Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

Γιάννης Πατσαντάρας: Στον ουρανό τον έψαχναν και στη γη τον βρήκαν οι πολίτες του Δήμου Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας






Ως επίτιμος αρχηγός της Τακτικής Αεροπορίας αποστρατεύτηκε στις αρχές του 2010 –έπειτα από μια λαμπρή σταδιοδρομία στην πολεμική Αεροπορία– ο Γιάννης Πατσαντάρας και, όπως ήταν αναμενόμενο για έναν άνθρωπο με τόσο σπουδαίες περγαμηνές, δημιούργησε αμέσως συζητήσεις στη Δυτική Βοιωτία, όπου όλοι αναζητούσαν στο πρόσωπο του επόμενου δημοτικού άρχοντα εκείνον τον υποψήφιο που θα μπορούσε να εκφράσει αντικειμενικά, αλλά και να υπηρετήσει αποτελεσματικά τα αιτήματα του ιδιαίτερα δύσκολου παρόντος και του κρίσιμου μέλλοντος.


Ο Γ. Πατσαντάρας, μετά τη συγκινητική και τιμητική πρόταση πολλών επιφανών συνδημοτών του, αφού ως δοκιμασμένος και διακεκριμένος σε πολύ πιο απαιτητικές θέσεις ευθύνης διοικητής/μάνατζερ στάθμισε τα υπέρ και τα κατά και, αφού, ως γνήσιος πατριώτης, «έριξε στη ζυγαριά» το συμφέρον του τόπου, αποφάσισε να ηγηθεί ενός ενωτικού ανεξάρτητου ψηφοδελτίου και να διεκδικήσει τον δημαρχιακό θώκο στον νεοσύστατο Δήμο Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας.

Είναι σπάνια η ευτυχής σύμπτωση, όπου η ευγενής φιλοδοξία ενός ανθρώπου να προσφέρει στον τόπο του, έπειτα από μια επιτυχημένη επαγγελματική διαδρομή, τέμνει τόσο θετικά την πολιτική και κοινωνική συγκυρία για να συναντηθεί με τις επιθυμίες, τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των πολιτών όσο η περίπτωση του Γιάννη Πατσαντάρα.
Τι αξιώνουν οι πολίτες εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του Νοεμβρίου; Όλοι το γνωρίζουμε, και οι περισσότεροι από εμάς το συζητάμε κατ’ ιδίαν στις παρέες μας, το ακούμε καθημερινά από φίλους και γνωστούς: «Θέλουμε στα ηνία της τοπικής μας κοινωνίας έναν άνθρωπο επιτυχημένο, ικανό, έντιμο, ακομμάτιστο, με γνώσεις, ήθος και θέληση, με όραμα και πειθώ, και, επιπλέον, με το σθένος να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συγκρουστεί με τα κομματικά βιλαέτια προς όφελος των πολλών».

Όλα αυτά τα θετικά στοιχεία που συγκεντρώνει, αναμφίβολα, ο Γιάννης Πατσαντάρας, ο ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος του νεοσύστατου Δήμου Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας, δείχνουν ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη στιγμή, στην κατάλληλη θέση. Το αναγνωρίζουν οι πολίτες του νέου διευρυμένου Δήμου που δέχτηκαν την υποψηφιότητά του με την πεποίθηση ότι η έως σήμερα επιτυχημένη πορεία του εγγυάται όχι μόνον τη στιβαρή διοίκηση αλλά και τη διαφάνεια, τη σύνεση και την υπευθυνότητα που απαιτεί η διαχείριση των κοινών, όταν έχει απαρέγκλιτο γνώμονα το συλλογικό καλό και το δημόσιο συμφέρον. 

Το πιστεύουν βαθιά –οι επιτυχημένοι στους τομείς τους– άνθρωποι από όλα τα κόμματα, που, αναγνωρίζοντάς του μιαν αξία όχι υποκειμενική, αλλά αποδεδειγμένη στα πεδία της τιμής αυτής της χώρας, παραμερίζοντας τις παρωπιδικές κομματικές αγκυλώσεις και με ειλικρινές ενδιαφέρον για τον τόπο τους, πρότειναν στον Γιάννη Πατσαντάρα να ηγηθεί ενός ανεξάρτητου, υπερκομματικού ψηφοδελτίου και, κατόπιν, πλαισίωσαν ένθερμα και με αμέριστη εμπιστοσύνη την υποψηφιότητά του. Το πληροφορούνται οι πολίτες όλης της Βοιωτίας που διαπιστώνουν καθημερινά την ευρύτητα της απήχησης και την ασυνήθιστα υπερκομματική συναίνεση στο πρόσωπό του.

Όλοι; Οπωσδήποτε όχι. Γιατί υπάρχουν και εκείνοι που δυσαρεστήθηκαν. Είναι οι «κομματάρχες» και οι κομματικοί παράγοντες που διαπιστώνουν ότι δεν απολαμβάνουν πλέον την ισχύ του παρελθόντος και ότι η υποψηφιότητα Πατσαντάρα διαρρηγνύει οριστικά τον φαύλο κύκλο της εξάρτησης και των πελατειακών σχέσεων, όπως διαμορφώθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια, με τα γνωστά – σε όλους μας- θλιβερά αποτελέσματα της πλήρους χρεοκοπίας, οικονομικής και ηθικής.

Η συνέντευξη που θα διαβάσετε έγινε στο σπίτι του Γιάννη Πατσαντάρα, στο κέντρο της Αράχωβας και στα σοκάκια της φημισμένης κωμόπολης. Διήρκεσε πολλές ώρες και είναι αλήθεια ότι εξεπλάγην από την ποσότητα των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων του, από την ποικιλία των πολύπλευρων εμπειριών υψηλών απαιτήσεων και, κυρίως, από το ήθος ενός αδαμάντινου και παράλληλα ευχάριστου χαρακτήρα. Από όλα αυτά τα προτερήματα, κράτησα, ως συνισταμένη της γνώσης και της ψυχοπνευματικής καλλιέργειας του ανδρός, το πιο σημαντικό: τη σεμνότητα, την απλότητα, τη συνειδητή απόφαση του Γιάννη Πατσαντάρα για την τήρηση, στη δημόσια αλλά και στην ιδιωτική του ζωή, χαμηλών τόνων - σκεφτείτε μόνο κάποιος από εμάς να είχε συμπληρώσει 5.600 (!) ώρες πτήσεων. Δεν θα πετούσε ακόμη στα σύννεφα;       




-Γίνεται πολύς λόγος, θετικός λόγος, κ. Πατσαντάρα, για το βιογραφικό σας. Κι εγώ που το είδα πραγματικά εντυπωσιάστηκα και συμφωνώ με την κοινή γνώμη που έχει διαμορφώσει την αντίληψη ότι είστε ένας εξαιρετικά επιτυχημένος άνθρωπος. Είναι απορίας άξιον πώς προλαβαίνει να τα κάνει όλα αυτά κάποιος στη ζωή του. Εσείς ποιους σταθμούς θεωρείτε σημαντικότερους στην πορεία σας;
-Ενας σημαντικός σταθμός, κ. Λάμπρου, είναι εκεί στην πρώτη γραμμή στο βιογραφικό μου, όπου λέει ότι γεννήθηκα στην Αράχωβα. Το χωριό μου, ο τόπος της καταγωγής μου, όπου κι αν πήγα, όπου κι αν έφτασα, ό,τι κι αν έκανα, μου έδινε πάντα εσωτερική δύναμη, με γέμιζε αυτοπεποίθηση, με όπλιζε με την αίσθηση του ανήκειν, της ρίζας.
Ένας άλλος σημαντικός σταθμός είναι η εισαγωγή μου στη Σχολή Ικάρων, η εκπλήρωση σε δύσκολες εποχές του εφηβικού ονείρου ενός παιδιού που είχε μεγαλώσει δίπλα στη εκκλησία των Αγίων Ταξιαρχών.
Ο γάμος μου με την Θάλεια, η γέννηση των παιδιών μου, της Κατερίνας και του Λάμπρου, αποτελούν ορόσημα στη ζωή μου.
Θα προσθέσω και κάτι που ίσως σας εκπλήξει. Θεωρώ πολύ σημαντικό σταθμό στη ζωή μου τη  στιγμή που έλαβα την απόφαση να διεκδικήσω τη θέση του δημάρχου στο Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας. Ενιωσα μέσα μου μια πληρότητα, μια γαλήνη, μια βεβαιότητα ότι πράττω το ορθόν, ότι ανταποκρίνομαι στο καθήκον μου προς τη γενέθλια γη.
Ακούστε, κύριε Λάμπρου. Εφτασα πολύ ψηλά στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Εργάστηκα επί πολλά χρόνια σκληρά και διετέλεσα μεταξύ άλλων υπασπιστής του τότε προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωστή Στεφανόπουλου, ενώ υπήρξα διοικητής στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα, υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας και αρχηγός της Τακτικής Αεροπορίας. Πολλές ώρες από τη ζωή μου τις πέρασα υπερασπιζόμενος την πατρίδα, τον εθνικό εναέριο χώρο στα ύψη του Αιγαίου ή όπου αλλού χρειάστηκε. Όμως να σας πω κάτι, κύριε Λάμπρου; Στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία θεωρώ ότι έπραξα απλώς το καθήκον μου προς την πατρίδα – αυτό που θα έπραττε καθένας και καθεμία από εμάς, αν η Ελλάδα του το ζητούσε.
-Βλέπω ότι αποφεύγετε από σεμνότητα να αναφερθείτε διεξοδικά στη λαμπρή σταδιοδρομία σας.  Θέλω όμως συναφώς να ρωτήσω κάτι άλλο. Στη διάρκεια όλης αυτής της ξεχωριστής πορείας στα υψηλότερα αξιώματα των ελληνικών  ενόπλων δυνάμεων συναντήσατε πολλούς σημαντικούς ανθρώπους. Τι μάθατε από αυτούς, τι αποκομίσατε εκεί, στα «υψηλά κλιμάκια της εξουσίας»;
- Αποκόμισα ασφαλώς πολλά πράγματα που μετουσίωσα, νομίζω, σε πολιτική και δημοκρατική εμπειρία. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας όλες οι επαφές με πολλούς και σημαντικούς ανθρώπους,  αν και είχαν βέβαια υπηρεσιακό χαρακτήρα, μου έδωσαν τη δυνατότητα να καλλιεργήσω μια πολιτική άποψη που με τη σειρά της, με βοήθησε να κατανοήσω ότι τα προβλήματα που απασχολούν μια ομάδα ανθρώπων για να επιλυθούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο πρέπει να λαμβάνεται  υπόψη η γνώμη όλων των συμμετεχόντων. Κατά τον ίδιο τρόπο η  επίλυση των προβλημάτων που αφορούν μια κοινότητα ανθρώπων ή και ευρύτερες κοινωνικές ομάδες μπορούν να προσεγγιστούν μόνο με τη συμμετοχή όλων, η γνώμη όλων είναι πολύτιμη, έτσι ώστε να υπάρξουν προοπτικές ουσιαστικής ευημερίας –της οποίας συστατικό στοιχείο θεωρώ ότι αποτελεί η ισονομία και η ισηγορία- σε ένα τόπο. Με αυτό τον τρόπο, με συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων όλων των δημοτών σκοπεύω να διοικήσω τον νεοσύστατο Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, εφόσον οι συμπολίτες μου μου κάνουν την τιμή να με  εκλέξουν στη δημοτική αρχή της γενέθλιας γης.
-Παρατηρώ ότι μιλάτε διαρκώς για την πατρίδα. Θα μπορούσατε να δώσετε ένα περίγραμμα της έννοιας αυτής εσείς, ένας κοσμογυρισμένος ιπτάμενος αξιωματικός και ταυτόχρονα ένας άνθρωπος που υπηρετήσατε την πατρίδα επί 35 έτη;
-Για μένα η έννοια πατρίδα, κ. Λάμπρου, ξεπερνά κάποια συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια, δηλαδή δεν ορίζεται από γεωγραφικά όρια και μόνο. Είναι περισσότερο κάποια κοινά βιώματα και κάποιες κοινά αποδεκτές κοινωνικές και ηθικές αξίες που μας ενώνουν με έναν τόπο. Δεν είμαι ο πρώτος που θα πει ότι η αγάπη προς τη μεγάλη πατρίδα μας, την Ελλάδα, έχει τις ρίζες της στη λατρεία για τη μικρή πατρίδα μας, στην περίπτωσή μου για τη Δυτική Βοιωτία. Όπως το έθεσε ο ποιητής Γιώργος Σαραντάρης κι εγώ «κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια».
Οι συχνές μου μετακινήσεις εξ αιτίας των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων μέχρι το εγγύς παρελθόν, τόσο στο εσωτερικό της Ελλάδας όσο και στο εξωτερικό,  με έκαναν να εκτιμήσω περισσότερο, να αγαπήσω περισσότερο τον τόπο μας και να ονειρευτώ για τον τόπο μας. Θεωρώ ότι έχουμε την τύχη να ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο με πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλους.  Αγαπώ αυτόν τον τόπο. Εξάλλου είναι ο τόπος που τολμώ να πω ολοκληρώθηκα συναισθηματικά και προετοιμάστηκα για να εκπληρώσω τους προσωπικούς μου στόχους και να είμαι σήμερα σε θέση να καταθέσω το «ξεχείλισμά μου» στη διάθεση των συμπολιτών μας. Αν και γεννήθηκα στην Αράχωβα, η καρδιά μου πάλλεται κάθε φορά που βρίσκομαι στον μαρτυρικό τόπο του Διστόμου και δεν σας κρύβω ότι η κάθε επίσκεψη στο τόσο συνδεδεμένο με το Στείρι, Μοναστήρι του Οσίου Λουκά με γεμίζει με κατάνυξη. Τι να πω επίσης για τα ανέμελα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων και όχι μόνο, στην Αντίκυρα. 
-Καθώς μιλάμε για τόσο βαθιά ζητήματα, για πράγματα της ψυχής, δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να ρωτήσω για το ποιες είναι εκτός από την πατριδολατρία οι αξίες που διαμορφώνουν τον άνθρωπο Γιάννη Πατσαντάρα. Με ποια πυξίδα πορεύτηκε στη ζωή του, ποιες πεποιθήσεις συναρθρώνουν το πνευματικό του οπλοστάσιο;

