Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Δημήτριος Μπουραντάς: Ζητείται πεφωτισμένη ηγεσία

Το μακροχρόνιο πρόβλημα ηγεσίας που αντιμετωπίζει η χώρα και οι λάθος τακτικές μάνατζμεντ έφεραν την Ελλάδα σε ένα επικίνδυνο σπιράλ από το οποίο είναι άγνωστό πότε θα βγει. "Μαζί με την οικονομία έχει χρεοκοπήσει και το πολιτικό σύστημα" αναφέρει ο καθηγητής μάνατζμεντ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Μπουραντάς, συμπληρώνοντας πως "σε όρους επιχειρήσεων, έχουμε ήδη χρεοκοπήσει". Ωστόσο εκτιμά πως η Ε.Ε. δε θα μας αφήσει αβοήθητους. Όπως επισημαίνει, το πάρτι των 30 χρόνων όπου η Ελλάδα κατανάλωνε περισσότερο από όσο παρήγαγε, τελείωσε οριστικά και εκτιμά ότι τους επόμενους μήνες φτώχεια και ανεργία θα διπλασιαστούν.

Συνέντευξη στην Μαριέτα Χριστοπούλου
- Κύριε Μπουραντά, για ποιο λόγο πιστεύετε ότι έφτασε η χώρα σε τέτοια βαθιά οικονομική ύφεση;
-Φτάσαμε μέχρι εδώ γιατί το κράτος διοικείται από πολιτικούς, δεν είναι δηλαδή χωρισμένη η εκτελεστική εξουσία από τη νομοθετική. Οι κρατικοί οργανισμοί δεν έχουν αναπτύξει, παράλληλα, ικανά στελέχη μάνατζμεντ ενώ με τις αλλαγές ηγεσίας δε συνεχίζουν το έργο των προηγούμενων.Αν είχε γίνει σωστό μάνατζμεντ, η Ελλάδα δε θα αποτελούσε κράτος διεφθαρμένο αναποτελεσματικό, συγκεχυμένο, που στη μορφή των οργανισμών και των υπουργείων δε ξέρει για πιο λόγο υπάρχει.

- Αν δούμε την Ελλάδα ως επιχείρηση, σήμερα σε τι κατάσταση βρίσκεται;
-Έχει χρεοκοπήσει και απλά δεν το λέμε. Τώρα, υπάρχει η ανάγκη για ολικό επαναπροσδιορισμό.
- Τι εννοείτε ολικό επαναπροσδιορισμό και πως μπορεί αυτός να επιτευχθεί;
-O ολικός επαναπροσδιορισμός πρακτικά σημαίνει για τη χώρα να διαμορφώσει το όνειρο, αυτό που σε μία επιχείρηση αποκαλούμε όραμα. Ένα όνειρο απλό, κατανοητό, ελκυστικό για τους πολίτες.
Επιπλέον, στα πλαίσια του ολικού επαναπροσδιορισμού πρέπει να θέσει αντίστοιχα με μια επιχείρηση μακροπρόθεσμους και βραχυπρόθεσμους στόχους. Να θέσει επομένως, εθνικούς μετρήσιμους στόχους και στρατηγικές.
Αυτό προϋποθέτει βέβαια κατάλληλες δομές, λιτές, μη γραφειοκρατικές, που θα εξασφαλίζουν τον έλεγχο, τον προγραμματισμό. Προϋποθέτει αλλαγή κουλτούρας και αξιοκρατία, όχι με την έννοια των πτυχίων αλλά με την έννοια της εμπειρίας και των ικανοτήτων.
- Υπάρχει ελπίδα να γίνει κάτι τέτοιο τώρα, εν μέσω αυτής της κρίσης;
-Όχι δεν υπάρχει. Σίγουρα θα βελτιωθούν κάποια πράγματα γιατί θα μας επιβληθούν από ΔΝΤ και ΕΕ, αλλά ελπίδα για να γίνει σοβαρός ολικός επαναπροσδιορισμός της χώρας, δεν υπάρχει στην υφιστάμενη κρίση. Μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μια πεφωτισμένη ηγεσία.

