υπάρχουν επιπτώσεις στην Εκκλησία;-

Το φαινόμενο Βατοπεδίου μάς έχει προβληματίσει πολύ. Μας έχει πονέσει κι όλοι είμαστε σε αγωνία πώς θα καταλήξει. Οπωσδήποτε θα έχει επιπτώσεις στο χώρο της Εκκλησίας. Πρέπει, όμως, να έχουμε υπομονή να δούμε πού θα καταλήξει το θέμα, το οποίο ωστόσο έχει και παραμέτρους που πρέπει να μας προβληματίσουν κι εμάς και εκείνους που είναι έτοιμοι για επίθεση κατά της Εκκλησίας. Και εννοώ όσους μιλούν ήδη για χωρισμό εκκλησίας-πολιτείας. Ενας θεσμός όπως είναι η Εκκλησία δεν έχει καθήκον να αξιοποιήσει την περιουσία της για να αντιμετωπίσει τα οποιαδήποτε λειτουργικά έξοδά της στην πορεία της διακονίας της; Αλλη μία παράμετρος είναι ότι ενώ ζούμε σε μια συντεταγμένη πολιτεία που δέχεται την ατομική ιδιοκτησία, έχουμε μια διαφορετική αντιμετώπιση. Ενα ερώτημα είναι τι χρειάζεται την περιουσία η Εκκλησία. Τη χρειάζεται όχι για τους ιερείς και αρχιερείς, αλλά για να έχει τη δυνατότητα να κάνει ελεύθερα το έργο της. Η υστέρηση και στον άνθρωπο και σε οποιονδήποτε φορέα γεννά τη στέρηση της ελευθερίας. Αλλη μία παράμετρος που δείχνει πολλές φορές την επιπόλαιη αντιμετώπιση ζητημάτων στον τόπο μας είναι κι όσα λέγονται για τα χρυσόβουλα, μολυβδόβουλα, για τον αχτιναμέ ή τα έγγραφα όπου στηρίζονται η Μονή Σινά, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ή το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που θέλει να υπερασπιστεί την περιουσία του. Οταν αυτά τα βλέπουμε απαξιωτικά και τα εκμηδενίζουμε εμείς οι ίδιοι, γιατί έχουμε απαίτηση από άλλα κράτη να τα σέβονται;

* Ποιες είναι οι σχέσεις σας με τους πολιτικούς εκπροσώπους της χώρας;

- Συνεργάζομαι με όλους, κι αυτή είναι η διάθεσή μου για το μέλλον.

* Θα προγραμματίσετε και επίσκεψη στα γραφεία του ΚΚΕ;

- Ηδη έχω συναντηθεί με την κυρία Παπαρήγα. Αλλά θέλετε να σας πω κάτι: Πιστεύω ότι οι αριστεροί πολίτες πιστεύουν στο Θεό περισσότερο από τους δεξιούς. Το έχω ζήσει αυτό.

* Μετά την εκλογή σας τον περασμένο Φεβρουάριο, γρήγορα έγινε λόγος για «εσωτερική αντιπολίτευση»...

- Φυσικό είναι να υπάρχει. Χωρίς αντιπολίτευση και χωρίς να ακούσει κανείς την άλλη θέση, δεν υπάρχει πρόοδος. Φτάνει να γίνεται καλοπροαίρετα, βεβαίως.

* Πώς αντιμετωπίζετε, λοιπόν, αυτές τις «αντιπολιτευτικές φωνές»;

- Αντλώ τη δύναμή μου από το Θεό, από τους φίλους και από τη συναίσθηση ότι δεν αισθάνομαι καρφωμένος σε μια καρέκλα εξουσίας. Οποια ώρα καταλάβω ότι δεν έχω να προσφέρω, δεν με απασχολεί να παραμείνω σ' αυτή την καρέκλα.

* Σας επικρίνουν, όμως, και γιατί δεν κάνετε χειροτονίες νέων κληρικών.

- Νομίζω ότι οι χειροτονίες είναι από τα ουσιαστικότερα θέματα για έναν αρχιερέα. Επομένως θα ήταν επιπόλαιο να χειροτονώ ανθρώπους τους οποίους δεν γνωρίζω. Πώς θα τους ζητήσω ευθύνες αύριο;

* Τι σας λείπει περισσότερο εδώ στην Αρχιεπισκοπή απ' ό,τι στη Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας;

- Ο φυσικός και «ανθρώπινος» αέρας της επαρχίας.

* Πώς θα πορευθείτε σε σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο;

- Οι σχέσεις μου είναι γνωστές εδώ και πολλά χρόνια. Το μέγα αμάρτημα της Ορθοδοξίας είναι η πολυδιάσπαση και η προσκόλληση στον εθνικισμό. Η Ορθόδοξη Εκκλησία πρέπει το συντομότερο να κλείσει όλες τις ρωγμές που υπάρχουν. Κι αυτό ήταν η μεγάλη επιτυχία του Οικουμενικού Πατριάρχη στην πρόσφατη σύναξη των προκαθημένων. Αλλά κερδήθηκε μέσω του Κιέβου. Κι είναι σημαντικό σ' αυτή τη συγκυρία που έχουμε έναν αξιόλογο πατριάρχη όπως ο Βαρθολομαίος.

* Ζούμε αυτές τις μέρες μια δεινή οικονομική κρίση. Πώς η Εκκλησία μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους;

- Η αρχιεπισκοπή προσφέρει σήμερα 3.500 πιάτα φαγητού καθημερινά κι η επιθυμία μου μέχρι το 2009 να γίνουν 20.000. Αυτό μπορεί να γίνει, αν και δεν σώζεται έτσι η κατάσταση. Φτάνει να σας πω ότι καθημερινά, τουλάχιστον 20 άνθρωποι που χάνουν το σπίτι τους έρχονται στην αρχιεπισκοπή, ζητώντας βοήθεια και έχω ένα όραμα και μια επιδίωξη μολονότι ο χρόνος είναι τώρα, λόγω Βατοπεδίου, ακατάλληλος: Θα ήθελα, σε συνεργασία με την Πολιτεία και με διαφάνεια, να αξιοποιηθεί η εκκλησιαστική περιουσία και οι πόροι να πάνε στο λαό. Με διακονία, όμως...

* Μιλάτε για έργα που θέλετε να γίνουν. Εχετε αρχίσει να σχεδιάζετε κάποια από αυτά;

- Εχουμε εξαγγείλει ήδη στέγη κατάκοιτων και εγκαταλελειμμένων γερόντων, έργα για παιδιά με νοητικά προβλήματα, προστασία του αυτιστικού παιδιού, απεξάρτηση των νέων από τα ναρκωτικά, μαθητικές-νεανικές κατασκηνώσεις. Είμαι, μάλιστα, στην ευχάριστη θέση να σας πω ότι μας πρόσφερε ένας ιδιώτης 150 στρέμματα στην περιοχή της Αττικής για την υλοποίηση αυτών των έργων.

* Τι θα πείτε αύριο στη μεγάλη σύναξη των ιερέων της αρχιεπισκοπής;

- Το πρώτο που θα τους πω είναι ότι τίποτα δεν γίνεται αλλά και δεν διορθώνεται ο κόσμος αν δεν διορθώσουμε τον εαυτό μας. Πρώτα ο αρχιεπίσκοπος και μετά οι ιερείς. Αν δεν δούμε τον κόσμο με άλλο μάτι. Πιο απλή ζωή, φροντίδα στον άνθρωπο. Η Εκκλησία είναι χώρος διακονίας και αγάπης. Δεν είναι πολυέλαιοι και κοσμικές εορτές. Το βάρος πέφτει περισσότερο στην προσωπικότητα του κληρικού στην προετοιμασία εκείνου που θέλει να εισέλθει στον κλήρο, στη στήριξη της οικογένειας του ιερέα. Πρέπει να σας πω ότι εδώ ήρθα σ' έναν άγνωστο χώρο. Βεβαίως γνώριζα τις ανάγκες των κληρικών, και γενικότερα τα προβλήματα των ανθρώπων. Αλλά τι ακριβώς θα βρω μπροστά μου, δεν το γνώριζα. Ολοι αυτοί οι μήνες που πέρασαν, ήταν χρόνος έρευνας, αποτύπωσης και ψηλάφησης των προβλημάτων. Εργάστηκα σκληρά. Είδα την πορεία των ενοριών, τη νοοτροπία των ιερέων αλλά κυρίως είδα τα προβλήματα των ανθρώπων. Είδα ανθρώπους που δεν έχουν σπίτι κι ανθρώπους που πεινάνε. Πήγα σε εκδηλώσεις, σε χώρους, που βρίσκονταν άνθρωποι του «περιθωρίου». Εζησα μια δυο μέρες με παιδιά που προσπαθούν να αποτοξινωθούν. Διαπίστωσα τα προβλήματά τους όταν κόψουν τα ναρκωτικά. Συγχρόνως, όμως, είδα και πώς ζούνε οι πολύ πλούσιοι. Τι σημαίνει να ζει κανείς σήμερα σ' ένα σπίτι 500 τετραγωνικών με τις πισίνες. Δεν σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσουμε όλα τα προβλήματα. Ούτε την ψευδαίσθηση έχω για κάτι τέτοιο, ούτε τη δυνατότητα. Αλλά, πιστεύω ότι όλοι μαζί κάτι μπορούμε να καταφέρουμε. Γιατί αν δεν μπορούμε να κάνουμε τη γη Παράδεισο, μπορούμε να την εμποδίσουμε να γίνει Κόλαση.

Eιδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα για Βοιωτία και Στερεά, λέει ο Γιάννης Μαγκριώτης

2008-10-23T14:30:00.007+02:00

Ο Γιάννης Μαγκριώτης, βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης και πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για τα δημόσια έργα ολοκλήρωσε την περιοδεία του στη Στερεά Ελλάδα την περασμένη Κυριακή. Επισκέφθηκε τους νομούς της Περιφέρειας και συναντήθηκε με τους φορείς, είδε τα εν εξελίξει δημόσια έργα και συμμετείχε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα περιφερειακή διάσκεψη του ΠΑΣΟΚ στη Λαμία. Ο κ. Μαγκριώτης κόμισε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την ανάπτυξη της περιοχής, η οποία προβλέπει ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο από το ΠΔΕ για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας ώστε να καλυφθεί το έλλειμμα χρηματοδότησης που θα προκύψει από το Δ' ΚΠΣ. Δείτε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη που ο κ. Μαγκριώτης παραχώρησε στη viotia.