-Εκπαιδεύτηκα στο υψηλότερο επίπεδο να θέτω και να επιτυγχάνω στόχους, δύσκολους στόχους, και λένε ότι το έκανα με επιτυχία. Βέβαια αυτό στη δική μου «φιλοσοφία», στη δική μου στάση ζωής, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι ο «σκοπός αγιάζει τα μέσα». Για εμένα η επιτέλεση του σκοπού είναι επιτυχής όταν συνδυάζεται με την εργατικότητα, το ήθος,  την αξιοκρατία, τον αλληλοσεβασμό. Όταν επιιτελείται σε συνθήκες ισονομίας, ισοτιμίας, όταν λαμβάνεται μέριμνα στήριξης των αδυνάτων και τέλος, αλλά όχι τελευταίο, όταν υπάρχει μια βαθιά αίσθηση ευγνωμοσύνης για τον Θεό που μας σκεπάζει με την αγάπη του και μας επιτρέπει να ζούμε, να δημιουργούμε, να ονειρευόμαστε. Με αυτές τις Αρχές και Αξίες του τόπου μας ξεκίνησα, αξιολογήθηκα, πορεύτηκα και κρίνοντας από το αποτέλεσμα πιστεύω ότι δικαιώθηκα και με αυτές θα συνεχίσω.  
-Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις όπου δίδεται η ευκαιρία σε ένα δημοσιογράφο να ακούσει μια τόσο συγκροτημένη άποψη υπέρ του ήθους στους κυνικούς καιρούς που ζούμε. Όμως προκύπτει το εξής ερώτημα: Πώς θα αξιοποιήσετε αυτή την ολοκληρωμένη αντίληψη που έχετε για τη ζωή στη διοίκηση και κυρίως πώς θα πείσετε και τους άλλους να ακολουθήσουν τέτοιου τύπου συμπεριφορές όταν είναι γνωστή και δεδομένη η ανεπάρκεια όλων σχεδόν των δομών του ελληνικού κράτους;  
-Οι έννοιες αυτές που αναφέρθηκαν, η προσήλωση και η επιτυχία του σκοπού, η αξιοκρατία, ο αλληλοσεβασμός, η συμμετοχή, η στήριξη των αδυνάτων, η ισονομία, η ισηγορία,  έχουν ένα  βαθύ  ηθικό περιεχόμενο το οποίο αντανακλάται στις κοινωνίες διά της προσωπικής διαδρομής του καθενός. Στόχος μας είναι να περάσουμε αυτές τις αξίες «διά του παραδείγματος» από το προσωπικό επίπεδο στο επίπεδο των θεσμών, στο κοινωνικό επίπεδο.  Οι αξίες αυτές είναι και η βάση μας προκειμένου να αναπτύξουμε κοινά οράματα.  Να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την ευημερία όλων των πολιτών, χωρίς διακρίσεις. Ο αλληλοσεβασμός, η αλληλο-αποδοχή, η συλλογικότητα όσον αφορά τον τρόπο λήψης αποφάσεων και η επακόλουθη δέσμευσή μας σε αυτές, η συν-ευθύνη και η συνεργασία αποτελούν τους κεντρικούς πυλώνες στη βάση των οποίων οικοδομείται και καλλιεργείται η πολιτική μας άποψη, την οποία και καταθέτουμε ως κάλεσμα στους συμπολίτες μας.   Η διαφορετικότητα σκέψεων, αντιλήψεων και πεποιθήσεων  δεν γίνεται αντιληπτή ως η διαχωριστική γραμμή που μας χωρίζει αλλά ως η πρόσκληση και η πρόκληση για τη σύνθεση, για την ανάπτυξη, για την καλλιέργεια και για την προσέγγιση  ποιοτικών δυναμικών συλλογικών στόχων.

-Κλείνοντας τον πρώτο κύκλο αυτής της συνέντευξης που αφορά στην απόπειρα να γνωρίσουν οι αναγνώστες τον άνθρωπο Γιάννη Πατσαντάρα, θέλω να μου πείτε για τα όνειρά σας. Προσωπικά και αυτοδιοικητικά…
-Δεν θα επεκταθώ στα οικογενειακά μου όνειρα, τα οποία άλλωστε μέχρι τώρα έχουν εκπληρωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό και ευχαριστώ τον Θεό γι’ αυτό. Είμαι νυμφευμένος με μια υπέροχη κυρία, τη Θάλεια, που είναι οικονομολόγος, έχω δύο θαυμάσια παιδιά, μια κόρη δικηγόρο και έναν γιο ηλεκτρολόγο μηχανικό (ΕΜΠ).
Αυτή την περίοδο και για το μέλλον την πρωτοκαθεδρία έχουν σκέψεις και οράματα που αφορούν τον τόπο μας. Εξάλλου έχω εν πολλοίς εκπληρώσει και τις οικογενειακές μου υποχρεώσεις: τα παιδιά μου έχουν πάρει τον δρόμο τους όσον αφορά για παράδειγμα την επαγγελματική τους διαδρομή. Το γεγονός αυτό διευρύνει ακόμη περισσότερο τους ορίζοντες και τους στόχους μου για κοινωνική προσφορά από όποια θέση κρίνουν οι συμπολίτες μου ότι πρέπει να καταλάβω στον πολιτικό στίβο.

Πολιτική και  Αυτοδιοίκηση

-Ας έρθουμε στα της πολιτικής και της αυτοδιοίκησης. Γιατί καταθέτετε υποψηφιότητα, κ. Πατσαντάρα; Τι μπορείτε να προσφέρετε περισσότερο από τους άλλους; Ποιο είναι το όραμά σας για τον τόπο σας;
-Τερματίζοντας επιτυχημένα την επαγγελματική μου διαδρομή, εξαντλώντας την ιεραρχία, ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση/πρόκληση  του τόπου μου, γιατί νιώθω ότι μπορώ να προσφέρω τον χρόνο και την εμπειρία μου στους συμπολίτες μου.  Από τις καίριες θέσεις ευθύνης που είχα την τιμή να υπηρετήσω κατά την επαγγελματική μου διαδρομή, εκτός των άλλων, διδάχτηκα ότι το πολυτιμότερο εργαλείο στη Διοίκηση είναι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ   και για να λειτουργήσει μια ομάδα ανθρώπων ή μια κοινωνία στο σύνολό της είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων – η ομαδικότητα εκ παραλλήλου με την κατανόηση των εκάστοτε προβλημάτων στη σωστή τους διάσταση. Μόνον έτσι μπορεί να καλλιεργηθεί εκείνη η μορφή της συλλογικότητας και της συν-ευθύνης  που κατά τη γνώμη μου μπορούν να αποτελέσουν τη βάση χάραξης στρατηγικών και προοπτικών με στόχο την ευημερία όλων μας. Αυτός είναι και ο κεντρικός πυρήνας που διαμορφώνει με τους δικούς μου όρους την πολιτική μου άποψη. Εκεί πάνω επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε το όραμά μας για τον τόπο, έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί σε κοινωνικό επίπεδο η έννοια-αξία της ισονομίας, η οποία στην εποχή μας είναι μια τόσο διαδεδομένη υπόσχεση σε ρητορικό επίπεδο και τόσο μακρινή στην πραγματική ζωή.

-Γιατί επιλέγετε την ανεξάρτητη υποψηφιότητα; Τι σηματοδοτεί αυτή η απόφαση, για εσάς και για τους πολίτες του νέου Δήμου;
-Εδώ θα μου επιτρέψετε να σας απαντήσω με τα λόγια του Θουκυδίδη: «Εύδαιμον το ελεύθερον». Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση η ευημερία  των πολιτών προϋποθέτει την αποδέσμευσή τους, για παράδειγμα, από κάθε είδους πολιτικές-κομματικές εξαρτήσεις, τις οποίες εκμεταλλεύτηκε στο παρελθόν η πολιτική ρητορεία και όπως εκ του αποτελέσματος φαίνεται, η ελληνική κοινωνία σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο οδηγήθηκε σε αδιέξοδα με καταστροφικά για τον τόπο επακόλουθα. Ο Καλλικράτης σίγουρα ταράζει τα νερά στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά σημαντικό για εμάς είναι να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που μας δίνεται για να πάρουμε «την τύχη μας»  στα χέρια μας.  Όραμά μας είναι να δοθούν στον πολίτη  χώροι δράσης, γεγονός που συνεπάγεται και ανάληψη ευθυνών. Δηλαδή δραστηριοποιούμαστε όλοι μαζί και μοιραζόμαστε από κοινού την ευθύνη που μας αναλογεί.

-Ένα άλλο σημείο που έχει θετικά σχολιαστεί από την κοινή γνώμη, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, είναι τα πρόσωπα που έχουν μέχρι στιγμής δηλώσει ότι θα συμμετάσχουν στον συνδυασμό σας. Πώς κατορθώνετε να έχετε μαζί σας τόσο επιτυχημένα και έντιμα πρόσωπα; Και πόσο σημαντικοί είναι οι εκλεκτοί συνεργάτες για έναν πάσης φύσεως διοικητή –εν προκειμένω για έναν δήμαρχο;
-Θεωρώ, κύριε Λάμπρου, ότι όλοι αυτοί οι εκλεκτοί συνεργάτες αντιλαμβάνονται ότι έχουν να κάνουν με μια σοβαρή, ρεαλιστική και ελπιδοφόρα πρόταση για μια νέα αξιοκρατική διοίκηση του νέου Δήμου. Πρόκειται για πραγματικά επιτυχημένους και ουσιαστικά έντιμους ανθρώπους, οι οποίοι -και το λέω συγκινημένος- με τιμούν με την εμπιστοσύνη τους. Προσωπικά πιστεύω ότι άξιοι άνθρωποι, εργατικοί, ικανοί, δυναμικοί και οραματιστές, βρίσκονται σε όλο το πολιτικό φάσμα και μόνο αν ενωθούν αυτοί οι άνθρωποι, σε συμμαχία με προγραμματική σύγκλιση που χωρά σε μια λέξη, στη λέξη «πατριδολατρία», είναι δυνατόν να παράγουν πολιτική για το Νέο Δήμο, να την εφαρμόσουν στην πράξη και εν συνεχεία να λογοδοτήσουν στους Πολίτες για τα αποτελέσματα, κατακτώντας έτσι το όραμα που έχουν θέσει. Τιμή μου μεγάλη, επομένως, που αυθόρμητα δέχτηκαν όλοι να ξεκινήσουμε μαζί, να πορευθούμε μαζί και να χαράξουμε μια νέα πορεία για τα κοινά.

-Ποια αξιολογείτε ως σημαντικότερα προβλήματα του νέου Δήμου, τον οποίο εξάλλου γνωρίζετε πολύ καλά αφού είστε Αραχωβίτης, μένετε στην Αντίκυρα και έχετε πολλούς φίλους στο Δίστομο;
-Η πιο μεγάλη μου έγνοια και πρόκληση αυτή τη στιγμή είναι να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες και τις νέες προοπτικές που μας δίνει ο Καλλικράτης. Να διευρυνθεί η αντίληψη των πολιτών για το τι σημαίνει «ο τόπος μου». Δηλαδή ο Αραχωβίτης να νιώθει πατρίδα του και το Δίστομο, ο Διστόμιος και την Αντίκυρα, ο Αντικυραίος και την Αράχωβα και ούτω καθεξής. Αν είμαστε ενωμένοι, δεν μας πτοεί τίποτα. Ούτε ασφαλώς τα υπαρκτά και σημαντικά προβλήματα.

-Πώς θα χρηματοδοτήσετε τα  σχέδιά σας; Η περίοδος που διανύουμε είναι από πολλές -για να μην πω από όλες- τις πλευρές μια πολύ δύσκολη περίοδος.
-Πρωταρχικός μας στόχος είναι να αξιοποιήσουμε τα ευρωπαϊκά προγράμματα που αφορούν την τοπική αυτοδιοίκηση ενεργοποιώντας το σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό που ως τώρα, κατά τη γνώμη μου, έχει μείνει στο περιθώριο και που μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Κυρίως όμως να αξιοποιήσουμε   με ενδεδειγμένο τρόπο τους πόρους του Δήμου και τις εμπειρίες των Αναπτυξιακών Δημοτικών Επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα αυτής του Δήμου Αράχωβας (ΔΕΤΠΑΑ), η οποία ήταν από τις ελάχιστες κερδοφόρες επιχειρήσεις σε πανελλήνιο επίπεδο. Εμείς δεσμευόμαστε ότι τις όποιες οικονομικές δυνατότητες έχουμε θα τις εκμεταλλευόμαστε με διαφανείς διαδικασίες και με βάση τη χρηστή διοίκηση.

-Σε ποιους τομείς θα δώσετε έμφαση ως νέα δημοτική αρχή;
-Πρέπει πρώτα να Δούμε, να Ακούσουμε και να Καταλάβουμε τι συμβαίνει στις Πόλεις που απαρτίζουν το Νέο Δήμο σαν σύνολο και μετά να πάρουμε αποφάσεις, οι οποίες θα υπηρετούν τις τοπικές κοινωνίες, στα πλαίσια της διαφάνειας, της συλλογικότητας, της συνυπευθυνότητας και της συλλογικής ευθύνης (μανιφέστο).
Οσο για τους τομείς που θα δώσουμε έμφαση, θα σας απαντήσω κωδικοποιημένα καθώς αντιλαμβάνομαι το περιορισμένο του χώρου. Πέντε είναι οι τομείς που θα μας απασχολήσουν κατά προτεραιότητα εφόσον οι πολίτες μας εμπιστευτούν:
         Α) Το Περιβάλλον και η Ποιότητα ζωής.
Β)Η Κοινωνική Πολιτική, η Παιδεία, ο Πολιτισμός και ο Αθλητισμός.
Γ) Η Τοπική Οικονομία και με έμφαση στην Απασχόληση.
Δ) Η βελτίωση της Διοικητικής Ικανότητας του Δήμου.
Ε) Και βέβαια, η  Ανάπτυξη είναι ο βασικός πυλώνας της ευημερίας για τον τόπο μας.
  -Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε για τους ανθυποψηφίους σας;
-Θα ήθελα να υπογραμμίσω  πως το «νοηματικό εύρος», κατά κάποιον τρόπο η «αγκαλιά» της πρωτοβουλίας των πολιτών που εκπροσωπώ, θαρρώ ότι είναι μεγάλη και τους χωράει όλους. Στόχος μας είναι να πορευθούμε όλοι μαζί αναλογιζόμενοι τις ευθύνες που μας αναλογούν. Παρόλα αυτά,  εύχομαι σε όλους τους υποψηφίους του δήμου Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας «καλόν κ’αγαθόν αγώνα».

-Σας ευχαριστώ, κ. Γιάννη Πατσαντάρα, και σας εύχομαι καλή επιτυχία στην εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου.
-Κι εγώ σας ευχαριστώ, κ. Λάμπρου, και σας συγχαίρω για το πολύ ενδιαφέρον περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ, του οποίου είμαι φανατικός αναγνώστης.



Τετάρτη 19 Μαΐου 2010

Καρλ Οτο Πελ. Η Ελλάδα θα φύγει από το ευρώ!