- Θεωρείτε, δηλαδή, ότι υπάρχει πρόβλημα ηγεσίας στη χώρα;
-Απόλυτο. Μαζί με την οικονομία έχει χρεοκοπήσει και το πολιτικό σύστημα και είναι αναγκαίο η μικρή Ελλάδα, των αξιόλογων επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών κ.ο.κ., να αντιδράσει κάνοντας μια πολιτική πρωτοβουλία. Όσοι κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια δεν ήξεραν, δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν. Η νέα κυβέρνηση, δεν ακολούθησε τις βασικές αρχές της διαχείρισης μιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, αρχικά πρέπει να δημιουργείται η αίσθηση του κατεπειγόντος. Θυμάστε, για παράδειγμα, ότι έγινε το αντίθετο με τον πρωθυπουργό να δηλώνει ότι «λεφτά υπάρχουν».
Παράλληλα, για την αντιμετώπιση μιας κρίσης πρέπει να επιτευχθούν μικρές και γρήγορες νίκες καθώς και να ληφθούν γρήγορες αποφάσεις. Όλα αυτά δεν έγιναν και έτσι πλέον είμαστε μέσα στο τσουνάμι.

- Έχει τη δύναμη αυτό τσουνάμι να διαλύσει την Ε.Ε.;
-Η αίσθηση μου είναι πως όχι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αν δεν κάνει συνέργειες δε μπορεί να επιβιώσει ούτε θα μπορέσει να αναπτύσσεται. Όταν υπάρχει μια δυναμική Ρωσία, η Κίνα και η Αμερική, δεν έχει εναλλακτική. Eίναι εξαναγκασμένη να μας βοηθήσει, δε θα μας αφήσει.
- Πώς βλέπετε την Ελλάδα σε 5 χρόνια από σήμερα;
-Φοβάμαι. Τον ερχόμενο χειμώνα εκτιμώ ότι θα υπάρξουν πολύ σοβαρές κοινωνικές αναταραχές. Γυρνάμε πίσω και θα ματώσουμε. Θα διπλασιάσουμε την ανεργία και τη φτώχεια μπαίνοντας σε ένα επικίνδυνο σπιράλ.
Μέχρι πριν λίγους μήνες, ζούσαμε σε μια εικονική πραγματικότητα αλλά το πάρτι των τριάντα χρόνων όπου η χώρα κατανάλωνε με δανεικά περισσότερο από όσο παρήγαγε τελείωσε οριστικά. Το θέμα είναι ποιοι και πως θα πληρώσουν το λογαριασμό.

* Ο Δημήτρης Μπουραντάς είναι καθηγητής του Μάνατζμεντ, Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Διοίκησης Επιχειρήσεων για στελέχη (Executive MBA) και Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος (MSc) Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει διευθύνει μεγάλο αριθμό ερευνητικών προγραμμάτων για το Μάνατζμεντ στην Ελλάδα και έχει συγγράψει 5 βιβλία. Έχει επιβλέψει διδακτορικές διατριβές στις οποίες έχουν απονεμηθεί το πρώτο και το δεύτερο Ευρωπαϊκό βραβείο. Διαθέτει πολύχρονη επαγγελματική εμπειρία έχοντας εργαστεί ως στέλεχος, σύμβουλος και εκπαιδευτής για διεθνείς Οργανισμούς όπως Ε.Ε, ΟΟΣΑ και CIHEAM και για μεγάλο αριθμό ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων. Eξειδικεύεται στην ανάπτυξη ηγετικών στελεχών και ομάδων, στη διοίκηση των αλλαγών, στη διοίκηση της εταιρικής κουλτούρας και στη στρατηγική ευθυγράμμιση των επιχειρήσεων και οργανισμών. Έχει βραβευθεί, επανειλημμένα, με τον «Τίτλο Υψηλής Διδακτικής Επίδοσης» από το Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή: www.capital.gr

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

O Σταθάς στα ΝΕΑ

Γιάννης Σταθάς, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ]
Θα υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΗΛΙΑΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ


Το ενδεχόμενο να υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα επισημαίνει ο 34χρονος Γιάννης Σταθάς, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς, ένας από τους νεώτερους συνδικαλιστές. Τονίζει επίσης ότι η ανεργία γιγαντώνεται, ενώ παράλληλα σημειώνεται έξαρση ανασφάλιστης και ελαστικής μορφής εργασίας, καθώς και αύξηση των κρουσμάτων μη καταβολής δεδουλευμένων. Μάλιστα, θεωρεί ότι ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης είναι μεγάλος, αν δεν υπάρξουν άμεσα αναπτυξιακά έργα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