-Ποιες είναι οι γενικές σας εντυπώσεις από τη Βοιωτία και τη Φωκίδα κ. Μαγκριώτη; Τι θετικό είδατε και τι αρνητικό;
-Οι δυο νομοί έχουν κοινά, έχουν και διαφορετικά χαρακτηριστικά. Έχουν έναν μοναδικό και αξεπέραστο ιστορικό, αρχαιολογικό και πολιτιστικό πλούτο.
Έχουν περιοχές απαράμιλλου φυσικού κάλλους και ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους, θέλουν να ζουν σε αυτόν, θέλουν ένα καλύτερο μέλλον. Από την άλλη πλευρά, οι δυο νομοί ιδιαίτερα αυτός της Βοιωτίας, έχουν υψηλή ανεργία, μεγάλο έλλειμμα αναπτυξιακών υποδομών και τρομερή ρύπανση του περιβάλλοντος.
Ιδιαίτερα στη Βοιωτία, είναι εγκατεστημένες χωρίς κανένα σχεδιασμό και χωρίς προδιαγραφές, εκατοντάδες μεταποιητικές μονάδες που ανήκουν σε επιχειρηματίες που κατοικούν στο Λεκανοπέδιο. Οι δραστηριότητες αυτών των μονάδων ελάχιστα θετικά προσφέρουν στη Βοιωτία και πολλές επιβαρύνσεις. Επιβάρυνση καταστρεπτική στο περιβάλλον, ελάχιστες θέσεις εργασίας και εισοδήματα, στρέβλωση των αναπτυξιακών δεικτών της Βοιωτίας και της Στερεάς Ελλάδας.
Επειδή οι Εταιρείες αυτές είναι εγγεγραμμένες στα μητρώα των τοπικών εφοριών, ο νομός Βοιωτίας εμφανίζεται ο πιο πλούσιος και με διαφορά στη χώρα και κατά προέκταση και η Στερεά Ελλάδα. Αυτό με βάση τους Κοινοτικούς Κανονισμούς περιορίζει δραστικά την χρηματοδότηση από την Ε.Ε της Στερεάς Ελλάδας. Η αδικία, δηλαδή, είναι διπλή. Αυτή τη διπλή αδικία πρέπει να την άρει η Κυβέρνηση με ένα ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα για την περιφέρεια και ειδικότερα τη Βοιωτία, που θα το χρηματοδοτεί με εθνικούς πόρους. Αυτή είναι η δική μας πρόταση.

-Το πρόβλημα με τα διόδια πώς θα το επιλύσει το ΠΑΣΟΚ εφόσον κληθεί στην εξουσία;
-Το ΠΑΣΟΚ κατασκεύασε τις βασικές αναπτυξιακές και στρατηγικές υποδομές της χώρας. Η συμπλήρωσή τους με τους οδικούς άξονες είναι αναγκαία. Το ΠΑΣΟΚ είχε μελετήσει και είχε προετοιμάσει τη δημοπράτησή τους. Για λόγους πολιτικής δεοντολογίας δεν το έπραξε παραμονές των εκλογών του 2004. Η Κυβέρνηση της Ν.Δ άφησε να χαθεί πολύτιμός χρόνος για να μπορεί να υποστηρίζει ότι αυτή ετοίμασε και δημοπράτησε τα έργα αυτά.
Στις Συμβάσεις Παραχώρησης που υπέγραψε με τους παραχωρησιούχους- κατασκευαστές των οδικών αξόνων, έκρυψε μέσα και δύο κρυφούς φόρους. Κυρίως αυτοί οι δύο κρυφοί φόροι καθιστούν τα έργα πανάκριβα και σε μερικές περιπτώσεις ασύμφορα για την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών. Γι’ αυτό δικαιολογημένα διαμαρτύρονται οι πολίτες.
Εμείς και στην Βουλή είχαμε επισημάνει το πρόβλημα αυτό. Σήμερα προτείνουμε την επαναδιαπραγμάτευση των Συμβάσεων Παραχώρησης. Δεν έχει λόγο το κράτος να εισπράττει για 30 χρόνια αυτούς τους κρυφούς φόρους, οι οποίοι σύμφωνα με τις δηλώσεις των κυβερνητικών αξιωματούχων θα αποτελέσουν το 70% περίπου των συνολικών εσόδων από την εκμετάλλευση των οδικών αξόνων. Τα ποσά αυτά όπως αντιλαμβάνεστε είναι πολύ μεγάλα, είναι δεκάδες και εκατοντάδες δις € και θα επιβαρύνουν αφόρητα τις τοπικές οικονομίες και τους πολίτες των περιοχών αυτών.
Εάν στην επαναδιαπραγμάτευση συμφωνηθεί ένα μικρό ποσοστό των εισπράξεων να επιστρέφει στο κράτος, αυτό πρέπει αυτόματα να επενδύεται για τις υποδομές των περιοχών όπου εισπράττονται τα διόδια.

-Αγροτικό. Τι θα αλλάξει το ΠΑΣΟΚ σε σχέση με τη σημερινή πολιτική;
Οι αγρότες τα τελευταία χρόνια έχουν χάσει σημαντικό μέρος του εισοδήματός τους. Αυτό οφείλεται στην κακή διαπραγμάτευση που έκανε η Κυβέρνηση στις Βρυξέλες το Νοέμβριο του 2005 για τη νέα ΚΑΠ. Οφείλεται στην έλλειψη εσωτερικού σχεδιασμού, οφείλεται βεβαίως και στο άνοιγμα των εμπορικών συνόρων της Ε.Ε σε τρίτες χώρες που παράγουν πολύ φθηνά αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα.
Το ΠΑΣΟΚ προτείνει:
α) Τη στενή παρακολούθηση των Ευρωπαϊκών και Διεθνών εξελίξεων και την αξιοποίηση κάθε ευκαιρίας που μας δίνεται για την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος.
β) Το σχεδιασμό μιας οικονομικής πολιτικής για την ανάπτυξη της υπαίθρου, όπου τα αγροκτηνοτροφικά προϊόντα, ανάλογα με την περιοχή και την περιφέρεια, θα έχουν τη δική τους βαρύτητα και συμμετοχή.
γ) Την υποστήριξη των αγροτικών προϊόντων υψηλής ποιότητας και ονομασίας προέλευσης που αναφέρονται στο διατροφικό τομέα.
δ) Την ενίσχυση των κοινοτικών κονδυλίων που χρηματοδοτούν το πρόγραμμα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» μέσα από το ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) για την αναδιάρθρωση του αγροκτηνοτροφικού τομέα και τη δημιουργία υποδομών που θα υποστηρίζουν την ανάπτυξή του.

-Η Βοιωτία αποτελεί την περιοχή όπου σχεδιάζονται και έχουν αρχίσει να υλοποιούνται μεγάλες ενεργειακές επενδύσεις, με αποτέλεσμα την περιβαλλοντική υποβάθμιση του νομού. Ποια είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ;
-Η χώρα μας χρειάζεται ενέργεια για την ανάπτυξή της και την ποιότητα ζωής των πολιτών. Χρειάζεται πρώτα- πρώτα ο εκσυγχρονισμός των σημερινών μονάδων για την καλύτερη απόδοσή τους και των περιορισμό της ρύπανσης του περιβάλλοντος. Χρειάζεται περιορισμός της σπατάλης. Χρειάζεται η διαφοροποίηση της καύσιμης ύλης. Χρειάζεται κυρίως η διαφοροποίηση των τρόπων παραγωγής ενέργειας. Εννοώ πως πρέπει να δώσουμε απόλυτη προτεραιότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Tέλος χρειάζεται η διασπορά των μονάδων για να μην υπερβαίνει την φέρουσα αντοχή κάθε περιοχής. Η περιοχή της Βοιωτίας είναι από εκείνες που είναι αρκετά επιβαρυμένες.

-Διοικητική μεταρρύθμιση. Υπέρ, κατά ή αναλόγως την περίπτωση;
-Το ΠΑΣΟΚ στα 34 χρόνια της μεταπολίτευσης ήταν πάντοτε αυτό που υποστήριξε και θεσμοθέτησε κάθε θετικό βήμα για την ενίσχυση της αυτοδιοίκησης και την αποκέντρωση. Η Ν.Δ ήταν σχεδόν πάντοτε στον αντίποδα. Τα θέματα όμως της Διοικητικής Οργάνωσης της χώρας και της ισορροπίας ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια, δεν είναι στατικά. Μπορεί σήμερα το κέντρο να αποδώσει κάποιες μονάδες εξουσίας και πόρων στην περιφέρεια και την ίδια στιγμή να δημιουργήσει ή να επανασυγκεντρώσει πολύ μεγαλύτερα μεγέθη εξουσίας και πλούτου.
Η χώρα μας έχει το πιο συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό και αναποτελεσματικό κράτος της Ευρώπης. Αυτό βέβαια έχει την ιστορική του εξήγηση, δεν υπάρχει όμως καμιά δικαιολογία για την διαιώνιση του. Ίσως εδώ και μια δεκαετία έπρεπε να υπάρξουν μεγάλες αλλαγές, ανατροπές, που θα δημιουργούσαν ένα θεσμικό πλαίσιο με πιο ασφαλείς, μη αντιστρεπτές αλλαγές, όπως τόνισα παραπάνω.
Εμείς προτείνουμε την κατάργηση του σημερινού κράτους. Προτείνουμε τη συγκρότησή του με επιτελικά χαρακτηριστικά στο κέντρο και ουσιαστικές και αποκλειστικές αρμοδιότητες σε όλο το φάσμα της οικονομικής και κοινωνικής γενικότερα δραστηριότητας στις περιφέρειες. Προτείνουμε τη συγκρότηση της χώρας περιφερειακά. Λίγες, μεγάλες, ισχυρές, αιρετές και οικονομικά αυτοδύναμες περιφέρειες. Δεν είναι δυνατόν να χειρίζονται τα θέματα της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης οι γραφειοκράτες της κεντρικής διοίκησης. Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουν, να θέλουν και να μπορούν να οργανώσουν και να υλοποιήσουν την τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη, καλύτερα από τους ανθρώπους της περιφέρειας.
Προτείνουμε η συνένωση των δήμων να γίνει με βάση αναπτυξιακά, χωροταξικά, πολιτισμικά και διοικητικά κριτήρια και όχι με βάση το κομματικό όφελος. Τελικά, όπως καταλαβαίνετε, η δική μας αντίληψη και πρόταση είναι ριζικά διάφορη απ’ αυτά που αφήνει να εννοηθούν με διαρροές στον τύπο η Κυβέρνηση.
Μιλάω για διαρροές, γιατί 2 χρόνια τώρα μόνο κυβερνητικές φήμες κυκλοφορούν και ποτέ πρόταση. Η Κυβέρνηση, όπως σε όλα τα σημαντικά θέματα, αγοράζει χρόνο, πουλά προπαγάνδα και καθόλου ουσία.