Την ώρα που το ευρώ καταρρέει στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Απρίλιο του 2006 και η γερμανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς εσπευσμένα επιβάλλει νέες απαγορεύσεις στο shortselling μετοχών και στα «γυμνά» CDS, ο MrBundesbank, Καρλ Ότο Πελ, με μια βαρυσήμαντη συνέντευξη στο “Spiegel” προφητεύει ακόμη χειρότερες ημέρες για το κοινό νόμισμα, αλλά και την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη!
Η εμβληματική μορφή του γερμανικού τραπεζικού συστήματος, που ηγήθηκε της BuBa στην κρίσιμη περίοδο από το 1980 έως το 1991 και είχε μαζί με τον Χέλμουτ Κολ το γενικό πρόσταγμα στη διαδικασία πολιτικής και νομισματικής ενοποίησης της Δυτικής με την Ανατολική Γερμανία, χωρίς περιστροφές λέει όσα θα ήθελαν να πουν δημόσια οι περισσότεροι Γερμανοί κεντρικοί τραπεζίτες:
- «Υπάρχει κίνδυνος το ευρώ να γίνει ασθενές νόμισμα. Τα θεμέλια του ευρώ μετακινήθηκαν, όταν αποφασίσθηκε από τις κυβερνήσεις να μετατρέψουν τη νομισματική ένωση σε μια ένωση μεταβιβαστικών πληρωμών (σ.σ: εννοεί από τα ισχυρότερα κράτη στα ασθενέστερα, με το «πακέτο» των 750 δις. ευρώ). Παραβιάζονται όλοι οι κανόνες… Αντίθετα με όλες τις δεσμεύσεις της και παρά τη ρητή απαγόρευση στο καταστατικό της, η ΕΚΤ έχει εμπλακεί στη χρηματοδότηση των κρατών. Προφανώς, όλα αυτά θα έχουν επιπτώσεις(σ.σ.: στην ισοτιμία του ευρώ).
- Το ευρώ έχει ήδη βυθισθεί και αυτή η τάση θα μπορούσε να συνεχισθεί, διότι έχουμε εγγυηθεί μια μακρά σειρά αδύναμων νομισμάτων, που ποτέ δεν θα έπρεπε να έχουν ενταχθεί στην Ευρωζώνη.
- Δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να έχουμε επιτρέψει την είσοδο της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ…. Θα περίμενα από την Κομισιόν και την ΕΚΤ να έχουν παρέμβει νωρίτερα (σ.σ.: για το ελληνικό πρόβλημα). Έπρεπε να είχαν καταλάβει, ότι μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, χωρίς βιομηχανική βάση, δεν θα μπορούσε ποτέ να πληρώσει τα 350 δις. ευρώ του χρέους της».
- Χωρίς ένα “κούρεμα”, μια μερική διαγραφή χρεών, δεν μπορεί και δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρει η Ελλάδα να εξυπηρετήσει το χρέος της. Γιατί δεν το έκαναν αυτό αμέσως; Η Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να έχει διακηρύξει έξι μήνες πριν, ή και νωρίτερα, ότι απαιτείται αναδιάρθρωση χρέους για την Ελλάδα.

Ο Πελ ευθέως διαψεύδει τους ισχυρισμούς της Μέρκελ, ότι η διάσωση της Ελλάδας ήταν επιβεβλημένη για να αποφευχθεί ένα ντόμινο στην Ευρωζώνη. Η πραγματική σκοπιμότητα του «πακέτου» διάσωσης, όπως τονίζει, «ήταν να προστατευθούν οι γερμανικές και, πολύ περισσότερο, οι γαλλικές τράπεζες από τις διαγραφές χρεών. Την ημέρα που ανακοινώθηκε το σχέδιο, οι μετοχές των γαλλικών τραπεζών κέρδισαν 24%. Βλέποντας όλα αυτά, καταλαβαίνουμε γιατί επινοήθηκε το σχέδιο διάσωσης: για να διασωθούν οι τράπεζες και ορισμένοι πλούσιοι Έλληνες»!

Ο Πελ λέει ευθέως, ότι έπρεπε να είχε διαγραφεί έξι μήνες νωρίτερα το ένα τρίτο του ελληνικού χρέους –περισσότερα από 100 δις. ευρώ!- και στην επισήμανση του δημοσιογράφου, ότι σε αυτή την περίπτωση μπορεί να αποκλειόταν η Ελλάδα από την αγορά, απαντά: «Πιστεύω ακριβώς το αντίθετο. Οι επενδυτές γρήγορα θα καταλάβαιναν ότι πλέον η Ελλάδα έχει ένα χρέος που μπορεί να το διαχειριστεί. Η εμπιστοσύνη θα είχε αποκατασταθεί πολύ γρήγορα. Τώρα αυτή η ευκαιρία χάθηκε και είμαστε αντιμέτωποι με αυτό το τρομερό μπλέξιμο».

Όπως τονίζει ο Πελ, ακόμη και με την προσπάθεια διεθνούς διάσωσης, η Ελλάδα δεν θα καταφέρει να αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους και μοιραία θα φύγει από την Ευρωζώνη. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου, αν θα άρχιζε σήμερα να τυπώνει μάρκα, αν βρισκόταν στο πόστο του κεντρικού τραπεζίτη, ο Πελ απαντά ευθέως «όχι» και εξηγεί, ότι το ευρώ δεν κινδυνεύει, απλώς μια από τις μικρότερες χώρες θα χρειασθεί να φύγει από την Ευρωζώνη. «Η Ελλάδα θα επαναφέρει την δραχμή», προβλέπει ο Πελ, και στην επισήμανση του δημοσιογράφου, ότι η Ελλάδα δεν έχει λόγο να φύγει από την Ευρωζώνη όσο λαμβάνει βοήθεια, ο πρώην διοικητής της BuBa απαντά με νόημα ότι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα η Ελλάδα θα έχει λόγους για να φύγει.

Προφανώς, αυτή η αινιγματική απάντηση αναφέρεται στο γνωστό σενάριο που αποτελεί σήμερα τη βάση όλης της διεθνούς κερδοσκοπίας κατά του ευρώ: ότι η Ελλάδα κάποτε θα αποτύχει να εφαρμόσει με συνέπεια το πρόγραμμα σταθεροποίησης και αυτό θα οδηγήσει στο «πάγωμα» της διεθνούς χρηματοδότησης. Αν και όταν συμβεί αυτό, προφανώς η Ελλάδα θα έχει αρκετούς λόγους για να επανεξετάσει τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη…
www.sofokleous10.gr

Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Δημήτριος Μπουραντάς: Ζητείται πεφωτισμένη ηγεσία

Το μακροχρόνιο πρόβλημα ηγεσίας που αντιμετωπίζει η χώρα και οι λάθος τακτικές μάνατζμεντ έφεραν την Ελλάδα σε ένα επικίνδυνο σπιράλ από το οποίο είναι άγνωστό πότε θα βγει. "Μαζί με την οικονομία έχει χρεοκοπήσει και το πολιτικό σύστημα" αναφέρει ο καθηγητής μάνατζμεντ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Μπουραντάς, συμπληρώνοντας πως "σε όρους επιχειρήσεων, έχουμε ήδη χρεοκοπήσει". Ωστόσο εκτιμά πως η Ε.Ε. δε θα μας αφήσει αβοήθητους. Όπως επισημαίνει, το πάρτι των 30 χρόνων όπου η Ελλάδα κατανάλωνε περισσότερο από όσο παρήγαγε, τελείωσε οριστικά και εκτιμά ότι τους επόμενους μήνες φτώχεια και ανεργία θα διπλασιαστούν.

Συνέντευξη στην Μαριέτα Χριστοπούλου
- Κύριε Μπουραντά, για ποιο λόγο πιστεύετε ότι έφτασε η χώρα σε τέτοια βαθιά οικονομική ύφεση;
-Φτάσαμε μέχρι εδώ γιατί το κράτος διοικείται από πολιτικούς, δεν είναι δηλαδή χωρισμένη η εκτελεστική εξουσία από τη νομοθετική. Οι κρατικοί οργανισμοί δεν έχουν αναπτύξει, παράλληλα, ικανά στελέχη μάνατζμεντ ενώ με τις αλλαγές ηγεσίας δε συνεχίζουν το έργο των προηγούμενων.Αν είχε γίνει σωστό μάνατζμεντ, η Ελλάδα δε θα αποτελούσε κράτος διεφθαρμένο αναποτελεσματικό, συγκεχυμένο, που στη μορφή των οργανισμών και των υπουργείων δε ξέρει για πιο λόγο υπάρχει.

- Αν δούμε την Ελλάδα ως επιχείρηση, σήμερα σε τι κατάσταση βρίσκεται;
-Έχει χρεοκοπήσει και απλά δεν το λέμε. Τώρα, υπάρχει η ανάγκη για ολικό επαναπροσδιορισμό.
- Τι εννοείτε ολικό επαναπροσδιορισμό και πως μπορεί αυτός να επιτευχθεί;
-O ολικός επαναπροσδιορισμός πρακτικά σημαίνει για τη χώρα να διαμορφώσει το όνειρο, αυτό που σε μία επιχείρηση αποκαλούμε όραμα. Ένα όνειρο απλό, κατανοητό, ελκυστικό για τους πολίτες.
Επιπλέον, στα πλαίσια του ολικού επαναπροσδιορισμού πρέπει να θέσει αντίστοιχα με μια επιχείρηση μακροπρόθεσμους και βραχυπρόθεσμους στόχους. Να θέσει επομένως, εθνικούς μετρήσιμους στόχους και στρατηγικές.
Αυτό προϋποθέτει βέβαια κατάλληλες δομές, λιτές, μη γραφειοκρατικές, που θα εξασφαλίζουν τον έλεγχο, τον προγραμματισμό. Προϋποθέτει αλλαγή κουλτούρας και αξιοκρατία, όχι με την έννοια των πτυχίων αλλά με την έννοια της εμπειρίας και των ικανοτήτων.
- Υπάρχει ελπίδα να γίνει κάτι τέτοιο τώρα, εν μέσω αυτής της κρίσης;
-Όχι δεν υπάρχει. Σίγουρα θα βελτιωθούν κάποια πράγματα γιατί θα μας επιβληθούν από ΔΝΤ και ΕΕ, αλλά ελπίδα για να γίνει σοβαρός ολικός επαναπροσδιορισμός της χώρας, δεν υπάρχει στην υφιστάμενη κρίση. Μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μια πεφωτισμένη ηγεσία.

- Θεωρείτε, δηλαδή, ότι υπάρχει πρόβλημα ηγεσίας στη χώρα;
-Απόλυτο. Μαζί με την οικονομία έχει χρεοκοπήσει και το πολιτικό σύστημα και είναι αναγκαίο η μικρή Ελλάδα, των αξιόλογων επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών κ.ο.κ., να αντιδράσει κάνοντας μια πολιτική πρωτοβουλία. Όσοι κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια δεν ήξεραν, δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν. Η νέα κυβέρνηση, δεν ακολούθησε τις βασικές αρχές της διαχείρισης μιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, αρχικά πρέπει να δημιουργείται η αίσθηση του κατεπειγόντος. Θυμάστε, για παράδειγμα, ότι έγινε το αντίθετο με τον πρωθυπουργό να δηλώνει ότι «λεφτά υπάρχουν».
Παράλληλα, για την αντιμετώπιση μιας κρίσης πρέπει να επιτευχθούν μικρές και γρήγορες νίκες καθώς και να ληφθούν γρήγορες αποφάσεις. Όλα αυτά δεν έγιναν και έτσι πλέον είμαστε μέσα στο τσουνάμι.

- Έχει τη δύναμη αυτό τσουνάμι να διαλύσει την Ε.Ε.;
-Η αίσθηση μου είναι πως όχι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αν δεν κάνει συνέργειες δε μπορεί να επιβιώσει ούτε θα μπορέσει να αναπτύσσεται. Όταν υπάρχει μια δυναμική Ρωσία, η Κίνα και η Αμερική, δεν έχει εναλλακτική. Eίναι εξαναγκασμένη να μας βοηθήσει, δε θα μας αφήσει.
- Πώς βλέπετε την Ελλάδα σε 5 χρόνια από σήμερα;
-Φοβάμαι. Τον ερχόμενο χειμώνα εκτιμώ ότι θα υπάρξουν πολύ σοβαρές κοινωνικές αναταραχές. Γυρνάμε πίσω και θα ματώσουμε. Θα διπλασιάσουμε την ανεργία και τη φτώχεια μπαίνοντας σε ένα επικίνδυνο σπιράλ.
Μέχρι πριν λίγους μήνες, ζούσαμε σε μια εικονική πραγματικότητα αλλά το πάρτι των τριάντα χρόνων όπου η χώρα κατανάλωνε με δανεικά περισσότερο από όσο παρήγαγε τελείωσε οριστικά. Το θέμα είναι ποιοι και πως θα πληρώσουν το λογαριασμό.

* Ο Δημήτρης Μπουραντάς είναι καθηγητής του Μάνατζμεντ, Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Διοίκησης Επιχειρήσεων για στελέχη (Executive MBA) και Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος (MSc) Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει διευθύνει μεγάλο αριθμό ερευνητικών προγραμμάτων για το Μάνατζμεντ στην Ελλάδα και έχει συγγράψει 5 βιβλία. Έχει επιβλέψει διδακτορικές διατριβές στις οποίες έχουν απονεμηθεί το πρώτο και το δεύτερο Ευρωπαϊκό βραβείο. Διαθέτει πολύχρονη επαγγελματική εμπειρία έχοντας εργαστεί ως στέλεχος, σύμβουλος και εκπαιδευτής για διεθνείς Οργανισμούς όπως Ε.Ε, ΟΟΣΑ και CIHEAM και για μεγάλο αριθμό ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων. Eξειδικεύεται στην ανάπτυξη ηγετικών στελεχών και ομάδων, στη διοίκηση των αλλαγών, στη διοίκηση της εταιρικής κουλτούρας και στη στρατηγική ευθυγράμμιση των επιχειρήσεων και οργανισμών. Έχει βραβευθεί, επανειλημμένα, με τον «Τίτλο Υψηλής Διδακτικής Επίδοσης» από το Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή: www.capital.gr

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

O Σταθάς στα ΝΕΑ

Γιάννης Σταθάς, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ]
Θα υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΗΛΙΑΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ


Το ενδεχόμενο να υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα επισημαίνει ο 34χρονος Γιάννης Σταθάς, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς, ένας από τους νεώτερους συνδικαλιστές. Τονίζει επίσης ότι η ανεργία γιγαντώνεται, ενώ παράλληλα σημειώνεται έξαρση ανασφάλιστης και ελαστικής μορφής εργασίας, καθώς και αύξηση των κρουσμάτων μη καταβολής δεδουλευμένων. Μάλιστα, θεωρεί ότι ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης είναι μεγάλος, αν δεν υπάρξουν άμεσα αναπτυξιακά έργα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

1 Τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης;
Πολύ σκληρά για τους εργαζομένους.
2 Μέτρα χωρίς ανάπτυξη;
Χωρίς άμεσες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες δεν θα υπάρχει αύριο.
3 Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο;
Πρέπει επιτέλους η φορολογία να είναι δίκαιη και να πληρώσουν όλοι ό,τι τους αναλογεί και όχι μόνο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, όπως μέχρι σήμερα.
4 Η εικόνα της κυβέρνησης στην περιοχή της Βοιωτίας;
Αναμένουμε αποτελέσματα στην απασχόληση, στην περίθαλψη, στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας...
5 Είναι σε θέση τα εργατικά συνδικάτα να ανατρέψουν την κυβερνητική πολιτική;
Ακόμη δεν πείθουν διότι είναι διασπασμένα, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα αδυναμία διεκδίκησης. Η ενότητα είναι η δύναμή μας και η ελπίδα μας.
6 Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην περιοχή σας;
Η ανεργία η οποία καλπάζει.
7 Νέοι φόροι και παράταση της λιτότητας και το 2011;
Φοβάμαι και το 2012! Οπως καταλαβαίνετε, θα υπάρξει πρόβλημα κοινωνικής συνοχής αν παραταθεί η λιτότητα.
8 Τα μέτρα της κυβέρνησης για τη στήριξη των ασθενέστερων;
Οχι τα προσδοκώμενα. Πρέπει να βρει γρήγορα την ψυχή της...
9 Η εικόνα των μισθών και των συντάξεων;
Στον ιδιωτικό τομέα οι μισθοί είναι άθλιοι και κατά συνέπεια το ίδιο και χειρότερα οι συντάξεις.
10 Η κατάσταση στην αγορά εργασίας;
Εξαρση ανασφάλιστης και ελαστικής μορφής εργασίας και αυξανόμενα κρούσματα μη καταβολής δεδουλευμένων. Θα νιώσουν «την ανάσα μας».
11 Η πρόταση για εργάσιμη εβδομάδα 4 ημερών;
Για ποια κοινωνική συνοχή και ανάπτυξη μιλάμε με τέτοιες ιδέες;
12 Το πρόβλημα της ανεργίας στη Βοιωτία;
Τεράστιο, χωρίς να υπάρχει φως για ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Χρειάζεται άμεση χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αξιοποίηση του ΕΣΠΑ.