1 Τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης;
Πολύ σκληρά για τους εργαζομένους.
2 Μέτρα χωρίς ανάπτυξη;
Χωρίς άμεσες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες δεν θα υπάρχει αύριο.
3 Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο;
Πρέπει επιτέλους η φορολογία να είναι δίκαιη και να πληρώσουν όλοι ό,τι τους αναλογεί και όχι μόνο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, όπως μέχρι σήμερα.
4 Η εικόνα της κυβέρνησης στην περιοχή της Βοιωτίας;
Αναμένουμε αποτελέσματα στην απασχόληση, στην περίθαλψη, στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας...
5 Είναι σε θέση τα εργατικά συνδικάτα να ανατρέψουν την κυβερνητική πολιτική;
Ακόμη δεν πείθουν διότι είναι διασπασμένα, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα αδυναμία διεκδίκησης. Η ενότητα είναι η δύναμή μας και η ελπίδα μας.
6 Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην περιοχή σας;
Η ανεργία η οποία καλπάζει.
7 Νέοι φόροι και παράταση της λιτότητας και το 2011;
Φοβάμαι και το 2012! Οπως καταλαβαίνετε, θα υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα.
8 Τα μέτρα της κυβέρνησης για τη στήριξη των ασθενέστερων;
Οχι τα προσδοκώμενα. Πρέπει να βρει γρήγορα την ψυχή της...
9 Η εικόνα των μισθών και των συντάξεων;
Στον ιδιωτικό τομέα οι μισθοί είναι άθλιοι και κατά συνέπεια το ίδιο και χειρότερα οι συντάξεις.
10 Η κατάσταση στην αγορά εργασίας;
Εξαρση ανασφάλιστης και ελαστικής μορφής εργασίας και αυξανόμενα κρούσματα μη καταβολής δεδουλευμένων. Θα νιώσουν «την ανάσα μας».
11 Η πρόταση για εργάσιμη εβδομάδα 4 ημερών;
Για ποια κοινωνική συνοχή και ανάπτυξη μιλάμε με τέτοιες ιδέες;
12 Το πρόβλημα της ανεργίας στη Βοιωτία;
Τεράστιο, χωρίς να υπάρχει φως για ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Χρειάζεται άμεση χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αξιοποίηση του ΕΣΠΑ.

13 Οι εργαζόμενοι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στα συνδικάτα. Πώς το αντιμετωπίζετε; Ναι, την έχουν χάσειπολλές φορές δικαιολογημένα. Ομως, τώρα που έχουν οξυνθεί τα προβλήματα αυτοδιοργανώνονται. Το χειρότερο συνδικάτο είναι καλύτερο από τη μη ύπαρξη συνδικάτου στον χώρο δουλειάς.

14 Οι σχεδιαζόμενες ασφαλιστικές κυβερνητικές ανατροπές;
Τα προτεινόμενα μέτρα δεν πιστεύουμε ότι από μόνα τους μπορούν να δώσουν λύσεις. Χρειάζεται ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής, πιο σοσιαλιστικό.

15 Πώς κρίνετε το έργο της κυβέρνησης;
Σίγουρα δεν έχει κάνει αρκετά από αυτά που είχε δεσμευτεί προεκλογικά. Πρέπει να επιταχύνει. Θέλει γκάζια!

16 Ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης;
Είναι μεγάλος, αν δεν υπάρξουν άμεσα αναπτυξιακά έργα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
17 Απασχόληση και οικονομικοί μετανάστες;
Να εφαρμοστεί η εργατική νομοθεσία για όλους τους εργαζομένους, κάτι που δεν γίνεται σήμερα, με κύρια ευθύνη του κράτους.
18 Νέοι και συνδικάτα;
Τώρα που αρχίζουν τα δύσκολα αρχίζουν διστακτικά να συνδικαλίζονται. Εμπιστεύομαι και ελπίζω στη νέα γενιά. Πρέπει όμως κι εμείς να απλώσουμε το χέρι μας...

19 Ποια η γνώμη σας για την Παιδεία;
Ως έλληνας πολίτης και φοιτητής στο ΕΑΠ απαιτώ την πλήρη εφαρμογή του Άρθρου 16 για πραγματική δωρεάν Παιδεία και όχι τη σημερινή παραπαιδεία.
20 Η θέση του συνδικαλιστικού κινήματος για το περιβάλλον;
Ως εργαζόμενος σε βαριά βιομηχανία και μέλος της Greenpeace η μάχη για ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον είναι καθημερινή. Στη λέξη περιβάλλον πρέπει να μπει η λέξη άνθρωπος, γιατί αυτός κινδυνεύει με εξαφάνιση και όχι το περιβάλλον, διότι περιβάλλον είναι και η Σαχάρα και ο Βόρειος Πόλος...