-Έχει ανατραπεί η πολιτική ηγεμονία της Νέας Δημοκρατίας; Τι εισπράττετε από τον κόσμο; Πότε βλέπετε εκλογές;
Σήμερα είναι εμφανές, πολύ περισσότερο από τα προηγούμενα χρόνια, πως η Κυβέρνηση άλλα λέει στα λόγια, ιδιαίτερα προεκλογικά, και άλλα κάνει στην πράξη.
Πέρυσι μέσα στο κατακαλόκαιρο έσυρε τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, λέγοντας πως έχει νοικοκυρέψει την οικονομία και θέλει να διαμορφώσει ένα προϋπολογισμό για το 2008, ο οποίος θα την απογειώσει οικονομικά και θα μοιράσει πλούτο στον κόσμο.
Μια οριακή πλειοψηφία των πολιτών στις περσινές εκλογές του έδωσε μια ακόμη πίστωση χρόνου. Ένα χρόνο μετά, όχι μόνο οι πολίτες δεν είδαν τίποτα από αυτά που τους έταξε η Ν.Δ προεκλογικά, αντιθέτως είδαν τα πράγματα να χειροτερεύουν και τον κ. Αλογοσκούφη να ανακοινώνει και νέους πρόσθετους φόρους. Είδαν την κερδοσκοπία και την ακρίβεια να θερίζουν και την κυβέρνηση ανήμπορη. Είδαν την υγεία και την παιδεία να υποχωρούν ακόμη περισσότερο και η ανεργία να θεριεύει. Οι άνθρωποι της περιφέρειας είδαν ακόμη πιο μεγάλες απώλειες.
Τέλος είδαν τον κ. Πρωθυπουργό στην ΔΕΘ να ξεχνά τα συνθήματα περί σεμνότητας και ταπεινότητας και να καλύπτει ανεπίτρεπτες πρακτικές υπουργών και συνεργατών του.
Η απογοήτευση των πολιτών από τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνησή του είναι απόλυτη και η δυσφορία τους μεγάλη. Ξέρουν πως η επόμενη χρονιά θα είναι χειρότερη και τίποτα καλύτερο δεν έχουν να περιμένουν από την Κυβέρνηση.
Αυτός είναι ο λόγος που γύρισαν την πλάτη τους προς τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών ζητά αλλαγή πολιτικής. Ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ αυτό το αίτημα εξέφρασαν το Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη. Έδωσαν ελπίδα στην κοινωνία και έδειξαν τον δρόμο της εξόδου από την κρίση. Σε αυτόν τον δρόμο δουλεύουμε όλοι μας, γι’ αυτό και εγώ ήμουν την προηγούμενη εβδομάδα στην Στερεά Ελλάδα και στους Νομούς Εύβοιας, Βοιωτίας και Φωκίδας ως Υπεύθυνος του ΠΑΣΟΚ για τα Δημόσια Έργα. Στην Φθιώτιδα και την Ευρυτανία θα είμαι Δευτέρα και Τρίτη, 20& 21 Οκτωβρίου 08.

Δεν έρχομαι για να καταγγείλω την πολιτική της Ν.Δ. Αυτή την έχουν απορρίψει και την καταγγέλλουν στο σύνολό τους οι πολίτες. Δεν είναι πια αυτό το ζητούμενο. Έρχομαι για να συζητήσω τόσο με τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά πολύ περισσότερο με τους εκπροσώπους των φορέων των κοινωνικών και παραγωγικών τάξεων, των φορέων της αυτοδιοίκησης, τις δικές μας ιδέες και προτάσεις. Σας εξομολογούμε ότι είναι μια πολύ ελκυστική, πολύ δημιουργική πορεία. Η ανταπόκριση είναι πολύ θετική. Έτσι θα συνεχίσουμε με υπευθυνότητα, σοβαρότητα και αξιοπρέπεια.

-Νέες προτάσεις Νίμιτς. Ως Μακεδών έχετε μια ειδική ευαισθησία. Πώς σας φαίνεται η ονομασία «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας»;
-Πιστεύω πως αυτή η ευαισθησία στην οποία αναφέρεστε είναι όλων των Ελλήνων, είναι όμως η κοινή λογική και το Διεθνές Δίκαιο που μας οδηγεί στην απόρριψη των προτάσεων Νίμιτς. Το πρόβλημα δεν είναι το όνομα. Το σημαντικό είναι αυτό που εννοεί, αυτό που εμπεριέχεται στο όνομα. Από την στιγμή που ο κύριος Νίμιτς μας προτείνει να αναγνωρίσουμε Μακεδονική Εθνότητα και Γλώσσα, αντιλαμβάνεστε ότι ακυρώνει οτιδήποτε θετικό εμπεριέχεται στην πρόταση του για το όνομα.
Η τελευταία πρόταση του κ. Νίμιτς, είναι πανομοιότυπη της πρώτης πρότασής του που κατέθεσε το Μάρτιο του 2005. Το βασικό λάθος το διέπραξε τότε η Κυβέρνηση, σπεύδοντας να την αποδεχτεί ως βάση διαπραγμάτευσης, στέλνοντας λανθασμένα μηνύματα σε όλες τις κατευθύνσεις για τις πραγματικές της προθέσεις και τα όριά της. Ευθυγραμμίστηκε στην Εθνική Γραμμή στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, την οποία όμως ουσιαστικά ακύρωσε αφού έκανε αποδεκτή και πάλι ως βάση διαπραγμάτευσης την τελευταία πρόταση Νίμιτς.
Πιστεύω πως αν η ηγεσία της χώρας μας έχει καθαρή σκέψη και δείξει συνέπεια και σταθερότητα, και αναλάβει θετικές πρωτοβουλίες για την περιοχή, μπορεί να πετύχει τους εθνικούς μας στόχους.

-Τι θέλετε να πείτε στους Βοιωτούς;
-Πως όπως οι πολίτες κάθε νομού και κάθε περιφέρειας, κρατούν τις τύχες στα χέρια τους. Να είναι πιο αυστηροί και πιο απαιτητικοί από τα κόμματα και τους πολιτικούς, από όλους εμάς που τους εκπροσωπούμε σε διάφορους τομείς και χώρους.
Ταυτόχρονα να παίρνουν και οι ίδιοι πρωτοβουλίες και να είναι περισσότερο δημιουργικοί. Όλοι πρέπει να ανεβάσουμε πιο ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων και των προσδοκιών, τόσο από την πολιτεία, όσο και από τους εαυτούς μας.

-Έχετε να προσθέσετε κάτι;
Υγεία, καλή δύναμη σε όλους και περισσότερη εμπιστοσύνη στους εαυτούς μας.

Ποιος είναι ο Γιάννης Μαγκριώτης

Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε 22-05-1956 στο Στρυμωνικό Σερρών. Έγγαμος. Επάγγελμα: Φυσικός.
Σπουδές: Πτυχιούχος Φυσικού Τμήματος ΑΠΘ.
Ξένες γλώσσες: Αγγλική.
Διεύθυνση: Γραφείο: Σαλαμίνος 2, 54625 Θεσσαλονίκη, Τηλ.: 2310/550691, 2310/550698, Φαξ: 2310/553554.
Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες
Από το 1995 βουλευτής Επικρατείας. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1996, του 2000, του 2004 και του 2007.
Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες
Από το 1988 μέχρι το 1995 εργάστηκε στον Ιδιωτικό Τομέα ως διευθύνων σύμβουλος σε εταιρεία εξαγωγών. Διετέλεσε μέλος της Διοίκησης του Εμπορικού Συλλόγου Θες/νίκης. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης το 1994. Διετέλεσε υπουργός Μακεδονίας- Θράκης (1998-2000) και υφυπουργός Εξωτερικών (2001-2004). Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Φυσικού ΑΠΘ, πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΦΕΑΠΘ).Μέλος της οργανωτικής επιτροπής των «ΔΗΜΗΤΡΙΩΝ ’77» και της επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1986. Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, γραμματέας της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης (1989-1995), μέλος της Κ.Ε. από το (1990) και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ (1994 -1995).

Ενδιαφέροντα: κινηματογράφος, θέατρο, διάβασμα, ποδόσφαιρο, μπάσκετ.
Επιτροπές της Βουλής
Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων Θέση: Μέλος

Λύση το ευρύ προοδευτικό κυβερνητικό σχήμα υπό το ΠΑΣΟΚ, λέει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης

2008-10-17T19:03:00.013+02:00

Ενα νέο προοδευτικό κυβερνητικό σχήμα υπό το ΠΑΣΟΚ, ικανό να εφαρμόσει ένα 5ετές πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης βλέπει ως λύση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που αύριο το απόγευμα θα μιλήσει σε συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ στη Θήβα.