13 Οι εργαζόμενοι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στα συνδικάτα. Πώς το αντιμετωπίζετε; Ναι, την έχουν χάσειπολλές φορές δικαιολογημένα. Ομως, τώρα που έχουν οξυνθεί τα προβλήματα αυτοδιοργανώνονται. Το χειρότερο συνδικάτο είναι καλύτερο από τη μη ύπαρξη συνδικάτου στον χώρο δουλειάς.

14 Οι σχεδιαζόμενες ασφαλιστικές κυβερνητικές ανατροπές;
Τα προτεινόμενα μέτρα δεν πιστεύουμε ότι από μόνα τους μπορούν να δώσουν λύσεις. Χρειάζεται ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής, πιο σοσιαλιστικό.

15 Πώς κρίνετε το έργο της κυβέρνησης;
Σίγουρα δεν έχει κάνει αρκετά από αυτά που είχε δεσμευτεί προεκλογικά. Πρέπει να επιταχύνει. Θέλει γκάζια!

16 Ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης;
Είναι μεγάλος, αν δεν υπάρξουν άμεσα αναπτυξιακά έργα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
17 Απασχόληση και οικονομικοί μετανάστες;
Να εφαρμοστεί η εργατική νομοθεσία για όλους τους εργαζομένους, κάτι που δεν γίνεται σήμερα, με κύρια ευθύνη του κράτους.
18 Νέοι και συνδικάτα;
Τώρα που αρχίζουν τα δύσκολα αρχίζουν διστακτικά να συνδικαλίζονται. Εμπιστεύομαι και ελπίζω στη νέα γενιά. Πρέπει όμως κι εμείς να απλώσουμε το χέρι μας...

19 Ποια η γνώμη σας για την Παιδεία;
Ως έλληνας πολίτης και φοιτητής στο ΕΑΠ απαιτώ την πλήρη εφαρμογή του Άρθρου 16 για πραγματική δωρεάν Παιδεία και όχι τη σημερινή παραπαιδεία.
20 Η θέση του συνδικαλιστικού κινήματος για το περιβάλλον;
Ως εργαζόμενος σε βαριά βιομηχανία και μέλος της Greenpeace η μάχη για ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον είναι καθημερινή. Στη λέξη περιβάλλον πρέπει να μπει η λέξη άνθρωπος, γιατί αυτός κινδυνεύει με εξαφάνιση και όχι το περιβάλλον, διότι περιβάλλον είναι και η Σαχάρα και ο Βόρειος Πόλος...

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010

Η Κατερίνα Διαμαντοπούλου στην Espresso της Κυριακής

Είναι νέα, ωραία, μορφωμένη και πρόσφατα... περιφερειάρχης. Ο λόγος για την Κατερίνα Διαμαντοπούλου, για ένα από τα νέα γυναικεία πρόσωπα της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, που ήρθαν για να μας εντυπωσιάσουν με την ομορφιά τους, αλλά και με το έργο τους. Αδιαμφισβήτητα προσόντα της, η γυναικεία ευαισθησία και η νοικοκυροσύνη της. Αυτό, άλλωστε, φαίνονται και από τις πρώτες κιόλας πολιτικές επιλογές της στην περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας.

Πρώτος στόχος της, η οικονομική ενίσχυση του κοινωνικού προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι» καθώς, όπως εξηγεί και στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Espresso της Κυριακής», θέλει να κάνει τα πάντα για να ανακουφίσει τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού και αυτό είναι κάτι που θα την απασχολήσει καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας της.«Ηδη ξεκινήσαμε την προσπάθειά μας δίνοντας κονδύλια στο πρόγραμμα “Βοήθεια στο σπίτι”. Ενα κοινωνικό πρόγραμμα που ανακουφίζει ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού. Από κει και πέρα θα συμβάλλουμε στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών μέσω νέων προγραμμάτων» επισημαίνει.

Η πολιτική χρειάζεται ευαισθησία, όραμα και πάνω απ’ όλα ρεαλισμό. Τα προσόντα αυτά φαίνεται να διαθέτει και με το παραπάνω η Κατερίνα Διαμαντοπούλου, καθώς -όπως όλα δείχνουν- δεν ήταν καθόλου τυχαία η τοποθέτησή της στη θέση της γενικής γραμματέως της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Μια θέση που, όπως εξηγεί, ήταν μεγάλη έκπληξη για εκείνη: «Οχι, δεν το περίμενα. Ηταν καθαρά επιθυμία και επιλογή του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, η οποία είναι μεγάλη τιμή για μένα».Η απόφασή της να ασχοληθεί με την πολιτική δεν ήταν τυχαία. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστεψαν στην κρίση και την προσωπικότητά της.

Αλλωστε, ήταν φανερό από πολύ νωρίς ότι η άριστη μαθήτρια του Αρσακείου Εκάλης και αργότερα πτυχιούχος οικονομολόγος θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή του τόπου, γιατί επιθυμία της ήταν και είναι πάντα η συνεχής προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. «Εργάζομαι από δεκαπέντε ετών. Σε ό,τι καταπιάνομαι θέλω να έχω επιτυχία, γι’ αυτό καθετί το εξετάζω σε βάθος. Δεν στέκομαι στην επιφάνεια. Οι καιροί είναι δύσκολοι και απαιτούν την ενεργή συμμετοχή όλων για να πάει η κοινωνία μπροστά» εξομολογείται και συνεχίζει: «Από την ημέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου, προσπαθώ να ενημερώνομαι συνέχεια από τους συνεργάτες μου και πιστεύω ότι αυτό που χρειάζεται είναι να κάνουμε ένα νοικοκύρεμα στις σπατάλες. Προτεραιότητά μας είναι η ανάπτυξη της περιφέρειας και όχι έργα ψηφοθηρικού χαρακτήρα».

Αυτό που θέλει να γνωρίζουν όσοι πιστεύουν στην πολιτική αξία της αλλά και οι ψηφοφόροι της είναι ότι προτεραιότητά της στην πολιτική πορεία της είναι η βοήθεια των μη προνομιούχων πολιτών: «Αγωνίζομαι και θα αγωνίζομαι. Θέλω οι αποφάσεις μου να ωφελούν τους πολλούς και όχι τους λίγους προνομιούχους».Δεν την ενοχλούν τα δημοσιεύματα που κατά καιρούς την εντάσσουν μέσα στις όμορφες γυναίκες της πολιτικής, καθώς πιστεύει ότι μια όμορφη γυναίκα μπορεί να είναι εξίσου ικανή. Η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι κριτήριο αξίας για εκείνη.

Η Κατερίνα Διαμαντοπούλου, εκτός από διακεκριμένη πολιτικός, είναι και μια εντυπωσιακά όμορφη γυναίκα. Με «προδιαγραφές» που θα ζήλευαν ακόμη και μοντέλα έκανε αίσθηση με το πυρόξανθο μακρύ μαλλί της και με το casual ντύσιμό της. Φορά συχνά τζιν παντελόνι, ενώ όταν η περίσταση το επιβάλλει, προτιμά πάντα ένα total black look: «Με το ντύσιμό μου θέλω να αισθάνομαι καλά. Γι’ αυτό επιλέγω το ντύσιμο που με κάνει να αισθάνομαι άνετα». Της αρέσει να διαβάζει από Διονύση Χαριτόπουλο μέχρι Muhammad Yunus και το «Για έναν κόσμο χωρίς φτώχεια», ενώ όταν θέλει να ακούσει λίγη μουσική, επιλέγει από John Lennon μέχρι Γιώργο Νταλάρα και Χαρούλα Αλεξίου.

Πιστεύει στη γυναικεία αντίληψη και θαυμάζει όλες εκείνες τις γυναίκες που πέτυχαν τους στόχους τους αποκλειστικά με την αξία τους και τον προσωπικό αγώνα τους. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ευτυχώς στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν πολλές τέτοιες γυναίκες».Στην προσωπική της ζωή η Κατερίνα Διαμαντοπούλου είναι μια γυναίκα με πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ. Ξέρει να είναι φίλη, ενώ μπορείς πολύ εύκολα να της εμπιστευτείς ακόμη και τα πιο κρυφά σου μυστικά χωρίς να τα εκθέσει. Δεν είναι παντρεμένη και πιστεύει ότι ο γάμος δεν οδηγεί απαραίτητα σε μια καλή σχέση: «Οι σχέσεις ειλικρίνειας και συντροφικότητας είναι αυτές που θα πρέπει να οδηγούν τα σύγχρονα ζευγάρια».
ΘΑΝΟΣ ΜΑΚΡΟΓΑΜΒΡΑΚΗΣ
www.espressonews.gr

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

H Αικατερίνη Διαμαντοπούλου και το ερωτηματολόγιο του Προυστ

Η υποψήφια βουλευτής στην Α’ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ Κατερίνα Διαμαντοπούλου εξομολογείται λίγο πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 και απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ! Δημοσιεύτηκε στο www.press-gr.blogspot.com.
Επιμέλεια: Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης
-Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι;
-Κάτι απλό και μικρό, αρκεί να μπορείς να το αναγνωρίσεις.
-Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί;
-Το ότι έχω τόσα ακόμα να μάθω, να κάνω, να δώσω, να γνωρίσω.
-Η τελευταία φορά που…
ξέσπασες σε γέλια;
-Πριν από λίγα λεπτά.
- Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι;
-Καθαρό βλέμμα.
-Το βασικό ελάττωμά σου;
-Βρίσκω πάντα λόγο να είμαι αγχωμένη.
-Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια;
-Στα αφελή.
-Η τελευταία φορά που έκλαψες;
-Πριν από λίγες μέρες, βλέποντας Ντοκιμαντέρ για την εξαθλίωση των παιδιών και των νέων γυναικών του ΙΡΑΚ.
-Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο;
-Θαυμάζω τον Γκάντι (ήρεμη δύναμη).
-Ποιοι είναι οι ήρωες σου σήμερα;
-Όσοι αντιστέκονται στο εύκολο.
-Ποια είναι η ταινία που σε σημάδεψε;
-«Ψεύτης ήλιος» του Μιχαλκόφ.
-Το αγαπημένο σου ταξίδι;
-Στο Αιγαίο, καλοκαίρι στο πλοίο της Γραμμής.
-Οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;
-Ενδεικτικά: Bret Easton Ellis, Ραπτόπουλος, Τατσόπουλος , Ορχάν Παμούκ, Ισμαήλ Κανταρέ, Gabriel Garcia Marques, Jeremy Rifkin κ.α.
-Ποια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα;
-Τη δύναμη να υπερασπίζεται το δίκαιο και την αλήθεια.
-Και σε μια γυναίκα;
-Το ίδιο.
-Ο αγαπημένος σου συνθέτης;
-Μάνος Λοΐζος
-Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους;
-Το ρεπερτόριο μου είναι ανεξάντλητο.
-Το βιβλίο που σε σημάδεψε-«Για ένα κόσμο χωρίς φτώχεια» Η αυτοβιογραφία του “Τραπεζίτη των φτωχών”, Muhammad Yunus.
-Ο αγαπημένος σου ζωγράφος;
-Gustav Klimt.
-Το αγαπημένο σου χρώμα;
-Κόκκινο.
-Ποια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου;
-Να παραμένω άνθρωπος με συναισθήματα.
-Το αγαπημένο σου ποτό;
-Ζεστή σοκολάτα.
-Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
-Γι’ αυτά που δεν πρόλαβα να κάνω.
-Τι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα;
-Το να επιλέγεις να πατήσεις τον αδύναμο.
-Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;
-Να ψάχνω στην Wikipedia.
-Ο μεγαλύτερος φόβος σου;
-Υπερβολική Δύναμη στα χέρια ανήθικων.
-Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα;
-Για να μην πληγώσω.
-Ποιο είναι το μότο σου;
-Υπάρχουν 7 αμαρτήματα στον Κόσμο: Πλούτος χωρίς κόπο, Ευχαρίστηση χωρίς συνείδηση, Γνώση χωρίς χαρακτήρα, Εμπόριο χωρίς ηθική, Επιστήμη χωρίς ανθρωπισμό , Λατρεία χωρίς θυσία και Πολιτική χωρίς αρχές.
-Πώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις
-Στον ύπνο μου.
-Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει;
-Well done!
-Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό;
-«Τρικυμία εν κρανίω», λόγω εκλογών.

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009

Μια συνάντηση του Βοιωτού με τον Χρήστο Παλαιολόγο το 1988. Μια συνέντευξη που παραμένει επίκαιρη 21 χρόνια μετά

Είναι αναμφίβολα εντυπωσιακό το πώς μια πολιτική συνέντευξη μπορεί να παραμένει επίκαιρη 21 χρόνια μετά τη λήψη της. Κι όμως είναι δυνατόν: όταν ο συνεντευξιαζόμενος αρθρώνει ρωμαλέο και μεστό πολιτικό λόγο, όταν εντάσσει τις προγραμματικές του δεσμεύσεις στη διατύπωση ενός ευρύτερου οράματος και στην υλοποίηση ενός πολιτικού και στρατηγικού προτάγματος για την πολυεδρική ανάπτυξη μιας μικρής πόλης στην ελληνική επαρχία.

Πρόκειται για την περίπτωση της συνέντευξης που ο Χρήστος Παλαιολόγος παραχώρησε, όντας αντιδήμαρχος Λεβαδέων το 1988, στο βραχύβιο τοπικό περιοδικό ΠΟΛΗ (φωτό), στον Βοιωτό και τον εκλεκτό φίλο Δημήτρη Βασιλάκη. Οπως όλες οι συνεντεύξεις και αυτή του Χρήστου Παλαιολόγου έχει τη δική της μικρή ιστορία και το ενδιαφέρον παρασκήνιο που θα μπορούσε να προκαλέσει ακόμη και σήμερα πολιτικές αντιδράσεις και ζωηρές συζητήσεις.

Ομως το σημαντικό δεν είναι αυτό εδώ. Είναι η προφητική διάσταση αυτής της πολύωρης συνομιλίας, είναι η εκ των προτέρων αφήγηση μεγάλου μέρους της ιστορίας της Λιβαδειάς, όπως ο Χρήστος Παλαιολόγος πραγμάτωσε, στο μέτρο που του αναλογούσε, όταν 2 χρόνια αργότερα και για 12 συναπτά ανέλαβε τα ηνία της βοιωτικής πρωτεύουσας.

Αξίζει πραγματικά να διαβάσει κανείς από την αρχή ως το τέλος την εκτεταμένη αυτή συζήτηση για να παρακολουθήσει την σταδιακή εκδίπλωση των απόψεων ενός ανθρώπου αφοσιωμένου εξαρχής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και περαιτέρω ποια και πόσα από τα οράματά του υλοποίησε όταν ανέλαβε την δημοτική αρχή στη Λιβαδειά.

Επιπλέον η συνέντευξη Παλαιολόγου παρουσιάζει ενδιαφέρον και από ιστορική άποψη καθώς ο αντίκτυπός της στην τότε μικρή λιβαδείτικη κοινωνία υπήρξε τεράστιος και δεν θα αφίστατο σημαντικά της αληθείας η διαπίστωση ότι απετέλεσε ένα από τα εφαλτήρια για τις μετέπειτα μεγάλες πολιτικές και εκλογικές του επιτυχίες.