Ο βουλευτής και πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για τα θέματα Ανάπτυξης προβλέπει ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν σύντομα ως αναπόφευκτη συνέπεια της παταγώδους κυβερνητικής αποτυχίας και της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Στέλεχος πρώτης γραμμής εδώ και χρόνια στο ΠΑΣΟΚ ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης επελέγη ως πολιτικός εκπρόσωπος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τα θέματα Ανάπτυξης και κατόρθωσε όχι και λίγα. Μαζί με άλλους συναδέλφους του έφερε σε πρώτο πλάνο την ακρίβεια που μαστίζει την καθημερινότητα του Ελληνα πολίτη ενώ πολύ καλή αντιπολιτευτική δουλειά έγινε και στον ενεργειακό τομέα όπου ανδείχθηκαν τα τρωτά σημεία των κυβερνητικών επιλογών. Η διεθνής οικονομική κρίση επιτείνει την ανησυχία και οι υποχρεώσεις του Μιχάλη Χρυσοχοΐδης αυξάνονται αλματωδώς για την κατάθεση προτάσεων που θα ανακουφίσουν τις χαμηλού εισοδήματος τάξεις αλλά και για τη χάραξη μιας εναλλακτικής και πειστικής πολιτικής που θα εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ, επικεφαλής ενός νέου προοδευτικού κυβερνητικού σχήματος που θαπροκύψει από τις εκλογές, όπως λέει. Παρόλα αυτά βρήκε λίγο χρόνο να απαντήσει στις ερωτήσεις της viotia. Δείτε.

-Πόσο ακριβότερα θα πληρώσουμε φέτος το χειμώνα τη θέρμανση, κύριε Χρυσοχοίδη;
-Tο «ενεργειακό καλάθι» μιας μέσης ελληνικής οικογένειας θα είναι αυξημένο κατά 19,3% (3η υψηλότερη αύξηση στην Ε.Ε.) το φετινό χειμώνα, καθώς θα κυμαίνεται από 1500-1614 €, ενώ πέρυσι κόστιζε από 1127-1226 €. Η δαπάνη αυτή για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών μιας μέσης οικογένειας (θέρμανση, κίνηση, ηλεκτρισμός) ισοδυναμεί με ένα μέσο μικτό μισθό. Και ανεβάζει τον αριθμό των οικογενειών που βρίσκονται στα όρια της «ενεργειακής φτώχειας», δηλαδή δαπανούν πάνω από 10% του εισοδήματος για την κάλυψη ενεργειακών αναγκών, σε 1.564.225 νοικοκυριά, όσες είναι δηλαδή οι ελληνικές οικογένειες με ετήσιο εισόδημα έως 15.000 ευρώ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι φέτος το χειμώνα το 1/3 αυτών των νοικοκυριών, δηλαδή 523.253, δεν θα πάρουν το επίδομα θέρμανσης ως όφειλαν, καθώς οι σχετικές εξαγγελίες της κυβέρνησης κάνουν λόγο για παροχή του επιδόματος μόνο σε όσα νοικοκυριά έχουν ετήσιο εισόδημα έως 11.800 ευρώ.
Απαιτούμε από την Κυβέρνηση να επιδείξει πιο έντονα κοινωνικά αντανακλαστικά, ιδιαίτερα σήμερα που ενώ παρατηρείται μια μεγάλη ύφεση στη διεθνή τιμή των καυσίμων αυτή δυστυχώς δεν περνάει στον τελικό καταναλωτή. Ο οικογενειακός προϋπολογισμός βγαίνει στην κυριολεξία αποδεκατισμένος από την περίοδο της φρενήρους ανόδου των τιμών και της αντίστοιχης προκλητικής κερδοσκοπίας που κυριάρχησε στην ελληνική αγορά. Συνεπώς η φετινή αύξηση στο πετρέλαιο θέρμανσης είναι απαράδεκτη και κοινωνικά άδικη. Η τιμή διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει κάτι λιγότερο από τα περσινά τουλάχιστον επίπεδα και αυτό σαν ένδειξη στοιχειώδους κοινωνικής αλληλεγγύης του κράτους απέναντι στους σκληρά εργαζόμενους Έλληνες πολίτες των μεσαίων στρωμάτων, τους φτωχούς συμπολίτες μας. Αλλά και σαν ένα ηχηρό και αυστηρό πολιτικό μήνυμα προς τους κερδοσκόπους της αγοράς των καυσίμων.

-Η ακρίβεια πλήττει το μέσο ελληνικό νοικοκυριό, πολύ περισσότερο τώρα που η διεθνής οικονομία παραπαίει. Τι προτείνει το ΠΑΣΟΚ για να περιοριστεί το φαινόμενο που απειλεί πλέον ευθέως την ίδια την κοινωνική συνοχή;
-Είμαι βέβαιος πως γνωρίζετε την παροιμία: «στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος». Ε, κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την περίπτωση της Ελλάδας και τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης στην εγχώρια αγορά. Κανείς δεν αρνείται ότι η κατακόρυφη άνοδος των διεθνών τιμών σε πετρέλαιο και τρόφιμα όλη την προηγούμενη περίοδο σαφώς επηρέασε τις εθνικές οικονομίες. Όμως αυτό που στις υπόλοιπες χώρες, όπου λειτουργεί ο ανταγωνισμός και η εποπτεία της αγοράς, έφτασε σαν μια οικονομική καταιγίδα, στην Ελλάδα έσκασε σαν ένα τσουνάμι ακρίβειας.

Με άλλα λόγια, αυτό που θέλω να πω είναι ότι δυστυχώς η διεθνής κρίση άγγιξε με πολύ πιο επώδυνο τρόπο την ελληνική αγορά, κάτι που βλέπουμε άλλωστε και τώρα που ενώ υποχωρούν οι διεθνείς τιμές σε όλα τα βασικά είδη, στη χώρα μας οι κερδοσκόποι των καυσίμων αλλά και του λιανεμπορίου συνεχίζουν να κάνουν πάρτυ σε βάρος των εισοδημάτων των πολιτών, βάζοντας στην τσέπη τους τη διαφορά από τις μειώσεις που θα έπρεπε κανονικά να περάσουν στον τελικό καταναλωτή.

Εμείς δεσμευόμαστε για την άμεση εξάλειψη της διαφοράς πληθωρισμού από το μέσο όρο της Ευρωζώνης, βραχυπρόθεσμα μέσα από μια πολιτική «μείωσης των τιμών εδώ και τώρα» της τάξης του 8%-10% τόσο στα κρατικά τιμολόγια όσο και της μεγάλους προμηθευτές. Ζητάμε επίσης την εφαρμογή της νομοθεσίας περί: καταπολέμησης των μονοπωλίων και ολιγοπωλίων, και ειδικότερα την εφαρμογή των άρθρων 1 και 2 του ισχύοντος νόμου 703/77 που ισχύει σήμερα. Και βεβαίως την ουσιαστική ενίσχυση της Επιτροπής Ανταγωνισμού ώστε να κάνει ανεμπόδιστα τη δουλειά της με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα ώστε να αντιμετωπίζονται οι πολλές στρεβλώσεις της ελληνικής αγοράς.

-Τι γίνεται με το αγροτικό πετρέλαιο;
-Τα προεκλογικά μεγάλα λόγια και οι υποσχέσεις του κ. Καραμανλή και της Ν. Δημοκρατίας για φθηνό πετρέλαιο αποδείχθηκαν επιταγές χωρίς αντίκρισμα. Από την προηγούμενη άλλωστε περίοδο εφαρμογής του μέτρου εξομοίωσης του πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης αποδείχτηκε ότι το συνολικό ποσό επιστροφής φόρου που αποφάσισε η κυβέρνηση υπολειπόταν κατά 85 εκατ. ευρώ από το ποσό που οι ίδιες είχαν προτείνει και που αντιστοιχούσε στις πραγματικές ποσότητες πετρελαίου που καταναλώθηκαν. Αυτή είναι άλλη μια ένδειξη της «κρατικής ακρίβειας» που επανειλημμένα έχουμε καταγγείλει ότι προκαλεί η ΝΔ με τις πολιτικές της. Πως είναι δυνατόν να φτάσουν στον τελικό καταναλωτή φθηνά προϊόντα όταν η ίδια η Πολιτεία θέτει διαρκώς εμπόδια στους παραγωγούς και ανεβάζει τεχνητά τις τιμές προκειμένου να αυξήσει τα φορολογικά της έσοδα; Σε αντίθεση λοιπόν με τη ΝΔ, η δική μας θέση την οποία και θα υλοποιήσουμε είναι να καταβάλλεται άμεσα στους αγρότες το πλήρες ποσό της επιστροφής φόρου που αναλογεί στις πραγματικές ποσότητες πετρελαίου που έχουν χρησιμοποιηθεί, και όχι σ’ αυτές που προκύπτουν μετά από τα μαγειρέματα στα Υπουργεία Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης.

-Ποιες προβλέπετε, κ. Χρυσοχοίδη, να είναι οι πολιτικές εξελίξεις; Βλέπετε εκλογές, ανασχηματισμό; Και κάτι συναφές: Πιστεύετε ότι το πολιτικό σκηνικό έχει μεταβληθεί σε σχέση με εκείνο που διαμορφώθηκε από τις γενικές εκλογές του 2007;
-Τόσο η διεθνής οικονομική κρίση όσο και το κυβερνητικό αδιέξοδο της ΝΔ φέρνουν πολύ πιο κοντά τις εκλογές. Για τον απλούστατο λόγο ότι τα οικονομικά αδιέξοδα που συσσωρεύονται πλέον για τη χώρα μας δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμα από αυτή την κυβέρνηση. Το πιθανότερο είναι ότι ο πρωθυπουργός θα παίξει πολύ άμεσα και το τελευταίο του χαρτί, αυτό του ανασχηματισμού. Όμως αυτό δεν πρόκειται να τον βγάλει από τη δύσκολη θέση καθώς μια απλή αλλαγή προσώπων σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται και αλλαγή πολιτικής. Αυτό έχει ανάγκη η χώρα αυτή τη στιγμή, μια βαθιά αλλαγή πολιτικών προτεραιοτήτων στην οικονομία με ένα πιο δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, αυστηρή και συστηματική πάταξη της προκλητικής κερδοσκοπίας που λεηλατεί τα εισοδήματα των πολιτών, ενίσχυση του αναιμικού ανταγωνισμού, προστασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας και σοβαρό εξορθολογισμό των δημόσιων οικονομικών, όπου παρά την περίφημη και εντελώς ψευδεπίγραφη απογραφή, πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης.