Οχι που είμαι μπροστά αλλά, με την πείρα και την εμπειρία των 21 χρόνων που έφυγαν, μπορώ με ασφάλεια να υποστηρίξω ότι η συζήτηση αυτή του 1988 είναι η σημαντικότερη συνέντευξη για τα δημοτικά πράγματα της Λιβαδειάς που έχει δημοσιευτεί ποτέ. Δείτε την ολόκληρη εδώ, όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στο 1ο τεύχος του περιοδικού ΠΟΛΗ τον Μάη του 1988.
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ: ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ
ΧΡ. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ: ΠΡΕΠΕΙ Ν' ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΟΛΛΑ

Θεωρήσαμε σκόπιμο, στο πρώτο μας τεύχος, να έχουμε μια συνέντευξη με
τη δημοτική αρχή της πόλης μας. Το ταξίδι του κ. δημάρχου στη Σοβιετική Evωση δεν μας επέτρεψε να έχουμε τον κ. Γιάννη Περγαντά σ' αυτό το τεύχος.
Σίγουρα ήμασταν σε πολλά από τα δημοτικά μας ζητήματα όχι καλά ενημερωμένοι και σίγουρα δεν αποκαλύψαμε σκάνδαλα. Ο οποιοσδήποτε νομίζει ότι είναι καλύτερα ενημερωμένος, ή έχει κάποιες διαφορετικές απόψεις από τον κ. αντιδήμαρχο, μπορεί να τις εκφράσει στο επόμενο τεύχος. Σ' αυτό το σκεπτικό υποθέτουμε ότι θα κινηθούν και οι επόμενες συνεντεύξεις.

- Πρώτα απ' όλα θα θέλαµε να µας πείτε πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε µε την Τοπική Aυτoδιoίκηση.
-Δεν ασχολούμαι μόνο τούτη την τετραετία με την Τ.Α. Ασχολήθηκα και πα­λιότερα, αλλά και πριν βάλω υποψηφιότητα για να εκλεγώ στο Δημοτικό Συμβούλιο (ΔΣ). Από φοιτητής, για κάποια πράγματα που α­φορούσαν την Τ.Α., ένιωθα μια ιδιαίτερη ε­πιθυμία, θα έλεγα έρωτα για την Τ.Α. Ακόμα και το 1978 που μόλις πρωτοήρθα στη Λιβα­δειά, αφού είχα τελειώσει τις σπουδές μου και το στρατιωτικό, άρχισα να ασχολούμαι με το τι ακριβώς γίνεται στην πόλη, ποια είναι τα προβλήματά της.
Θυμάμαι, είχα κάνει μια πρώτη δουλειά, είχα μαζέψει όλες τις αποφά­σεις του Δ.Σ., για να δω με τι ασχολείται, καθώς έβλεπα ότι τα περισσότερα προβλήματα της πόλης περνούσαν μέσα από την Τ.Α. Βέ­βαια, μέχρι το '81 - '82 το νομικό πλαίσιο δεν επέτρεπε και πολλά πράγματα θεσμικά ν' ασχοληθείς με την Τ.Α. παρά μόνον διεκδι­κητικά. Από το '81 -'82 έγιναν κάποια πράγματα όπου μπορείς ν' ασχοληθείς και θεσμικά, δηλαδή πιο ουσιαστικά. Το ζήτημα είναι ότι τα περισσότερα προβλήματα της πόλης περνούν µέσα από την Τ.Α., κι αυτό είναι βασικός λόγος, εφόσον αγαπάς την πόλη σου, ν' ασχοληθείς µε την Τ.Α.


-Πείτε µας, ποια είναι αυτά τα και­voύργια πλαίσια στα οποία µπορεί να κινηθεί η Τ.Α.;
-Πριν από το '81 - '82, ουσιαστι­κά οι δήµοι και οι κοινότητες είχαν αρµοδι­ότητες κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, το µάζε­µα των σκουπιδιών, την ταφή των νεκρών και την έκδοση ληξιαρχικών πράξεων και πιστο­ποιητικών. Μετά το 1982 και µε το νόµο 1270/82 καθιερώνεται µια σειρά καινούργιων νόµων, όπως ο νόµος που κατοχυρώνει τη λα­ϊκή συµµετοχή -δηλαδή τα συνοικιακά συµ­βούλια- και δίνει µια αναλογικότερη έκφρα­ση στο Δ.Σ. (µεγαλώνει ο αριθµός των συµ­βούλων και δίνεται µια αναλογικότητα, δίνε­ται η ευχέρεια να εκφράζονται περισσότερες απόψεις στο δήµο).
Επίσης δίνεται η δυνατότητα να εκ­φράζονται οι οικισµοί µε την εκλογή των παρέδρων.
Στη συνέχεια υπήρξε ο νόµος 1416/84, ο οποίος δίνει τη δυνατότητα στην Τ.Α. να αναπτύξει και επιχειρηµατική δραστηριότητα, µε τις δηµοτικές επιχειρήσεις, ή µε την υπο­γραφή προγραµµατικών συµβάσεων µε την κεντρική εξουσία ή µε οργανισµούς, όπως ο ΕΟΤ, και να εκτελεί έργα, δυνατότητες που δεν είχε µέχρι σήµερα. Για πρώτη φορά επίσης δίνεται η δυνατότητα να παρέχονται αρ­µοδιότητες και πόροι, όµως από τότε µέχρι σήµερα αυτό δεν έχει ακόµα λυθεί. Δεν έχουν εκδοθεί τα Προεδρικά Διατάγµατα που µετα­βιβάζουν αρµοδιότητες και πόρους από την κεντρική εξουσία.
Πάντως, δόθηκε ένας άλλος αέρας µ' αυτό το θεσµικό πλαίσιο που σας είπα. Απέ­χει όµως πολύ από τα αιτήµατα που βάζει η Τ.Α. πανελλαδικά, αν το θέλετε, και συνολικά όλοι οι πολιτικοί φορείς. Όλος ο κόσµος της Τ.Α. βάζει αίτηµα, και µάλιστα αυτή τη φορά πολύ πιο έντονο, για ουσιαστικές αρ­µοδιότητες και ουσιαστικούς πόρους στην Τ.Α. Γι' αυτό µιλάµε, δηλαδή συνθηµατολο­γείται το αίτηµά µας που βγήκε οµόφωνα στο Συνέδριο για διοικητική και οικονοµική αυ­τοτέλεια της Τ.Α., που αυτή τη στιγµή δεν υπάρχει.


-Έχετε δεσµευτεί προσωπικά για τη λειτουργία των συνοικιακών συµβoυλίων (Σ.Σ.) από τον Σεπτέµβρη. Κοντεύει να φτάσει ο Μάης και ακόµα δεν λειτουργούν. Γιατί;
-Δεν είναι µόνο προσωπική δέσµευ­ση το θέµα µε τα Σ.Σ. Εγώ ήδη από το προηγούµενο Δ.Σ. το βάζω αίτηµα και θέµα. 'Ηδη ο συνδυασµός που κατεβήκαµε στις ε­κλογές έχει δεσµευτεί και το έχει συµπεριλά­βει στο πρόγραµµά του και ακόµα και ο δήµαρχος έχει δεσµευτεί δηµόσια. Είναι θέµα συνολικά του Δ.Σ. Αυτή τη στιγµή νοµίζω ότι ούτε ο δήµαρχος ούτε και εγώ, ακόµα περισσότερο, "κολλάµε" αυτή τη διαδικασία. Η επιτροπή του Δ.Σ., η οποία είναι επιφορ­τισµένη µε το θέµα, έχει ελαφρώς καθυστε­ρήσει. Ασχολείται αυτή την περίοδο και συ­νεδριάζει. Πρέπει να κάνει µια εισήγηση στο Δ.Σ. ολοκληρωµένη τώρα, που να λέει ότι θα γίνουν εκλογές έπειτα από τόσο χρόνο και µε συγκεκριµένη διαδικασία, να ληφθούν κάποια µέτρα, να ψηφιστεί το σχετικό κονδύλι από το Δ.Σ. κ.λπ., για πρακτικά δηλαδή θέµατα.
Αυτή τη στιγµή υπάρχει ο θεσµός, δηλαδή το πώς είναι χωρισµένες οι συνοικίες, από πόσα µέλη αποτελείται το Σ.Σ., ποιο είναι το εκλογικό σύστηµα, αυτά τα πράγµατα τα έχει ψηφίσει το Δ.Σ. Μένει η ηµεροµηνία και τα πρακτικά θέματα της εκλογής. Πι­στεύω ότι οπωσδήποτε µέσ' στο χρόνο αυτό θα λειτουργήσουν. Εξακολουθώ να είµαι δη­µόσια δεσµευµένος και βέβαια αυτή τη φορά και γραπτώς. Αλλά το θέµα δεν αφορά µόνο εµένα προσωπικά.



-Παρατηρούµε ότι οι εξαγγελίες της παράταξης που άρχει αυτή τη στιγµή στο δή­µο και οι αποφάσεις του Δ.Σ. παρουσιάζουν µια καθυστέρηση στο να γίνουν πράξη. Τι κάνετε ώστε οι αποφάσεις να υλοποιούνται γρηγορότερα; Γιατί στη συγκεκριµένη περί­πτωση που τα Σ.Σ. είναι θεσµοθετηµένα από το '82 κι έχουµε ήδη '88 ακόµα περιµένου­µε; Και βέβαια δεν είναι η µόνη περίπτωση.
-Τα Σ.Σ. έχουν θεσµοθετηθεί στο προηγούµενο Δ.Σ., αν θυµάµαι καλά, περίπου το 1984 και δεν έχουν πραγµατοποιηθεί. Ση­µαίνει ότι το Δ.Σ. έχει συνολικά µια ευθύνη, αλλά και ο καθένας που δεν προώθησε και δεν ψήφισε την υλοποίηση των Σ.Σ. έχει ευ­θύνη γι' αυτή την υπόθεση.


-Εµάς µας ενοχλεί το πρόβληµα αυτό της κωλυσιεργίας, τη στιγµή που σ' άλ­λους δήµους της χώρας τα Σ.Σ. ήδη λειτουρ­γούν.
-Να σας πω κάτι. Για τα Σ.Σ. υ­πάρχει ένα πρόβληµα σοβαρό. Νοµίζω ότι αν δεν λυθεί θεσµικά, θα εκφυλι­στούν τα Σ.Σ., όπως έχουν σχεδόν εκφυλιστεί σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Αυτό γιατί ο νό­µος, ενώ τα καθιέρωσε, δεν δεσµεύει το Δ.Σ. να παραχωρήσει αρµοδιότητες στα Σ.Σ. Το Σ.Σ., λοιπόν, σύµφωνα µε το νόµο είναι συµβουλευτικό όργανο. Και σαν τέτοιο, εφό­σον δηλαδή δεν είναι αποφασιστικό όργανο, δεν έλκει τον κόσµο να συµµετέχει, µε απο­τέλεσµα σχεδόν στους περισσότερους δήµους να υπάρχει ένας εκφυλισµός των Σ.Σ.
Ο κ. δήµαρχος παλιότερα είχε δεσµευτεί και ισχυ­ρίζεται ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν κα­θιέρωσε τα Σ.Σ., γιατί φοβόταν ότι θα εκφυ­λιστούν, δηλαδή εφόσον είναι συµβουλευτικά, θα γίνονταν στην καλύτερη περίπτωση κάποια εκδοτήρια ψηφισµάτων µόνο. Ετσι κι αλλιώς θα ήταν ουσιαστικά χωρίς αρµοδιότητες. Υπάρχει βέβαια µια πρόταση, να δεσµεύεται το Δ.Σ. σε κάποια έργα που αφορούν τις συνοι­κίες και να ψηφίζει οµόφωνα τις αποφάσεις των Σ.Σ. όπως είναι. Είναι ο µόνος τρόπος ώστε τα Σ.Σ. από συµβουλευτικά όργανα που είναι, να γίνουν και αποφασιστικά. Είναι ένα θέµα που θα το δούµε τώρα µε την εκλογή, όµως είναι καλύτερα να λυθεί οριστικά θε­σµικά. Γιατί αν σήµερα το Δ.Σ. πάρει µια τέ­τοια απόφαση, δεν δεσµεύει ένα άλλο Δ.Σ. να πάρει αυτή την απόφαση. 'Οταν µπορέσει ο νόµος να λύσει αυτό το θέµα οριστικά, τότε τα πράγµατα θα είναι πολύ καλύτερα γι' αυ­τή την υπόθεση.


-Αυτό προσεγγίζει το προσωπικό σας όραµα για την Τ.Α.;
-Το δικό µου όραµα για την Τ.Α. πάει πολύ µακριά. Εγώ βλέπω ότι η Τ.Α. θα πρέπει να είναι η τοπική κυβέρνηση. Κι όταν λέω τοπική κυβέρνηση, εννοώ ότι το κράτος, έτσι όπως είναι σήµερα δοµηµένο, είναι πολύ συγκεντρωτικό. Είναι ένα κράτος που έχει α­ποδειχτεί αναποτελεσµατικό, αντιαναπτυξιακό, µ' όλα τα προβλήµατα που έχουν συσσωρευ­τεί σε µια συγκεντρωτική κοινωνία, όπως και σε οποιαδήποτε κοινωνία που είναι συγκεντρωτική. Εγώ πιστεύω ότι µε την αποκέ­ντρωση των εξουσιών, µε βασικό στάδιο την Τ.Α., όπου τα τοπικά πράγµατα µπορεί να α­ποφασίζει και να διαχειρίζεται η τοπική κοι­νωνία µε τη συµµετοχή του λαού και να λο­γοδοτεί η Τ.Α. απευθείας στο λαό, είναι ο καλύτερος τρόπος για να λειτουργήσει ανα­πτυξιακά και κοινωνικά, οικονοµικά και πο­λιτικά. Με ένα κεντρικό σχεδιασµό, όπου µπορεί η κυβέρνηση να σχεδιάζει τα θέµατα εξωτερικής πολιτικής, τα της εθνικής οικονο­µίας κι όλα τ' άλλα, από την τοπική τήρηση των νόµων µέχρι τους τοπικούς φόρους -να ξέρει δηλαδή ο πολίτης γιατί πληρώνει τον Α φόρο και όχι τον Β, τώρα δεν ξέρει- το θέµα της παιδείας ολοκληρωτικά, το θέµα υγεί­ας, αυτά όλα τα χειρίζεται η Τ.Α. Αυτό είναι το όραµα το δικό µου και πιστεύω µιας σει­ράς ανθρώπων που ασχολούνται µε την Τ.Α. προοδευτικά και δηµοκρατικά.


-Δεν νοµίζετε ότι κάπως αvτιφά­σκετε; Ή αυτός ο σχεδιασµός σας επιβάλλε­ται άνωθεν; Εσείς δεν µπορείτε να λειτουρ­γήσετε τα Σ.Σ. εδώ και 4 χρόνια! Εκτός πια και αν το όλο σύστηµα πάσχει και πρέπει ν' αλλάξει όλη η δοµή, ακόµα και των Δ.Σ.
-Ναι, πρέπει ν' αλλάξει όλη η δοµή θεσµικά.


-Η αλλαγή της δοµής από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή µε νόµο ή θεσµικά, ό­πως το λέτε εσείς, δεν βρίσκετε ότι ουσιαστι­κά δεν ξεφεύγει από τη συγκέντρωση εξουσί­ας σε κάπoιoυς µηχανισµούς (υπoυργεία κ.λπ.); Άρα, µήπως ενισχύεται έτσι η συγκέvτρωση της εξουσίας;
-Γι' αυτό και η Τ.Α. αναπτύσσει ένα διεκδικητικό κίνηµα σήµερα και µιλάει για διοικητική και οικονοµική αυτοτέλεια. Δηλα­δή, να γίνει ένας καινούργιος κώδικας για την Τ.Α. που να παρέχει αρµοδιότητες και πό­ρους. Θεσµοθετηµένα αυτά τα πράγµατα ό­µως, που να µεγαλώνουν αυτόν ακριβώς το ρόλο της τοπικής κυβέρνησης. Για παράδειγ­µα: δόθηκε πέρυσι στην Τ.Α., χωρίς να θε­σµοθετηθεί, η συντήρηση και επισκευή των σχολικών κτηρίων που µέχρι τότε τις διαχει­ριζόταν το κράτος -κεντρικά θα λέγαµε- µε αποτέλεσµα να δαπανώνται τεράστια κονδύλια και να µην γίνεται καµιά ουσιαστική επισκε­υή και συντήρηση των κτηρίων.
Πέρυσι τα ανέλαβε η Τ.Α. και βέβαια έχει ένα πολύ κα­λύτερο αποτέλεσµα. Είναι ένα πολύ µικρό παράδειγµα. Πόσω µάλλον αν µιλήσουµε για τα γενικότερα προβλήµατα που υπάρχουν τούτη τη στιγµή. Ήδη έχει εκδοθεί ένα οµό­φωνο ψήφισµα και η Τ.Α. διεκδικεί αυτά τα πράγµατα, δεν ξέρω αν η κυβέρνηση, πιεσµένη κι από άλλα προβλήµατα και δυσκολίες, προχωρεί. Αυτό το πράγµα όµως είναι ένα ό­ραµα και αίτηµα για το οποίο αγωνίζεται κό­σµος που βρίσκεται σε διαφορετικά κόµµατα, παρατάξεις, ιδεολογίες. Έχει γίνει πολλών ανθρώπων πια αυτή η υπόθεση.


-Μια και µιλάµε κυρίως για σας, προσωπικά, µε βάση την πολιτική που ακο­λουθεί η συγκεκριµένη κυβέρνηση, ενώ εσείς θεωρείστε πιο αριστερός, δεν έχετε πρόβληµα συνεργασίας µε τη "Δηµοτική Αλλαγή"; Εξη­γήστε µας και τη στάση του τότε ΚΚΕ Ε­σωτερικού στις δηµοτικές εκλογές του 1986, δηλαδή κατά πόσον οι συνεργασίες του ΚΚΕ Εσωτερικού ήταν ευκαιριακές.
-Κατ' αρχάς θέλω να πω ότι αυτή τη στιγµή δεν έχω ιδιαίτερα προβλήµατα από τη συνεργασία, γιατί υπάρχει ένα πρόγραµµα συνεργασίας το οποίο είναι δηµόσιο κείµενο και µε βάση το πρόγραµµα και τις δεσµεύσεις που υπάρχουν σ' αυτό υπάρχει συνεργασία. Με βάση λοιπόν αυτή τη λογική, να συντε­λείται µια συνεργασία πάνω σ' ένα πρόγραµµα, µια συνεργασία αρχών, δεν υπάρχει πρόβληµα. Από κει και πέρα, το τότε ΚΚΕ Εσωτερι­κού, ή τώρα ΕΑΡ, δεν είχε καµία κεντρική γραµµή για το πώς θα κατεβεί στις δηµοτικές εκλογές. Αφηνε την πολιτική ευχέρεια στην τοπική κοινωνία να καθορίσει την πολιτική της και την τακτική της στις δηµοτικές ε­κλογές, ανάλογα µε τις ιδιοµορφίες σε κάθε πόλη και χωριό. Βέβαια µε µια δέσµευση: το γενικό πλαίσιο που είχε προτείνει το κόµ­µα για την Τ.Α., και είναι περίπου αυτά που σας είπα προηγουµένως, να περνά µέσα στο πρόγραµµα της συνεργασίας.


-Ας έρθουµε όµως και στα του δή­µου µας. Πόσος είναι ο προϋπολογισµός του δήµου για το 1988;
-Για το 1988 είναι 305 εκατοµµύρι­α. Αυτά θα καλύψουν τα λειτουργικά έξοδα του δήµου (µισθούς κ.λπ.) και θα γίνουν κάποια έργα, τα οποία θα είναι περιορισµένης
κλίµακας, όχι πάντως αυτής που και το Δ.Σ. έχει ψηφίσει και διεκδικεί και προσπαθεί.


-Δηλαδή, ποια έργα θ' αρχίσουν µέσα στο 1988 και πώς θα χρηµατοδοτηθούν;
-Κατ' αρχάς, µέσα στο 1988 θα συνεχιστούν κάποια έργα τα οποία ήδη γίνο­νται, είτε από το δήµο είτε από άλλους φο­ρείς. Γιατί υπάρχουν και κάποια πράγµατα για τα οποία δεν είναι µόνο ο δήµος. Για µεν το δήµο, συνεχίζονται τα έργα αξιοποίησης και ανάπλασης στην περιοχή Κρύα. Θα συνε­χιστεί ένα πρόγραµµα κατασκευής δηµοτικής οδοποιίας, µε διάνοιξη καινούργιων δρόµων, επισκευή παλιών, διαπλατύνσεις κ.λπ. Θα κατασκευαστεί η γέφυρα της οδού Αισχύλου στο ποτάµι της Ερκυνας. Η Αισχύλου συν­δέει την ανατολική µε τη δυτική πλευρά της πόλης, στο ύψος που είναι ο χώρος του Διοικητηρίου. Δηλαδή, µε την κατασκευή της γέφυρας θα διανοιχθεί ολόκληρη η οδός Αι­σχύλου που θ' αποσυµφορήσει την κίνηση σε µεγάλο βαθµό. Ακόµα, θα ολοκληρωθεί το µικρό δηµοτικό θέατρο που γίνεται στο Πνευµατικό Κέντρο από κάτω, το οποίο θα λειτουργεί µε ερασιτεχνικούς θιάσους και το Δηµοτικό Θεατρικό Εργαστήρι.
Θα διαµορφωθούν κάποιες πλατείες. Μια πλατεία που θα δηµιουργηθεί θα είναι το παλιό νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής, όπου έχουν αρχίσει οι σχετικές εργασίες. Ε­νας άλλος χώρος θα είναι στο Ζαγαρά, ψηλά στην Καλαµκανού. Μια άλλη πλατεία είναι στα Παλιά Σφαγεία, όπου αυτή τη στιγµή έχει αρχίσει κατεδάφιση για να διαµορφωθεί ο χώρος. Θα διαµορφωθεί ο χώρος ανάµεσα στο Α' Γυµνάσιο και το άγαλµα του Μπούσγου και θα παραχωρηθεί στους µαθητές του σχο­λείου. Το παλιό Γ΄ Δηµοτικό σχολείο θα δι­αµορφωθεί σε µια µικτή λειτουργική χρήση: θα υπάρχει πολιτιστικό κέντρο, κέντρο γει­τονιάς και νηπιαγωγείο. Επίσης, θα γίνει µια εκτεταµένη αλλαγή του ηλεκτροφωτισµού της πόλης, που πιστεύουµε ότι σε δύο χρόνια, το '89 δηλαδή, θα αποπερατωθεί. Πρόκειται για ένα σύστηµα καινούργιο που είναι καλύτερο, πιο ποιοτικό και πιο φθηνό. Θα συνεχιστεί η κατασκευή πεζοδροµίων, µια και αυτό το πρόβληµα είναι ιδιαίτερα οξυμµένο στην πόλη, καθώς και η δεντροφύτευση κοινοχρήστων χώρων. Ανάµεσα σ' αυτά, είναι και οι δύο δρόµοι προς το καινούργιο σχολείο, αυτός από την οδό Θεσσαλονίκης και ο άλλος από την Αθηνών, οι οποίοι έχουν ξεκινήσει και θα τελειώσουν φέτος.

-Όλα αυτά θ' αρχίσουν. Θα τελει­ώσουν µέσα στο '88;
-Aυτά σχεδόν θα τελειώσουν. Δεν έχω πει καλά-καλά αυτά που θ' αρχίσουν.

-Για τον Συvoικισµό δεν έχει προ­βλεφθεί τίποτα;
-Για τον Συνοικισµό, το ξέχασα, συ­νεχίζεται και θα τελειώσει, όχι κοµπλέ, όµως κατάλληλο για χρησιµοποίηση, το γήπεδο του Συνοικισµού και θα κατασκευαστούν κάποιοι δρόµοι στο δίκτυο της δηµοτικής οδοποιίας. Εκτός αυτoύ, θα συνεχιστεί το έργο της απο­χέτευσης, που είναι έργο της ΔΕΥΑΛ.
Η ΔΕΥΑΛ λέγεται βέβαια δηµοτική ε­πιχείρηση, αλλά δεν έχει άµεση διοίκηση από τον δήµο. Εχει δικό της διοικητικό συµβού­λιο. Η ΔΕΥΑΛ, λοιπόν, θα συνεχίσει τη δια­µόρφωση του ποταµιού, παράλληλα όµως ε­µείς ως δήµος µελετάµε το χώρο εκεί όπου γί­νονται διαπλατύνσεις πώς θα διαµορφωθεί. Π.χ. πίσω απ' τον Απόλλωνα.
Η ΔΕΥΑΛ, παράλληλα, θα ξεκινήσει την κατασκευή του κέντρου βιολογικού καθα­ρισµού των λυµάτων της πόλης που είναι στ' ανατολικά, µετά την Κοϊτσανόραχη. Ηδη πρόπερσι αγόρασε το οικόπεδο, ο κεντρικός αγωγός που φτάνει στο κέντρο βιολογικού καθαρισµού έχει κατασκευαστεί και έχει συν­δεθεί µε κάποια µικρά κοµµάτια της πόλης.

-Η ΔΕΥΑΛ από ποιον χρηµατοδο­τείται;
-Οι υπηρεσίες αυτές -σύµφωνα µε τον νόµο- είναι ανταποδοτικές.

-Νοµίζουµε ότι στη Λιβαδειά η ει­σφορά προς την ΔΕΥΑΛ είvαι υπέρµετρα υψηλή.
-Νοµίζω ότι δεν είναι έτσι. Βέβαια, για το καθεστώς λιτότητας και το πουγγί των λαϊκών στρωµάτων είναι ακριβά. Όµως εκτιμώ ότι δεν είναι από τις ακριβότερες αλλά από τις φθηνότερες η ΔΕΥΑΛ, σχετικά µε άλλες ελληνικές πόλεις. Την αύξηση του 80% ήταν υποχρεωµένη από τον νόµο να την κάνει πρόπερσι. Πάντως, συγκρινόµενη µε τις αντί­στοιχες υπηρεσίες άλλων πόλεων είναι η φθηνότερη, θα έλεγα. Εκείνο που θα ήταν µεµπτό, αλλά κανείς βέβαια δεν βρέθηκε να την κατηγορήσει, θα ήταν το αν έκανε σπατά­λη σε προσωπικό ή µηχανήµατα.

-Avταπoδoτικός σηµαίνει παρεχόµε­νες υπηρεσίες ανάλογες του ποσού που κατα­βάλλεται. 'Οµως, σε µερικές συvoικίες, οι υπηρεσίες είναι πολύ χαµηλές. Π.χ. ο Συνοικι­σµός έχει πρόβληµα νερού.
-Δεν υπάρχει συνοικία χωρίς νερό σήµερα. Ηδη η ΔΕΥΑΛ έλυσε το υδρευτικό οριστικά και για οποιαδήποτε εποχή ή µέρα. Επίσης άρχισε ένα έργο ζωής, το απoχετευτι­κό, προϋπολογισµού πάνω από δύο δισ., και κανένας άλλος δήµος δεν ξεκίνησε τέτοιο έρ­γο. Βέβαια δεν άρκεσε µια τετραετία και ίσως χρειαστεί και τρίτη για να ολοκληρωθεί. Ό­µως το αρχίσαµε και, βέβαια, δεν είναι έργο βιτρίνας.

-Φανταζόµαστε ότι -επειδή έχουµε πικρή προσωπική πείρα- θα δεχτείτε πολλές απαντήσεις για το πρόβληµα του νερού.
-Aυτό είναι λυµένο οριστικά από πέρυσι, και το λέµε δηµόσια, σ' όλη τη Λι­βαδειά.

-Μα ακό­µα και το περασµένο καλoκαίρι υπήρχε πρόβληµα νερού, όχι σ' ένα σπίτι, αλλά σε µια ευρύτερη περιοχή του Συνοικισμού.
-Aυτή τη στιγµή ξέρω ότι όλο το δίκτυο ύδρευσης έχει τελειώσει. Απλώς διορ­θώνεται η κατάσταση εκεί όπου το δίκτυο εί­ναι παλιό, δηλαδή κάπου σπασµένο ή µικρής διατοµής. Aυτό όµως είναι θέµα ρoυτίνας και συντήρησης. Πάντως, σαν πρόβληµα δεν υπάρ­χει.