-Τι θέλετε να πείτε ειδικά στους Βοιωτούς;
Η Ελλάδα εισέρχεται σε μια μεγάλη εσωτερική οικονομική κρίση από την οποία δύσκολα θα ξεμπερδέψουμε πριν από το 2011-2012, και εφόσον βέβαια προκύψει άμεσα ένα νέο προοδευτικό κυβερνητικό σχήμα υπό το ΠΑΣΟΚ ικανό να εφαρμόσει ένα 5ετές πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης. Εδώ βέβαια πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η διεθνής κρίση δεν αποτελεί παρά ένα άλλοθι για την παταγώδη αποτυχία της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει τα τελευταία 4,5 χρόνια η ΝΔ. Τα σημάδια υπήρχαν, τα καμπανάκια χτυπούσαν πολύ πριν ξεσπάσει η διεθνής κρίση που βεβαίως είναι πρωτοφανής σε εύρος και βάθος και αποτελεί έναν ακόμη επιβαρυντικό παράγοντα για την προοπτική και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Το πρόβλημα ιδιαίτερα για τη χώρα μας είναι η προεξοφλημένη από όλη τη διεθνή κοινότητα περίοδος ύφεσης βρίσκει την Ελλάδα εντελώς ανοχύρωτη. Καθώς το διαρκώς διευρυνόμενο έλλειμμα, το υψηλό δημόσιο χρέος, η μεγάλη εξάρτηση από το πετρέλαιο, η χαμηλή παραγωγικότητα και το περιορισμένο τεχνολογικό δυναμικό σε συνδυασμό με την υποχώρηση της ανάπτυξης είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δημιουργήσουν συνθήκες στασιμοπληθωρισμού. Τα πράγματα λοιπόν δεν δείχνουν καθόλου ευοίωνα και αυτή πρέπει να είναι η πρώτη και βασική πολιτική εξήγηση που πρέπει να κάνει προς τους πολίτες η επόμενη κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές.

==========================================================
Ποιος είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης/Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Νησί Ημαθίας, στις 31 Οκτωβρίου 1955. Έγγαμος με την Αγγελική Χονδροματίδου. Πατέρας μιας κόρης, της ΄Αννας και δύο γιων, του Βασίλη και του ΄Αγγελου.
Επάγγελμα: Δικηγόρος.

Σπουδές: Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.Ξένες γλώσσες: Αγγλική.Διεύθυνση: Γραφείο: Β. Σοφίας 86, 11528, Αθήνα. 59100, Τηλ.: 210 7704800, 210 7704831 – 210 7700774 Φαξ: 210 7707190.

Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής Ημαθίας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 του 2000, του 2004. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Β΄Αθήνας. Το 1993 εξελέγη μέλος του Προεδρείου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και αναπληρωτής του γραμματέα της.

Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες

Συντονιστής Κοινοβουλευτικού Τομέα Ανάπτυξης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Υπήρξε γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Διετέλεσε υπουργός Δημόσιας Τάξης από 18.2.1999 έως 7.7.2003, υφυπουργός Ανάπτυξης Τομέας Εμπορίου από 22.1.1996 έως 18.2.1999, υφυπουργός Εμπορίου από 8.7.1994 έως 22.1.1996. Το 1974 οργανώθηκε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Για μεγάλο διάστημα διετέλεσε γραμματέας της νομαρχιακής επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ημαθίας. Τον Ιούνιο του 1987 τοποθετήθηκε νομάρχης Καρδίτσας, θέση στην οποία παρέμεινε έως το Μάϊο του 1989. Εκλέγεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από το 2ο (24.9.1990) Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. συνεχώς. Τον Ιανουάριο του 1995, με απόφαση του Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ορίστηκε μέλος του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Επιτροπές της Βουλής

Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου Θέση: Μέλος

Ειδική διαρκής επιτροπή ευρωπαϊκών υποθέσεων Θέση: Μέλος

Κυρώσεις στους ενεχομένους όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, λέει η Λούκα Κατσέλη από τη Λιβαδειά

2008-09-02T18:11:00.002+03:00

Εκλεκτό μέλος της ελληνικής πανεπιστημιακής ελίτ η κ. Λούκα Κατσέλη θεωρείται η αυστηρή τεχνοκράτις με τις λαμπρές σπουδές ενώ ταυτοχρόνως αποτελεί την επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου για τον σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Από το 1976 μέλος του Κινήματος, ανέλαβε πολλές φορές θέσεις ευθύνης στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά στη Βουλή για πρώτη φορά εισήλθε ως βουλευτής Επικρατείας τον Σεπτέμβριο του 2007. Δεν έχουν περάσει 10 μήνες από τότε και την περασμένη Παρασκευή είδαμε την κ. Λούκα Κατσέλη να μοιράζει ενημερωτικά φυλλάδια στον πεζόδρομο της Λιβαδειάς και να συζητεί με τους απλούς πολίτες για το μεγάλο ζήτημα της ακρίβειας, δίδοντας ένα μέτρο του πώς αντιλαμβάνεται τη μαχόμενη πολιτική. Για κάποιους αυτή η εικόνα δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ "επιστρέφει"στον δρόμο και κοντά στον λαό, για άλλους -ευρύτερα- ότι οι δημοσκοπήσεις έχουν χτυπήσει το καμπανάκι στα κομματικά επιτελεία. Για εμένα; Για εμένα δείχνει ότι η κ. Λούκα Κατσέλη θα ολοκληρώσει πάση θυσία τη δουλειά που της έχει ανατεθεί: να αναδείξει τα τρωτά της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής και ταυτοχρόνως να προβάλει τις νέες προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για την ελληνική οικονομία. Δείτε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που η κ. Λούκα Κατσέλη παραχώρησε στη viotia.

-Σας είδαμε να μοιράζετε, με το υπόλοιπο κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ ενημερωτικά φυλλάδια στους δρόμους της Λιβαδειάς. Η εικόνα παραπέμπει σε ένα ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος. Ή μήπως του μέλλοντος; Επίσης πώς σας αντιμετώπισαν οι πολίτες;
Λούκα Κατσέλη: Ο κόσμος διψά για συζήτηση για ενημέρωση, για διαδικασίες δημοκρατικής αμφίδρομης συμμετοχής. Σ’ αυτό ανταποκρίνεται το ΠΑΣΟΚ. Μέσα σ’ αυτή τη λογική έχει σχεδιαστεί και η δραστηριοποίηση του σημερινού ΠΑΣΟΚ: Η Χαριλάου Τρικούπη στους δρόμους, στους χώρους δουλειάς, στην καρδιά των προβλημάτων που δημιούργησε η αδιέξοδη πολιτική της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Κοντά και μαζί με τον κόσμο, για να ανατρέψουμε αυτή την Κυβέρνηση που συνεχώς υποθηκεύει το μέλλον των πολιτών της χώρας. Γι’αυτό και οι αντιδράσεις του κόσμου, όπου κι αν πήγαμε, ο τρόπος με τον οποίο μας αντιμετώπισε μπορεί να περιγραφεί ως συνάντηση συμπολεμιστών στο πεδίο της μάχης. Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ του πάντα.
-Αναγγείλατε τη δημιουργία δύο οργάνων σε όλους τους νομούς και στη Βοιωτία, ασφαλώς: Ενός για να παρακολουθεί την ακρίβεια και να προτείνει τρόπους καταπόλεμησής της και ενός για να προτείνει τρόπους αξιοποίησης του ΕΣΠΑ. Πότε και πώς θα στελεχωθούν αυτά τα όργανα και από ποιους; Θα αποτελούνται μόνο από φίλους και μέλη του ΠΑΣΟΚ ή θα ζητηθεί και η συνδρομή της κοινωνίας –τεχνοκρατών λόγου χάριν;Επίσης, πώς θα αξιοποιήσετε τις προτάσεις που τα δύο νέα όργανα θα καταθέσουν;
Λούκα Κατσέλη:Βασικές προτεραιότητες του προγράμματός μας και του πολιτικού μας σχεδιασμού για τους επόμενους μήνες είναι η ανάδειξη των προτάσεών μας για την πάταξη της ακρίβειας, τη στήριξη της αγοραστικής δύναμης και την καταπολέμηση της υπερχρέωσης των νοικοκυριών και την προώθηση ολοκληρωμένων μέτρων για την ανάπτυξη κάθε περιφέρειας και κάθε νομού. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ξεκινάει μια μεγάλη πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ για ενίσχυση του καταναλωτικού κινήματος σε κάθε νομό και περιφέρεια. Παράλληλα, συστήνουμε ένα δίκτυο πράσινης ανάπτυξης για κάθε περιφέρεια, με τη συμμετοχή τοπικών στελεχών και φορέων. Στόχος του δικτύου είναι να συζητήσει με τους τοπικούς φορείς τις προτάσεις που έχουν ήδη κατατεθεί και τις προτεραιότητες για ένα ν’εο πρότυπο ανάπτυξης που θα πρέπει να προωθηθούν και να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ. Μέχρι σήμερα, η κυβερνητική πολιτική διαχείρισης του ΕΣΠΑ προμηνύει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμα χαμένη ευκαιρία ανάπτυξης της χώρας. Στη Λιβαδειά, μέσα από τις συζητήσεις που είχαμε με τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και με τους παράγοντες των παραγωγικών τάξεων προκύπτει η ανάγκη να ξαναδούμε τις αναπτυξιακές προτεραιότητες της περιοχής. Γι' αυτό προγραμματίζουμε μια συνάντηση φορέων και ειδικών το επόμενο φθινόπωρο.