-Εµείς θα διατηρήσουµε τις επιφυ­λάξεις µας. Τώρα, γενικότερα για τη Λιβαδειά, έ­χετε όραµα, ως δηµοτική αρχή, ή απλώς "µπαλώνετε"; Εµείς δεν θα σας αποδώσουµε εύσηµα όταν ως δηµοτική αρχή µας λύσετε τα βασικά βιοτικά προβλήµατα (ύδρευση, α­ποχέτευση). Το θεωρούµε υποχρέωση δική σας ή οποιασδήποτε δηµοτικής αρχής. Θεω­ρούµε ότι η Λιβαδειά χρειάζεται ανάπλαση, µε κραυγαλέο παράδειγµα την κεντρική πλα­τεία που νοµίζουµε ότι δεν υπάρχει. Δεν ξέ­ρουµε αν εσείς πιστεύετε ότι έχoυµε πλατεία. Με λίγα λόγια, όταν φύγετε, η Λιβαδειά θα είναι όπως ήταν πριν, έστω µε λυµένα τα βασικά της προβλήµατα;
-Η Λιβαδειά είναι η πόλη που έχει τα φοβερά προβλήµατα. Και δυστυχώς, ήµα­στε άτυχοι -αν το θέλετε-, γιατί, όταν ανα­λάβαµε το δήµο, δεν ήταν λυµένο κανένα απ' τα βασικά προβλήµατα για να µπορέσουµε να βάλουµε προβλήµατα ανάπτυξης της πόλης. Ι­εραρχήσαµε λοιπόν τα προβλήµατα και ξεκι­νήσαµε να λύσουµε τα βασικά (ακούτε τι πο­σά χρειάζονται). Παράλληλα, όµως, δεν µας έ­φυγε καθόλου τόσο από τη σκέψη, όσο και από τη δράση και διεκδίκηση αυτό το οποίο εµείς συνολικά ονοµάζουµε "Ανάπτυξη της Πόλης".
Πρόκειται για προβλήµατα που αφο­ρούν την οικονοµική ανάπτυξή της. Μετά την παράκαµψη της πόλης από την Εθνική Οδό και το σταµάτηµα των εκκοκιστηρίων, αν δεν υπήρχε η ΠΕΣΙΝΕ και κατά δεύτερο λόγο η Κωπαΐδα, θα ήταν ένα µικρό χωριό. Ευτυχώς που υπάρχει η ΠΕΣΙΝΕ και δηµιουργεί ε­µπορική κίνηση και βέβαια οι κάτοικοι, οι εργάτες του εργοστασίου και η καλυτέρευση των εισοδηµάτων των αγροτών.
Αρα υπάρχει πρόβληµα οικονοµικής ανάπτυξης. Πιστεύουµε ότι το πρόβληµα µπο­ρεί να λυθεί: α) Οταν η Λιβαδειά αναπτυχθεί διοικητικά ως πρωτεύουσα νοµού, β) τουρι­στικά και γ) βιοµηχανικά και βιοτεχνικά, όχι εδώ, στην περιφέρειά της. Ο στόχος λοιπόν της δηµοτικής αρχής είναι αυτά τα τρία επί­πεδα. Γι' αυτό ακριβώς ήταν κεντρική µας ε­πιδίωξη η αγορά οικοπέδου και η έναρξη κα­τασκευής του Διοικητηρίου, και δεύτερον η αρχή κατασκευής του Νοσοκοµείου διακοσίων κλινών, και κόστους 2,5 δισ. Αυτά για τη διοικητική ανάπτυξη.
Τουριστικά, θα ολοκληρώσουµε τα έρ­γα της Κρύας, ώστε η Λιβαδειά να αποτελέσει τόπο παραµονής των ταξιδιωτών που πάνε για Δελφούς, Παρνασσό, Οσιο Λουκά.
Τέλος, στα βόρεια του νοµού, προς τη διασταύρωση της Δαύλειας να γίνει η βι­οµηχανική ζώνη. Διαλέξαµε αυτό το σηµείο για να προσελκυθεί και η επαρχία Λοκρίδας. Εκεί λέµε να υπάρχουν βιοµηχανίες υψηλής τεχνολογίας.
-Ο δήµος µπορεί σ' αυτά να παίξει ουσιαστικό ρόλο, ή απλώς διεκδικεί;
-Σ' αυτές τις υποθέσεις ο ρόλος του δήµου είναι κυρίως διεκδικητικός. Βέ­βαια, ο δήµαρχος µετέχει µε δικαίωµα ψήφου στο Νοµαρχιακό Συµβούλιο και ειδικά ο δή­µαρχος Λεβαδέων έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΤΕΔΚ και επηρεάζει µέσα από εκεί προς την υλοποίηση των στόχων µας. Μέσα στις µελλοντικές µας επιδιώξεις είναι και η κατασκευή βιοτεχνικού πάρκου στην περιοχή του εργοστασίου Προσοψίων, ώ­στε να φύγουν οι βιοτεχνίες µέσα απ' την πό­λη και να πάνε να λειτουργήσουν εκεί, οργα­νωµένα. Για να γίνει όµως αυτό, πρέπει να χρηµατοδοτηθεί το όλον έργο από το υπουρ­γείο Εθνικής Οικονοµίας.

-Ας έρθoυµε τώρα σ' ένα άλλο πρόβληµα της πόλης. Η κυκλoφoρία στην πόλη είναι ιδιαίτερα αυξηµένη. Η κατάσταση χειροτερεύει λόγω ανεπάρκειας των δρόµων. Μέχρι τώρα δεν έχετε κάνει τίποτα. Τουλάχι­στον θα γίνει κάτι;
-Εµείς, στηριζόµενοι στην οι­κονοµική ανάπτυξη που σας είπα προηγουµέ­νως, συνεχίζουµε για την ανάπτυξη της πόλης σε κοινωνικά και πολιτιστικά µεγέθη. Εδώ πρώτα-πρώτα βάζουµε την ποιότητα ζωής, την παροχή υπηρεσιών, το περιβάλλον. Ανά­µεσα βέβαια, σ' αυτά είναι και το κυκλοφο­ριακό που είναι ιδιαίτερα οξυµμένο. Την ιδι­αίτερη όξυνση νοµίζω ότι την προκαλεί το γεγονός ότι η Εθνική Οδός περνάει µέσα από την πόλη. Το Δ.Σ., µε οµόφωνο ψήφισµά του, ζητάει να γίνει παρακαµπτήριος της πό­λης. Eίδαµε, µαζί µε τον κ. δήµαρχο, τον κ. Κουλουµπή και ήδη συντάσσεται η οριστική µελέτη. Ο κ. Κουλουµπής υποσχέθηκε ότι αν το κόστος είναι κάτω του ενός δισ., ο δρόµος θα αρχίσει να κατασκευάζεται. Αν είναι πα­ραπάνω, τότε επιφυλάσσεται, είναι θέµα ΚΥΣΥΜ. Παράλληλα εµείς θα κατασκευά­σουµε την Αισχύλου, αλλά το πρόβληµα θα λυθεί οριστικά µόνο µε την παράκαµψη.

-Μα και µέσα στην πόλη υπάρχει πρόβληµα, και κυρίως παρκαρίσµατος.
-Θα φτάσω εκεί. Είναι ένα δεύτερο θέµα, και εµείς ήδη διεκδικούµε την περιοχή του παλιού σινεµά "Ερκυνα", για να γίνει το πρώτο πάρκινγκ. Δεν ανήκει ο χώρος ούτε στο δήµο ούτε στο δηµόσιο, ανήκει σε ιδι­ώτες. Βρισκόµαστε σε συνεννόηση αλλά, ακό­µα κι αν δεν τα βρούµε, θα προχωρήσουµε σε αναγκαστική απαλλοτρίωση. Επίσης, διεκ­δικούµε από τον ΕΟΤ το οικόπεδο δίπλα από το Γαλλικό Ινστιτούτο µαζί µε τα δύο σπίτια πιο πάνω. Αυτοί είναι οι δύο στόχοι µας και πιστεύουµε ότι, αν τα καταφέρουµε, θα ανα­κουφιστεί λίγο το πρόβληµα.
Ενα άλλο θέµα για εµάς είναι το σχέ­διο πόλης.
Τα σχέδια που υπήρχαν ήταν ένα του '54 και ένα του '71. Εµείς, αφού µελε­τήσαµε τις βασικές λειτουργίες της πόλης και είδαµε σηµεία όπου µπορούµε να παρέµβουµε (κοινόχρηστοι χώροι, γκαράζ), ψηφίσαµε τον Δεκέµβριο του '86 το Γενικό Πολεοδοµικό Σχέδιο της πόλης και ήδη ξεκινάει η µελέτη αναθεώρησης και επέκτασης του σχεδίου πό­λης. Θα γίνει µια µικρή επέκταση προς τα δυτικά και µια αναθεώρηση εσωτερικά. Επί­σης, θα χρησιµοποιήσουµε ένα καινούργιο εργαλείο για να ανοίξουµε γρήγορα τους δρό­µους στις περιοχές όπου θα γίνει η επέκταση. Είναι ακριβώς ένας άλλος τοµέας που θέλου­µε να επέµβουµε, σ' αυτό που λέµε ποιότητα ζωής.
Ο τρίτος τοµέας είναι τα πολιτιστικά. Νοµίζω ότι κι εκεί κάναµε κάποια βήµατα, κατ΄αρχάς µε τη Δηµοτική Οµάδα, ενώ το Δηµοτικό Θέατρο ξεκινάει µια δουλειά υπο­δοµής, και κατά δεύτερο λόγο δηµιουργήσαµε τη δηµοτική χορωδία, η οποία µάλιστα ήδη έδωσε τις πρώτες παραστάσεις. Εδώ θα ήθελα να κάνω έκκληση προς τους νέους συνδηµό­τες να την επανδρώσουν. Στόχος είναι η δη­µιουργία µουσικής σχολής ή ωδείου στην πόλη. Ελπίζω ότι αυτό το φθινόπωρο θα µπορέσει να λειτουργήσει. Το θέµα το χειρί­ζεται προσωπικά ο κ. δήµαρχος µια και τα πολιτιστικά είναι ... το µεράκι του.
-Για πείτε µας, λοιπόν, πόσα χρήµα­τα ξοδεύτηκαν πέρυσι για πολιτιστικούς σκο­πούς; Ενδιαφερόµαστε κυρίως για τους νέους και βέβαια βγάλτε τα χρήµατα που δαπανήθηκαν για ετήσιες εκδηλώσεις (Πάσχα, Τροφώνεια κ.λπ.).
-Δεν είµαι έτοιµος να σας απαντή­σω. Πάντως, νοµίζω ότι πρέπει να περι­ληφθούν στο ποσό και τα χρήµατα για τις ετήσιες εκδηλώσεις, γιατί νοµίζω ότι σ' αυτές οι νέοι συµµετέχουν τόσο σαν θεατές, όσο και σαν εκτελεστές (µουσικά συγκροτήµατα, χορευτικά). Και βέβαια δικός µας στόχος εί­ναι η δουλειά που γίνεται από τοπικά συγκροτήµατα να προβάλλεται µέσα απ' τις εκδηλώσεις του δήµου.

-Εµείς, ξεκινώντας αντίστροφα και έχοντας την άποψη ότι η Λιβαδειά είναι σχε­δόν πολιτιστικά νεκρή πόλη, φτάνουµε ξανά στο προηγούµενο ερώτηµα. Υπάρχουν, δηλα­δή, τα χρήµατα, ώστε να µπορεί να υπάρξει µια κάποια πολιτιστική άνθηση στη Λιβαδειά;
-Οτι δεν γίνεται πολιτιστική κο­σµογονία, είναι βέβαιο. Επίσης, ότι είµαστε κάτω από εκεί που θα µπορούσαµε να είµα­στε είναι κι αυτό σίγουρο. Οµως, δεν µπο­ρούµε να πούµε ότι δεν γίνεται τίποτα. Κι ε­γώ δεν είµαι ικανοποιηµένος. Πιστεύω ότι θα µπορούσαµε να κάνουµε περισσότερα. Και όχι µόνο εµείς ως δήµος, αλλά και οι διάφοροι φορείς. Γιατί η πολιτιστική κίνηση δεν εξαρ­τάται µόνο απ' την πολιτιστική πολιτική του δήµου. Γι' αυτό και εµείς αποφασίσαµε ότι είναι προτιµότερο να κάνουµε µια στροφή στο να δηµιουργήσουµε πολιτιστική υποδοµή που να αντέχει και να δηµιουργεί ευκαιρίες στους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για την πολιτιστική ζωή της πόλης.
Δεν προτιµήσαµε να φέρουµε π.χ. δύο γνωστά µουσικά συ­γκροτήµατα, γιατί πιστεύουµε ότι δεν θα πρόσφερε στην πόλη, θα ήταν απλώς βιτρίνα. Φτιάξαµε το στέκι νεολαίας και από φέτος θα επαναλειτουργήσει µ' έναν τρόπο πιο κοντά στα προβλήµατα και στις ανησυχίες των νέ­ων και όχι µόνο σαν καφενείο. Νοµίζω ότι ό­λα τα παραπάνω είναι σηµαντικά και θετικά βήµατα ως προς τη δηµιουργία πολιτιστικής υποδοµής. Πάντως, να σηµειώσω ότι δεν βρή­καµε κάτι και το εγκαταλείψαµε, ούτε από τις προηγούµενες δηµοτικές αρχές ούτε από τους συλλόγους.

-Δηλαδή, εκτός από τη χορωδία και το στέκι νεολαίας δεν έχει δηµιουργηθεί από πλευράς δήµου τίποτα άλλο;
-Από πλευράς δήµου, όχι. Βέβαια, διατέθηκαν κάποια κονδύλια στο να ενισχυ­θούν σωµατεία και πολιτιστικοί σύλλογοι, ό­πως επίσης και αθλητικές εκδηλώσεις και θα αναφέρω τον ΑΚΟΛ, ο οποίος έχει βασικό συµπαραστάτη το δήµο, το δε δυναµικό του αποτελείται από 600 - 700 αθλητές.

-Μια και επεκταθήκαµε στα αθλητι­κά, στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε σε αθηναϊκό ξενοδοχείο για τον Λεβαδειακό ήταν παρών και ο κ. δήμαρχος. Πώς κρίνετε εσείς την υποστήριξη που ο κ. δήμαρχος έδωσε σε μια -τελικά- ιδιωτική εταιρεία;
-Δεν υπερασπίστηκε τα συμφέροντα μιας ιδιωτικής εταιρείας μόνο. Ο Λεβαδεια­κός αφορά όλη την πόλη. Αυτή τη στιγμή, βέβαια, διοικείται από μια Α.Ε., αλλά όμως τα προβλήματα του Λεβαδειακού αφορούν ά­μεσα ή έμμεσα όλη την πόλη. Νομίζω ότι ο κ. δήμαρχος όφειλε και καλά έκανε να συ­μπαρασταθεί στον Λεβαδειακό. Εκεί που θα μπορούσε να κατηγορηθεί είναι αν κατέφευγε σε αθέμιτα μέσα. Για τα δίκαια αιτήματά του ο Λεβαδειακός θα έχει τη συμπαράστασή μας, ανεξάρτητα αν αυτή τη στιγμή διoικείται από μία Α.Ε.

-Κατ' επέκτασιν, λοιπόν, κατά πόσον οι αποφάσεις του Δ.Σ. επηρεάζονται από ιδι­ωτικά συμφέροντα όχι μόνο μιας εταιρείας, αλλά και συντεχνιακά. Π.χ. αν ο εμπορικός σύλλογoς της πόλης μπορεί να αποτρέψει τη μεταφορά των ΚΤΕΛ . Το παράδειγμα είναι τελείως τυχαίο.
-Οπωσδήποτε υπάρχει κάποιος επη­ρεασμός, είτε τα συμφέροντα είναι δίκαια είτε είναι άδικα - γιατί υπάρχουν συμφέροντα και των δύο κατηγοριών. Υπάρχουν συμφέροντα δίκαια που αδικούνται από κάποια επιλογή του δήμου και συνεπώς έχουμε διαμαρτυρίες. Υπάρχουν και άδικα συμφέροντα τα οποία αδικούνται ή ευνοούνται, με αποτέλεσμα να υ­πάρχουν ένα σωρό αντιδράσεις. Υπάρχει λοιπόν ένας αλληλοεπηρεασμός. Τώρα, όσον αφορά το βαθμό επηρεασμού, εγώ πιστεύω ό­τι το Δ.Σ. αυτή τη στιγμή είναι το καλύτερο δυνατό και δέχεται όσο το δυνατόν τις λιγό­τερες επιδράσεις. Εδώ θα πω ότι ξέρω απ' το προηγούμενο Δ.Σ. αλλά και παλιότερα, όπου κυρίως λειτουργούσε ο κομματάρχης με τους συγγενείς του. Πάντως γι' αυτό το Δ.Σ. λέω ότι είναι το καλύτερο δυνατό και σας καλώ να δείτε τις περισσότερες αποφάσεις του που είναι σχεδόν ομόφωνες ή με μεγάλες πλειο­ψηφίες, ανεξάρτητα από τις κομματικές αντι­θέσεις που υπάρχουν μέσα στο Δ.Σ.
-Ομως, τώρα τελευταία μάθαμε ότι υπήρξαν τριβές στο Δ.Σ. με αφορμή το νέο ΓΟΚ και την προσθήκη ενός ορόφου. Κατά πόσο λοιπόν είναι εύθραυστες οι φαινομενικά αγαστές σχέσεις μεταξύ των παρατάξεων στο Δ.Σ. όταν θίγονται μεγάλα συμφέροντα;
-Υπάρχουν τριβές και μάλιστα το θέμα που αναφέρατε έφτασε και ώς την τοπι­κή δημοσιότητα. Πρόκειται για το θέμα του ύψους των οικοδομών στη Λιβαδειά. Το Δ.Σ. έχει ήδη πάρει μια απόφαση. Κατ' αρχάς, ο νέος ΓΟΚ καθιέρωσε ύψη πολύ μεγάλα για τα δεδομένα της πόλης. Θεωρητικά, και πριν από την απόφαση, είχε κάποιος τη δυνατότητα να κατασκευάσει κτίριο εννέα ορόφων. Μπήκε έ­να θέμα στο Δ.Σ. πέρυσι -είχε μπει και το '84, αλλά τότε το Δ.Σ., πιεσμένο ίσως από τα συμφέροντα που λέγαμε πριν, δεν μπόρεσε να το ψηφίσει- και πάρθηκε η απόφαση, παρ' ότι υπήρχε ισχυρή μειοψηφία κατά της μείωσης του μεγίστου ύψους. Καθόριζε το μέγιστο ύψος στα 14.5 μέτρα.
Δημιουργήθηκε μεγάλη φασαρία, γιατί υπήρχαν και εξακο­λουθούν να υπάρχουν συμφέροντα που θίγο­νται και εδώ, όχι μόνο σύμπνοια δεν υπήρχε, αλλά υπήρξαν και συγκρούσεις. Η απόφαση του Δ.Σ. είχε την έννοια να προλάβει κάποια γεγονότα. Επειτα από προσεκτικότερη μελέτη του θέματος, με βάση την αναθεώρηση του σχεδίου πόλης, ο δήμος θα καθορίζει -ίσως και κατά τετράγωνο - το μέγιστο ύψος. Για τον Συνοικισμό υπάρχει η δυνατότητα και θα περάσει μια ελαφρά αύξηση του συντελεστή δόμησης που θα είναι γύρω στο 30%.