-Τι σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση στη Λιβαδειά;
Λούκα Κατσέλη: Η πόλη είναι ένα απέραντο εργοτάξιο. Κι αυτό εκφράζει έμπρακτα την αποφασιστικότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης και των άλλων φορέων στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος και ενός σημαντικού ρόλου στην περιοχή. Από το γεγονός αυτό και από τις επαφές που είχαμε εκεί γίνεται φανερό πως η Λιβαδειά επιζητεί να αναδειχτεί σε σημαντικό πόλο εμπορικών δραστηριοτήτων και υπηρεσιών για όλη την περιοχή. Αρκεί να ενισχυθούν αυτές οι πρωτοβουλίες και να ενταχθούν σε ένα αναπτυξιακό σχεδιασμό και να προωθηθούν οι αναγκαίες υποδομές. Με μεγάλο ενδιαφέρον άκουσα και την πρόταση για εγκατάσταση στην περιοχή ενός νέου αεροδρομίου, πρόταση που αξίζει τον κόπο να μελετηθεί με προσοχή, μέσα στα πλαίσια της πράσινης ανάπτυξης, που αποτελεί βασική προγραμματική κατεύθυνση του ΠΑΣΟΚ.

Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα

-Προσωπικώς δεν βρίσκω τίποτε παράνομο στην πώληση του ΟΤΕ ούτε στην πρακτική Βγενόπουλου, εκτός ίσως από τον αθέμιτο νομικά αποκλεισμό των αραβικών κεφαλαίων από τους «μνηστήρες»/διεκδικητές. Εσείς πού εντοπίζετε το σκάνδαλο;
Λούκα Κατσέλη: Ο ΟΤΕ, ένα ισχυρός εθνικός πρωταθλητής, μια «επιχείρηση χρυσάφι», εκχωρήθηκε σε μια ξένη ανταγωνίστρια εταιρεία έναντι «πινακίου φακής». Να σας θυμίσω ότι η DT θα καταβάλει συνολικά περίπου 3,2 δισεκ. ευρώ για να αποκτήσει το 25% συν μία μετοχή του ΟΤΕ. Από τα χρήματα αυτά η MIG είναι η μόνη κερδισμένη, αφού από αυτά αποκόμισε ήδη 2,55 δισεκ. ευρώ, ενώ το δημόσιο ταμείο εισπράττει μόνο 431 εκατ. Ευρώ για τις πωλούμενες μετοχές. Δηλαδή, το 4% , περίπου, της χρηματιστηριακής του αξίας και το 2% της συνολικής αξίας του Οργανισμού! Όσον αφορά το ύψος του «υπερτιμήματος» που κατέβαλε η DT προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο και τη διοίκηση του ΟΤΕ, το μεγαλύτερο μέρος το καρπούται και πάλι η MIG, και όχι το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο εκχωρεί τον έλεγχο της διοίκησης!
Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν ακολούθησε, όπως όφειλε, το αξιόπιστο, διαφανές και ευέλικτο πλαίσιο για τις αποκρατικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων που θέσπισε το ΠΑΣΟΚ με το νόμο 3049/2002 και το οποίο η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν μετέβαλε. Βασικό στοιχείο της νομοθεσίας περί αποκρατικοποιήσεων (Άρθρο 6, παρ. 7) είναι η διαφάνεια και η απαίτηση διενέργειας δημόσιου διαγωνισμού κατά την κρίση της Διϋπουργικής Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων.
Για να αποφύγει τη διαδικασία του νόμου 3049/2002, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερε τις δύο συμβάσεις στη Βουλή, αποσείοντας από την ίδια τις όποιες ενδεχόμενες πολιτικές, νομικές ή άλλες ευθύνες, αφού η κύρωση από τη Βουλή προσδίδει πλέον στις συμφωνίες αυτές ισχύ νόμου. Η Κυβέρνηση χρησιμοποίησε δηλαδή τη Βουλή ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για να «ξεπλύνει» κάθε αμαρτία που συνοδεύει όλη αυτή τη μεθόδευση εκχώρησης του ΟΤΕ.
Και, σημειώστε, στις συμβάσεις που υπέγραψε, δεν προβλέπεται ρητά ότι ενδεχόμενη τροποποίησή τους θα απαιτήσει και πάλι την έγκριση της Βουλής, κάτι που ενέχει τον κίνδυνο μελλοντικές τροποποιήσεις να γίνουν εν κρυπτώ οποτεδήποτε, χωρίς να λάβουν τη δημοσιότητα και νομιμοποίηση, που συνεπάγεται η Κοινοβουλευτική διαδικασία.
Όσο για τη διαδικασία αποδείξαμε στη Βουλή ότι η κυβέρνηση κινήθηκε με πλήρη αδιαφάνεια. Προχώρησε στην εκχώρηση του ΟΤΕ μέσω μιας τριγωνικής σχέσης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου - MIG - DT, καθιστώντας την MIG τον αναγκαίο κρίκο για την ολοκλήρωση του όλου εγχειρήματος.
Καταγγείλαμε τη διαδικασία που ακολούθησε η Κυβέρνηση και έχουμε πει ότι θα προχωρήσουμε στη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τη διερεύνηση πιθανής απιστίας εις βάρος του δημοσίου, καθώς:
Οι δύο συμβάσεις που ψηφίστηκαν βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον.
Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προχώρησε τον Ιούνιο του 2007 στην πώληση μετοχών του ΟΤΕ στη τιμή των 21,4 ευρώ και λίγους μήνες αργότερα η MIG πούλησε στην DT μετοχές του ΟΤΕ στην τιμή των 26 ευρώ.
Ξεπουλιέται ο ΟΤΕ χωρίς να έχει γίνει καμία αξιόπιστη εκτίμηση της τεράστιας ακίνητης περιουσίας του ομίλου στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η διορισμένη από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας διοίκηση του ΟΤΕ προχώρησε σε ασύμφορο δανεισμό 2,7 δισεκ. ευρώ για την αγορά της Cosmote.
-Δηλώσατε, κ. Κατσέλη, ότι για το σκάνδαλο Ζίμενς υπάρχουν πολιτικές ευθύνες στον χώρο σας και πρέπει να αναληφθούν. Θέλετε να γίνετε πιο συγκεκριμένη;
Λούκα Κατσέλη: Όπως έχει επαναλάβει επανειλημμένα και ο Πρόεδρος του κινήματος πρέπει να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση. Γι’ αυτό και απαιτούμε τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, ως απαρχή μεγάλων τομών του πολιτικού μας συστήματος, κάτι που όμως η κυβέρνηση δεν αποδέχεται. Το ΠΑΣΟΚ είναι αποφασισμένο συντεταγμένα να συγκρουστεί με πρακτικές και φαινόμενα που αδικούν την Ελλάδα και τους Έλληνες. Καμία ανοχή, καμία συγκάλυψη σε τέτοια φαινόμενα για κανέναν από όπου και αν προέρχεται.

-Με τον καταιγισμό των αποκαλύψεων ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Γεώργιος Παπανδρέου δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι πρέπει να χυθεί άπλετο φως σε όλες τις υποθέσεις που συνταράσσουν την ελληνική κοινή γνώμη. Μέχρι πού θεωρείτε εσείς ότι πρέπει να φθάσει η κάθαρση: Εως εκεί που δεν απειλεί την ενότητα του ΠΑΣΟΚ; Εως εκεί που δεν απειλεί τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος εν γένει; Ή μέχρι τέλους;
Λούκα Κατσέλη: Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει πει μόνον πως πρέπει να χυθεί άπλετο φως σε όλες τις υποθέσεις που συνταράσσουν την κοινή γνώμη. Έχει πει ότι, επί τέλους, πρέπει να ξεκαθαρίσει αυτό το νοσηρό κλίμα σκανδάλων, αλλιώς οι πολίτες θα μας πάρουν με τις πέτρες! Έχει ζητήσει κυρώσεις για όσους ενέχονται στη δημιουργία αυτής της ζοφερής ατμόσφαιρας που προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και απαξιώνει ισοπεδωτικά την πολιτική. Οποιοι κι αν είναι, όπου κι αν βρίσκονται. Και, φυσικά, το άπλετο φως και η διαφάνεια δεν συμβιβάζονται με όρια, πέρα απ’ τα οποία δεν πρέπει να προχωρήσει η κάθαρση. Καμία σκοπιμότητα δεν μπορεί να προβληθεί ή να χρησιμοποιηθεί ως περιοριστικός παράγοντας στην προσπάθεια εξυγίανσης του πολιτικού μας συστήματος. Πέρα απ’ αυτό, χρειάζονται αμέσως συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για ένα διαφορετικό πρότυπο διακυβέρνησης: Με ένα επιτελικό κράτος, με κανόνες λογοδοσίας και διαφάνειας παντού. Με προγραμματικούς προϋπολογισμούς και συνεχή αξιολόγηση στελεχών και έργου. Με απλουστευμένες, με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που έχουμε καταθέσει για ένα άλλο πρότυπο διακυβέρνησης.

-Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτείνει το ΠΑΣΟΚ για την καταπολέμηση της ακρίβειας; Τι λέτε στους αγρότες που αγοράζουν τα τρόφιμα στην τριπλάσια τιμή από εκείνη στην οποία τα πωλούν;
Λούκα Κατσέλη: Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην ακρίβεια, γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ δεν κάνει τίποτε για να πατάξει την αισχροκέρδεια και την κερδοσκοπία στην αγορά, να εξυγιάνει τη λειτουργία των ΔΕΚΟ, και για να στηρίξει την αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας. Και οι τρεις αυτές παραλήψεις τροφοδοτούν την ακρίβεια και τον πληθωρισμό. Γι αυτό προτείνουμε να εφαρμοστεί, επιτέλους, ο νόμος για τον έλεγχο των επιχειρήσεων που αισχροκερδούν αυξάνοντας τις τιμές όποτε κι όσο θέλουν, επειδή έχουν στήσει «καρτέλ» ελέγχοντας σχεδόν ολοκληρωτικά την αγορά. Να θεσμοθετηθεί η Ανεξάρτητη Επιτροπή Μονοπωλίων ή μια αυτόνομη Υπηρεσία Αντιμετώπισης των «καρτέλ» κατά τα πρότυπα της Μεγάλης Βρετανίας και της Γερμανίας. Καταθέσαμε πρόταση Νόμου για την ανακούφιση των νοικοκυριών από την υπερχρέωση, ώστε να προστατευθεί η κύρια κατοικία από πλειστηριασμούς. Προτείνουμε, επίσης, μείωση του ΦΠΑ στα βασικά είδη κατανάλωσης για να ενισχυθούν οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες καθώς και εισοδηματικές ενισχύσεις προερχόμενες από τα υπερέσοδα που έχει το κράτος, λόγω αυξημένων εισπράξεων ΦΠΑ από τα καύσιμα. Προτείνουμε άμεση μείωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ που ανεβάζουν το κόστος και για τα νοικοκυριά και για τις επιχειρήσεις. Προτείνουμε επίσης την εισαγωγή τιμολογίων πώλησης αγροτικών προϊόντων ώστε να μειωθούν τα πραγματικά περιθώρια του χονδρεμπορικού κέρδους που είναι πολλαπλάσια του νόμιμου 7%. Τέλος, η ακρίβεια θα τιθασσευτεί με αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας και στροφή σε δυναμικά προϊόντα, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα, σε προϊόντα που έχουν μέλλον. Γι’ αυτό όμως απαιτούνται στοχευμένα κίνητρα για την ουσιαστική στήριξη των αγροτών μας. Όταν για παράδειγμα, ξέρεις ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρχει μεγάλη ένδεια νερού, δεν πρέπει να συνεχίζεται η μονοκαλλιέργεια του βαμβακιού. Αυτά όλα αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να τα κάνει. Χρειάζεται μια κυβέρνηση δίπλα στον κόσμο, που να αγωνίζεται για την ανάπτυξη του τόπου και την κοινωνική συνοχή.

Ποια είναι η Λούκα Κατσέλη

Γεννήθηκε στην Αθήνα.

Επάγγελμα: Μέλος ΔΕΠ, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Σπουδές: Σπούδασε Οικονομικά (Smith College, ΒΑ, 1972) και είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στην Οικονομική (Princeton, Ph.D., 1978), καθώς και δύο Μεταπτυχιακών Διπλωμάτων Ειδίκευσης στην Οικονομική Πολιτική (Princeton, ΜΡΑ, 1974) και στη Διεθνή Οικονομική (Princeton, ΜΑ, 1976).
Ξένες γλώσσες: Αγγλικά (άριστα), Γαλλικά (άριστα).
Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες
Εκλέχθηκε Βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007.
Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες
Από το 1987, Καθηγήτρια του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως Επίκουρη και Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Yale University (1977-1985), έλαβε, το 1980, τιμητική διάκριση ως η καλύτερη νέα διδάσκουσα, καθώς και υποτροφία από το German Marshall Fund (1982-1984). Δίδαξε, επίσης, ως επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Birkbeck του Λονδίνου (1986) και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1986-1987). Διετέλεσε επικεφαλής του Κέντρου Ανάπτυξης του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) (2003 – 2007), καθώς και μέλος πολλών έγκριτων διεθνών και ευρωπαϊκών Επιτροπών, όπως η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η «Επιτροπή Σοφών» για την Αναθεώρηση της Κοινωνικής Χάρτας της Ευρώπης και η Επιτροπή Αναπτυξιακής Πολιτικής (CDP) του ΟΗΕ. Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 40 άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και βιβλία στα γνωστικά αντικείμενα της διεθνούς και μακροοικονομικής πολιτικής, ιδιαίτερα δε σε θέματα αναπτυξιακής συνεργασίας και μεταναστευτικής πολιτικής.Μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1976, διετέλεσε Επιστημονική Διευθύντρια του ΚΕΠΕ (1982-1986), μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (1982 – 1984) και Ειδική Οικονομική Σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου την περίοδο 1993-1996.

Ομπάμα ή Μακέιν δεν κάνει διαφορά για την Ελλάδα, λέει ο Παναγιώτης Ηφαιστος

2008-09-02T18:02:00.002+03:00

Η κρίση στον Καύκασο, η σύγκρουση Ρωσίας-Δύσης και η ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα που επικρατεί στο διεθνές περιβάλλον δεν αποτελούν παρά επιβεβαίωση του ότι ο κόσμος μεταβάλλεται ραγδαία, με ρυθμούς πρωτοφανείς και εν πολλοίς ασύλληπτους από τον κοινό άνθρωπο. Μια νέα πραγματικότητα διαμορφώνεται, ένας νέος συσχετισμός ισχύος ορίζει την κατανομή των προτεραιοτήτων, ένας νέος πόλεμος μοιάζει πιθανός. Τα γεγονότα έχουν τεράστια επίδραση και στην Ελλάδα, που η γεωστρατηγική της θέση την καθιστά μέρος του προβλήματος σε ολόκληρη την Ευρασία και που έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα. Για όλα αυτά και ακόμη για τις σημαντικές προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο στην Αμερική η viotia είχε την τιμή να συζητήσει με έναν εξέχοντα πανεπιστημιακό δάσκαλο στον τομέα των Διεθνών Σχέσεων και των Στρατηγικών Σπουδών, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς κ. Παναγιώτη Ηφαιστο. Δείτε τις πολύ ενδιαφέρουσες και κατατοπιστικές απόψεις του, που εκτός των άλλων τοποθετούν ορισμένα πράγματα στη σωστή τους θέση. Μπορείτε φυσικά να σχολιάζετε ελεύθερα.

Κύριε Ηφαιστε, ο Ρόμπερτ Κέιγκαν, διακεκριμένο στέλεχος των κυβερνήσεων Ρίγκαν, έγραψε ότι η ένταση στο Καύκασο αποτελεί γεγονός που μεταβάλλει τη διεθνή σκηνή με τρόπο εξίσου ριζικό με την κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου. Και άλλοι σπουδαίοι διεθνολόγοι υπερακοντίζουν και ομιλούν για νέο διπολισμό. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη; Είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα ή απλώς κάποιοι κύκλοι δημιουργούν εκείνο το κλίμα που θα επιτρέψει μονομερείς ενέργειες ή και παρεμβάσεις;

Ο Κέιγκαν δεν έχει άδικο να αναδεικνύει την σπουδαιότητα της εξέλιξης αυτής. Τα πράγματα όμως είναι πιο απλά: Οι Aμερικανοί, για να χρησιμοποιήσω την φράση Aμερικανίδας υφυπουργού όταν την ρώτησαν που τελειώνει η επέκταση της επιρροής στον Καύκασο, είπε «μέχρι εκεί που φτάνουν τα όπλα μας». Οι ΗΠΑ, δηλαδή, εκμεταλλεύτηκαν στο κενό ισχύος μετά την αποδυνάμωση της Ρωσίας και επιχείρησαν, την δεκαετία του 1990 να επεκταθούν όσο μπορούσαν. Κυρίως στα Βαλκάνια, με τη επέκταση του ΝΑΤΟ στην Κεντρική Ευρώπη και στον Καύκασο. Σε όλο αυτό το φάσμα επί δύο δεκαετίες χρησιμοποιούσαν όχι μόνο όπλα αλλά και την λεγόμενη «μαλακή ισχύ» (soft power), δηλαδή, πολιτική διείσδυση στον χώρο των διανοουμένων, των ΜΜΕ και των πολιτικών ελίτ.

Τι κρύβεται πίσω από την απoνενοημένη ενέργεια του Σαακασβίλι; Υπάρχει παρασκήνιο ή έγινε λάθος; Κυκλοφορεί μια άποψη που υποστηρίζει ότι ο Σαακασβίλι εξαπατήθηκε από τους Αμερικανούς κατά τον τρόπο που έπεσε στην παγίδα ο Δημήτριος Ιωαννίδης το 1974 στην Κύπρο. Εχει βάση κάτι τέτοιο ή είναι απλοϊκή εξήγηση μιας πολύπλοκης υπόθεσης;

Ο Σαακασβίλι είναι άτομο που εμπίπτει στην τελευταία κατηγορία. Τώρα, εδώ υπάρχει κάτι περίεργο. Γιατί άρχισαν την κρίση οι Αμερικανοί; Γιατί ποτέ δεν θα επιτίθετο ο Σαακασβίλι χωρίς το τελεσίδικο πράσινο φως των Αμερικανών (που αποκλείεται να μην γνώριζαν). Προκαλώντας την αναπόδραστη επέμβαση της Ρωσίας τι ήθελαν να εξυπηρετήσουν. Εκτός αυτού που γράφεται, ότι δηλαδή εξυπηρετούσε προεκλογικά τον ένα υποψήφιο, ενδέχεται να υπάρχει ένας νέος στρατηγικός σχεδιασμός. Τώρα δεν μπορούμε να τον ξέρουμε και μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Θα συνιστούσα όμως, σε κάθε ενδιαφερόμενο, να διαβάσει ένα καταπληκτικό βιβλίο, του John Mearsheimer, "Η τραγωδία της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων" (Εκδόσεις Ποιότητα Αθήνα 2007) την ελληνική έκδοση του οποίου επιμεληθήκαμε οι περισσότεροι έλληνες διεθνολόγοι -και το οποίο πολλοί θεωρούν αν όχι το καλύτερο ένα από τα καλύτερα βιβλία των τελευταίων δεκαετιών. Εκεί θα δείτε τους προσανατολισμούς των στρατηγικών σχεδιασμών των μεγάλων δυνάμεων και το γεγονός ότι σχεδόν αποκλειστική σκέψη είναι η κατανομή ισχύος, περιφερειακά και παγκόσμια. Θα έλεγα λοιπόν ότι η κρίση στην Γεωργία αν υποκινήθηκε πράγματι από τους Αμερικανούς έχει ως σκοπό να προκαλέσει αλληλουχία γεγονότων και εμπλοκών για να επηρεάσει την κατανομή ισχύος μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε τις επόμενες κινήσεις. Δεν θα δίσταζα, πάντως, να συγκρίνω την περίπτωση Ιωαννίδη και Σαασκαβίλι από την άποψη ότι όταν μια μεγάλη δύναμη διαχειρίζεται ένα στρατηγικό παιχνίδι χρησιμοποιεί πιόνια τα οποία στην συνέχεια δεν διστάζει να τα χρησιμοποιήσει ανάλογα με την εξέλιξη της διεθνούς πολιτικής και της δικής της στρατηγικής.