-Με βάση αυτή την απόφαση εκδη­λώθηκε μια αντίδραση από το σώμα των μη­χανικών - πολιτικών και αρχιτεκτόνων.
-Από μια μερίδα και μάλιστα τη μειοψηφία.

-Πείτε μας ως μηχανικός. Ένα κτήριο πρέπει να είναι χαμηλό και πλατύ για να είναι όμορφο;
-Οχι βέβαια.
-Τότε ποια είναι η σκοπιμότητα της απόφασης, τη στιγμή μάλιστα που το ύψος των κτηρίων θα το καθορίσουν κι άλλοι πα­ράγοντες, κυρίως oικoνoμικoί. Δηλαδή, αν η πόλη δεν αναπτύσσεται οικονομικά, κανένας δεν θα κατασκευάσει 9ώροφο κτίριο. Θα μπορούσε κάλλιστα το Δ.Σ. να αποφασίσει για υποχρεωτικούς χώρους πρασίνου ή γκαράζ στις καινούργιες πολυκατoικίες.
-Οπωσδήποτε το όμορφο είναι κα­θαρά υποκειμενικό. Υπάρχουν όμως και κάποια πράγµατα αναµφισβήτητα. Κι εδώ θα πώ: Δεν µπορείς να δίνεις τη δυνατότητα κατα­σκευής εξαώροφων κτηρίων και να κρύβεις το Κάστρο, το Ρολόι, το πράσινο κ.λπ. Επίσης, δεν µπορείς σε στενούς δρόµους να επιτρέ­πεις την κατασκευή εξαώροφων ή επταώροφων που κρύβουν τον ήλιο. Υπάρχουν επίσης έ­ντονες κλίσεις στην πόλη. Τελικά, ουσιαστικά τα συµφέροντα που εθίγησαν ήταν συµφέρο­ντα κάποιων κατασκευαστών.
Η αύξηση του αριθµού των ορόφων θα είχε ως αποτέλεσµα µια υπερεκµετάλλευση, µε διάφορες παρανο­µίες, των υπογείων χώρων µε τη δηµιουργία διαµερισµάτων κ.λπ., κατά παράβαση του συντελεστή δόµησης. Είναι ένας έµµεσος τρό­πος ν' αυξάνεται, παράνοµα βέβαια, ο συντε­λεστής δόµησης. Γι' αυτό και επαναλαµβάνω ότι οι άνθρωποι που κυρίως διαµαρτυρήθη­καν είχαν προσωπικά συµφέροντα. Οσον α­φορά το µύθο ότι το σώµα των µηχανικών διαµαρτυρήθηκε, σας λέω ότι στην κινητο­ποίηση κάποιων µηχανικών το µεγάλο σώµα των µηχανικών δεν ακολούθησε, δεν συµµε­τείχε.

-Πείτε µας, οι µόνες διαµαρτυρίες που γίvoνται στο δήµο είναι όταν κάποια α­πόφαση θίγει άµεσα προσωπικά συµφέροντα ή υπάρχουv και διαµαρτυρίες για κάπως περισ­σότερο ευρύτερα θέµατα, όπως αισθητικής, ποιότητας ζωής κ.λπ.;
-Οι συγκεκριµένοι άνθρωποι δεν είχαν ξαναδιαµαρτυρηθεί για τίποτε άλλο, παρά τώρα, που εθίγησαν άµεσα.

-Όχι µόνο οι συγκεκριµένοι. Γενι­κότερα, υπάρχει µια συvεργασία του δήµου µε τον πολίτη;
-Υπάρχει συνεργασία, αλλά πρέπει να την αναπτύξουµε ακόµα περισσότε­ρο, έτσι ώστε το στοιχείο της λαϊκής συµµε­τοχής να γίνει εντονότερο και καθοριστικό. Νοµίζω ότι εκείνος που µπορεί να αναπτύξει τη λαϊκή συµµετοχή είναι ο δήµος και πρέπει να το κάνει, ώστε να αξιοποιήσει δηµιουργικά τις αστείρευτες δυνάµεις που έχει ο λαός.

-Ας επανέλθουµε στο οικιστικά. Ποιες είναι οι ευθύνες του δήµου για την κατασκευή, τελευταία, πολλών γιγαντιαίων πολυκατοικιών µε διαµερίσµατα-κλουβιά και µε τις γνωστές απ' αυτά συvέπειες. Και καλά µέχρι τώρα, ο γέγovε γέγονε. Θα συνεχιστεί όµως αυτό;
-Νοµίζω ότι ο δήµος βρίσκεται στην κατεύθυνση του να "βάλει φρένο" στην κατα­σκευή αυτών των πραγµατικών κλουβιών, ό­πως σωστά τα χαρακτηρίσατε. Ο δήµος ασχο­λείται µε το σχέδιο πόλης ουσιαστικά και µε την αναθεώρηση και την επέκτασή του και µε την προσπάθεια να δηµιουργηθούν οι συv­θήκες για οργανωµένη δόµηση για κατοικία νέων ανθρώπων. Στην περιοχή του Πέρα Χω­ριού γίνεται µια µελέτη του οικισµού µαζί µε µια δασική έκταση, έτσι ώστε να εξασφαλι­στεί γη και να χρησιµοποιηθεί για κατοικία.
Για να δούµε λοιπόν το πρόβληµα και των φτωχών στρωµάτων αλλά και µια άλλη ποιό­τητα στην κατοικία, γίνεται, µε πρωτοβουλία του δήµου, µια µελέτη του χώρου από τα Τζιµέικα ώς το Πέρα Χωριό, όπου εκεί θα γίνουν οι καινούργιες εργατικές κατοικίες κα­τά τρόπο αξιοπρεπή - όχι γκέτο- και θα ε­ξασφαλιστεί έκταση στον δήµο για να κάνει οικιστική πολιτική για νέα ζευγάρια, έξω απ' αυτά της Εργατικής Κατοικίας. Είναι, θα 'λε­γα, µια καλή αρχή για εναλλακτικό τρόπο κα­τασκευής κατοικιών στη Λιβαδειά.

-Υπάρχει Δηµοτικό Κτηµατολόγιο;
-Οχι, όπως δεν υπάρχει ούτε Εθνι­κό Κτηµατολόγιο. Απλώς υπάρχουν εδώ κά­ποια πράγµατα, πολύ περιορισµένα, για κά­ποια µικρά δηµοτικά ακίνητα. Εδώ πρέπει να σας πω ότι ο Δήµος Λεβαδέων είναι από τους ελάχιστους στη χώρα µας, που δεν έχει ούτε µια έκταση του δηµοσίου στην πόλη ούτε µια δωρεά, έτσι ώστε να µπορέσει να κάνει κά­ποια επέµβαση, κάποιο έργο. Ο,τι λοιπόν κι αν επιχειρήσουµε, πρέπει πρώτα να απαλλο­τριώσουµε µε τις πολύ µεγάλες τιµές της Λι­βαδειάς.

-Να έρθουµε και στα αθλητικά. Το εθνικό στάδιο νοµίζουµε ότι είναι ανεπαρκές. Υπάρχουv κάποια προγραµµατισµένα έργα;
-Εδώ υπάρχει µια είδηση που τη µαθαίνετε πρώτοι. Εγκρίθηκε και θ' αρχίσει µέσα στο '88 η κατασκευή του κλειστού γυ­µναστηρίου της Λιβαδειάς. Θα είναι περίπου 1.500 θέσεων. θα κατασκευαστεί στην περιοχή κάτω από την Τεχνική Σχολή. Για το '88 προβλέπονται 30 εκατ. δραχµές.
Επίσης κατασκευάσαµε το δηµοτικό γήπεδο Συνοικισµού και η Τεχνική Υπηρεσία του δήμου κάνει μελέτη για την κατασκευή ενός μικρού αθλητικού κέντρου στην Τουρκοπούλα Τσουκαλάδων, όπου θα γίνουν γήπεδα τένις και μπάσκετ.
-Πολλά δεν μας τα λέτε, κ. αντιδή­μαρχε; Όλα αυτά με 305 εκατομμύρια;
-Κάποια πράγματα είναι του δήμου, αλλά άλλα, όπως π.χ. το κλειστό γυμναστή­ριο, είναι της ΓΓΑ. Είναι αυτά που διεκδι­κούμε.
-Το πολιτικό μήνυμα των καιρών είναι ότι "δεν πιστεύουμε ότι θα γίνουν κά­ποια πράγματα χωρίς χρήματα, όσο κι αν υ­πάρχουν δεσμεύσεις" . Δηλαδή, φαντάζεστε ότι θα παρουσιάσετε μια διαφορετική Λιβαδειά άμα τη λήξει της θητείας σας;
-Σαφώς. Πάντως, δεν θα κάνω απο­λογισμό. Ο,τι φτιάξαμε, φτιάξαμε, δεν χρει­άζεται να αναφερθούν, μπήκαν σε λαϊκή επι­δοκιμασία και ο κόσμος ψήφισε με τον α' ή β' τρόπο. Εμείς, αυτά τα πράγματα για τα ο­ποία μας ψήφισε ο λαός, αυτά προσπαθούμε να υλοποιήσουμε. Για να επανέλθω στον προ­ϋπολογισμό, είναι 305 εκατομμύρια. Εμείς, κάποια πράγματα θα κάνουμε μ' αυτά τα χρήματα. Από εκεί και πέρα, διεκδικούμε και άλλα, ώστε να γίνουν στην πόλη μας από τους κεντρικούς φορείς. Π.χ. ο ΕΟΤ χρηματοδοτεί το ανοιχτό θέατρο στην Κρύα και τα έργα μέχρι το τουριστικό περί­πτερο, έπειτα από δικές μας πιέσεις, ή το νο­σοκομείο, που θα ξεκινήσει με 300 εκα­τομμύρια από το υπουργείο Πρόνοιας.
-Ναι, αρχίζoυν αλλά πολλά δεν τε­λειώνουν. Για παράδειγμα το αποχετευτικό, πρέπει κά­ποτε να τελειώσει.
-Εμείς νομίζουμε ότι δεν καθυστε­ρούμε. Με απορροφητικότητα 400-500 ε­κατομμύρια σε τρία χρόνια δεν πάει άσχημα. Oταν τα προηγούμενα χρόνια δεν είχε δοθεί ούτε δραχμή.

-Εμάς δεν μας ικανοποιούν ιδιαίτε­ρα οι συγκριτικές μέθοδοι.
-Κι εγώ θα συμφωνήσω μαζί σας, αλλά νομίζω ότι πάμε καλά.
-Ολα τα έργα, και κυρίως τα μεγά­λα, γίνονται με βάση τις υπάρχoυσες ανάγκες
ή με τις ανάγκες που έρχονται;

-Βάσει μελετών τα μεγάλα έργα, π.χ. αποχετευτικό - ύδρευση γίνονται με βάση μια Λιβαδειά 50.000 κατoίκων.
Σας είπα, πρώτη μας δουλειά ήταν το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο και αποτελεί για εμάς μπούσουλα και έτσι κινούμαστε, προ­γραμματίζουμε και δημιουργούμε. Αλλωστε, μην ξεχνάμε ότι είναι φοβερά τα προβλήματα της Λιβαδειάς.

-Μια και υπάρχει πρόβλημα οικονο­μικής ανεξαρτησίας του δήμου, έχει γίνει κά­ποιο ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση της ί­δρυσης δημοτικών επιχειρήσεων, εκτός από τη ΔΕΥΑΛ και το ΞENIA, ώστε να απο­κτήσει ο δήμος μια κάποια οικονομική αυτο­τέλεια;
-Είναι πράγματι οι δημοτικές επι­χειρήσεις μια πρόκληση για την Τ.Α. Επειτα από αγώνες καταφέραμε να πάρουμε το ΞΕ­ΝΙΑ και δεν το δώσαμε σε ιδιώτη, αλλά συ­στήσαμε μια αμιγή δημοτική επιχείρηση, που ήδη άρχισε να αποφέρει τα πρώτα κέρδη. Αυτό ήταν η αρχή. Τώρα ζητάμε από τον ΕΟΤ να μας παραχωρήσει το μύλο του Ακριδόπoυλoυ, τα σπίτια των Δημακοπουλέων και του Μαγγλάρα, ώστε να αρχίσουμε τη μεγάλη επιχείρηση τουριστικής και πολιτιστι­κής ανάπτυξης.
Αυτή θα είναι ο κύριος κρί­κος ανάπτυξης από τον δήμο. Θα φτιάξουμε εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης κ.λπ. Νομί­ζουμε ότι μπορεί να γίνει κερδοφόρα επιχεί­ρηση. Επειδή οι δημοτικές επιχειρήσεις είναι "καινόν φαινόμενον" δεν υπάρχει συσσωρευ­μένη εμπειρία και πρέπει τα βήματα να είναι προσεχτικά, ώστε να αποβαίνουν κερδοφόρες και όχι προβληματικές. Γι' αυτό, σ' αυτόν τον τομέα θα πάμε σιγά σιγά, κατόπιν με­λέτης και προσοχής.

-Εμείς, δεν έχoυμε άλλα να σας ρω­τήσουμε. Ελπίζουμε να μην έχoυμε ξεχάσει να θίξουμε κάποιο σημαντικό θέμα.
-Τότε να σας πω κι εγώ κάτι. Θέλω να χαιρετίσω την έκδοση του περιοδικού και πιστεύω ότι είναι κάτι που έλειπε απ' την πόλη. Πιστεύω, κι ακόμα περισσότερο μετά τη συζήτησή μας, ότι θα ταράξει τα λιμνάζο­ντα νερά και θα παίξει ρόλο αναπτυξιακό για την πόλη τόσο οικονομικοκοινωνικό, όσο και πολιτιστικό. Και σαν τέτοιο, εγώ θέλω να ξέ­ρετε ότι με όλες μου τις δυνάμεις θα βοηθή­σω το περιοδικό με οποιονδήποτε τρόπο μου ζητήσετε και θελήσετε.