Πώς κρίνετε την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης στο συνολικότερο ζήτημα του Καυκάσου και ειδικότερα στην εμπλοκή της Ρωσίας και της Γεωργίας; Υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να γίνει και δεν έγινε;
Εγώ δεν διέκρινα κάποια ελληνική εξωτερική πολιτική που να εξέχει πάνω από το έδαφος. Δεν το λέω ειρωνικά γιατί μερικές φορές ίσως πρέπει να το παίζει, κανείς, «ψόφιος κοριός». Το μόνο που διερωτώμαι είναι το εξής: Τα λεγόμενα ανοίγματα της Αθήνας προς την Μόσχα έχουν πολιτικό και στρατηγικό βάθος ή μήπως είναι επιπόλαιες κινήσεις; Θα πρόσθετα ότι αν γίνονται με σκοπό την αλλαγή προσανατολισμών, πρώτον, πρέπει να γίνονται προσεκτικά, δεύτερον, όχι πολύ απότομα και κυρίως τρίτον, πολύ μελετημένα.

Σκόπια
Ποιο είναι το μείζον πρόβλημα με τα Σκόπια; Πού πρέπει να επικεντρωθεί η δύναμη πυρός της ελληνικής διπλωματίας; Αν τα Σκόπια συνεχίσουν την αδιάλλακτη στάση ποιες εναλλακτικές λύσεις μπορούν να ακολουθηθούν που να διασφαλίζουν τα εθνικά συμφέροντα;
Τα Σκόπια έπρεπε να ήταν για την Ελλάδα ένα ασήμαντο ζήτημα. Ο λόγος που μας ταλαιπωρεί επί δύο τουλάχιστον δεκαετίες είναι άλλος. Είναι το έλλειμμα στρατηγικής της Ελλάδας. Για να είσαι διασφαλισμένος σε μια περιφέρεια θα πρέπει να διατηρείς ισορροπία δυνάμεων και συμφερόντων με όλους και δεύτερον, με δεδομένη την συγκριτική ισχύ της Ελλάδας, να είχε στρατηγική εποπτεία των Βαλκανίων. Πώς όμως μπορείς να έχεις εθνική στρατηγική όταν αναρίθμητοι γυρολόγοι και «παρακαθήμενα ιδρύματα» έπεισαν τους Ελληνες πως οδεύουμε σε ανθόσπαρτο διεθνή βίο, πως ο πόλεμος είναι πλέον εκτός ατζέντας, πως οι μεγάλες δυνάμεις θα συνεργάζονται για την ειρηνική και δίκαιη επίλυση όλων των προβλημάτων, πως με αισθητικές σχέσεις, φιλίες και ζεϊμπέκικα μπορούν να λυθούν τα διακρατικά προβλήματα και πάει λέγοντας!

Κύπρος
Στην Κύπρο υπάρχει κινητικότητα. Ποια είναι η κόκκινη γραμμή που δεν πρέπει να υπερβεί ο πρόεδρος Χριστόφιας;

Δική μου θέση είναι ότι η γραμμή Χριστόφια είναι ριζικά λανθασμένη. Είναι μεγάλο ζήτημα για να το αναλύσω εδώ, κανείς μπορεί να επισκεφτεί την ιστοσελίδα μου (http://www.ifestosedu.gr/) για να δει δεκάδες πρόσφατες αναλύσεις. Πιστεύω ότι τα συνεταιριστικά, διζωνικά κ.τ.λ. οδηγούν σε πλήρες αδιέξοδο και σε επιδείνωση της δικής μας θέσης. Μόνο αν εμμέναμε στην διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα θα μπορούσαμε να ελπίζουμε πως σε συνδυασμό με διεθνείς διαπραγματεύσεις θα μπορούσε, ενδεχομένως, να υπάρξει διέξοδος. Εκτιμώ ότι καμιά προοπτική δεν δημιουργείται και η προσδοκία του Κύπριου πρόεδρου πως θα πείσει τον Ταλάτ περίπου ερήμην της Άγκυρας αγγίζει γα όρια της αφέλειας. Ας περιμένουμε και θα δούμε τι θα γίνει. Ο πρόεδρος φαίνεται πάντως πεισμένος και λυπάμαι να πω ότι θα απογοητευτεί βαθύτατα. Δράττομαι της ευκαιρίας, πάντως, να πω ότι απ’ όλα αυτά η Ελλάδα είναι σχεδόν παντελώς απούσα, ως και να μην έχει στην Κύπρο δικαιώματα (εγγυήτρια δύναμη), ερείσματα και συμφέροντα. Αν όμως οι Κύπριοι διολισθαίνουν σε μη βιώσιμες και συγκρουσιακές συμφωνίες η Ελλάδα θα βρεθεί μπλεγμένη σε περιφερειακό γόρδιο δεσμό.

Γενικότερα στην Κύπρο υπάρχει μια τεράστια πρσπάθεια από διάφορους παράγοντες και ΜΚΟ για ανατροπή στην πράξη των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος που αφορούσε την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν. Ποιοι ενδιαφέρονται τόσο πολύ για φαστ φουντ λύση και με ποιους σκοπούς; Ποιες θα είναι οι επιτπώσεις στην Ελλάδα αν η Κύπρος υποχωρήσει στις διεθνείς πιέσεις και καταστεί (και επισήμως) κράτος περιορισμένης κυριαρχίας;

Μα είναι απλό. Οι Βρετανοί θέλουν τις βάσεις τους και τον παντοτινό στρατηγικό έλεγχο του νησιού, οι Αμερικανοί τις διευκολύνσεις τους όποτε τις χρειάζονται και οι Τούρκοι συγκυριαρχία. Η μόνη απούσα είναι αυτή με τα περισσότερα ερείσματα, δηλαδή η Ελλάδα. Στις επιπτώσεις για την Ελλάδα ήδη τις υπαινίχθηκα. Εκτός της διάλυσης του μόνου αποτελεσματικού και πολιτειακά εξορθολογισμένου ελληνικού κράτους (της Κυπριακής Δημοκρατίας) αν επιβληθεί τουρκοαγγλική επικυριαρχία, αναπόδραστα θα έχουμε τα εξής: Πολλοί Κύπριοι θα φύγουν από την Κύπρο προς Ελλάδα, Αγγλία, Αμερική και Αυστραλία. Μερικοί θα μείνουν και θα υποστούν την μοίρα τους, δηλαδή, υποτέλεια, καταπίεση και ευτελισμό. Μερικοί άλλοι όπως σε όλες τις ανάλογες ιστορικές περιπτώσεις θα υπηρετήσουν τους επικυρίαρχους διαδραματίζοντας ρόλο γενίτσαρου. Μέχρι που και αυτοί είτε θα φύγουν είτε θα εκτουρκιστούν.

Ιράν και Ομπάμα
Η φημολογούμενη επέμβαση στο Ιράν μπορεί να γίνει και πότε; Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο; Συνολικά πώς διαμορφώνεται ο παγκόσμιος χάρτης κατανομής ισχύος με την επιστροφή της Ρωσίας στο προσκήνιο αλλά και τη μη-νίκη των Αμερικάνών τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στο Ιράκ;

Η επέμβαση στο Ιραν δεν είναι εύκολη υπόθεση και δυσκολεύομαι ακόμη και να την φανταστώ. Υπό το πρίσμα της ανάλυσης που έκανα πιο πάνω και των αναφορών στον John Mearsheimer, όλα είναι πιθανά όσο επικίνδυνα και αν είναι. Σίγουρα, όμως, μετά από μια επίθεση κατά του Ιράν ο κόσμος δεν θα είναι ο ίδιος όπως ο σημερινός.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα και την Κύπρο η εκλογή Μακέιν και τι η εκλογή Ομπάμα; Τι σημαίνει για τον κόσμο ενδεχόμενη νίκη των Ρεπουμπλικανών ή των Δημοκρατικών;

Καμία διαφορά. Για όποιον γνωρίζει στοιχειωδώς τις ΗΠΑ ξέρει ότι υπάρχουν πλήθος θεσμών (που τους εμπερικλείει και συμπυκνώνει το Πεντάγωνο) οι οποίοι μελετούν τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα παγκόσμια, σχεδιάζουν την στρατηγική, χαράσσουν εναλλακτικά σενάρια δράσης σε βραχυχρόνιο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο και εφαρμόζουν την στρατηγική αυτή ανελέητα. Ο πρόεδρος είναι ο εκτελεστής (για να μην πω πως αν δεν δέχεται να είναι εκτελεστής τον … εκτελούν). Οι ΗΠΑ είναι μια μεγάλη και δημοκρατική (στο εσωτερικό της) χώρα. Όμως, για τα στρατηγικά της συμφέροντα υπάρχουν «νομοτέλειες».

Ποιος είναι

Ο Παναγιώτης Ηφαιστος είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Στρατηγικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς (2007-). Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών, Πάντειο Πανεπιστήμιο (1990-2007 ) & ΕΔΡΑ JEAN MONNET για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: 1) Διπλωματία και Στρατηγική των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων. 2) Ευρωπαϊκή Άμυνα, Ασφάλεια, Πολιτική Ένωση και Ελληνική Εξωτερική Πολιτική. 3) Αμερικανική Διπλωματία και Στρατηγική. 4) Θεωρία Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. 5) Θεωρία Διεθνών Σχέσεων.

ΣΠΟΥΔΕΣ: 1) Διδακτορικό Διεθνείς Σχέσεις, με ειδίκευση στα Στρατηγικά και Ευρωπαϊκά θέματα, Πανεπιστήμιο Βρυξελλών. 2) Μ.Α, Ευρωπαϊκή Πολιτική, Πανεπιστήμιο Μάντσεστερ, Μεγάλη Βρετανία, 3) Δίπλωμα Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Εχει γράψει στα ελληνικά και στα αγγλικά 15 βιβλία για τις Διεθνείς Σχέσεις και μεγάλο αριθμό άρθρων και δοκιμίων. Δείτε http://www.ifestosedu.gr/